Basit Katalog

İlhan Durusel’in denemelerinden oluşan Otlar Çağırıyor’un serüveni, ilave metinlerin yer aldığı yeni baskısıyla, yeni yayınevinde devam ediyor. Otlar Çağırıyor bir denemeler toplamı; fakat söz konusu İlhan Durusel olduğunda, hiçbir metni türsel kalıpların içine hapsetmemek gerekiyor. “Amacından uzaklaştığı çok yer oldu yazının, görkemin yarattığı coşku dilimi dolaştırır benim,” diyor ya kendisi, tam da öyle. Söylenebilir ki bu kitap, nitelikli bir yazarın olduğu kadar, nitelikli bir okurun elinden çıkmış yazılardan oluşuyor; İlhan Durusel’den ziyade okur İlhan’ın. Gezen, gören, merak eden, araştıran ve paylaşan İlhan’ın. En çok da “fark eden” İlhan’ın. Paylaşmak için bilmek, bilmek içinse önce fark etmek gerekir çünkü. İçindeki yirmi dört yazının kaleme alınış tarihleri dikkate alındığında, Otlar Çağırıyor’un, Durusel’in yazı dünyasında yaklaşık on beş seneye denk düştüğünü söylemek mümkün. Bu da, okurun, Durusel’in deneme yazarlığının nasıl ve ne yönde yol aldığını gözlemleyebilmesine imkân sağlıyor kuşkusuz. “Otlar çağırıyor bizi. Şatolar kovuyor. Kuraklık geliyor. Bir rüzgâr gelip önümüzde duruyor. Bir duruşu var, dil anlatamaz. Burayı rüzgâr durduran mağara yapıyor. Duruyor da duruyor.”

"Karanlık bir roman ama okuması büyük bir keyif. Altı şahane finalist arasından dönüp dolaşıp her seferinde kendimizi bu kitabın içinde bulduk." 2025 Booker Jürisi On beş yaşındaki István, annesiyle birlikte Macaristan'da sakin bir apartman dairesinde yaşamaktadır. Kasabaya yeni taşınmış, içine kapanık bir genç olarak okulda kabul görmüş sosyal ritüellere yabancıdır ve kısa sürede yalnızlığa sürüklenir; tek dostu, annesine yaşça yakın, evli komşularıdır. Komşusuyla olan gö- rüşmeleri gizli bir ilişkiye dönüşünce István'ın hayatı kontrolden çıkmaya başlar. Yıllar içinde ordudan başlayıp Londra'nın seçkin çevrelerine kadar yükselen István, para ve gücü merkezine alan yirmi birinci yüzyıl dünyasında yolunu bulmaya çalışır. Aşk, yakınlık, statü ve zenginlik arasında sıkışıp kalmışken eriştiği servet onu tamamen mahvetmek üzeredir. Beden, değişen dünyadaki modern erkeklik algısına, varoluşsal problemlere ve yaşamanın tuhaflığına dair acı verici ama dürüst bir roman. "Szalay unutulması zor bir yitik erkek portresi çiziyor." Rachel Kushner

Kadınlar, çocuklar, aile içinde yaşananlar, çalkantılı ilişkiler Keegan’ın tematik evreninin vazgeçilmezleridir: Tek gecelik kaçamak yapmak isteyen evli kadın, birbirinden tamamen farklı hayatlar yaşayan iki kız kardeş, katil şarkıcı, çocuğunu kaybeden anne baba… Keegan, kahramanlarının hayatlarını, dünya ve olaylar karşısındaki tutum ve tepkilerini tertemiz bir dil ve karanlık köşelere sızan ince bir ışıkla önümüze seriyor. İlk kez 1999 yılında yayımlanan bu kitap şimdiden modern bir klasik.    Claire Keegan’ı uluslararası üne kavuşturan, öykü sanatının yaşayan en büyük isimleri arasına sokan Antarktika, Umay Öze’nin çevirisiyle…    “Basitçe ifade etmek gerekirse, Claire Keegan dünyanın en iyi yazarlarından biri.”  —George Saunders   “Bu usta işi öyküler, yetişkinlere yönelik tüyler ürpertici masallar gibi.”  —Sunday Telegraph  

"George Saunders’ın erken dönem öykülerinin ve bir novellasının yer aldığı İçSavaşDiyarı Feci Düşüşte siber terörizmle dolu, kâbus gibi bir kıyamet-sonrası dünya yaratarak okurları her zamankinden daha karanlık, daha nüktedan, daha ümitsiz ve hepsinden ötesi, çok daha çarpıcı gerçeklerle yüzleştiriyor. Folio Ödüllü yazar Saunders, bir kez daha aşina olduğumuz kahramanlara dönerek kaybetmişlerin, eziklerin, kusurluların, engellilerin yani bir şekilde yaşamın kıyısında kalmış bireyin gönüllü sözcülüğünü üstleniyor. İçSavaşDiyarı Feci Düşüşte’yi yazarın külliyatında farklı bir yere koyan özellik ise öykülerin büyük çoğunluğunun, paralel bir evrende ya da çok yakın ve kötümser bir gelecekte geçiyor olması. Saunders, insanlığa dair karanlık bakışını “ötekileşmek” ve “yalnızlaşmak” alanında yoğunlaştırarak okuruna sarsıcı satırlar sunuyor. Hiciv, eleştiri, ironi ve mizah dozunu hiçbir sayfada yitirmeyen İçSavaşDiyarı Feci Düşüşte, George Saunders’ın en güzel ve en yaşlı öykülerinin aslında nasıl da hiç yaşlanmadığını ortaya koyuyor. “George Saunders’ın klostrofobik manzaralarını ziyaret ettikten sonra, bir alışveriş merkezine ya da eğlence parkına bir daha asla aynı şekilde bakamayacaksınız…” The Philadelphia Inquirer"

