Basit Katalog

Dönüp baktığımda kapıda duruyordun hâlâ. Bir sarsıntı geçirmişçesine yerine çakılı kalmıştın. Günün önüme uzattığı kâğıt, senin şu iki kadından biriyle bir zaman bir sevgililik yaşadığını yazdırıyordu. Oysa sen kararlı adımlarla benim masama doğru geldin, izin isteyip karşıma iliştin. Ben, elimdeki dergiye dalma türünden kaçak bir ilgisizlik oyununu seçtim. Çünkü yine yanık tenliydin, beyaz keten gömleğinin üst üç düğmesi yine açıktı ve insanı Tanrı’nın varlığına neredeyse inandıracak kadar güzel boynuna kalın ve mat bir altın zincir takmıştın. Tomris Uyar’ın “sekizinci günah”ın sırrını çözmeye çalıştığı bu kitap, birbirleriyle girift bir ilişki geliştiren karakterleri, onların birbirine dolanan öykülerini, yasak olana karşı içlerinde duydukları merak ve arzuyu dile getiriyor. Bittikten çok sonraları dahi okurun zihninde dönmeye devam edecek bu öyküler; hayata, dünyaya, aşka farklı pencerelerden bakmak isteyenleri anlatıyor.

Neden Tanrı, Noel Baba’dan ya da Fang ortamındaki atalar Beyaz Öcü’den daha önemlidir? Cevabın gayet basit olduğu düşünülebilir: İnsanlar, Tanrı ile ataların varlığına inanırken Noel Baba ile Öcü’nün varlığına inanmaz. Ne var ki bu bir neden değil, sonuçtur. Bazı doğaüstü kavramlar öyle tasavvur edilir ki dünyadaki gerçek şeylere ve faillere atıfta bulunduğu çok bariz ya da en azından mümkün görünebilir. Mesele, bunun nasıl gerçekleştiğini açıklamaktır. Din, insanlık tarihinin en gizemli ve karmaşık olgularından biri. İnsanın olduğu her yerde dinler, tanrılar, ruhlar, ritüeller ve şeytanlar da bulunuyor. Peki neden? Dinler neden var ve nasıl oluşur? Neden bazı insanlar inanırken bazıları inanmaz? İnançlar nasıl bu kadar çok çeşitlilik gösterebilir? Ve en önemlisi: Tüm bunları mümkün ve makul kılan nedir? Antropolog Pascal Boyer, bir zamanlar büyük bir gizem barındıran tüm bu soruları antropoloji, bilişsel bilim, dilbilim ve evrimsel biyolojinin ışığında açıklıyor. Dini inançların ve davranışların açıklamasının aslında insan zihninin işleyişini anlamamızı sağlayacak bir anahtar olduğunu öne süren Boyer, bu konudaki geleneksel açıklamalara alternatif bir teori sunuyor. Boyer dinin kökenlerinden ritüellere, kurumsallaşmasından bireyleri harekete geçiren güçlü etkilerine kadar pek çok konuya açıklık getiriyor.

Adnan Oktar, 2 Şubat 1956 tarihinde Ankara’da doğdu. Asıl adı Adnan Arslan’dı… Sonradan Oktar’da karar kıldı. Adnan Oktar’ın annesinin adı Mediha, babasının adı Yusuf’tu… Küçük yaşta babasını kaybetmişti. Oktar ilk ve orta öğrenimini Ankara’da, ortaokulu Cebeci’de, liseyi Kurtuluş’ta okudu. Liseden sonra özel bir dershaneye giderek 1979 yılında İstanbul’daki Devlet Güzel Sanatlar Akademisi İç Mimari bölümüne girdiği, bir süre sonra okuldan ayrıldığı ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe ve Tarih Bölümü’ne kayıp yaptırıp sonra bu okulu da yarım bıraktığı iddia ediliyorsa da lise öğretmenlerinden bazılarının açıklamasına göre şizofren olduğu için liseyi bitiremediğiydi… 1993 yılında Eskişehir Hava Hastanesi’nden aldığı “askerliğe elverişli değildir” raporuyla askere gitmedi. 90’lı yıllarda mayo giyen kadınlar için “cehennemde cayır cayır yanacaklar” fetvası veren Adnan Oktar, 2000’li yılların başlarında “motor”ları, 2010’yu yıllarda bir anda “kedicik”leri ile gündem olmaya başladı. Adnan Oktar’ın dekoltede ve estetikte sınır tanımayan kedicikleri uzun yıllardan beri gündemden düşmedi.

