Basit Katalog

Bu kitap her geçen gün artarak yaşanan ekonomik sıkıntıların bireysel değil toplumsal sorunlar olduğunu hatırlatmak için yazıldı. Yani çocuklarımızı eğiten öğretmenlerin, ofis emekçilerinin, mühendislerin, torna başındaki ustaların, işçilerin, ormanlarımızdaki ve tarım alanlarımızdaki köylülerin, küçük çiftçilerin, tarım emekçilerinin, hastaneleri ellerinden alınan doktorların, hemşirelerin, sağlık emekçilerinin, kamu hizmeti veren memur ve işçilerin, fabrikaları özelleştirilen sanayi emekçilerinin, denizlerimizdeki balıkçıların, yaşantımızın ayrılmaz parçası esnafın, merdiven altında 'kayıtdışı' çalışanların, evlerimizdeki annelerin, eşlerin, temizlik emekçilerinin, her anlamda saldırı altındaki üniversite öğretim üyelerinin ve her şeye rağmen okuluna, üniversitesine devam eden öğrencilerin piyasa aktörleri değil, yaşantılarını birbirlerine emekleriyle mümkün kılan insanlar olduklarını hatırlatmak için yazıldı.

Osman Kemâlî Hazretleri'nin kalbine gelen manzûm doğuşlarını içeren “Aşk Sızıntıları”nı daha önce "Aşk Sızıntıları Şerhi" adıyla kitaplaştırmıştık. Bu sefer de onun sohbetlerini içeren İrfân Sızıntıları'nı irfân ehlinin istifadesine sunuyoruz. İlk kez Baha Doğramacı tarafından hazırlanarak 1987 senesinde yayınlanan eser sadece bir grup seveninin eline geçmiş, genel okuyucuya arzedilmemiştir. İrfân Sızıntıları Osman Kemâlî Efendi’nin itikâd ve ibâdete dair bazı konuları, seyr ü sülûkun inceliklerini ve bir kısım âyetleri ledünnî derinliğiyle şerh eden risâlelerden oluşmaktadır. Eserde bilhassa imânın ve İslâm’ın şartlarının hakîkî yönleri, “Âmentü şerhi; hilkat ve insâniyet; İslâm’da hac; esrâr-ı Kur’ân; Elif, Lâm, Mim tefsiri; bey’at-ı hakîkiye; İnnâ aradne’l-emânete âyetinin tefsîri; İslâm’da vefâ; hekîm-i kâmil; mürşid-i kâmil ve sâlikin ahvâlini bildirir bir temsil; namâz, zekât ve orucun hakîkatı” gibi başlıklar altında bir sohbet üslubuyla anlatılmaktadır. “İrfân Sızıntıları” hakîkat yolunda müşkilleri olan taliplerin elinden düşürmeyeceği bir ilâhî anahtardır.

Dev-Genç’ten, Karadeniz bölgesinden, Ereğli, Ege ve Kocaeli bölgesi işçi kesiminden, Çukurova’dan, sanat dünyasından ve Silahlı Kuvvetler’den gelen gençlerdi. Ülkelerini sömürenlere karşı tereddüt etmeden toplandılar ve sadece bir yıl gibi kısa bir yaşam süresi olan THKP-C’yi kurdular. Bir yıllık yaşama yıllarca konuşulacak eylemleri ve öyküleri sığdırdılar, kendilerinden sonra gelenlere ilham kaynağı oldular. Yenildiler. Ne var ki, yenenler ve yandaşları onların öyküsünü tersyüz ederek anlattılar, anlatmaya da devam ediyorlar. Bununla birlikte yenilenler de kendi gerçeklerini açığa çıkarıyorlar, direnerek ve anlatarak... Orhan Savaşçı, THKP-C Genel Komitesi’nde askerleri temsil eden bir üyeydi. Bu kitap onun gözünden THKP-C’nin kuruluşunu, kurucularını, eylemlerini ve yaşadıklarını anlatıyor. Anlatılanlarda nezaketi, tevazuyu ve gururu göreceksiniz...

Dün Hazel başını adamın omuzundan ayırdı. Gözlerine bakıyordu. - Söyle bakalım Ali Aşiroğlu, beni ne kadar seviyorsun? Ali bir an sustu. Biliyordu, ne dese az olacaktı. - Benim seni ne kadar sevdiğimi anlatmaya ne dilim ne de kelimelerim yeter Hazel. Ama elimde olsa seni ne kadar sevmek isterdim biliyor musun? Ezan ile namaz arası kadar... Doğduğumda kulağıma okunan ezan, öldüğüm kılınan cenaze namazıma kadar, her saniye seni sevmek isterdim. Bugün Başer Ali'nin haline üzülmüştü. Tedirgin bir halde sordu. - Ne zamandır görmüyorsun Hazel'i evlat? - Dünya takvimine göre mi soruyorsun ağabey, gönül takvimime göre mi? Bendeki takvime göre bir ömür geçti. - Belki yeniden bir araya gelirsiniz Ali... - Bizim kaderimiz ayrı yazılmış ağabey. Bırak bedenlerimizin bir araya gelmesini, isimlerimizin baş harfleri yan yana gelse bir acıyı ifade ediyoruz. Ali odadan çıktıktan sonra Başer önündeki kağıda iki harf yazdı. ''AH'' Peki dün ile bugün arasında yaşananlar neydi?

