Basit Katalog

Koray Feyiz, şiirinde; özellikle insan bilincinin oluşturulduğu algı akışını yansıtmaya çalışır. Onun şiiri, açık uçlu ve çok çeşitlidir ve evrene kendi isteğine bağlı olarak emir verebilmesi için, bir reddetme akı ve kaostur. Tarzı; öz-dönüşlü, çok fonetik, benzersiz ve metaforiktir, hem pop kültürü hem de yüksek yanılsama ile varsıldır. Temel konuları; öznellik ve zamandır ve dili bir lejyon kadar etkilidir. Çünkü dil, Feyiz'de; hakikate giden yoldur. Şair; hayatın kendisi ile ilgili olarak: "hayatta hiçbir şekilde doğrudan bir ifade bulamıyorum. Şiirim bilgi ya da farkındalığın bana gelme şeklini taklit ediyor ya da yeniden üretiyor. Düzenli bir şekilde düzenlenmiş bir şiirin bu durumu yansıtacağını sanmıyorum. Şiirim kesik ama hayat da öyle..." diyor ve çoğu zaman, süreklilik olmaksızın bir imgeden diğerine hareket ediyor. Feyiz'in lirik olmayan bir gerçekliği lirikleştiriyor ve geleneksel anlam yaklaşımına uymayı reddediyor olması, her yeni yapıtında, okurunu da; hayal kırıklığına uğratmaktan asla vazgeçmiyor

Dünyayı alt üst ederek yükselir annem. Şakırdayan kolyeleri ve kınalı elleriyle geldiği her gece, o köşeden, bir duman gibi yükselir. Odama sığmayıp açık pencereden usulca dışarı sızar, geceye dağılır ve yıldızlardan bana ulaşır yumuşak sesi. Parmaklarımla tutmaya çalışırım etek uçlarını, çocukken çekiştirdiğim. Her seferinde ince uzun ellerim havada kalır. Benim annem, parmaklarımın arasından geçip giden bir boşluk. Sıradan gibi görünen hâllerimize metafizik bir boyuttan bakan, duyarlıklı bir yaklaşımla karşı duran genç bir öykücü var karşınızda. Sıkı bir ilk kitap. Hayal gücü, baktığı her şeye fantastik bir katman ekliyor ve dönüştürüyor. Kendi evreninde durumlar yeniden tanımlanıyor. Kahkaha sayıklayan biri, kayan yıldızları toplayanlar, bir avuç toprak yutanlar, annesinin ruhuyla görüşen bir başkası, nostaljide takılıp kalanlar, haksızlıkları yumruklarıyla çözen bir boksör, iyilik ve kötülüğü aynı anda yüzünde taşıyan insanlar ve daha nicesi Hepsini Ben Vurdum’da.

ABD’nin Orta Doğu ve Yakın Asya politikalarının işgal ve bombalamalarla en ateşli doruğuna ulaştığı zaman diliminde Cumhuriyet kurucusu kültür ve eğitim politikalarına yönelik eleştiriler de arka arkaya patlak vermişti. Batılı düşünürler Erik Jan Zürcher’den, Etienne Copeaux’den el ve esin almış kimi aydın ve edebiyatçılarımız, üniversiteli araştırmacılarımız, Cumhuriyet’in bir “reddiye” ve “tepeden inmecilik” olduğu görüşünde birleşiyordu. Nobel ödüllü ünlü yazarımızın Kar adlı romanında hedef aldığı Cumhuriyet kurucusu “Kemalizm”, emperyalizmin bölge coğrafyası için düşündükleri önünde bir engel oluşturuyor olabilir miydi? II. Dünya Savaşı sonrasında, “köylere kadar uzanmış kızıl komünist tehlike” diye gösterilerek kapatılan Köy Enstitüleri, 21. Yüzyıl başında ABD ve İngiltere kaynaklı doktora tezlerinde “faşist müessese” makamına nasıl oturtuldu? Rumeli’nin Kepirtepesi’nden Kars’ın Cılavuzu’na, 21 ocakta eli öpülesi öğretmenler yetiştiren ve Anadolu’ya çok derin izler bırakan Köy Enstitüleri’nin arkasındaki temel gerçeklik neydi? Bugün, önümüze yeni bir “Osmanlılık” seçeneği sürülüyor. Egemen Batı’nın toplumumuza giydirmeye çalıştığı yönetim biçimi, Oğuz oymaklarından Gün Han içindeki dört boydan biri olan Kayı Boyu’nun kendisini kardeşi gibi gördüğü diğer bireylerden ayrı tutmamış, gazilikten ötesinde gözü olmamış önderi Ertuğrul’un, ırk, dil, din gibi farklara hiç bakmaksızın, yalnızca insanı seçen tutumu değil, İslam inancını zorba iktidarına ideoloji yapmaya kalkışan Sultan Abdülhamid’in anlayışıdır. Anadolu Rönesansı, Cumhuriyet kuruluşundan günümüze hayatımıza katılan tüm toplumsal sesleri, renkleri görünür kılmaya çalışan yoğun bir denemedir. Tarihcil gelişimi, siyaseti, edebiyatı birlikte kucaklamaya çalıştı. Tüm Şark toplumlarına 1789 Burjuva Devrimi’nin insanlığa armağanı “Eşitlik, kardeşlik, hürriyet” parolası ve sorgulayan aklı yerine Orta Çağ yaşamını hak gören emperyal güçlere işaret eden bir uyarı sesi olmak istedi…

