Basit Katalog

Ben Hammurabi. Servet ve bereket biriktiren gökyüzü ve yeryüzü bağlantılarını tüm Nippur için yapan, Eabza’nın temizlenmiş ritüellerini kudretli kral Erida’nın kendi yerinde yeniden kuran Eliller’in çoban olarak bildiği Hammurabi. Marduk’un kalbinde sağlamlaştırılan Babil’in yüceltilmiş ismi dünyanın dört ülkesinde günleri Esagile’ye hizmet etmekle geçen efendisi, Sin oluşturan çarlık tohumları, zenginleştirilmiş Ur şehri, Ekişnugal’e bolluk bereket getirdi.

Türkiye’de düşünce ve vicdan özgürlüğünün, ulusal egemenliğin ve demokrasinin, çağdaş hukukun, kadın haklarının, sosyal hukuk devletinin, yurttaşların eşitliğinin, ulus bilincinin, ulusal birlik bütünlüğün, fırsat eşitliğinin, adaletin, liyakatin, bilimin, sanatın, akılcı ve bilimsel eğitimin, ekonomik kalkınmanın, tam bağımsızlığın, uygar yaşamın ve barışın güvencesi “Atatürk’ün Mirası Laik Cumhuriyet’tir. Türkiye’de Atatürkçü düşünceyi ve laik Cumhuriyet’i savunmak bütün bu değerleri savunmaktır; Atatürk’ün mirasına sahip çıkmaktır. “Atatürk’ün Mirası Laik Cumhuriyet”, bugün çok tartışılan 1921 Anayasası, Atatürk’ün devrim stratejisi, Lozan Antlaşması, halifeliğin kaldırılması, Şeyh Sait İsyanı, kılık kıyafet, eğitim, yazı ve dil devrimleri, Cumhuriyet’in kadın, işçi ve çocuk hakları karnesi, Cumhuriyet’in sosyal devletçiliği, Cumhuriyet’in fabrikaları, Halkevleri, Köy Enstitüleri, Meşrutiyet ve Cumhuriyet ilişkisi (süreklilik ve kopuş), Sadabat Paktı’ndan Hatay’ın kurtuluşuna Cumhuriyet’in dış politikası, Atatürk’ün millet (ulus), laiklik, demokrasi tanımları, laik Cumhuriyet’in kuruluş felsefesi, Kemalizm, Atatürkçü gençliğin yükselişi ve daha birçok konuya belgelerle açıklık getirmektedir. “Memnuniyetle tekrar görüyorum ki, laik Cumhuriyet esasında beraberiz. Zaten benim siyasi hayatta bir taraflı olarak daima aradığım ve arayacağım temel budur…” (M. Kemal Atatürk, Hâkimiyet-i Milliye, 12 Ağustos 1930)

“Bu çalışmada, otoetnografi ve sinemanın, anlamın inşasında birbirini tamamlayan araçlar olduğunu ve bu araçların toplumsal yapıları ve bireysel deneyimleri birleştirerek güçlü bir anlatı oluşturduğunu, içinde senarist, oyuncu ve yönetmen olarak yer aldığım filmler üzerinden ortaya koymaya çalıştım.” İnsan, hayatı, dünyayı ve kendini nasıl anlamlandırır? Anlamı nasıl inşa eder? Sinema, bu anlam inşasında nasıl bir rol oynayabilir? İnsanın kendi hayat deneyimleri ile sinema yaratımı arasında nasıl bir etkileşim olabilir? Ercan Kesal, Sinemada Anlam Arayışı’nda otoetnografik yöntemle, yani kendi deneyim ve üretiminin eleştirel bir okumasını yaparak, bu sorulara cevap arıyor. Bir yandan sosyal teoriden, diğer yandan üç büyük yönetmenden, Ingmar Bergman, Andrey Tarkovski ve Krzysztof Kieślowski’den ilham alarak yapıyor bunu. “Bir Zamanlar Anadolu’da” filmini kendi taşra hekimliği deneyimi ile, “Nasipse Adayız” filmini de kendi “gerçek” belediye başkanı aday adaylığı deneyimiyle etkileşimleri içinde değerlendirirken, hakikat ile kurmaca arasındaki ilişkiye ışık tutuyor.