Günümüzün önemli düşünürlerinden Prof. Duverger bu eserinde sosyal bilimlerin nasıl geliştiğini, yöntemlerini, başlıca kuramlarını ve çeşitli disiplinlerini tanıtmakta, açıklamaktadır. Eserin en önemli yanı, toplumu yöneten seçkinlerin çok iyi bildikleri, çok geniş şekilde kullandıkları sosyal bilimlerin ne olduğunu; kimin elinde kullanılacaksa o'na göre neler yapılabileceğini yönetilen 'sade' insanlara da açıkça gösterebilmesidir. Sosyal bilimlerle ilgili bu açık ve ilginç eser, hızlı bir değişim içindeki toplumumuzda olup bitenleri anlamamız için de mutlaka okunması gerekli bir eser niteliğindedir.

İlhanlı Devleti’nin kurucusu, Cengiz Kağan’ın torunu Hülegü Han’dır. Kitabın, giriş ve birinci bölümü Moğol-Türk İmparatorluğu’na ayrılmıştır. Zira böyle bir yol izlenmemiş olsaydı, birçok sorular cevapsız kalırdı. İlhanlı tarihi, Ön Asya ve Anadolu’nun seksen yıllık tarihinde önemli bir yere sahiptir. İlhanlılar, Ön Asya ve özellikle de Anadolu’nun demografik manada Türkleşme ve İslamlaşmasını olumlu yönde etkilemişlerdir. X.-XIII. yüzyıllarda, Hoca Ahmed Yesevî, Yusuf Has Hacib, Kaşgarlı Mahmud ve takipçilerinin ortaya koymuş oldukları bilim, düşünce vb. yüksek değerler Anadolu’ya bu yolla taşınmıştır. İlhanlı Devleti, hâkim olduğu coğrafyalarda bilimin, medeniyetin ve ticaretin canlanması konusunda derin izler bırakmıştır. Merağa ve Semerkand şehirlerindeki rasathaneler ile Tebriz şehri, bu dönemde hemen her bakımdan doğudaki Pekin şehrinin simetriği konumundadır. Cengiz Kağan’ın, İlhanlı ve diğer Moğol ardıl devletlerine bırakmış olduğu en önemli mirası, hâkim olduğu coğrafyada hayata geçirmiş olduğu inanç özgürlüğüdür. Zira Cengiz Kağan’ın Türkistan’da, Hülegü’nün Ön Asya’da ve özellikle de Bağdad ve İslam medeniyet merkezlerini tahriplerinin ana sebebi siyasidir. Moğollar, bu özellikleriyle Papalık ve Batılı devletleri de şaşkına çevirmiştir. İlhanlılar, Ön Asya’da yüzlerce yıldan beri terör estiren Bâtınîlerin siyasi varlığına da son vermişlerdir. İlhanlı Devleti’nin siyasi manada parçalanmasıyla birlikte Anadolu’da beylikler, İlhanlı toprakları üzerinde de Akkoyunlu, Karakoyunlu Türkmen devletleri ile Celayirliler gibi siyasi teşekküller ortaya çıkacaktır.

''Karısından gizlediği bir şey olmayan adamın ya sırrı ya da karısı yoktur." - Gilbert Wells ''Arzular... Hiç mi yorulmayacaksınız?'' - Andre Gide ''Güzel bir ruha aşık olan, bütün hayatı boyunca sadık kalır. Çünkü sevdiği şey ebedidir.'' - Eflatun ''Başarının sırrı, her şeyden önce onu elde etmeye hazır olmaktır.'' - Henry Ford ''Evlilik fırtınalı bir denizse, bekârlık bulanık bir bataklıktır.'' - T. L. Peacock ''Alem çiçek olsa ben bal olsam, Dost dilinden tatlı bal bulamadım.'' - Pir Sultan Abdal

Kitap, Ece Ayhan'ın deneme-eleştiri tarzında yazıları ile kendisiyle yapılmış ve kendisinin yaptığı söyleşileri içeriyor.

Frances Stonor Saunders’in yazıp, Ülker İnce’nin çevirdiği, Parayı Verdi Düdüğü Çaldı’yı okurken sık sık 1950’li, 60’lı yıllarda, Farfield, Ford, Rockefeller ve Fullbright vakıflarının burslarıyla Türkiye’den kimler gitti acaba ABD’ye, diye düşündüm. Birini bulsam da konuşsam… Dünyanın en zengin, en saygın vakıflarının CIA için paravan görevi yaptıkları kimin aklına gelir? Soğuk Savaş’ın civcivli günlerinde ABD, Batı Avrupa’da gizli bir kültürel propaganda programına büyük miktarda para ayırmıştı. Bu programın ana özelliği, böyle bir programın olmadığı iddiasıydı. Amerika’nın Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) bu programı büyük bir gizlilik içinde yürüttü. Kültürel Özgürlük Kongresinin otuz beş ülkede bürosu vardı. Kongre yüzlerce personel çalıştırıyor, yirminin üzerinde saygın dergi yayımlıyor, resim sergileri açıyordu; bir haber ve film servisine sahipti; tanınmış kişilerin katıldığı uluslararası toplantılar düzenliyor, müzikçilere ve ressamlara ödüller dağıtıyor, konser ve sergi olanakları sağlıyordu. Tek amaç uzun zamandır Marksizm ve Komünizme yakınlık duyan Batı Avrupa aydınlarını yavaş yavaş “Amerikan tarzı” bir bakış açısına sığdırmaktı. Meğer CIA’nın en etkili silahı Encounter dergisini okumak için boşu boşuna abone parası ödemişim yıllarca. İstersem bedava gönderirlermiş. Fransa’da yayımlanan Preuves dergisini almak için Hachette dükkânlarına taşınıp durmuşum. Meğer Jean-Paul Sartre’ın Les Temps Modernes dergisini madara etmek için çıkartıyorlarmış. Hey gidi Bertrand Russell, hey gidi George Orwell, hey gidi Ignazio Silone, hey gidi Stephen Spender, hey gidi Arthur Koestler!... Özdemir İnce