Basit Katalog

2026 Bagutta Ödülü Kazananı Otuz sekiz yaşında bir senarist. On yılı devirmiş tutkulu bir evlilik ve üç çocuk. Sorunsuz giden bir hayat. Ta ki o kaotik öğleden sonraya kadar. Adam, karısı Livia’ya göndereceği bir aşk mesajını, yanlışlıkla iş arkadaşı Claudia’ya gönderiyor. Hemen düzeltilip gülünüp geçilecek, basit bir dalgınlık bu. Tabii ciddi ve mesafeli meslektaşı da onu çoktandır sevdiğini söyleyen bir mesajla karşılık vermeseydi. O andan itibaren saplantı şekilleniyor, ete kemiğe bürünüyor, göz ardı edilenler tek gerçeklik haline geliyor. Ne de olsa arzular sandığımızdan çok daha tehlikeli, çok daha açgözlü. İtalyan edebiyatının en büyük isimlerinden Domenico Starnone Yanlış Hedef’te, sarsılmaz sandığımız doğruların ne kadar kırılgan olduğunu gözler önüne seriyor. Ortada masum bir hata yok. Söz geçiremediğimiz arzularımız var sadece. Bir de varolmanın dayanılmaz ağırlığı. “Sınırlarla oynayan gerçek bir deha.” –Jhumpa Lahiri “Gerçek bir büyük usta.” –Jeffrey Eugenides “Yüksek edebiyatımızda pek az rastlanan bir ritim, canlılık ve ironi.” –Bagutta Ödülü Jürisi

Tırtıl Tobi... O da diğerleri gibi orman ailesinin sevimli bir üyesiydi. Neşe ve huzur dolu geçiyordu günleri. Ama bir gün en yakın dostu Tombul Yaprak’ın solmaya başladığını fark etti. Önce biraz çaresiz hissetti. Öğrenince neler olup bittiğini aklında hemen bir soru beliriverdi. “Her şeyin yoluna girmesi için neler mümkün olabilirdi?” İşte o an yalnız değildi. Cevabı ararken kimler ona eşlik etmedi ki! Esnek Kirpi, Telaşlı Tavşan, Korti Kaplumbağa ve Bereketli Toprak...

Türk tiyatrosunun Tanzimat’tan bu yana Batı’yı model aldığı, onun peşine takıldığı genel ve yaygın bir bilgidir. Ama Batı modeli, kültürün kaçınılmaz yönü, muasır medeniyetleri yakalamanın mecburi istikameti olarak onaylandığı durumlarda da, milliyetçi ya da ulusalcı reflekslerle eleştirildiği hallerde de etkisi, tarihsel doğruluğu ve geçerliliği tartışılmadan kabul edilen bir bilgidir bu. Türkiye’de oyun yazımı tarihinin bir anlamda orijinidir Batı bu görüşe göre. Elinizde tuttuğunuz bu çalışmanın arayışı ise bu ‘Batı tarzı Türk Tiyatrosu’nun ne kadar Batılı olduğunu anlamak için kuruyor saatini. Başka bir ifadeyle ve Walter Benjamin’e öykünerek, tarih halısının havını tersine taramaya çalışıyor.

Kariyerinde başarılı olmak konusunda “tutkunuzun peşinden gidin” gibi geleneksel öğretilerin önemli ölçüde kusurlu olduğunu ve “sevdiğiniz şeyi yapın” gibi klişe sloganların, pek çok kişinin kariyer karmaşası yaşamasına neden olduğunu savunan Cal Newport, manifesto niteliğindeki ezber bozan kitabında anlamlı ve ilgi çekici bir iş hayatı için oldukça gerçekçi bir yol haritası çiziyor. İyi bir iş beklemeden önce bir alanda iyi olunması gerektiğine inanan Newport, insanların yaptıkları şeyi sevmeye nasıl başladıkları gerçeğini keşfetme arayışına giriyor. Güçlü bir kariyer inşa ederken kullandıkları stratejileri ve kaçındıkları tuzakları öğrenebilmek adına risk sermayedarlarının, senaristlerin, yıldız bilgisayar programcılarının ve alanında en iyi profesörlerin dünyasına dalıyor. Gelecek vaat eden sanatçılara tavsiyesi sorulduğunda, “O kadar iyi ol ki seni görmezden gelemesinler,” diyen komedyen Steve Martin’in cümlesinden ismini alan bu eser, eylemini görmezden gelinemeyecek kadar iyi bir amaca dönüştürmeye kararlı olanlara ve mevcut işlerinden bıkmış, sermayesini çalışma hayatında doğru niteliklere yatırmaya hevesli herkese akıllıca bir plan sunuyor.