Yirmi bir yaşındaki Marigold Claude, büyükannesi onu bir sonraki Bal Cadısı olarak eğitmek istediğinde bunu sevinçle kabul etmişti. Fakat büyünün ve özgürlüğün ağır bir bedeli vardı: Hiç kimse Bal Cadısı’na âşık olamazdı. Marigold, bir gün huysuzluğu ve büyüye inanmamasıyla bilinen Lottie Burke ile tanıştı. Bu, sihrin gerçek olduğunu kanıtlama fırsatıydı. Fakat işler bambaşka bir hâl aldı ve kısa sürede Lottie ile aralarında güçlü bir bağ oluştu. Innisfree Adası’nda ise işler yolunda gitmiyordu. Aniden ortaya çıkan karanlık bir büyü ada halkının hayatını değiştirmek üzereydi. Marigold bu savaşı hem sihri hem de kalbi için vermek zorunda kalacak, kendini zorlu bir mücadelenin içinde bulacaktı. “Bal Cadısı’nı okumak, güneş ışığıyla dolu mis kokulu bir bahçede, arıların şarkısı eşliğinde bir rüya görmek gibi... Kır evinin büyüleyici atmosferi, kalpleri ısıtan bir aşk ve eşsiz bir sihirle örülmüş muhteşem bir kitap.” —INDIA HOLTON “Bal Cadısı, hayal gücü ve büyüyle zenginleştirilmiş tatlı bir şölen. Shields, okurların kalplerini ısıtan ve onlara baştan sona keyif veren bir masal sunuyor.” —RACHEL GILLIG “Sıcacık bir fantastik roman… Bridgerton’ın alternatif tarihsel dünyasını seven ya da çocukken Halloweentown ve Practical Magic izlemiş romans okurlarını fazlasıyla tatmin edecek.” —BOOKPAGE “Shields’ın samimi ve içten kalemi, ruh eşlerine inanmanıza, her yerde sihri görmenize ve kendi özgür yanınızı keşfetmenize ilham veriyor.” —S. T. GIBSON “Bal Cadısı’nı hem tadını çıkararak okumak isteyeceksiniz hem de bir çırpıda bitirmek için sabırsızlanacaksınız. Bu kitap önce kalbinizi kıracak sonra da sizi iyileştirecek. Bir fincan çay demleyin, içine biraz yerel bal damlatın ve bu görkemli kitabın sizi bambaşka bir dünyaya taşımasına izin verin.” —BREANNE RANDALL “Aşkın, kötülüğü yendiği unutulmaz bir kurgu.” —BOOKLIST “Bal gibi tatlı, çay gibi sıcacık... Yazar, aşkı, kaybı, yalnızlığı ve en küçük şeylerde bile sihri görebilmenin neşesini incelikle anlatıyor. Büyüleyici karakterleri ve masalsı atmosferiyle Bal Cadısı, okurların kalbini kazanacak.” —ALLISON SAFT

BÜYÜK KARTAL ÖLDÜ! Papa’nın dudaklarından, “La Grande Aquila è morta!” cümlesi döküldüğünde, Vatikan’ın taş duvarları arasında sevinç çığlıkları yükseldi. O sıralarda İtalya topuğundan yakalanmış, Otranto ele geçirilmişti. Aziz Petrus’un kızıl kubbesi Mehmet Han’ın uzanıp alması için hazır bekliyordu. Koca Hünkâr, Tekfur Çayırı’nda hayata gözlerini yummuştu. Ölümü askerden saklandı. Amasya ve Konya sancağına tatarlar yollandı. İstanbul, yeniçeri zulmü altında inim inim inliyordu. Gözler boğazın karşı yakasında, taht için ilk gelecek şehzadedeydi. Bayezid ilk gelen oldu ve tahta oturdu. Haber Konya’ya ulaştığında Cem, taht için Bursa’ya yürüdü. İÇ SAVAŞ KAÇINILMAZDI. Kılıçların şarkısı Yenişehir sahrasında yankılandı. Cem ihanete uğradı, yenildi. Mısır’a gitti. Dönüp hakkını almak için yeniden savaştı; ikinci kez yenildi. Rodos Şövalyeleri’ne sığındı. Doğuda Erdebil Ocağı bu iç savaşı bekliyordu. Batıda Haçlı ordusu hazırdı. * * * Esir şehzadenin hikâyesi, Avrupa topraklarında kuleden kuleye, saraydan saraya uzandı. Ailesinden uzaktı. Oğlu Oğuz Han’ın ölüm haberini bir dağ başında aldı. On üç yıl süren zorlu esaret günleri Napoli’de, Capua Şatosu’nda son buldu. Otuz altı yıl, iki ay, sekiz günlük yaşamı sonlanmak üzereyken dudaklarından son bir cümle döküldü. “BİR DÜŞTEN BAŞKA NEDİR Kİ DÜNYA…” * * * CEM: ESİR ŞEHZADE bir şehzadenin tahtı değil hayatını kaybetmesinin hikâyesi. Tarihin en trajik Osmanlı şehzadesinin yaşadıklarını belgesel gerçekliğiyle roman tadında sunan bu eser, okuru 15. yüzyılın saray entrikalarına, karanlık zindanlarına ve kırık kalplerine götürüyor.