Yahudi bir ailenin tarihi; ardında İsviçre’de 1871 ile 1945 arası yaşananlar... 1871’de uzak bir akraba, Meijer’lerin kapısını çalar, ailenin fertleri bundan sonra yaşamlarının nasıl radikal biçimde değişeceğinden habersizdir. Fransız ordusundan kaçan Janki, Yahudi köyü Endingen’de namuslu oluşuyla tanınan sığır tüccarı Salomon Meijer’in ailesini adamakıllı heyecanlandırır. Bu dallı budaklı ailenin hikâyesinin nasıl geliştiği, koşer kesim uğruna verilen mücadelenin İsviçre Yahudilerini nasıl bir dışlanmaya sürüklediği, üçüncü kuşakta vaftiz olmanın Zürih’in en güzel mağazasının bile kanıksanmasına yaramaması, 1914 Dünya Savaşı’nın aileye hala İsviçre pasaportu sahibi olduklarını acı biçimde anımsatması ve sonunda dünyanın rayından çıkması... Bütün bunları Charles Lewinsky öylesine sürükleyici bir dille anlatıyor ki, okuyucu kaçınılmaz olarak kendini ailenin bir üyesi olarak görüyor.

Modern antropolojinin kurucu isimlerinden biri olarak kabul edilen antropolog ve halkbilimci Sir James G. Frazer, en önemli eseri Altın Dal’da insanlığın eriştiği nok­taya gelmesinde gönül borcuyla anmamız gerekenlerin çoğunun yabanıllar olduğu­nu ileri sürüyor. Barbarlıktan uygarlığa toplumların bütün aşamalarında ortak olan ve çoğuna bu­gün de sahip olduğumuz düşünme biçimlerini, insanla ve doğayla ilişki kurma yolla­rını mitoloji, din, folklor, büyü, ölüm ve tanrı gibi kavramlar üzerinden tek bir halkla ya da ülkeyle sınırlı olmaksızın yeryüzünün uygarlaşmamış tüm toplumlarından örneklerle inceliyor ve tespitlerde bulunuyor. Antropolojinin yanı sıra Çağdaş Avrupa Edebiyatı’nı da önemli ölçüde etkileyen ve klasik bir eser olma niteliğini koruyan Altın Dal, ilk kez 1890 yılında ve iki cilt halinde yayımlandı.

Leonid Lenç'in mizah türündeki kitabıdır.

"EN GÜZEL HAYAT, TANRILARIN GÖZÜNE BATMAYANDIR. HÜR KALMAK İSTİYORSAN, SESSİZ SEDASIZ YAŞAMALISIN.” Şehirlerin baş tacı, bir rivayet üstüne inşa edilen şehir Darujhistan… Gaz lambalarının mavi ışığında geceleri bir inci gibi parlayan bu şehir, Genabackis kıtasının ev sahipliği yaptığı Özgür Kentler arasında, Malazan İmparatorluğu tarafından ele geçirilmemiş son yerdi. Ve İmparatorluk doymak bilmez bir iştahla gözünü Darujhistan’a çevirmişti. İmparatoriçe Laseen mutlak hâkimiyet için her şeyi göze almıştı. Ancak Darujhistan dışarıdan göründüğü kadar savunmasız değildi. Şehrin dolambaçlı sokaklarında Yılanbalığı ismindeki casuslar efendisi, şehrini korumak için gizemli güçlerle bir çatışmaya girmişti. Şehrin çatılarında geceleri bir suikastçı savaşı veriliyordu. Şehrin tepesindeyse, yönetimi elinde tutan efsuncular cemiyetiyle ittifaka girmiş olan büyücü-suikastçı Tiste Andii ırkının lideri Anomander Rake, uçan kalesi Ay Tohumu’nda harekete geçme vaktinin gelmesini bekliyordu. Tanrıların da oyuna katılmasıyla, Darujhistan üzerinden yapılan tüm planlar suya düşme tehlikesiyle karşı karşıya kalacaktı. İnsanların gelip geçici hırsları, tanrıların ebedi çatışmalarının altında ezilecekti. Ve tanrıların unuttuğu bir gerçek gün yüzüne çıkacaktı: Faniler de bir tanrıyı öldürebilirdi. "Size verebileceğim tek tavsiye, vakit kaybetmeden Ay Bahçeleri’ni okumaya başlamanız.” –Stephen R. Donaldson