Basit Katalog

Che’nin 1953-1956 yılları arasında, 25 yaşındayken çıktığı ikinci Latin Amerika gezisinde tuttuğu bu günlüklerde, bir devrimcinin doğuşunu haber veren işaret fişekleriyle karşılacaksınız: Guatemala’da doktorlukta uzmanlık yapmayı kendi içindeki iki Ben’e, Sosyalist Ben ile Gezgin Ben’e ihanet olarak görmesi; Mexico City’de kendisine tıpatıp benzediğini düşündüğü Kübalı devrimci Fidel Castro’yla tanışması, Carletto [Karl Marx] ile Federicuccio’nun [Friedrich Engels] sadık bir okuyucusuna dönüşmesi, zengin kurumlarda çalışan burjuva evliliği yapmış bir çiftten ziyade bir balinayla daha çok ortak noktası olduğunu itiraf etmesi, komünist ahlakının insana heyecan veren o “Biz”i hissettirebilecek en güzel şey olduğunu savunması, hayatının ilk yirmi beş yılına üç büyük eylem çizgisinin damgasını vurması: bilime duyduğu ilgi, tuhaf gezginlerle çıktığı yolculuklar ve gerçek bir devrimde yer alma isteği... Dolayısıyla bu kitap, ünlü arkeolojik yerleri gezmek üzere yola çıkan bir genç adamın adım adım nasıl siyasal bir eylemciye dönüştüğünü anlatmakta, okura bir devrimcinin doğuşunun ipuçlarını vermektedir...

Mısır’da, Krallar Vadisi’nde Kral Tutankamon’un mezarının peşinde siyasi komplolar ve arkeolojik sırlarla örülü bir tarihi gizem… New York Times’ın çok satan yazarlarından Elizabeth Peters’ın heyecanla beklenen Amelia Peabody macerasında, Emerson ailesi aradıkları efsanevi mezarı bulmak üzereler. Ama kötü niyetli bir entrika ve karanlık bir aile sırrı nihai amaçlarına uzanan yolda karşılarında dikiliyor ve onları, hayatlarını sonsuza dek değiştirmekle tehdit ediyor… Kral Tutankamon’un mezarının Krallar Vadisi’nde bulunduğuna inanan başarılı Eski Mısır uzmanı Emerson ve korkusuz eşi Amelia Peabody sert bir kayaya çarpar. Doğu Vadi’de çalışması yasaklanan Emerson, umutsuzca Lord Carnarvon’u ve Howard Carter’ı kazı haklarını devretmeleri için ikna etmeye çalışır. Fakat Emerson’un oyunu ters teper ve kendisinin ısrarlı istekleri, düşmanlarını Emerson ailesini uzak tutmakta daha da kararlı bir hale sokar... “Amelia Peabody mi, Indiana Jones mu? Zekâ ve cesarette açık arayla Amelia.” New York Times “Peters’dan elinizden bırakamayacağınız, bitmesini istemeyeceğiniz yeni bir kitap.” Publishers Weekly

Vicdan için, ‘ne yapmak gerektiğini söyleyen iç ses, yanlış yapmaktan koruyan iç bekçi, hiçbir şey yapmama yanlışından koruyan iç ölçü, nasıl yapacağını anlatan bir iç eğilim’ denilir. Vicdanın doğru tanımı buysa, ‘çağın vicdanı’dır Bediüzzaman. Çünkü, doğup büyüdüğü topraklar, İslâm dünyası ve bütünüyle dünya büyük acılar yüklü zorlu bir sınanmadan geçerken, maddî-manevî her türlü savrulma ve bunalımın yaşandığı bir dönemde, bunca kargaşa ve gürültüye rağmen vicdanının sesine kulak vererek çağın ‘vicdanî normlarını’ belirlemiştir. Onun akıl ile kalbi buluşturan düşünce sistemi ve akıldan kalbe yolculuğu içeren yaşama modeli ise, bu vicdanî değerleri herkes için yaşanabilir hale getiren bir yol haritası niteliğindedir. Çağın Vicdanı Bediüzzaman, ‘çağın vicdanı’ olabilmiş bir düşünürü, hayatı ve tefekkürüyle gündeme taşıyor… Bu çağda kelimenin tam anlamıyla ‘insan’ olmak ve ‘insan’ kalmak isteyenler için, elinizdeki kitap çok şey söylüyor… Bediüzzaman kadar yanlış anlaşılmış bir insana tarihte çok az rastlanır. Onun hakkında