Mimar Sinan’ın romanı... Büyük sanatçının bu dev kişiliğin romanında, yaşadığı yüzyılın bütün olaylarını, su katılmamış gerçekliği içinde okuyacaksınız Mimar Sinan’ın türbesindeki çifte zambak figürünün sırrı nedir? Mihrimah Sultan Camii’ni imzasının formunda mı tasarlamıştır? Uygarlık tarihimizin belki de en büyük sanatçısı olan bu dev kişiliğin romanında, yaşadığı yüzyılın bütün olaylarını, su katılmamış gerçekliği içinde okuyacaksınız. Mehmet Coral, 2002 yılında yayımladığı Işıkla Yazılsın Sonsuza Adım romanını 10 yıl sonra yeniden kurguluyor, gönlündeki ve zihnindeki Mimar Sinan’ı yeniden yorumluyor. Ben El Fakir-ül-Hakir Sinan, o meşhur yüzyılın ve o muhteşem sanatçının hikâyesinin oya gibi işlendiği benzersiz bir roman.

Sins and Innocents, (160 pages), is Sönmez’s second novel (2011). Two young people from foreign lands meet in a shop in Cambridge: Brani Tawo, a Kurdish political refugee from Turkey, and Feruzeh, who had fled to the UK from revolutionary Iran. Slowly, their love begins to grow, fed by stories, a shared love of literature and a subtle recognition of their mutual displacement. Brani Tawo narrates vignettes from his family history, vivid tales that evoke old legends: shepherds struck by lightning, soldiers returning home with war trauma, blood feuds that destroy families, bears mauling villagers in search of stolen cubs and a photographer who carries news to the villages in the form of the portraits he takes. These dark, inherited memories, combined with his own melancholy nature and chronic insomnia, weigh on Brani Tawo, who often seeks contemplative solace in graveyards. Over time, however, drawn by Feruzeh’s quiet radiance, he begins to reach a freer place within himself. Feruzeh also harbours grim family secrets, and when she suddenly returns to Iran to attend to an emergency, Brani Tawo knows what he must do. Sins and Innocents is a warm, intimate love story redolent with the (often harsh) music of Central Anatolian village society as well as the Cambridge sophistication of Wittgenstein, Brooke, Grantchester Meadows, colleges, churches and cafés. “The more a book forces us to dig deeper within ourselves the more it is important. Sins and Innocents has this power.” (Senzaudio, Italy) “Haymana of Sins and Innocents is a sort of Anatolian Macondo.” (Radio 3 Fahrenheit, Italy) “Burhan Sönmez is a silent revolutionary in our literature. Sins and Innocents has a limpid and pure language, a core-language. It is a literary black-hole in a positive way. It swallows readers, and gets them through a black-hole, and transforms them into an emotion-man and a truth-seeking-man.” (Taraf daily newspaper) “You may think that the place in the novel is not Haymana of Anatolian Plains but Macondo of One Hundred Years of Solitude. The parts in Sins and Innocents that take place in Cambridge whisper us a style of Ernest Hemingway’s.” (Star daily newspaper) “Burhan Sönmez opens the door of wounded memory of Kurds. He doesn’t have a proclivity for questions of ‘Who am I?’ or ‘What am I?’ He asks: Where am I?” (Ozgur Gundem daily)

İLK ADIM Allah'ın bizlere hediyesi ve emaneti olan çocuklarımızı, ya^lanna uygun Teme! Islaıni Değerler ile lanışiırmayı hedefleyen Çocuğumla I Ayet 1 Hadis I Hikaye kitabı ile; '' Her hikayenin içerisine titizlikle yerleştirilmiş olan ayet ve hadisler İİe cocuklanmızın Kuran ve Hadis kültürierinın gelişmesi desteklenecek, " Sade bir dil ve resimli öykülerle temel dini bilgilerin öğretilmesi ve pekıştınlmesi sağlanacak, •'Çocuklarımıza hayat boyu yön verecek ve manevi karakterlerinin oluşmasını destekleyecek olan, iyi doğru ve güzel davranışlann sevdirilmesi sağlanacak, "'¦Okuma alışkanlığı kazanmalarına da yardımcı olunacaktır. İslam'ı ödenmek ve Öğretmek yolunda hayırlı bir ilk adım olması dileğiyle.

YAŞAMLA BARIŞIK BİR KADININ SAVAŞI... Bir erkek, bir kadın ve bir çocuk yalanı ve yalanlarla örülü dünyayı devreden çıkarmak için bir araya geldiler. Üçü de gerçeğe inanıyordu – Eskidünya’nın unutulan doğrularına. Ama zamanla inananlar azaldı, çünkü yalan dünya güç vaat ediyordu. Ve güç, dostluğu, arkadaşlığı, hatta sevgiyi bile yok ediyordu. Yok oluşların ortasında Derin vazgeçmedi çünkü doğruya inanmak, onun tek sığınağıydı. “Dünya değişti, ne varsa farklılaştı hem de dibine kadar... Bir kocam vardı. Var mıydı yoksa yok muydu? Bir savaş yaşanıyor. Belki de hiç silah patlamadı. Güvendiğim insanlar vardı. Onlar düşmanlarım olmasın? Gördüklerim, duyduklarım ve yaşadıklarım... İnandıklarım ve inanmadıklarım, hangisi doğru? Değişim beyinlerde olunca, insanların rüyaları bile kontrol altına alınınca...”

29 Ekim'de "Ertesi gün" okulda şiir okuyacak olan bir çocuk ve Dedesinin öyküsü.