Basit Katalog

Dr. Kristin Neff ve diğer uzman psikologların yıllar içerisinde yürüttüğü çok sayıda araştırma, başarısızlıkları ve kusurları karşısında kendilerine karşı şefkat gösterebilen kişilerin, kendilerini yargılayanlara göre çok daha huzur içinde yaşadıklarını ortaya koydu. Öz şefkatin sağladığı güvenlik ve özdeğer duyguları daha istikrarlıdır; aynı zamanda kişinin kendisine özsaygısının düştüğü durumlarda öz şefkat kurtarıcı bir rol üstlenir. Bu kitap öz şefkatli olmanın ve kendinize, yakın bir dostunuza vereceğiniz özeni göstermenin neden bu kadar önemli olduğunu güçlü bir şekilde açıklıyor. Bu çığır açan çalışma, hayat kalitenizi düşüren öz eleştiriyi nasıl bir kenara koyabileceğinizi ve sonunda kendinize karşı nasıl daha nazik olabileceğinizi öğretmeyi hedefliyor. Öz şefkat konusunda dünyanın önde gelen uzmanlarından Dr. Neff’in güvenilir deneysel çalışmalar, kişisel hikâyeler ve bir miktar da mizahla desteklediği ilgi çekici ve kolay okunabilir kitabının, hayatınızı değiştirme gücüne sahip olduğunu göreceksiniz. Dr. Kristin Neff, Texas Üniversitesi’nde Eğitim Psikolojisi bölümünde ders vermesinin yanı sıra, öz şefkat araştırmaları alanındaki öncülerden biridir. Üniversite mezuniyetinin ardından Budizm’e ilgi duymuş ve öz şefkati bir branş olarak kabul ettirecek akademik çalışmalar yapmıştır. Birçok farklı ülkede öz şefkat eğitimleri vermeye devam etmektedir.

Gareth St. Clair ciddi bir çıkmazdadır. Ondan nefret eden babası St. Clair mülkünü ve mirasını mahvetme yolunda ilerlemektedir. Gareth’ın elindeki tek şey geçmişin sır perdesini kaldırabilecek ve geleceğin anahtarı olan eski bir aile günlüğüdür. Sorun şudur ki günlük İtalyanca kaleme alınmıştır ve genç adam bu dilde tek bir kelime dahi bilmemektedir. Sosyete bir konuda hemfikirdir: Hyacinth Bridgerton kimselere benzememektedir. İnanılmaz derecede zeki ve açıksözlüdür. Fakat ona dair bir şey - çekici ve eziyet verici - Gareth’ı nedense etkisi altına alır. Her yıl düzenlenen Smythe-Smith Müzikali’nde ikilinin yolları kesişir. Hyacinth İtalyancası mükemmel olmasa da ona günlüğü çevirmeyi teklif eder. Fakat gizemli satırları incelerken peşine düştükleri tüm soruların cevabını birbirlerinde bulurlar. Artık hiçbir şey kusursuz tek bir öpücük kadar saf değildir… “Günümüzün Jane Austen’ı.” Jill Barnett “Tam anlamıyla kusursuz bir hikâyeci.” Publishers Weekly

Alexander McCall Smith’in İskoçya Sokağı, Edinburgh’da eski büyük burjuvaların kendilerini öğrenciler, şairler ve portre ressamlarıyla yan yana buldukları bohem ve kalabalık bir köşesi. 44 numara ise sokağın eksantrikleri ile başarısız tiplerinin çokça bulunduğu bir yer. Okulunu donduruşunun ikinci senesinde ailesine hayli endişe veren Pat, 44 numaraya yeni kiracı olarak kabul edilir ama burada ne kadar tutunabileceğinden emin değildir. Ev arkadaşı, rugby oyuncusu Bruce tahammül edilemez derecede narsist ve can sıkıcı ölçüde yakışıklı olan bir adamdır. Alt katta korkunç derecede gösterişçi Irene ile babası okurken Guardian gazetesini ateşe verdiği için terapi görmeye başlayan büyümüş de küçülmüş beş yaşındaki oğlu yaşamaktadır. Ayrıca akıl küpü, entelektüel Domenica Macdonald yaptığı işin yanında boş zamanlarında apartmanın keskin bakışlı gözlemciliğini üstlenmektedir… Çapkınlar, acayip insanlar ve masumlardan oluşan pırıltılı karakterleriyle komik ve son derece keyif verici bir kitap olan İSKOÇYA SOKAĞI 44 NUMARA, McCall Smith’in yerlisi olduğu Edinburgh’u zekice ve isabetli bir şekilde ortaya koyuyor.