kalem oynatmak mayınlı araziye girmek gibiydi. Türkiye’mizin tarihinde ‘Psikolojik Savaş’ın kurbanı olan bu değere sahip çıkmazsak tarih bizi ayıplar diye düşündüm. Balık okyanusta doğar, büyür, yaşar ve ölür; fakat okyanusu bilemez. Bunun gibi, hakikatin kölesi olmuş hür adam Bediüzzaman’ı bilememişiz. Sahici bir insan, şefkatli bir üstad, yoksul ama kanaat zengini bir hoca, müthiş bir bellek, keskin bir zekâ, şaşırtıcı bir muhakeme gücü ile karşı karşıyaydım. Bu bilgileri okuyup kendime saklayamazdım, çünkü kendimi borçlu ve sorumlu hissediyordum. Gerçekleri arayanlara vasıta ve vesile olmam gerekir, diye düşündüm.

Eden Fox, o akşam gerçekleşecek sergisinden önce, her zaman yaptığı gibi koşuya çıkmıştı. Ancak kısa süre önce taşındığı Hope Falls’taki büyüleyici evine, Spyglass’a döndüğünde hiçbir şey olması gerektiği gibi değildi. Anahtarı kilide girmiyordu. Kapıyı, kendisine ürkütücü derecede benzeyen bir kadın açmıştı. Dahası, kocası bu yabancının kendi karısı olduğunu iddia ediyordu. Londra’da kendi hâlinde bir yaşam süren Birdy’nin hayatı aldığı teşhisle değişmişti. Bir de üzerine anneannesinden kalan beklen­medik miras eklenince Birdy kendini Hope Falls’ta bulmuştu. Geçmişi anmak amacıyla yaptığı bu ziyaret, insanların ölüm tari­hini tahmin edebildiğini ileri süren gizemli bir kliniğin varlığını öğrendiğinde bambaşka bir hâl almıştı. Duvarlarının ardında yıllardır saklanan sırlarıyla ve geçmişten gelen hesaplaşmalarıyla Spyglass yalnızca bir ev değildi; yalanlar, takıntılar ve gizemle örülü karmaşık bir ağın en önemli halkasıydı. Eden gerçeği kanıtlamaya çalıştıkça kendi anılarından bile şüphe etmeye başlayacak; Birdy ise geçmişte yapılan bazı hataları düzeltmek için harekete geçecekti. İki kadın da aynı sorunun peşindeydi: Bir insanın hayatı, elinden ne kadar kolay alınabilirdi? “Kocamın Karısı ilk sayfasından itibaren ardı arkası kesilmeyen bir heyecan sundu ve sürekli beni sonunu tahmin etmeye zorladı! Feeney’nin şimdiye kadarki en iyi kitabı!” —FREIDA McFADDEN “Zeki, sürükleyici ve şeytani derecede karanlık. Kocamın Karısı’na bayıldım; temposu nefes kesici ve sonu da insanı şok ediyor. Feeney’nin büyük hayranıyım.” —CHRIS WHITAKER “Alice Feeney en sevdiğim gerilim yazarlarından biri.” —HARLAN COBEN “Feeney’nin muhteşem yazım tarzı sizi âdeta bir hız treni gibi oradan oraya sürüklüyor. Sıkı tutunsanız iyi olur.” —SARAH PEKKANEN “Ustaca kurgulanmış, keyif verici derecede karanlık ve sürükleyici bir roman, geç saatlere kadar elimden bırakamadım.” —LUCY FOLEY “Bu kitabın finali mideme yumruk yemişim gibi hissettirdi.” —MARY KUBICA “Tüm kitap boyunca diken üstündeydim, harikaydı!” —TAYLOR JENKINS REID “Bu kitap beni resmen tüketti. Feeney olağanüstü bir yazar.” —LISA JEWELL

Gün Aksa Alatan, bildiği dünyadan koparken, en savunmasız anında onu karanlığa çeken adamın gerçek yüzüyle tanıştığında yaşayacaklarından bihaberdir. Babasından öğrendiği doğrularla büyüyen Aksa, çözümü en büyük düşmanı olarak gördüğü adamla savaşmakta bulur. Çizdiği sınırlar, koyduğu kurallar ve bildiği tüm doğrular… Ve karşısında, tüm nefretinin sorumlusu Boris Karalav. Çekişmeli bir oyun: ''Aksa. Kayıplar, boşluğundan avlar insanı. Burası senin en korktuğun yer şimdi; ya sıfır noktası ya da buz kapanı." Uyarı: Yetişkin okurlar içindir.