İnsan, kendisi gibi olamadığı bir yerde "var" olabilir mi? Kendisi olmak, kendisi olmaya inanmak "ben varım" demenin en güzel işaretlerinden biri olabilir mi? Hayatının finalinin, hayatının mevsimleri ve hasat vakitleriyle çok sahici bir ilişkisi var. İşte o hayatın, cesaretin, bilginin ve aklın bütün malzemelerini arayıp bulmak, sonra da yoluna katmak hep sana düşüyor. Sana düşen ve düşecek bütün şeyler "varım" demen sayesinde senin en güzel düşlerine, haline dönüşüyor. O güzelim çocuk gözün, o acayip saf çocuk yüreğin açıldıkça "varlığın hayatın tam da kendisi" haline geliyor. “Varım” dedikçe yokluklar, darlıklar ve karanlıklar azalıyor. "Varım" demek meyvelerini ömrün içine katmak adına sana rengarenk "festival davetiyeleri" sunuyor. "Varım" diyen insan, kendi iyileşiyor, kendi büyüyor, kendini iyileştiriyor. Hem günleri hem de mevsimleri tam da zamanında yakalıyor. "Varım" diyen insan, bunu da kalbiyle söyleyen insan "kendine doğru" yelkenler açıyor, yolculuklara çıkıyor, kendinden doğru hikâyelerini yazıyor.

"Bazı sessizlikler yalnız korkudan değildir. Kimi suçun yansımasıdır, kimi de utancın gölgesi." Kırk yıllık bir dilsizlik, geçmişin tozlu sayfalarından çıkıp gelen tek bir kargoyla bozulabilir mi? Adana'da Cinayet Büro'da görevli, yorgun ama adalet duygusundan asla taviz vermeyen Komiser Rüzgâr'ın hayatı, kapısına gelen eski bir paketle sarsılır. Paketin içinden çıkan sararmış ajanda ve mektuplar, 1984 yılında Mardin'in Lalikebir köyüne atanıp bir daha kendisinden haber alınamayan dayısı Mehmet Öğretmen'e aittir. Yıl 1984: Adı "Büyük Dilsizlik" anlamına gelen Lalikebir köyü, zalim Turgut Ağa'nın ve onun karanlık gölgesi Sadık'ın korku imparatorluğu altındadır. Cehaletin karanlığını bilgisiyle aydınlatmaya çalışan idealist öğretmen Mehmet, bu taş duvarlar arasına hapsedilmiş, ruhu özgür Leyla ile karşılaşır. Ağa'nın kızı olan Leyla ile Mehmet arasında filizlenen bu masum ve yasak sevda, köyün kan donduran sırlarıyla çarpışacak ve geriye sadece cevapsız sorular bırakacaktır.

Araştırmacı gazeteciliğin günümüzdeki önderlerinden Saygı Öztürk'ten Belgelerle Ergenekon... Gerçeklerin hepsi, belgelerle; sorgulama, ifade ve arama tutanakları, aramalarda bulunan belgeler...hepsi Belgelerle Ergenekon'da... Emniyet müdürlüğü Terörle Mücadele şube Müdürlüğü ekipleri Ümraniye'deki bir gecekonduya baskın düzenlediler. Aradıklarını, elleriyle koymuş gibi buldular. Çünkü gelen ihbar telefonunda, neyin nerede olduğu açık bir biçimde anlatılmıştı. Üzerinde 15 haziran 1997 tarihli "mühimmat istif kartı" bulunan kasada Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumu (MKE) yapımı 18 adet el bombası, el bombalarına ait 18 adet fünye, "DM-41" NATO standardı tabir edilen 7 adet el bombası, Alman yapımı 2 adet el bombası bulundu. İşte bu bombaların ele geçirilmesiyle başlayan soruşturma, şimdi "darbe günlükleri"yle devam ediyor...