Hepimizin hayatında her şeyin tepetaklak olduğu, sıkışmış hissettiğimiz, "Bunlar neden başıma geldi?" dediğimiz zamanlarımız olmuştur ve gelecekte tekrar olacak. İlişkilerimiz bitecek, sevdiğimiz insanlar gidecek, umduğumuz bazı şeyler gerçekleşmeyecek… Dayan güzel insan. Seninle acılarımız ortak. Biz, acımasız insanlarca kalpleri kırılmışlardanız. Umut verilip hüsrana uğratılan, beklentiye sokulup yarı yolda bırakılanlardan… İyi günde birileriyle gülerken, kötü günde yaslanacak omuz bulamayanlardan... Hemşeriyiz yani seninle. Yaşadıklarını, düşündüklerini, hissettiklerini anlıyorum. Seni biliyorum. Seni anlatıyorum. Güven bana, ben de yaşadım. Bu kitapta sana hatalarımızı gösteriyorum. Acımızı atlatmanın yollarını öğretiyorum. Eskisinden de güçlü bir şekilde ayağa kalkman için yardımımı teklif ediyorum. Tek başına kaldığını sandığın yolculuğunda seninle yürümeyi öneriyorum. Dönüşeceğin yeni “sen”i dünyaya gösterdiğinde aşk ile ışıldadığını hayal ediyorum. Kâh ağladığın kâh güldüğün bu zorlayıcı serüveninde yanında olacağıma söz veriyorum. Emin ol, hepsi geçecek.

Sarı Toprağın Efendisi dünyanın sınırlarının ötesinde geziniyordu. En yüksek dağın tepesinde bir taşın üzerinde oturdu. Evrenin deveran-ı demini seyrederken kendinden geçti. Bu esnada sihir incisini düşürdü. Onu araması için Marifet'i gönderdi, fakat Marifet inciyi bulamadı. Kaybolan sihir incisini Basiret aramaya çıktı, fakat o da eli boş döndü. Bu sefer Akıl gitti, aradı, fakat sihir incisini Akıl da bulamadı. Sarı Toprağın Efendisi sihir incisini bulması için Aşk'ı gönderdi. Aşk inciyi bulup getirdi. Sarı Toprağın Efendisi konuştu: Garip ama gerçek, sihir incisini Aşk buldu!

İnsanın insanla kamplaşmasının en kadim örneğidir Âdem’le Havva. En başta karakter ayrımını simgeler ve ardından da cinsiyet farkı elbette... Ama durun; ya içinde Lilith barındıran Havva’lar ve içinde Havva barındıran Lilith’ler... Ve kadın... Bereketli toprağın simgesel tanımına bile üretken gücünün sıfatını veren “ANA”... Biri, Âdem’e elmayı yediren ve neslinin dünya sürgününe gönderilmesine sebep olarak, ona omuz veren; diğeri ise Âdem’i terk eden. Hani soramadan edemiyor insan, biraz da muzırca; “Ve Tanrı kadını kaç kere yarattı?” Doğada ve evrende karşıtlık ve birbirini tamamlayıcılık ilkesi vardır ki buna Türkçede “ikilik”, “ikilem”, “ikileme”, “ikili denge” gibi çeşitli adlar verilirken genel ifadesi “düalite”dir. Hiçbir şey, karşıtı olmadan var olamaz... O hâlde, yine mütebessim bir sorgulamayla: “Kadın başlı başına bir elmanın iki yarısıdır da erkek elma kurdu mudur yoksa?” derken, ademoğlu Adem Özbay’ın kaleminden, Fatih, Yağmur ve Dilek’in hikâyesini keyifle okuyacaksınız. Sonra da... “Sonra, asma kilitler buldu insanlar, eskitmek için çocukların düşlerini. Küflenmiş beyinlerinin artıklarını bulayıp çamur suyuna, çirkin ördek yavrularını anlattılar hep.”