ANNELİK DENEYİMİ UMDUĞU GİBİ GİTMEYEN, AKSİNE, KORKTUĞU HER ŞEY TEKER TEKER BAŞINA GELEN BİR KADININ GÖZÜNDEN ANLATILAN, SARSICI BİR PSİKOLOJİK DRAM. AŞKLA KURULAN BİR EVLİLİĞİ DARMADAĞIN EDEN BİR TRAJEDİ… Blythe Connor, kendisinin hiç sahip olmadığı o sıcak kalpli, destekleyici annelerden biri olmaya kararlıdır ve yeni doğan bebeği Violet’la bu şansı yakalamıştır. Ancak anneliğin o yorucu ilk günlerinde kızıyla umduğu gibi bir bağ kuramaz, küçük kız soğuk duruyor ve annesinden gelecek en küçük şefkati reddediyordur. Bütün bunlar Blythe’ın, Violet’ta bir sorun olduğunu düşünmesine neden olur. Üstelik Violet büyüdükçe anaokulunda da etrafındakilere karşı kavgacı bir tavır sergilemeye başlamıştır. Kocası Fox ise hepsinin Blythe’ın hayal ürünü olduğunu söylüyordur. O, karısının gördüğü şeylere karşı gözünü kapıyor, karşısında yalnızca anne olmanın getirdiği günlük zorluklarla mücadele eden bir kadın görüyordur. Fox, onun korkularını görmezden geldikçe Blythe da kendi akıl sağlığından şüphe etmeye başlar. Fakat bir gün oğulları Sam doğar ve Blythe hep hayal ettiği o anne bebek bağını onunla birlikte çok doğal bir şekilde kurar. Violet bile küçük kardeşine bayılıyor gibi duruyordur. Ancak hayatları tek bir saniyede değişir ve Blythe’ı kendisine, geçmişine ve kızına dair gerçeklerle yüzleşmek zorunda bırakır. Güdü bize sorgulamamamız gerektiği öğretilen annelik konusundaki beklentilere ve kusursuz görünen ailelerde bile kapalı kapılar ardında yaşananlara dair harika bir roman. Elinizden bırakması zor, unutması ise imkânsız bir kitap. “Ashley Audrain, anneliğin en karanlık köşelerine ışık tutuyor.” KRISTIN HANNAH **Bir Zamanlar Hollywood'da, Evlilik Hikâyesi ve Yerçekimi filmlerinin yapımcısı tarafından kısa süre içerisinde televizyona uyarlanacak.** “Daha ilk sayfadan size kancayı takacak ve sonuna gelmek için can atmanıza neden olacak.” Good Morning America “Biçimsel bir keskinlik ve gözü karalıkla yazılmış Güdü, bir oturuşta okuyup bitirmek isteyeceğiniz büyüleyici bir roman. Gerilim romanlarına özgü, insanı diken üstünde tutan yanı, bir edebiyat romanı kadar da özenli kurgusu, açığa çıkan her gerçekle sırtınızdan itilmişsiniz hissi bu kitabı ayrıcalıklı kılıyor.” Toronto Star “Kevin Hakkında Konuşmalıyız’dan sonra insanı annelik konusunda en çok düşünmeye sevk eden roman.” Clare Pooley “Ustaca yazılmış çok boyutlu bir gerilim… Güdü, türünün en yasaklı konusunun –kendi çocuğunun kötülükleri yüzünden tehlikede olan bir anne– yaratıcı bir şekilde işlenmiş hali.” Maureen Corrigan “Audrain, kadınların toplum tarafından dikte edilen bazı kusursuz annelik standartlarını yakalayamama korkusunu inceliyor ve bunun üzerine gidiyor. Fakat Güdü’yü benzeri diğer kitaplardan ayıran şey, Audrain’in kadınların seslerinin nasıl kısıldığını, binlerce küçük sıyrığın taş kadar sağlam bir evliliği nasıl yıkabileceğini ve annelik tabularına bir başkaldırı sayılabilecek