Basit Katalog

Kanuni Sultan Süleyman'ın iktidar yılları daha 17. yüzyıl yazarları tarafından "Altın Çağ" olarak tarif edilmişti. Aslında bu dönem hayatın siyahla beyaz arasındaki bütün renklerini içinde barındırıyordu. Tahta çıkarken tek evlat olmanın rahatlığını yaşayan Kanuni, saltanatı sırasında iki oğlu ile altı torununu öldürttü. İmparatorluğun büyük fetihlerle bir dünya gücü haline gelmesi de, ilk defa Harem-i Hümayun'dan bir hasekinin, Hürrem Sultan'ın siyasette aktif rol oynaması da bu dönemde oldu.Muhteşem Süleyman, aynı zamanda büyük bir aşıktı. Zafer mutluluğu kadar aşkın ve ayrılığın ıstırabını da bilen hükümdardı. Bu kitapta doğunun ve batının şahitliğinde muhteşem yüzyılın bir panoramasını bulacaksınız...

Tarihten... Julius Caesar (Sezar), İmpatator Augustus, Fatih Sultan Mehmed, Yavuz Sultan Selim, V. Şarl, Kanuni Sultan Süleyman, Mimar Sinan, Evliya Çelebi, Kösem Sultan, III. Selim, Çariçe II. Katerina, Kavalalı Mehmet Ali Paşa, Leo Tolstoy, II. Abdülhamid... Günümüzden... Kazım Karabekir, Osman Ertuğrul Efendi, Mehmet Akif Ersoy, Bülent Ecevit, Cemil Meriç, Halil İnalcık, İsmail Cem, Recep Yazıcıoğlu, Yahya Kemal, Attila İlhan, Hüseyin Hatemi, Yılmaz Öztuna, Reşad Ekrem Koçu, İrene Melikoff, Latife Hanım... Türkiye’nin önde gelen tarihçilerinden İlber Ortaylı bu sefer özel defterlerini okurlarıyla paylaşıyor. Tarihe yön veren kişiler, günümüzün tanınan, tartışılan, konuşulan isimleri Ortaylı’nın kaleminden yeniden canlanıyor. “Her zaman tarih portreleri kaleme almayı sevdim. Portre çizmek başlı başına bir sanattır. Ayrıntılı bilgilerle çizilen büyük tarihi portreler bizim tarihçiliğimizde mevut değil. Sebebi açık, sanatçı değiliz. Bir tarihi kişiliği çizmek için her şeyden evvel edebiyatçı olmak, öyle bir gelenekten gelmek lâzım. Bu nedenle benim girişimim bir eskizdir, okuyucunun tepkisini bekliyorum.” İlber Ortaylı

Bu kitap bir umudun kitabı. Sen, ben o... birlikte dünyayı (kendi dünyamızı ve gezegenimizi) değiştirebilme gücüne sahip olduğumuzu bilmek ne harikulade, ne heyecan verici bir duygu. Hepimiz içindeki Tanrı, Öz, Sevgi bize yaşamımızın ta başından beri hep aynı mesajı veriyor: BİR'siniz. Egomuz ise bunun tam zıddını bağıra bağıra söylüyor: AYRI'sınız. Egomuzun sesini dinleyerek geldiğimiz durum ortada. Bir de Özümüzün minik, ahenkli sesine kulak vermeyi denesek. O zaman her birimiz bir 'Tanrı ile Sohbet' kitabı yazabiliriz.

Edebiyatımızda 'şehir yazıları'nın ilk örneğini, çoğu Malumat gazetesinde yayınlanan mektuplarla Ahmet Rasim vermiştir. Ahmet Rasim'in en büyük özelliği, yazılarını bir sohbet havası içinde yazması ve daha ilk cümleden okurunu kucaklamasıdır. Dönemin İstanbul'unu mekan, kültürel yapı, gelenekler, alışkanlıklar, insan ilişkileri gibi unsurlarla ele alan ve bütün zenginliğiyle yansıtan Ahmet Rasim, 'Şehir Mektupları'nda büyük bir gözlem yeteneği, kıvrak bir üslup, kendine özgü bir dil ve tadına doyulmaz yazılar ortaya koyar.

12 Mart Askeri Darbesi'nin arifesinde Ankara'da, tek odalı bir polis karakolu. Isınmak için karakola sığınan Pülümürlü hamal Mustafa ve bir Amerikalının arabasını yaktığını söyleyerek karakola teslim olan zengin çocuğu devrimci Faruk. Bu iki insanın, acımasız ülke gerçeklerinin hazırladığı bir trajedi sonucunda ortak bir geçmişi paylaştıklarını anlamalarıyla noktalacak bir acı hikâye. Doğulusu Batılısı, kentlisi köylüsü, toprak ağası marabası, öğretmeni öğrencisi, aydını cahili, sosyalisti Makyavelistiyle 1960'lar Türkiye'sinden bir kesit sunan Pülümür'de Aşk, bu ülke için ne yapmalı, nasıl yapmalı sorularına yanıtlar getiren, yol gösterici, duygu yüklü bir metin. daha güzel yarınlar için.. Bu kitabın gelirleri Pülümür ve Çevre Köylüleri Sosyal Yardımlaşma Derneği'ne bağışlanmıştır.