Neden bu kadar çok kadın kaygı, stres ve depresyonla boğuşuyor? Neden ihtiyaç duydukları desteği bulamıyor ve yanlı bir sağlık sistemiyle mücadele etmek zorunda kalıyorlar? Antik Yunan'dan günümüze uzanan histeri mirası kadınların deneyimlerini küçümseyen bir gölge gibi varlığını sürdürüyor. Bilim yazarı ve kadın sağlığı savunucusu Misty Pratt Hepsi Senin Kuruntun'da kendi deneyimlerini ve en güncel araştırmaları harmanlayarak kadınların ruh sağlığını kuşatan mitleri yıkıyor, sağlık sistemindeki toplumsal cinsiyet temelli önyargıları ifşa ediyor. Depresyon, kaygı, doğum sonrası ruhsal zorluklar, tükenmişlik sendromu ve terapi ya da ilaç uygulamaları üzerinden kadınların ruh sağlığının nasıl tıbbileştirildiğini, sistemin ataerkil ve kapitalist kalıplara nasıl hizmet ettiğini gözler önüne seriyor. Kadınların ağrıları "abartı", kaygıları "zayıflık", öfkeleri "hastalık" değil. Hepsi senin kuruntun değil! Ruh sağlığını sadece beyin kimyasına indirgemek yerine sosyal, kültürel ve politik bağlamlarıyla ele alan Hepsi Senin Kuruntun hem içgörü hem de umut sunuyor. Duyguları yeniden tanımlama, sahiplenme ve gerçek iyileşmeyi talep etme zamanı!

Kemalist Ülkesinde Cumhuriyet ve Diktatörlük: TC'nin hayatı ve eserlerinin ilk 27 yılını kapsıyor. Esasen o yıllarda olup bitenleri yeniden yazmıyorum; bugünün Kürt meselesi, Şeriatçılık ve Özelleştirme gibi gerçekleri ışığında o tarihi yeniden okuyorum. Birinci kitapta TC'nin hayatı ya da tarihin hikayesi var. Bu hikaye, elbette olgulardan oluşuyor ve 42 soru sorduruyor. İkinci kitapta ise bu hikayeyi teorik olarak tartışıyor ya da TC'nin ilk eserlerini yorumluyorum. Tarih, bu sorulara 42 yanıt veriyor; tahlil yaptırıyor. Laiklik, milliyetçilik, devletçilik, demokrasi ve bağımsızlık... 29 Ekim 1923. Cumhuriyetin ilan edildiği tarihtir. 10 Temmuz 1996. Refah Partisi'nin iktidara geldiği tarih. Her ikisi de tarihe bir meydan okumadır. 1945'lerde Türkiye Cumhuriyeti tarihinin ilk rejim krizi yaşamış, tekk parti yönetiminden çok parti yönetimine geçilmişti. 1995'lerde TC tarihinin ikinci rejim krizi yaşanıyor: Parlamenter rejimden başkanlık rejimine geçilip geçilmeyeceği tartışılıyor. 1996 yılında tarikat şeyhleri Başkanlık Konut'unda resmi davetli olarak ağırlanmışlardır. Oysa 1925 yılında TC tarihinin ilk büyük Kürt isyanı patlak vermişti. 1980'lerden buyana da bir savaş yaşanıyor. 1930'lu yıllarda Devletçilik politikasını eleştirmek yasaktı. 1990'lı yıllarda aynı devletin resmi politikası özelleştirme! 1923 yılında, sonradan Koç soyadını alacak olan Vehbi Efendi bir bakkal dükkanı sahibiydi. 1997 Türkiye'sinde yaşamıyor ama, bir hipermarkette satılan herşeyi üreten bir holding bıraktı. İşte bu kitaplarda bu konulara ve diğer konulara dair, başka bir üslupta "yazılmış" bir "hikaye" ve başka bir açıdan "okunmuş" bir "tarih" var. Zira herkesin kendi tarihi var. Herkes tarihi kendi durduğu yerden, kendi geldiği yeri görerek, gitmek istediği yere bakarak yazar.