şekilde, aslında annelerin bazen çocuklarına karşı nasıl hissediyor olabileceğini gözler önüne sererken kullandığı incelikli anlayış... Güdü bir gerilim romanından çok daha fazlası. İster anne olalım ister ellerinden gelenin en iyisini yapmış olan annelerin çocukları, hepimizin omuzlarındaki yükü gösteriyor.” Los Angeles Times “Bir anne kızını sevmezse ne olur? Audrain’in bu ilk romanı, anneliğin karanlık sularına doğru tüyler ürperten bir dalış niteliğinde. Anlatıcısı Blythe’ın yetiştirilme tarzı da birtakım soruları ortaya çıkarıyor: İnsan annelik edememe genini miras alabilir mi? Güdü gözlerinizi ayıramadığınız bir tren enkazı gibi huzursuz edici ve provokatif bir roman.” Washington Post “İnsanda bağımlılık yaratıyor.” Paula Hawkins, Trendeki Kız kitabının yazarı “Bu gerilim dolu kitabın duygu fırtınasını tek bir oturuşta hazmetmek gerek.” Newsweek “Psikolojik gerilim sevenler, anne kız ilişkisiyle ilgili bu romanı okurken heyecanlarına hâkim olamayacaklar.” Good Housekeeping “Provokatif sorular soran, sürükleyici bir gerilim.” Real Simple “İnanılmaz bir roman.” Harper’s Bazaar “Üzerinde iyice düşünülmüş, çatısı güzelce işlenmiş, keskin dokunuşlarla bezenmiş, dikkat çekici bir roman. Güdü, annelik endişelerini delici bir enerjiyle besliyor. Sonu beni şaşkına çevirdi.” Guardian “Gerilim dolu… Audrain ilişkiler hakkında görünürde küçük ama özünde çok büyük şeyler ifade eden anları yakalama yeteneğine sahip.” New York Times Book Review “Annelikle ilgili bildiğiniz her şeyi sorgulamanıza neden olacak bir psikolojik gerilim.” Bitch “Anneliğin karanlık, huzursuz edici taraflarına gerilim dolu bir bakış. Provokatif bir roman.” theSkimm “Bu kitabın kapağına bir uyarı koymalılar! Güdü insanın yüreğini delip geçecek derecede etkili bir ilk roman. Kevin Hakkında Konuşmalıyız’dan izler taşıyor.” New York Post “Anneliğin karanlık tarafına doğru asap bozucu bir keşif. Kötü tohumdan tomurcuklanan gerilim tarzına eşsiz bir ekleme, son derece orijinal bir ses.” Publishers Weekly “İnsanı içine çeken bir gerilim ve anneliğin sapabileceği yürek burkan yanlış yollara doğru derin bir bakış. Tartışma yaratacak bir roman.” Booklist “Bu hassas, düşündürücü, tahrik edici, dolaysız bir roman, sonu ise bir balyoz gibi çarpıyor. Uzun süreler bu kitap hakkında konuşmaya devam edeceksiniz.” BookTrib “Az ve öz kullanılmış bir dil ve ifadelerin canlılığıyla dikkat çekici bir kitap. Audrain’in, Blythe’ın iç dünyasını –korkuları, umutları, zihninde saplanıp kalmış detaylar– yansıtma kabiliyeti o kadar eşsiz ki başkarakterin sorunlu dünyasında sık sık kayboluyoruz. Bu duygu roman boyunca yoğun bir şekilde adım adım sizi takip ediyor ama Audrain işi bununla bırakmıyor. Güdü Audrain’i bilge ve yetkin bir yazar konumuna koyuyor, gerilim ve aile dramı hayranları için mükemmel.” BookPage “Son derece orijinal, okumak için büyük bir heyecan duyuyorsunuz. Ashley Audrain anneliğin