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ AÇIK VE UZAKTAN EĞİTİM FAKÜLTESİ (AUZEF) TÜRKİYE SELÇUKLULARI VE ANADOLU BEYLİKLERİ TARİHİ

“Bir varlık olarak sabit değiliz; bir oluş olarak her an yeniden yaratıyoruz kendimizi.” Hayat bazen küçük bir böcek kadar beklenmedik, bazen de kucağımıza düşen bir hamamböceği kadar rahatsız edici olabilir. Kaçmak mı gerekir, dokunmak mı? Matthew Maxwell, tüm dünyada büyük ilgi gören Hamamböceğine Dokunmak: Özgür Olduğunu Henüz Bilmeyenler İçin Bir Kitap’ta, en basit görünen anların bile derin birer yaşam dersine dönüşebileceğini gösteriyor. Hayatın rahatsız edici, çirkin ya da korkutucu görünen yanlarına nasıl yaklaşabileceğimizi öğretiyor. Minimalist metinleri ve etkileyici illüstrasyonlarıyla bir hamamböceğine dokunma hikâyesinden yola çıkarak kabullenme, özgürlük, bakış açısı ve yaşamın kaçınılmaz zorlukları üzerine felsefi bir yolculuğa çıkarıyor. Kısa, yalın ama sarsıcı bölümlerden oluşan bu kitap çocukluk anıları, günlük hayattaki ufak tefek olaylar ve sembolik karşılaşmalar aracılığıyla bize tek bir şeyi hatırlatıyor: Acının içinde bile güzellik var ve hayat, ona nasıl baktığımızla şekilleniyor. Okurken kimi zaman gülümseyecek, kimi zaman durup düşünecek, kimi zaman da sayfaları kapatıp kendi hayatınıza farklı gözlerle bakmak isteyeceksiniz. Hamamböceğine Dokunmak, minimalizmin gücünü, hikâye anlatıcılığının büyüsünü ve ruhu besleyen derinlikli felsefeyi bir araya getiriyor. Hayata karşı tutumunuzu sorgulatan, okuması kolay ama etkisi uzun süren bir kitap arıyorsanız, tam size göre. Kimler okumalı? Hayatın küçük ayrıntılarında anlam arayanlar Zor zamanlarda içsel gücünü bulmak isteyenler Felsefeyi, edebiyatı ve kişisel gelişimi harmanlayan metinleri sevenler Kısa ama yoğun kitaplardan hoşlanan okurlar Her kitap bir olasılık. Her olasılık bir uyanış. Her uyanış yeni bir başlangıç.   Hamamböceğine Dokunmak, Epifani Kitaplığı’nın ilk kitaplarından biri. Bu kitaplık, küçük görünen ama büyük içgörüler taşıyan, okuyanın içinde sessizce ama derinden bir şeyleri değiştiren hikâyeleri bir araya getiriyor. İlhamını epifani anlarından alan bu seri, türlerin ötesine geçerek duygunun ve anlamın izini sürüyor. Her kitap, hayatla beklenmedik bir yerden temas kuruyor; bazen bir hamamböceğine dokunmak, insanın kendine bakmasının başka bir yoluna dönüşüyor.  Unutmayın: Bazen bir hamamböceğine dokunmak, kendinize dokunmaktır.

Asla Kendi Yalanlarına İnanma Tarot kartlarıyla fal bakarak geçinen Hal, bir gün evine gelen gizemli mektubu açar ve büyükannesinden, yüklü bir mirasın ona kaldığını öğrenir. Tam da paraya en çok ihtiyaç duyduğu anda. Yalnızca tek bir sorun vardır, Hal’ın iki büyükannesi de hayatta değildir. Yani mektup yanlış kişiye gelmiştir. Hal yine de bu parayı elde etmenin bir yolunun olup olmadığını düşünür. Falcılık mesleği sayesinde, karşısındakini neredeyse bir bakışta çözebileceği yetenekler kazanmıştır. Belki bu insanları da kandırabilecektir. Cenazeye, olmadığı biriymiş gibi katılan Hal, kısa sürede mirasın etrafında tuhaf şeyler döndüğünü keşfeder. Fakat bu gizemli ailenin nasıl yalanlar söylediğini öğrenmesi için önce kendi yalanlarına sıkı sıkı tutunmak zorundadır. Kapkaranlık Ormanda, Yalan Oyunu gibi New York Times çoksatanı romanların yazarı Ruth Ware, Bayan Westaway’in Ölümü’nde aniden alınan bir kararın ardından sonuna dek sürdürülmesi gereken yalanlar kadar çetrefil bir hikâyeyle çıkıyor karşınıza. “Daphne du Maurier’nin Rebecca’sıyla aynı tavra sahip kusursuzca çalışılmış bir gerilim hikâyesi.” Washington Post “Ware’in bu eserinde tasarladığı labirent, beklediğinizden daha dolambaçlı, son sayfalarda bile yeni bir şey açığa çıkıyor…” Booklist “Polisiye edebiyatın tüm alt türlerini başarıyla kullanan Ware’in bence en iyi eseri olan Bayan Westaway’in Ölümü ‘katil kim’ ile ‘aile draması’ nı bir araya getirerek okurlara sürükleyici ve karanlık bir gerilim romanı sunuyor.” A.J. Finn