Basit Katalog

Yakın tarihimizin en mühim, en canlı, aynı zamanda da en feci devri, hiç şüphesiz İTTİHAT ve TERAKKİ devridir. Fakat içinde yaşamış ve muhtelif safhalarına şahit olmuş olmanıza bakarak yakından tanıdığınızı zannettiğiniz bu devrin içyüzünü tamamen bilmediğinizi söylersek hiç şaşmayınız... Ziya ŞAKİR Tarih'i, Roman'da kullanmakla, Tarihi romanlaştırmak başka başka şeylerdir. Bizde Turhan Tan vardı, Ziya Şakir vardı, Ferudun Fazıl var... Bunlar tarihi romanlaştırıyorlar... Kemal TAHİR Yaşadığı devre dair Ziya Şakir kadar çok yazı yazmış ikinci bir kalem bulmak mümkün görünmemektedir. Hem kendi hâtıralarını ve hem de bu devri yaşayanların bilgilerini derleyip neşreden Ziya Şakir’in kaybolmaktan kurtardığı bilgilerin bir külliyat olarak neşredilmesinin yakın tarihimize büyük bir katkı olduğu açıktır. Bu bakımdan Ziya Şakir’in yakın tarihimize katkılarının hakkı henüz teslim edilmiş değildir... Ali BİRİNCİ Ziya Şakir’in ne kadar titiz çalışan bir tarih araştırmacısı olduğu, elindeki yazılı hatırat parçalarından ne kadar düzgün faydalanmış olduğu ve dönemin tanıkları ile sonradan gerçekleştirmiş olduğu mülakatların tarihsel kıymeti bir kez daha anlaşılmaktadır. Türk Osmanlı tarihçiliğinin henüz sözlü tarih çalışmalarını bilmediği ve bilinse bile pek önemsenmediği bir çağda, henüz hayatta olan önemli tarihi kişiliklerle sözlü tarih çalışmaları gerçekleştirmiş olan Ziya Şakir’in bu konudaki öncülüğü takdire değer... Yavuz Selim KARAKIŞLA Ziya Şakir’in siyasal arenada sergilediği mücadele basit bir post kavgası veya makam elde etme savaşı değildi. O, ülkesinin içinde bulunduğu kahredici var olma- yok olma savaşında bir kurtuluş çaresi olarak bu mücadeleye katılmıştı. Yeri geldiğinde yazılarıyla yeri geldiğinde de sıcak yatağını ve rahatını bir kenara bırakarak Balkan Harbi’nde olduğu gibi gönüllü olarak orduya katılmış ve hayatını vatanı uğruna feda etmekten çekinmeyecek kadar vatan sevgisi ile dolu olduğunu da göstermiştir. Bu nedenle Ziya Şakir döneminin askeri ve siyasal olaylarının mümkün olduğu kadar içinde olmuş böylece daha sonra yazdığı kitap ve tefrikaların doğrudan bir şahidi olmuş veya şahitlerini yakinen tanımıştır. Güngör GÖÇER Örgütten teşkilata, teşkilattan cemiyete, cemiyetten iktidara uzanan İttihat ve Terakki fırkasına 1906'da dahil olan Ziya Şakir İttihat ve Terakki'nin iktidarı döneminde ülkesi için nimet yerine külfete katlanarak Bekirağa'dan Sinop'a çeşitli yerlere yakınlık duyduğu Cemiyet tarafından sürülmüştür. Bütün bunlara rağmen kaleme sarılıp hak bildiği yoldan geri dönmemiş doğruyu her zaman ve zemin de eğip bükmeden söylemiştir. Dürüst kişiliği, sözlü, yazılı tarihe vukufiyeti ve dönemin farklı siyasi yelpazesindeki kişilerle tanışıklığı ile anlattığı tarihin içinden biridir. Tahsin YILDIRIM Günümüzde de halen etkisi devam etmekte olan İttihatçı anlayış ancak Ziya Şakir'in kalemiyle bu kadar güzel anlatılabilirdi, tefrika edildiği dönemde adı geçenlerin pek çoğu sağdı ve önemli mevkilerdelerdi, tefrikalar şahitliklerle yazıldı, yayımlandı. Konusunda iddialı bu ZİYA ŞAKİR başyapıtını üç cilt halinde sunmaktan bahtiyarız AKIL FİKİR YAYINLARI...