en karanlık köşelerine ışık tutuyor. Sert, içgüdüsel ve çoğunlukla rahatsız edici bir yanı var ve bu özellikleriyle pek çok kitap kulübü tarafından odak noktasına alınacak. Kevin Hakkında Konuşmalıyız hayranları için de birebir.” Kristin Hannah “Güdü, tahrik edici bir güce sahip olan şiirsel bir kitap, damarlarıma hem anlayış hem de korku zerk ederek sinirlerimi yıprattı. Soluksuz okudum, sonrasında ise günlerce aklımdan çıkmadı. Kaçırılmamalı.” Lisa Jewell “Sürükleyici yazım tarzı ve ikna edici diliyle Ashley Audrain’in kitabı beni daha ilk sayfadan yakaladı. Audrain’in anneliğe dair çizdiği açık ve net portre, huzursuz ediciydi ama son derece ilgi uyandırıcı. Karmaşık, incelikli ve cesur, tek solukta içime çektim.” Karma Brown “Son sayfaya kadar insanın yakasına yapışıp bırakmıyor. Güdü, anneliğe dair mitlerin altını kazıyor, ebeveynliğin şekil değiştiren yanlarını ustaca keşfe çıkıyor, geçmişin şimdiki zaman üzerindeki etkilerini güçlü bir şekilde yansıtıyor ve en yakınımızdakileri bile gerçekten tanıyamıyor oluşumuzun tedirginliğini hissettiriyor.” Kim Edwards “Güdü’yü soluksuz okudum, Ashley Audrain’in kışkırtıcı kurgusu ve harika anlatımıyla okurun üstünde kurduğu büyü bozulmasın diye ne çocuklarıma ne telefonuma ne de gecenin bir yarısı olmasına aldırış ettim. O zamandan beri de tekrar tekrar aklıma düşüyor ki bu hissi daha önce hiçbir kitapta yaşamamıştım. Bu bir gerilim romanı, evet ama anne olmanın ne demek olduğu sorusunu çarpıcı bir zekâ örneği göstererek soruyor. Ve her janrın en iyi örneğinde görüleceği gibi, bu dünyada yaşayan bir birey olmanın anlamını sorgulatıyor.” Joanna Rakoff “Ashley Audrain’in Güdü’sü yalnızca bir solukta okunacak keyifli bir kitap olmakla kalmıyor, aynı zamanda annelik kavramına dair kışkırtıcı ve korkusuz bakış açısını harika bir anlatı tarzıyla ortaya koyuyor.” Aimee Molloy “Cüretin sınırlarında dolanan bir cesaretle yazılmış, olağanüstü bir duygusal ve psikolojik hassasiyete sahip olan Güdü, insanı ilk sayfadan yakalayan bir gerilim edebiyatı yetenek gösterisi gibi. Sizi en asap bozucu maceralardan birine çıkarıyor: ebeveynlik.” Bill Clegg “Güdü anneliğin cesur bir incelemesi gibi. Audrain, Connor ailesindeki kimseyi es geçmiyor fakat bir şekilde her bir karakter sempatimi kazandı. Çok zekice kurgulanmış, anlayış ve şefkat dolu, aynı zamanda ürkütücü. Keşke her defasında ilk seferiymiş gibi tekrar tekrar okuyabilsem. Son zamanlarda okuduğum en iyi kitap.” Stephanie Wrobel “Güdü’yü okurken bıçak sırtında yürüyorsunuz. Annelikle ilgili olarak bildiğimizi sandığımız –ya da öyle inanmak istediğimiz– şeyler konusunda yüzümüze doğru atılan bir çığlık gibi. Ashley Audrain’in Kevin Hakkında Konuşmalıyız’ı anımsatan çok güçlü, çok etkileyici, tedirgin edici bu ilk romanı, sıradaki Kayıp Kız olmaya aday. Bir çırpıda okudum.” Marissa Stapley “Audrain’in anneliğin en karanlık yanlarıyla (duygusal ikilemleriyle) ilgili