Bu hayat bittiğinde ne olacak' Bizden önce giden sevdiklerimizle yeniden buluşacak mıyız' Tanrı bizi orada karşılayacak mı' Yargı Günü var mı' Sonsuzluğa kadar lanetlenecek miyiz' Cennete gidebilecek miyiz' Ölümden sonra neler olduğunu gerçekten bilebilecek miyiz' Bir şey OLACAK MI' Bu yanıtları bilseydik hayatımızı çok farklı yaşar mıydık' Ölmekten daha az korksaydık, hayatımızı daha az korkuyla ve daha çok sevgiyle yaşar mıydık' Bu kitap, ölümden sonra ne olduğunu bilmeyenlere ve bu yüzden hayatın ne olduğunu anlamayanlara. Bu kitap, hayatın formülünün farkında olmayanlara. Bu kitap hayatı bir bilmece olarak görenlere. Bu kitap, tüm bunlarla ilgili bir şeyler bilip bazen bildiklerinden şüpheye düşenlere. Bu kitap, sadece korktuklarını bilenlere. Bu kitap yukarıdaki gruplarından hiçbirine girmeyip, başkalarına yardım etmek isteyen ama nasıl yardım edeceğini bilmeyenlere.

Kısa Pantolonlu Sevda İkinci Dünya Savaşı yılları. Adana yöresi. Babaların genellikle askerde olduğu, yoksulluğun, açlığın sürüp gittiği bir sıkıntılı dönem. Kısa Pantolonlu Sevda, o dönemde yaşanmış bir çocukluğun sevgi dolu, hüzün dolu öyküleri. Çevredeki yetişkinler, Kurtuluş Savaşı'ndan kalma bir dayanışma ruhu içinde, inanılmaz yokluklara, acılara karşı koymaya çalışırken, dünyayla, dostlukla, aşkla ilk kez tanışan bir erkek çocuk. O çocuğun sünnet çağından ilkokulu bitirene kadar süren büyüme dönemi. Sinema oyunculuğunu yıllar önce bırakan, yaşamını yıllardır dünyanın uzak bir köşesinde, Avustralya'da sürdüren, daha çok şiirleriyle tanıdığımız Nihaz Ziyalan'ın ilk öykü kitabı. Kısa Pantolonlu Sevda'da, sürükleyici bir anlatımla ve gurbette bir anı gibi özenle korunmuş akıcı, şiirsel bir Türkçe'yle karşılaşacaksınız. İnsan sıcaklığıyla yüklü bu öykülerde hem bilmediğiniz bir dünyaya girecek, hem de çocukluğunuzdan izler bulacaksınız.

“Ne zaman bir yudum şarap içsem ağzımı saran o ilk düşüncede beliriyor, üzüm. Adadaki bütün üzümleri tümleyen bir tanrı üzümdür bu. Tozlu asma yapraklarının arasındaki salkımlara sıkış tepiş tutunmuş milyonca taneyi imleyen kusursuz bir idea. Yumurta biçimli, eti beyaz, buğulu kabuğu yakut, çekirdekleri çift sayılı; iki gözlü, çok dillidir. Her dilde dokunaklı bir geçmiş anlatabilir. Tozanlarla döllenmekle başlayan, bir yandan güneşle şekerlendikçe öbür yandan rüzgara karşı direnen, direndikçe kalınlaşan varlığı, insan eli değince iki yönlü bir ömre doğru sürüklenir. Hem bir trajedinin içindedir hem de bir şölenin. Ezilir, ayrışır, fokur fokur kabarır, kendi burukluğuna kendi bile şaşırır; kabuğunun rengiyle kanlanır biraz. Bir kıvamdan bütün arzusunu açığa vuran başka bir kıvama zorlanır ve öldüğü halde bir türlü kurtulamaz ruhundan. Mahremi şişede, masumiyeti dışarıda kalmıştır. İşgal edilmiş, ama asla ele geçirilmemiştir. Hem aşağılanmış hem de tapınılmıştır. Ölülüğünü, aynı diriliğini yadsıdığı gibi yadsır. Bir üzüm şaraba döndüğünde açıklanamayacak bir gizemle insanlaşmıştır artık.”

Havf hiçliği ifşa eder. Havf içinde boşlukta yüzüyoruz. Daha açıkça: Varlık bütünlüğü ile kayıp eridiği için havf bizi boşlukta dolaştırıyor. Biz de birlikte kendimizden sıyrılıyoruz. Bu suretle bizzat biz -varolan insanlar- varolanın ortasında kendimizden geçip eriyoruz. Bunun içindir ki esas bakımdan, 'sana' ve 'bana' değil, 'birisine' birşeyler olur. Hiçbir şeye tutunulması mümkün olmayan boşlukta kalmanın sarsıntısı içinde yalnız varolmak, daha mevcuttur. Havf içinde dil tutulur. Çünkü varolan, bütünlüğü içinde erir ve hiçliğin baskısı kendini hissettirir. Ve onun varlığı karşısında 'dır' demek susar. Havf içinde bize birşeyler olduğu zaman, çok vakit boş sükutu, gayesiz kelimelerle ihlal etmeyi aramaklığımız sadece hiçliğin etmeyi aramaksızlığımız sadece hiçliğin mevcudiyetinin bir delilidir