Basit Katalog

Çağdaş edebiyatın en gizemli yazarlarından birinden, Shirley Jackson’dan zamana meydan okuyan bir klasik: Tepedeki Ev. Sıradan hayatların ürkütücü yanlarına yönelik ilgisi, insan ruhunun kuytularına teklifsizce girebilmesi ve okurun zihnini kolayca yönlendirebilmesiyle tanınan Jackson, bu romanda korkunun temeline iniyor, zihnin tekinsiz koridorlarında yürüyor. Yürekteki karanlıklar ile ve en ham haliyle duygular, Shirley Jackson’ın ustaca anlatımıyla Tepedeki Ev’in temellerini atıyor ve insan psikolojisi, başlı başına bir dehşet unsuruna dönüşüyor. Algının tuzakları hafızanın yanıltıcılığıyla, geçmişin gölgeleriyle birleşiyor ve Tepedeki Ev, bu usta yazarın kaleminde adeta diriliyor, okurunu kendi dört duvarı arasına çekiyor. Stephen King’den Neil Gaiman’a varan pek çok yazara ilham veren Shirley Jackson’ın bugün çağdaş edebiyat klasikleri arasında anılan Tepedeki Ev’i, dehşet ve deliliği anlatıyor. “Tepedeki Ev’e adım atmak, bir delinin zihnine adım atmak gibi… Ürkmeye başlıyorsunuz.” - Stephen King

BEŞ PSİKOTERAPİ ÖYKÜSÜ Yakınlığın acıtan doğasına dair dokunaklı ve cesur bir psikanalitik anlatı Birbirimize yaklaşmak istiyoruz ama çok yaklaştığımızda canımız yanıyor, geri çekiliyoruz. Bir yandan yalnızlık da başka bir acı. Peki o zaman nasıl seveceğiz, nasıl bağlanacağız, nasıl yaşayacağız? Amerikalı psikanalist Deborah Anna Luepnitz, bu kitapta, Arthur Schopenhauer’un ünlü “kirpiler” metaforundan ilhamla, insan ilişkilerinde yakınlığın çelişkili doğasını inceliyor. Schopenhauer der ki: Soğuk bir kış gününde üşüyen kirpiler, ısınmak için birbirlerine sokulurlar ama dikenleri birbirine batınca geri çekilirler. Yalnız kalınca yeniden üşür, tekrar yaklaşırlar. Sonunda aralarında ne çok uzak ne de çok yakın olacak, acıyı da sıcaklığı da dengeleyecek bir mesafe kurmayı öğrenirler. İşte bu kitap, tam da bu mesafenin nasıl bulunacağını sorgulayan, yer yer hüzünlü, yer yer umut dolu bir yolculuk. Luepnitz, terapist olarak çalıştığı vakalardan beş gerçek hikâye sunuyor. Eşinden ayrı yaşayan bir adam, kayıptan kaçan bir kadın, sokakta doğmuş bir çocuk, sevgiyi şiddetle karıştıran bir çift ve yakınlığı arzularken sabote eden bir genç. Her biri insan olmanın, sevilmenin ve sevmenin ne kadar karmaşık bir şey olduğunu gösteriyor. Yazar bu hikâyeleri anlatırken yalnızca psikolojik tahliller yapmıyor; Virginia Woolf’tan Freud’a, Lacan’dan Derrida’ya, psikanaliz, felsefe ve edebiyatı iç içe geçirerek okura derinlikli bir anlatı sunuyor. Hem akademik bir içeriğe sahip hem de son derece okunabilir bir dile sahip olan Schopenhauer’in Kirpileri, terapi odasından bir yansıma olmanın çok ötesine geçerek, hepimizin kırılganlıkla sınandığı bir hayatta, insani yakınlıkların hassas doğasını sorgulayan bir rehbere dönüşüyor. Bu kitapta ne aşk yüceltiliyor ne de yalnızlık kutsanıyor. Aksine, insan ilişkilerinin sıcakla acı, çekimle kaçış, bağlanmayla özgürlük arasında gidip gelen doğası büyük bir açıklıkla ele alınıyor. Okudukça kendi yaralarımızı da, başkalarının savunma duvarlarını da daha iyi anlamaya başlıyoruz. Schopenhauer’in Kirpileri, özellikle şu sorulara yanıt arayanlar için: Sevmek neden bu kadar zor? Neden çok yaklaştığımda korkuyorum, uzaklaştığımda özlüyorum? Birlikte ama yalnız olabilir miyiz? Terapide gerçekten ne olur? Birlikteliğe dair romantik masallardan çok, çıplak gerçeği merak edenlere… Kendi yaralarına hem merhametle hem dürüstlükle bakmak isteyenlere… Ve ilişkilerde hem sıcaklığı hem mesafeyi taşımanın yolunu arayanlara… Bu kitap, acının içinden geçen ama umudu da elinden bırakmayanlar için yazıldı.