yazdığı insanı tedirgin eden bu romanı bitirmek için sabahladım. Duygulara hitap eden, kışkırtıcı, zorlayıcı bir kitap ve bu zamana kadar okuduğum (ya da yazılmış) en iyi doğum tasvirini içeriyor.” Sarah Vaughan “Büyüleyici ve akıcı, tehlikeli ölçüde sürükleyici. İnsanı üzerinde düşünmeye iten bir kitap.” Liz Nugent “Meteor etkisinde bir ilk roman. Güdü âdeta bir doğal afet, unutulmaz bir şekilde kalbinize iniş yapacak, önce parıldayacak, sonra kararacak ve ardından sizi esir alacak. Stephen King annelik denen şeyi deneyimleyebilseydi belki böyle bir kitap hayal edebilirdi. Bilgece, dokunaklı ve şefkatli, kitabı elimde tutarken nabzı atıyordu âdeta. Elimden bırakamadım. Gözümü sayfalardan ayıramadım.” Claudia Dey “Güdü korku treni gibi bir kitap. Sizi yakalıyor, önüne katıyor ve gitmek istediğinizden emin olmadığınız yere sürüklüyor. Huzursuz edici, üzücü ve ilginç bulduğumu itiraf etmeliyim. Anneliğin ne kadar rahatsız edici olsa da konuşmamız gereken yanlarıyla ilgili bir konu atıyor ortaya: beklentiler ile gerçekler, yaratılış ile yetiştiriliş, erkek ile kadın…” Beth Morrey “Sürükleyici, kışkırtıcı, tüyleri diken diken edecek yoğunlukta bir gerilim. Tek solukta okunacak bir kitap.” Iain Reid “Büyüleyici. Ashley Audrain’in bu güçlü ilk romanı anneliğin zorlu yanlarını keşfe çıkıyor ve kimsenin inanmadığı korkunç bir gerçeğin içinde kapana kısılmış olmanın insanı nasıl yalnızlaştırdığını gözler önüne seriyor.” Fiona Valpy “Çiçeği burnunda anne babaların yüreklerine korku salacak bir gerilim romanı. Sonunu okuduğum an tüylerim diken diken oldu.” Mark Edwards “Psikolojik gerilime yaratıcı bir katkı. Audrain bir uzman edasıyla gerilimin dozunu hiç düşürmüyor.” Sunday Times “Bu kitap üzerinde ne düşünmeyi bırakabildim ne de hakkında konuşmayı. Resmen aklımı başımdan aldı.” Candice Brathwaite “İlk sözcükten son sözcüğe kadar gözlerimi ayıramadım. Kevin Hakkında Konuşmalıyız’ı okurken hissettiklerimi bana yeniden yaşatacak bir kitap arıyordum. Okuduğunuz şeyi vücudunuzun her bir zerresinde deneyimliyorsunuz, nasıl bittiğini öğrenmeden kitabın kapağını kapamanız mümkün değil. Gerçekten tavsiye ederim.” Dawn O'Porter “Çok güçlü ve sürükleyici.” Emma Stonex “Tüyleri diken diken eden, gerilim dolu bir hikâye. Audrain, gizem unsurunun alevi sönmeden çabucak ateşi harlıyor.” New York Times “Sürükleyici bir gerilim. Sizi ilk sayfasından esir alacak ve bitirdikten çok sonra bile rahat bırakmayacak. Kaçırmayın.” Heat “Sürükleyici, karanlık ve büyüleyici… Kitap kulüpleri için birebir.” Stylist “Annelik ve gerilim unsurlarını bir arada sevenler için ideal.” Daily Mail “Audrain, başkahramanın yavaş yavaş çözülmesini sağlayarak gerilimi kararında tutmayı başarıyor.” Sunday Times “En son ne zaman Güdü kadar etkileyici bir roman okudum hatırlamıyorum. İnsanı düşünmeye iten, iddialı ve hüzünlü bir kitap.” David Heyman, Bir Zamanlar Hollywood’da filminin