Basit Katalog

Su kedilerinden söz edildiğini ilk Kez Kasımpaşa’da bir kahvede duydum. İç savaştan cephe gerisine yollanmış olan arkadaşım bu canlının adına ilk kez mineraller konusunda araştırma yaparken Plinius’un yazdıklarında rastlamış. O sıralar en şaştığı şeyler, bir, akik taşlarının silisten başka bir şey olmaması, bir de su kedileriymiş. Çok sonraları yaşayan Brahe de astronom olmasına karşın su kedilerinden söz ediyormuş. Şifalı Bitkiler ve Emraz’da da su kedileri anılıyormuş. Arkadaşım bu canlının aslında birçok kişiyi, birçok yıldızı bağlayan bir eksen olabileceğini düşünmüş. Tüm bunlar yavrus kadarmış. Jkimi zaman geceleyin izli mermilerle yapılan bir çatışmayı izlerken aklına gelmiş. Su kedileri akvaryumlardaki balıklar dara düşünce ortaya çıkıyormuş. Özelikle betalar ya da en azından kırmızı, tüy kuyruklu balıklar son demlerini yaşarken akvaryumda yüzen bir su kedisi beliriveriyormuş. Bu ölüme yakınlığını gösteriyormuş. Büyüklüğü bir kedi yavrusu kadarmış. Kimi zaman yavrusunu kucağında tutar, kimi zaman kunduzlar gibi sırt üstü yüzermiş. Sessizmiş. Mineralog arkadaşım göbeğinin pembe olabileceğini, ola ki durum kötüleştikçe de kızardığını söyledi. Bıyıklarının dokunuşu şifalıymış. Metaller üzerinde inanılması güç etkileri olabiliyormuş: Bir kezinde bir su kedisi arkadaşımın gözünün önünde bir kaşığı kaldırıp havada tutmuş, sonra da kaşığa binivermiş. Kaşık öylece havada duruyormuş. Arkadaşım su kedilerinin hüzünlü bir yunusu gören bir köstebeği, anasının sırtından düşmüş bir yarasa yavrusunu ya da bir ornitorengi andırdığını söyledi. Belki de canlı olmalarına karşın odradeki andırıyorlarmış. Tüm bunları görmemiştim ya da duymamıştım.

Görmeyen çocukların öğrenme aşaması için hazırlanmış bir kitap

Venezis'le Saik Faik'in yapıtları arasında bir benzerlikten söz edebiliriz. Konularının hepsi örtüşmese de, üslupları, ayrıntıyla ele aldıkları insan ilişkileri ve insan psikolojisinin anlatılması zor inceliklerini kelimelere döküşteki sadelik bu benzerliği akla getiriyor. Bu kitaptaki öyküler gibi, Venezis'in kahramanlarının çoğu balıkçılar, sade insanlar ve Anadolu'dan göçmüş olan muhacirler. Hikayelerinde çoğu zaman hüzün ve umutsuzluk var. Şöyle diyor Venezis: "Egenin doğu kıyısında yaşayanlara bir sözümüz var, eğer efsanelerimizi ve şehitlerimizi unutmamızı istiyorsanız bunu yapamayız. Ama onurlu ve önemli olan başka bir şeyi, kin gütmemeyi başarabiliriz. Tarihimizi yok saymadan, halklarımızın kardeşliğini şöyle sağlayabiliriz: Bir kefeye bütün çektiklerimizi, onca yüz yılın yükünü, acılarımızı ve yurdumuzdan sökülüp atışımızı koyacağız. Öbür kefeye ise barışa karşı duyduğumuz sevgiyi, halklarımızın bir daha savaşa girişmemesi ve birbirini yok etmeye kalkışmaması gereğinin bilincini..." İlias Venezis

Öykülerinde titiz bir dil işçiliği sergileyen Hüseyin Su, sözcüklerin anlam zenginliklerine inerek, ses değerine önem verip dilin kaybolmaya yüz tutmuş anlam derinliklerini gün yüzüne çıkarıyor. Sözcüklerin anlam çeşitliliğinden, çağrışımlarından yararlanarak anlam açıklığı açıklığı ile birlikte yan anlamlarını ustalıkla kullanıyor. Böylece okuyucunun edindiği atmosfer derinleştirilip yoğunlaştırılırken, anlatımsal yalınlığa da ulaşılıyor.

Prens Hamlet'in yüzyıllar boyu tiyatro seyircisi için çekiciliğini korumuş olması, belki de onun tutarlı, kolayca bir kalıba sokulabilecek bir kişi olmayışında yatar. Hamlet'in kişiliğini yeterince yansıtabilmek için onu, üç ya da dört aktörün birden oynaması gerektiğini söyleyenler olmuştur. Hamlet'in kendine sorduğu sorular arasında belki de her seyirci kendi sorularını tanımış, bulmuş çıkarmış, cevaplarını bulamasa bile, aynı soruların başka nasıl sorulabileceğini, soru sorma, düşünme sanatını görmüştür.

Gisele Freund, fotoğraf üzerine yazılmış yapıtlar arasında kılavuz bir kitap olarak da çok önemli bir yere sahip olan Fotoğraf ve Toplum'da fotoğrafın icadından günümüze kadar geçirdiği değişimlere toplumsal ve siyasi bir pencereden bakıyor. Modern çağın en önemli buluşlarından biri olan fotoğrafı tarihi, son iki yüzyıldaki sanat akımlarının bir panoramasını sunmakla kalmıyor, sanat ile siyasi ve toplumsal gelişmeler arasındaki yadsınamaz ilişkinin boyutlarını da gözler önüne seriyor.

Yazının Gücü / Yazarın Sorumluluğu, Şiir ve Mutluluk, Çağdaş Toplumda Birey ve Sanat, Yaşamın Bilgisine Ulaşmak ve Şiir, Baskı Altındaki Özgürlük: Düşünce ve Sanat, Niçin Şiir?, Tarih Bilinci ve Sanat, Yeni (Olmayan) Bir Şair Tipi, Kendi Anayasasını Çiğneyen Devlet, Edebiyat ve Ödül, İlham Perisi, Kültür-Sanat Merkezlerinin Gerekliliği, Eleştiri Üzerine Notlar, Şiire Usul Sesli Girişler.Nazım Hikmet, Pablo Neruda, Cahit Külebi, Ceyhun Atuf Kansu, Orhan Veli, Paul Celan, Gülten Akın, Şükran Kurdakul, Metin Altıok, Hulki Aktunç, Ahmed Arif, Hasan Ali Toptaş, Abdülkadir Bulut, Kemal Özer, Hayati Baki, Cezmi Ersöz, Zerrin Taşpınar, Salih Bolat, Ali Balkız, Aydoğan Yavaşlı, Hüseyin Şahin, Haydar Ünal."Bu dünya ile yazarak ödeşmeyi seçtim. Kime öfke kime umut, bilirim. Acısı da sevinci de başım gözüm üstüne" diyen Şükrü Erbaş'ın, sevgiyle, sorumlulukla yazılmış yazıları. Şiirlerin çizdiği Şükrü Erbaş resmini bütünleyen usul ince çizgiler... --------------------------------------------------------------------------------