Son günlerin moda deyimi ile kendi makinenle kendi resmini çekiyorsun, “selfie” oluyor. Ailemi, Kütahya’yı ve Kütahyalıyı arka plana alıp ben de kendi resmimi çektim aslında. Hayat ferahfeza bir yolculuk değil, neyse o, yaşatanlardan ve yaşananlardan razıyım. İyi ki vardılar. Şair’in dediği gibi: “Son derece memnunum dünyaya geldiğime.” Bu çalışmanın adı “değirmen” de olabilirdi. Öğütüldük, kabuğumuz ayrıldı; içimizdekini döktük. (Tanıtım Bülteninden)

"Ya edebiyat yazarın yaşamındaki düğümleri çözmek yerine, içsel çatışmaları derinleştiriyorsa? Tim Parks bu kitabında roman türünü yalnızca estetik bir biçim olarak değil, aynı zamanda yazarın toplumsal yaşamı ve psikolojik dinamikleriyle iç içe geçen bir hayatta kalma stratejisi olarak ele alıyor. Geleneksel eleştirinin sınırlarını zorlayan bu ilginç eser, roman yazımının yaşamsal bir diyaloğu sürdürme çabasından ayrı düşünülemeyeceğini ustalıkla öne sürüyor. Joyce, Dickens, Thomas Hardy, Kundera, Dostoyevski, Woolf ve D.H. Lawrence gibi edebiyat tarihinin dev isimlerinin biyografilerini - eserleriyle birlikte - masaya yatırarak, yazar ile okur arasındaki ilişkinin karmaşık doğasını ve yazma eyleminin yazarın yaşamındaki yerini inceliyor. Edebiyatın, genellikle düşünüldüğü üzere, “olumlu” ve “iyileştirici” bir güç olarak görülmesine eleştirel bir bakış getiren usta eleştirmen, romanın hem yazar hem de okur için bir tuzak olabileceğinin altını çiziyor. Gregory Bateson’ın “şizmogenez” (bölünme üretimi) kavramı ve Valeria Ugazio’nun sistemik psikoloji teorilerine önemli bir yer ayıran Hayatta Kalma Becerisi Olarak Roman, bir roman kuramı değil, okura kendisini romancılardan korumasını salık veren pratik bir okuma rehberi."

Matt Haig, tüm dünyayı kasıp kavuran Gece Yarısı Kütüphanesi ile aynı evrende geçen, yüreğinize dokunacak yeni bir hikâyeye davet ediyor: Gece Yarısı Treni. Nora Seed gece yarısı olduğunda ölmemeyi öğrenmişti. Wilbur Budd ise gece yarısı olduğunda yaşamayı öğrenmek zorunda. Bir kitapçı zinciri sahibi Wilbur, 81 yıllık ömrünün çoğunu işine adamış, bu uğurda büyük aşkı Maggie’yi ihmal etmiştir. Yıllar sonra gelen bir telefonla tam umutlanmışken ölüm kapıda belirir. Ancak bu kez bir son değil, bir tren yolculuğunun başlangıcı olarak. Wilbur bu trenle geçmişine, hayatının en karanlık ve en parlak anlarına doğru ilerleyecek. Tek bir kural var: Geçmişteki halinle asla konuşma. Peki, insan her şeyi berbat ettiğini bildiği o âna geri dönse, kurala uyup izlemekle mi yetinir yoksa başka bir hayat yaşamak uğruna raydan çıkmayı mı seçer? Gece Yarısı Treni pişmanlıklar, ikinci şanslar ve yaşamak denilen o mucizevi eylem üzerine büyüleyici bir zaman yolculuğu. Hayatınız bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçseydi, siz hangi sahnede durdururdunuz? “Yüreğinize dokunacak.” –David Nicholls “Bu adama bayılıyorum.” –Jodi Picoult