yapımcısı “Daha ilk sayfasından Güdü’nün cazibesine kapıldım. Son derece gerilim dolu, baştan ayağa kuşatılıyorsunuz! Kalıtım, beklentiler ve anneliğe dair kapkaranlık bir hikâye ve ben buna bayıldım.” Abigail Dean “Modern anneliğe dair kışkırtıcı bir roman.” Vogue “Gerilim dozuyla insanı cezbediyor. Güdü bitirdikten çok sonra bile aklınızdan çıkmayacak.” Refinery29 “Annelik psikolojisinin derinlerine inen sürükleyici bir roman. Audrain önce önümüze anneliğin iki farklı yüzünü koyuyor: İlki, daha rahimlerinde, yumurtalıklarında anne olma becerisini en baştan taşıyan kızlar ve ikincisi ise yalnızca anne değil, iyi bir anne olacakları söylenen kadınlar. Kadın biyolojisi bir kadının kaderiyle birbirine dolanıyor ve Güdü bizi bu düğümün içinde ağzımız açık bir şekilde bırakıyor.” Martha Sharpe “Harika bir ilk roman.” Harper’s Bazaar “Ashley hayal edebileceğimiz en kötü şeyin içinde kendimizden bir şeyler bulmamız için bize meydan okuyor… Kendisiyle ilişkilendirmek ile dehşet içinde kalmak arasındaki o bıçak sırtı kadar ince çizgi okuru kitaba çiviliyor.” Grazia “Tamamen içine çekilip kaldım… Eksiksiz ve hayret uyandırıcı.” Daisy Buchanan “Hiç soluk aldırmayan, son sayfasına kadar ne olacağını tahmin etmeye çalışacağınız, insanı zorlayan bir gerilim.” Daily Express

Halk ozanı veya âşıklık Anadolu’da toplumun işiten kulağı, gören gözü ve söyleyen dili olmuştur. Yaşamını halkla birlikte devam ettiren ozan, sazıyla sözüyle halkın sesidir. Dolayısıyla bu gelenek, halka mal olmuş bir kültürdür. Ozan, halkın bağrından kopar ve temsil ettiği toplumun sorunlarını, söz dizelerine dökerek anlatır. Yaşadıkları dönemlerde her halk ozanının farklı bir yeri vardır. Ama tüm halk ozanlarımızın buluştuğu yer, halkın gönlüdür. Tarih boyunca ozanlık ve halk edebiyatı çeşitli dönemler baskı ve zorluklarla karşılaşmış ve her türlü olumsuz koşullardan geçerek günümüze kadar gelmiştir. Halk ozanlığı, değişen yaşam koşulları ve değer yargıları karşısında gerileme yaşasa da öz kültürün vazgeçilmez simgelerinden biri olma özelliğini yine de korumuştur. Bugüne değin adı bilinen veyahut bilinmeyen binlerce şair bu topraklarda yaşamını sürdürmüştür. Yalnızca âşık edebiyatına ilişkin yazılmış kitap sayısı yüzlerle ifade edilmesine rağmen, daha gün yüzüne çıkmamış veya türlü sebeplerden dolayı çıkarılamamış çok sayıda şair olduğu muhakkaktır. Bunların şiirlerinden oluşan binlerce cönk ve defterler kütüphanelerde veyahut şahısların ellerinde ortaya çıkıp halkla buluşmayı beklemektedir. Bunlardan birisi de özel kütüphanemizde olan Osmanlıca 6-7 defter ile onlarca kâğıt yapraklarına ve sigara paketi kâğıtlarını düzelterek şiirlerini yazdığı güçlü şiirleri olan Ali Bâkî Gül Baba’dır. Ali Bâkî Gül Baba ünlü şair Sıdkî Baba’nın oğludur. Şairlik eğitimini babasından almıştır. Sıdkî Baba’nın Hacı Bektaş Dergâhında aldığı eğitim, Ali Baki’nin, güçlü bir şair olmasında önemli etken olmuştur.

