Basit Katalog

Telefonu elime alıp en dipteki odaya koştum. Boğuk, bulanık bir ses geldi önce kulağıma, annemin uzun zamandır duymadığım sesi. Boğazını temizledi bir süre, sonra uzun bir sessizlik. Sabırla bekledim. “Ben,” dedi, “ister miydim bu kadar yaşamayı.” Küçük öksürükler, sonra bir kâğıt hışırtısı. Hecelemeler. Sanırım elinde bir gazete parçası var. Palas Pandıras, kimi zaman takıntıların, kimi zaman da hatıraların yorgun düşürdüğü kahramanlarla dolu. Öyküler, okuyucuyu hayal dünyasının sınırlarında değil, gerçek hayatın sokaklarında gezdiriyor. Sıcacık evlere misafir ediyor. İçeriye girdiğinizde yabancılık çekmiyorsunuz. Çünkü o evlerde, yüzlerini görür görmez mutlaka bir yerden tanıdığınız karakterler yaşıyor.

TYB Vakfı Başkanı D. Mehmet Doğan’ın “Türkiye Cumhuriyeti Tarihine Giriş” adlı son kitabında, cumhuriyetin kuruluşunu ve kuruluş şartları sorgulanıyor. Türkiye Yazarlar Birliği Vakfı Başkanı ve Yazarımız D. Mehmet Doğan, tabuları yıkmaya devam ediyor. D. Mehmet Doğan’ın yeni kitabı “Türkiye Cumhuriyeti Tarihine Giriş”, kritik pek çok konuda çarpıcı bilgiler ve yorumlar içeriyor.

Şiddet, Biyopsikososyal Yönleri ile…

Babil kulesi insanları gibiyiz. Bir arada yaşıyor ama tarihi, kültürel kıymetlerimizi aynı seviyede, aynı mahiyette bilmiyoruz. Bu yüzden de uzay cisimleri gibi birbirinden uzak, çok farklı inanç, düşünce ve davranış yörüngelerinde geçip gidiyoruz. Aslında bu bir kaostur, düzensizliktir, kozmos değildir.Bir sistem, bir ahenk yok aramızda..

Ortadoğu’nun Türkçesi Geçen yüzyılın savaşı, “Cihan Harbi” bitmedi! Bu savaş, İslâm dünyasından Türkleri tecrit etme savaşı idi. İngilizlerin 1940’larda verdiği isimle “Ortadoğu” denilen İslâm’ın merkez topraklarını bin yıldan fazla Türkler yönetti. Eğer bu dönemi tanımlarken etnikliği/ırkı aşan “Türk” kavramını unutursak, hakikat temelli bir tarih yorumu ortaya koyamayız. Yüzyıl sonra Türkler tekrar İslâm dünyasından tecrid edilirse, emperyalistler açısından Ortadoğu’yu yönetmek hiç zor olmayacak! Türkiye, Cumhuriyet’le terk ettiği “Türk refleksi”ne döndü! Boyun eğmemek, güce ram olmamak, Hakkın davacısı olmak… İslâm dünyasında bu tavrı gösteren/gösterebilen devlet yok. Devlet sadece ülkeyle, parayla, halkla, bayrakla, marşla… olmuyor. Batılılar dünya üzerindeki zorba yönetimleri için tek mukavemet unsurunun Türkiye olduğunu gayet iyi biliyorlar, o yüzden Türkiye’yi İslâm dünyasından yalıtmak için ne gerekirse yapıyorlar. Bugünün dünyasında İslâm âleminin konumu ve Türkiye’nin kendine mahsus ağırlığı artık örtbas edilemeyecek şekilde kendini gösteriyor. Türkiye - Türkler etkisizleştirilmeden İslâm dünyasını kontrol altına almak mümkün değil. Bu şartlar bizi savaş hâli diyebileceğimiz bir vasatta tutuyor. Kendimizin farkında olmak zorunda olduğumuz gibi, bu savaşında farkında olmak zorundayız. İşte bu kitap bu anlamda bir farkındalık bildirisi gibi görülmeli!

stres ve hastalıklar

Türkiye'de görünür bir değişim yaşanıyor. Ezberler bozuluyor, kafalar karışıyor, zihinler allak bullak oluyor. Bütün bunlar yeni zamanın yeni şartlarına uyumsuzluk belirtilerinden başka bir şey değil. Türkiye ergenekondan çıkacak, bugünün dünyasında oynaması gereken rolü oynayacak. Bunun için sadece mahkemelere düşmüş ergenekonun bir an evvel hesabının görülmesi yetmez, ona alt yapı sağlayan mekanizmaların da tasfiyesi gerekir.

