En Son Eklenenler

İşçi sınıfı kültürü üzerine “klasik” bir eser vasfını çoktan hak etmiş ve özellikle eğitim çalışmalarında sayısız tartış- mayı tetiklemiş bu kitapta Paul Willis, işçi sınıfına mensup bir genç grubunun okul hayatının son iki senesini ve bu gençlerin [kitaptaki adlandırılışlarıyla hergelelerin] iş hayatına geçişlerini zengin bir etnografi üzerinden takip ediyor. Liberal eğitim anlayışının amaçlarının gerçekleşmesini engelleyen şeyin, bizzat hergelelerin karşı kültü- ründe yattığı iddiası kitabın temel argümanlarından biri olarak çıkıyor karşımıza. Bu kültürün kendisine özel bir nitelik ve anlam veren ise, okula muhalefet ile işçi sınıfı bağlamının can alıcı bir şekilde bir araya gelmiş olması. Ancak bu muhalif kültür, diyor Paul Willis, bazı paradokslar da içermekte; eğitimin formel amaçlarının barındırdığı çelişkileri bir yandan ifşa etmekte, ama diğer yandan ücretli emeğin mevcut koşullarını da yeniden üretmekte. İçine doğduğu ve tek bildiği işçi sınıfı deneyimini böylece okula taşıyan hergele, okula meydan okumakla kalmıyor sadece, paradoksal biçimde, okulla kurduğu bu muhalif ilişki üzerinden, tam da her şeyin onu yönlendirdiği şekilde, fabrikaya ve onun kültürüne dönüşünün de yollarını açıyor kendisine.

Hakan Altıner, elli beş yıllık tiyatro yaşamını, hayallerini, bu serüvende kendisine eşlik eden, seslerini sesinin yanında duyduğu o iyi insanları ve bir dönemi Pınar Çekirge’ye anlattı. Tiyatro için yaşayan, öncesi, sonrası, nefesi, varı yoğu tiyatro olan gerçek bir tiyatrocu ile tanışmaya, onun ışıltılı hayallerine tanık ve suç ortağı olmaya, dahası bir Hakan Altıner “retrospektif”i yaşamaya hazır mısınız? “İstiyordum ki, aklıma gelen, dilime takılan her soruyu sorayım, bu nehir söyleşi günden geceye aksın. Zaman kavramı kaybolsun. Anıların, yaşanmışlıkların arasında, çağrışımlar, hatırlayışlar sağanağına tutulalım. Her defasında yorgun hayatların eşsiz baharı olmuş, bütün o oyunları, o oyuncuları, crescendo-decrescendo geçişleri konuşalım… Konuştuk da… Hakan Altıner‘i dinlemenin doyulmaz tadını duyumsadım. Sil baştan çıkagelen hatıralar arasında, tiyatromuza farklı duyarlılıklar armağan eden, ışığı yüksek, rüzgârı güçlü bir yönetmenin hayalhanesinde yol aldım. Hep o anlarda asılı kalmak, hep o anlarda mühürlenmek, sahneye yıldız tozları serpmekti niyetim. Çok uzaktan, bir ömür kadar uzak diyarlardan gelen, zamanın sisiyle buğulanmamış repliklere kulak verdik birlikte. Bir hayat, kocaman bir hayat yaşadık aslında.” -Pınar Çekirge Hakan Altıner deyince içi dışı tiyatroyla dolmuş bir entelektüel gelir aklıma. Gerçekten de onun gibi tiyatro sanatıyla böylesine yoğurulmuş başka biri daha olduğunu sanmıyorum. Yıllarını tiyatroya adamış bir sanatçı olarak bu benim düşüncem. Bitmek tükenmek bilmeyen bilgisini gençlerle paylaşmaya devam eder umarım. Sağ olsun, var olsun. -Haldun Dormen

Rahip Santoro’nun öldürülmesi, Mc Donald’s’ın bombalanması gibi pek çok olayla gündeme gelen Trabzon’daki "derin" örgütlenmenin arkasında kimler var? Dink cinayetinde tetiği çekenler ve emir verenler daha önce de pek çok olaya karıştıkları bilindiği halde nasıl bu kadar rahat hareket edebiliyorlar? Cinayetin göz göre göre gerçekleşmesine kimler duyarsız kaldı? Cinayette devletin rölü var mı? Hrant Dink’in öldürülmesi kimlere hizmet ediyor? Dink cinayetinin arkasında hangi parti var? Dink’in katillerine, "kahraman" olacaklarını düşündüren dünyaları nasıldı? O dünyanın insanları kimlerdi? Bu sorulara yüzlercesini daha eklemek mümkün. Elinizdeki kitap, binlerce evrakın incelenmesi, deliller, zanlı ve tanık ifadeleri, telefon konuşma kayıtlarından yola çıkarak Dink cinayeti üzerindeki perdeyi aralamaya çalışıyor. Hrant Dink, Türkiye’de öldürülen 62. gazeteciydi. Öldürülüp hayattan koparılanlar sadece bedenler değil, fikir üreten zihinlerdi. Aslında hepsinin failleri belliydi. Tetiği çekenler de emri verenler de düşüncenin de düşünenin de toprağın altına gömülmesini istiyordu. Siyasi cinayetlere yüzlerce aydınını, akedemisyenini ve gazetecisini kurban veren Türkiye’de hep ‘derin’lerde seyreden ve yıllar süren yargılamalara Dink cinayetinin de eklenmemesi demokrasi ve hukuk adına son derece önemli...

“Birilerine iyilik eden kişinin, başkalarına kötülük etmeyeceğinin garantisi var mı?” Kasabaya gelen yabancıyla başlayan olaylar silsilesi müthiş bir kurguyla ve sürüklediği merakla okura insanın doğasını sorgulatır. Aynı insandan hem kahraman hem dolandırıcı yaratan, insanın içindeki ötekiler midir yoksa toplum mu? İnsanı insanlıktan çıkartan nedir? Dizginlenemez para hırsı mı yoksa taassup mu? Yoksa zaten taassuptan mı doğar bütün kötülükler? Yazar Ziya Buyuk’un katmanlı olay örgüsü ve su gibi akan diliyle Kenan’dan Sonra kitabında! “Akıl ve değer dünyası, insanı varlıkların en üstünü yapabildiği gibi en aşağısı haline de getirebilir!”