Şiir, hayatını düzene koyamayanların yetimhanesi; baştan aşağı suların kaynadığı noktada imdada yetişeni… Tepeden tırnağa baş harflerini oluşturduğun olur. Kimisi yetişir o kafiyeye. Kimisi ise yetiştiremez kendisini o hüsn-ü niyete. Şiir, derinlik inişi gibi algılansa da aslında sevgiyi, şefkati, kederi, kaderi anlatmak için bir zirvenin yamaçlarına çıkışın formülüdür. İnsanın içini dışa çevirmişliğinin Latin harflerine dökülmüş hâlidir şiir. Şiir, en şirin ve en korkunç ifadelerin arşivlendiği bir vezinler ülkesi… Okuyucuyu en keskin unzuruyla farklı yönlere sevk edebilir. Sükûtun bedene bürünmüş hâli olan şiir, üflenmeyerek ve soğutulmadan ‘azim’ kaşığı ile ufukları beslemeli...

Dünyanın üzerimizde iz bıraktığı anlar vardır, yalnızca yaşantımızın değil, gökyüzünün, bulutların, kuşların ve meteorların sesiyle uyanırız. Kale, günlük konuşmaların, bakışların yarattığı kırılma anlarını öyküsüne taşıyor, son yıllarda yaşanan toplumsal değişimleri de not düşerek…

"Ortaokula gelene kadar Mustafa'ydı... Matematik yeteneğiyle Mustafa Kemal oldu... Emperyalizmi dize getirdi, Gazi Mustafa Kemal oldu... Yüzlerce yılın kökleşmiş alışkanlık ve geleneklerini yıktı, Gazi Mustafa Kemal Atatürk oldu... Türk halkı ona, ""Atatürk,"" dedi. Türkiye'de doğan ve parlayan yıldız, bize izleyeceğimiz yolu gösterdi, ""Fikrimizin Rehberi"" oldu. ""Onun insan olarak ülküsü, iyilik, güzellik ve doğruluk idi. Siyaset adamı olarak ülküsü de, ekmek, eğitim ve barış idi. Bu ülkülerini gerçekleştirmek sorumluluğunu içinde duyduğu için cesaretle, imanla, bilgi ve akılla çalıştı. Yalan ve yanlış üzerine kurulan örgütleri yıktı. Kendisinden halife olmasını isteyenlere, ""Hayır, Cumhuriyet kurulacaktır,"" dedi. Hasta hayal arkasından sürüklenip büyük fetihlere girişmek isteyenlere Misak-ı Millî'yi gösterdi. Kurtuluş için cami yapılmasında direnenlere, ""Halk, cami değil, fabrika ve okul istiyor,"" yanıtını verdi. Ölmüş geleneklere asılmakta yarar, umanlara da, ""Hayatta en gerçek yol gösterici bilimdir,"" diyerek gerçek kurtuluşun yolunu gösterdi. Devrimde yabancı ülkelerdeki bazı liderlerin kasaplıktan, sıvacılıktan, çetecilikten yetişerek ülkelerinin başına geçip sırtlarına mareşal üniforması geçirdikleri ve savaşı ülküleştirdikleri sırada o, üniformasını attı, gazilik ve mareşallik rütbe ve unvanını bir tarafa bıraktı, ülke savunması dışında savaşı 'bir cinayet' olarak mahkum etti. Ve uygar insanlığın kalbinde yaşayan yüce bir duyguyu, 'Yurtta barış, dünyada barış,' diye ilan etti."" Bu kitapta okuyacağınız öykü yalnızca bir liderin, bir komutanın, bir devlet adamının, bir devrimcinin, özyaşamöyküsü değil, Türkiye Cumhuriyeti’nin de kurtuluş, kuruluş ve küreselleşme fırtınasında savruluşunun da öyküsüdür."