Mehmed Âkifle ilgili araştırma ve inceleme yazıları bir araya getirilmiş olan kitapta, Ersoy'un hayatı, eserleri, üstün ahlâkı, dinî hassasiyeti, milli değerlere bağlılığının yanı sıra bilinmeyen birçok özelliğini altı bölüm halinde okuyucuya sunuyor. Kitabın tanıtım yazısında; Âkif yaşarken ona düşmanlık edenlerin olduğu kadar vefatından sonra da bir hayli düşmanının olduğu belirtilerek şu ifadelere yer veriliyor: “Son senelere kadar onun fikir ve iman arka planına düşmanlıklarını bu sembol şahsiyet üzerinden ifade edenler vardı, son yıllarda aynı fikir ve iman arka planına sahip oldukları sanılan kesimlerden de bir hayli düşman türedi. Rencide edici olan, suret-i haktan görünenlerin insafsız saldırılarıdır. “Eğe Âkif düşmanınızsa dostunuz kimdir?” Âkif müdafaası, bu müstesna adama haksızlık edildiği noktada şerefli bir vazifedir.” Kitabın son bölümünde Âkif’e hücumlar ve yazarın cevapları yer alıyor.

İktidar meselesinin en dramatik biçimiyle insan ilişkilerinde mekan tuttuğunu biliyoruz. Bütün kültürel, toplumsal, bilinçaltı yapılanmalar beden üzerinden dile çökelir; dil de dönerek bedeni yönlendirir. Brecht bu konuyu sanat açısından irdelerken şöyle der: “Erkekleri ve kadınları tam uyumlu ve bütünleşmiş kişiler olarak ele almak, okurun/seyircinin arınma duygusunu (ruhsal boşalma) kolaylaştırır ve siyaseti gereksizleştirir.” Öyleyse cehennemî ve zifirî bir düzey olan cinsellik de siyasalın içindedir ve hele modern zamanlarda insanı konuşacaksak, orayı bütün karmaşasıyla, cesaretle deşmek zorundayız. Edebiyat bunu nasıl yapacaktır? Elbette Dil’i sökerek; Ingeborg Bachmann’ın işaret ettiği üzere, “faşizmin öncelikle iki insan arasında” olduğuna tanıklık etmek üzere doğrudan ve bütün kendiliği içinden eril Dil’in sakatladığı cinselliğe yoğunlaşmak gerekir. Adil Okay, politik kimliğinin altını kalınca çizen bir şair ve yazar olarak, sosyalist geleneğin görece ihmal ettiği bu dramatik ve acılı alana çekincesiz dalıyor. Tüm zamanları, kültürleri, sınıfsal ve etnik bağıntıları enine kesen insanlığın bu kadim sorununu, son dönemde Öznellik ve Öteki’lik odağındaki tartışmalara iliştiriliyor... Soluksuz bir dip tarama yapan diyaloglar, cinsellik denilen lanetli haz havuzunda kulaç atan iki insanın, okura da çarpan kırbaç darbelerine dönüşüyor. Bu mesele üzerinden kendi karanlık kuyusuna bakmak cesaret işidir; Adil Okay yazarak, okuru da kendi pratiğine çekinmeden çağırıyor. Yazar, hayatı ve insanı onarmak, ilişkiselliği sorunlaştırmak üzere doğrudan, herkesi ve hepimizi mülk edinmiş olan bu belalı meseleyi tam içeriden, Dil’in mahreme sığınan kat yerinden yakalıyor. İyi edebiyat, bir anlamda aynaya bakma cesaretine ve ahlakına çağrıdır; iyi okurluğun çıtası da budur. Adil Okay’ın bu anlatı romanı alışılmamış kurgusu, sahici diyalogları ve derin insanî dolayımıyla iyi okuru hak ediyor. Celal Soycan