Serra Menekay, “Aluşta’dan Esen Yeller, Bir Kırım Türküsü”, “Kuşbakışı”, “İğne Oyası”, “Şefika, İsmail Gaspıralı’nın Kızı” ve “Adını Arayan Çocuk” romanlarıyla okuyucularla buluşmuştu. Bu romanlarından, “Şefika, İsmail Gaspıralı’nın Kızı”, 3’üncü baskısı ile tekrar okuyucuların karşısına çıkıyor. “ŞEFİKA, İsmail Gaspıralı’nın Kızı”… “Şimdi işini gücünü bırakıp benimle bu yola çıkmanı istiyorum senden. Biliyorum tuhaf, zor, muhtemelen çok zamansız, hatta belki de imkânsız geliyor sana şu an böyle bir yolculuğa çıkmak. Ama bana güven yavrum, pişman olmayacaksın…” Böyle diyor Münevver, Bilge’ye. Bu satırlarla başlıyor Bilge’nin Şefika’yı, annesini ve kendini tanıma serüveni. Bu kitapta Şefika Gaspıralı’nın inanılmaz hayat hikâyesini, Serra Menekay’ın akıcı dilinden okuyacaksınız. Şefika’nın babası ve kitabın gizli kahramanı İsmail Gaspıralı’nın Kırım’da başlayıp tüm Rusya’ya yayılan “Türk Eğitim Reformu”na tanıklık edeceksiniz. Şefika’yı tanıdıkça, yüzyıl önce yaşamış eğitimci, editör, milletvekili, “first lady” ve anne olan aydın ve çalışkan bir Türk kadınının, günümüz aydınlarıyla aynı sorunları yaşamış ve aynı kaygıları taşımış olmasına şaşıracaksınız.

Unutkan; çalışkan, çok fazla yere palamut gömen ama gömdüğü yerleri unutan bir sincaptır. Unutkan’ın diğer sincaplar tarafından alay konusu olan bu özelliği, çok faydalı bir şeye dönüşür. Bu sayede Unutkan, tüm hayvanların saygı gösterdiği bir sincap olur. Nasıl olduğunu öğrenmek ister misin?

Felek bize hikâyeler vesilesiyle göz kırpar! İskender, Ninno’yu ve korkunun çekiciliğini düşünüyordu hâlâ... Korkunun açıklanamaz, erotik bir yanı vardı. Bizi ürperttiği ölçüde kışkırtan, baştan çıkaran bir şey... Peki neden? Bir yanımız içten içe korkmak mı istiyordu? Korku bir ihtiyaç mıydı? Dehşet anları neden gönül maceralarımızdan daha derin izler bırakıyordu bizde? Bütün bu soruları sormuş ve cevabını bulabilmiş birileri var mıydı bu dünyada? Komünist şair İskender Sof, “yarı resmi karanlık çevreler"tarafından takip edilmektedir. Peşindeki iki MİT ajanından kurtulmak için trende tanıştığı ihtiyar kalpazan Sincap’ın önerisiyle Iğdır’a gider. Amacı, kışları buz tutan Aras Irmağı üzerinden Sovyet Rusya’ya kaçmaktır. Oysa Iğdır’da onu bekleyen başka tehlikeler de vardır: Bir vampir... Onu öldürmek için peşine düşen Mit Osman... Görür görmez kalbini çalacak bir güzel... Ve korkunun ta kalbine yapacağı bir yolculuk... İskender Sof’un hikâyesini son çağdaş meddah Değil Efendi anlatıyor bize.

Time, Washington Post, New York Times, NPR BookPage, LibraryReads, Guardian ve Kirkus Reviews’ta YILIN EN İYİ KİTABI “Lucy Barton artık edebiyatın ölümsüz karakterlerinden.” —BOOKER JÜRİSİ Dışarıda ışıl ışıl Chrysler Binası, içeride, hastane odasında ise Lucy Barton ve beklenmedik ziyaretçisi. İki kadın beş gün beş gece boyunca aralıksız konuşuyor. Biri geçmişe tutunmak isterken, diğeri her şeyden uzaklaşmak istiyor. Birinin yüzünde çocukluk yıllarından kalma bir gölge, ötekinin ellerinde alışkanlıkla sakladığı bir suçluluk var. Her şey ne kadar anlatılırsa anlatılsın, bir parça hep eksik kalıyor; ne kadar yaklaşmaya çalışsalar da, aralarındaki mesafe bir türlü kısalmıyor. Beş günün sonunda sabahın ilk ışıkları Manhattan’a vururken, odadan çıkınca ikisi de başka hayatlara, başka yalnızlıklara dönecek. Ama bu iki kadının, Lucy ve annesinin paylaştıkları, konuştuklarından çok konuşamadıklarının yüküyle hatırlanacak. Pulitzer Ödüllü Elizabeth Strout’un incelikli kaleminden dökülen bu roman, anneler ve kızları arasındaki karmaşık bağları, sınıf ayrımının derin izlerini, hepimizin hayatımızın bir noktasında hissettiği yalnızlığı ve sanatın iyileştirici gücünü ustalıkla ele alan, Lucy’nin keskin gözlem yeteneği ve derin insanlığıyla örülen, iz bırakacak bir anlatı.