Benim adım Maya Vidal, on dokuz yaşımdayım, cinsiyetim kız, bekarım, sevgilim yok, ama fırsat çıkmadığından, yoksa kılı kırk yardığımdan değil, California’da Berkeley’de doğdum, Amerikan pasaportum var, şu anda geçici olarak dünyanın güneyindeki bir adada sığınmacıyım. Bana Maya adını koymuşlar çünkü Hindistan Neneme pek çekici gelir, annemle babamın da, önlerinde düşünecek dokuz ayları olmasına karşın, akıllarına başka bir isim gelmemiş. Hindu dilinde maya “büyü, hayal, düş” anlamlarına geliyormuş. Benim kişiliğimle hiç ilgisi olmayan şeyler. Atilla olsaydı daha uygun olurdu, çünkü ayağımı bastığım yerde ot bitmez. Isabel Allende, California’dan Las Vegas’a, oradan Şili’deki Chiloé Adası’na kadar uzanan bir macera anlatıyor, Maya’nın Günlüğü’nde Geçmişle şimdinin, yaşamla ölümün, ümitle ümitsizliğin kucaklaştığı bu büyülü macera, Allende’nin ışıklı, rüzgârlı anlatımıyla hayat buluyor. Modern bir genç kızın sıradışı şartlar altında olgunlaşmasının öyküsü, Maya’nın tutku ve ıstırap dolu anılarında adım adım gözler önüne seriliyor.

Bir kenti, onun tarihini yalnızca binalar, yollar, meydanlar, hakkında çıkan haberler üzerinden mi okuruz? Yoksa duygular da bu tarihin parçası mıdır? Üstelik konu, Ankara gibi her anlamda sembolikleşmiş, yalnızca yaşayan ya da iz bırakanların değil, dışındaki kalabalıkların duygularının da her bir taşına kazındığı bir kent olunca... Lakin Ankara'nın Duygusal Tarihi bildiğimiz anlamda bir tarih kitabı değil. Yazarı bir şehri sakinleri ve ziyaretçileri üzerinde bıraktığı hislerin çoğunlukla edebiyat üzerinden izlenebileceği iddiasını taşıyor. Sadece başkent olmanın ona yüklediği anlamlarla sembolize edilemeyecek bu şehrin uyandırdığı duyguları, Ankara'yı mekân edinmiş romanları, öyküleri ve şiirleri takip ederek keşfetmeyi deniyor Hakan Kaynar. Kesin olarak söylediği ise şu olabilir: Edebiyat tarihe dahildir. İşte bu savdan hareketle Kaynar'ın okuru davet ettiği Yakup Kadri, Aka Gündüz, Refik Halid, Nahid Sırrı ve Memduh Şevket eşliğindeki bu kent yolculuğu; Vüsat O. Bener, Cihat Burak, Adalet Ağaoğlu'nun duraklarında soluklanarak Ayhan Geçgin ve Sezgin Kaymaz'la günümüze dek varıyor. Bilhassa da İlhan Tarus'un tanıdık ve küçük Ankarası, Sevgi Soysal'ın kalabalıklaşan Yenişehir'i ve Barış Bıçakçı'nın kayıtsız, yalnızlaştırıcı çağdaş Ankarası üzerinden; kentin her veçhesi kaygı, ihtiyat ve yalnızlık üçgeninde, her coğrafyanın muhtaç olduğu bir yeni-yeniden-okumaya tabi tutuluyor. Ankara değiştikçe duygular da değişiyor; güvenin yerini mesafe, karşılaşmaların yerini görmezden gelişler alıyor, sokaklar meydanlar insan ilişkileri yeniden kuruluyor.