En Son Eklenenler

Ekonomik aklın her şeyi esir aldığı günümüz piyasa diktatörlüğü koşullarında, öğretmenlik mesleği de bu iklimden payını almıştır. Aslında yalnızca öğretmenliği değil, tüm eğitim sistemini dönüştüren mekanizma ekonomi merkezliliktir. Ekonomi merkezli yaklaşım eğitim alanında özellikle merkezi standart sınavlarla kendini göstermektedir. Bu anlamda merkezi standart sınavlar geç kapitalizmin pedagojik mantığı olarak görülebilir. Artık öğretmenden istenen, bu mantığa hizmet ederek sınava hazırlayıcı teknisyene dönüşmesidir. Nitekim son dönemde hâkim olan neoliberal rejim altında, ekonomi/sınav merkezli basınçlar artarak, eğitimin mimarisinde bir değişim gerçekleşmiştir; bu değişimle bağıntılı olarak öğretmenlik de radikal bir dönüşüme uğrayarak piyasa değerleriyle bezenmiş bir içeriğin aktarıcısına indirgenmiştir. Bugün neoliberal politikaları uygulayan iktidarlar ve anaakımı savunan bilim insanları, öğretmenlik mesleğinde yaşanan dönüşümün kaynağını öğretmenlerin kendi eksikliklerinde bulmakta ve açık ya da örtük olarak öğretmenlere yönelik suçlayıcı bir dil kullanmaktadır. Hepimizin bildiği “öğretmenler okumuyorlar, kendinilerini geliştirmiyorlar, yaşam boyu öğrenme çağına uygun davranmıyorlar, az çalışıyorlar, çok tatilleri var, ilgisizler vs.” gibi ifadeler bu suçlamalardan bazılarıdır. Öğretmenlik mesleğine yönelik saldırıları ve mesleğin dönüşümünü ele alan geniş bir uluslararası literatür bulunmasına karşın, Türkçede bu konuyu ele alan kaynaklar oldukça sınırlı sayıdadır. Elinizdeki kitap, işte bu boşluğun doldurulmasına yönelik bir katkı olması amacıyla hazırlanmıştır; zira bu konuda eleştirel bilgi ve bilinç gelişmez ve yayılmazsa, öğretmenler tarihsel kazanımlarını kaybetmeye mahkûmdur. Ancak öğretmenlerin kaybetmesi yalnızca öğretmenlerin değil, büyük ölçüde tüm toplumun, toplumsal olanın kaybetmesi demektir; bu nedenle toplumsal olan için “öğretmeni savunmak gerekir”.

Elektrik üretiminde nükleer enerjiden yararlanılması konusu yaklaşık 40 yıldır Türkiye’nin ve 5 Yıllık Kalkınma Plânları’mızın gündemindedir. 1980’lerin ortasına kadar bu yönde yapılan üç girişim, çeşitli etkenler dolayısıyla, sonuçsuz kalmıştır. 1992 sonunda Türkiye Elektrik Kurumu’nun kapsamlı bir raporu ülkenin 2000’li yılların başında ciddî bir enerji darboğazına gireceğine işaret ettiğinden, o zamanki hükümet kararlı bir siyasi irade ile ülkenin nükleer enerjiden yararlanması için gerekli adımları atmış, sonunda Akkuyu’da ilk nükleer santralin kurulması için uluslararası bir ihale açılmıştır. Bu ihaleyi kazanan firma ya da firmalar bu kitabın yayınlandığı Haziran 2000 tarihinde bile henüz ilan edilmemiştir. Bu durum: 1) Nükleer enerjinin ülke için yararlı olup olmadığı 2) İhalenin usulüne uygun olarak yürütülmüş olup olmadığı hakkında spekülasyon ve dedikoduların yayılmasına 3) Konuya vakıf olmayan pek çok kimsenin Medya’da kamuoyunu yanlış biçimde etkileyebilecek beyanlarda bulunmalarına sebep olmuştur. Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Eski Başkanı Prof. Dr. Ahmed Yüksel Özemre, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Danışmanı Prof. Dr. Ahmet Bayülken ve İTÜ-NEE Nükleer Bilimler Ana bilim Dalı Eski Başkanı Prof. Dr. Şarman Gençay nükleer enerjinin çeşitli dalları ve uygulamalarında toplam 100 yıldan fazla bir bilgi, görgü ve deneyime sahip bulunan üç uzman olarak bu kitabı, halkı nükleer enerji ve bunun Türkiye için önemi konularında objektif bir biçimde bilgilendirmek amacıyla kaleme almıştır. Kitap 6 bölümde toplanan 50 soru ve bunlara verilen yanıtlardan oluşur. İlk bölümde nükleer enerji ve nükleer santraller tanıtıldıktan sonra, elektrik üretimindeki klasik ve alternatif enerji kaynakları incelenir. Dünyada Nükleer Enerji ve Nükleer Enerjinin Riski bölümlerinin ardından Çernobil Kazası’nın etkileri etraflıca tartışılır. Araştırmada son olarak Türkiye’nin nükleer enerjiye geçmesinin gerekliliği irdelenir ve ülkemizin nükleer teknoloji alanında hangi noktada bulunduğu gösterilir. Kitabın hem çok sade ve açık hem de ayrıntılara yer veren dili, bu çok önemli teknik konunun herkes tarafından anlaşılmasını sağlayacaktır.

İspanya İç Savaşı'nın hemen ertesinde, gencecik bir kızın yazdığı ve 1944 Nadal ödülünü kazanan Hiç, 2004'te yazarının ölümünden sonra dünyanın her yerinde yeniden keşfedildi. On sekiz yaşındaki Andrea, öksüz kaldıktan sonra üniversite eğitimi için köyünden Barselona'ya, zenginliği ve kültürüyle hep gözünü kamaştırmış olan anne tarafından akrabalarının evine gelir. Ancak akrabaları savaş sırasında servetlerini kaybetmiş, korkunç bir yoksullukla baş etmeye çalışmaktadırlar. Genç kız bir yandan okuldaki zengin öğrenciler arasında bocalarken bir yandan da evde tanık olduğu tuhaflıklarla masumiyetini yitirmeye başlar. Karanlık, güçlü bir hayal gücü ile ince mizahı birleştiren ve bir büyüme öyküsü içinde Franko rejiminin ilk günlerini ürkütücü bir berraklıkla anlatan bu roman, pek çok eleştirmen tarafından yirminci yüzyılda Avrupa'da yayımlanan en önemli yapıtlar arasında sayılıyor.

Benim Hocam Yayınları 2026EKPSS Coğrafya Tamamı Çözümlü Soru Bankası