Basit Katalog

"Sen ve ben artık yalnızlığımıza âşık olmuş iki insanız. Bizim bu yalnız dünyamıza şafak atmaz, gün doğmuş. Gergin, donuk, yamyassı dünyamızda katılaşıp kaldık bir kristal taşı gibi. Çığlık çığlığa bir gecenin içinde, ikiye ayrılmış karanlık bir gökyüzünde, kan içindeki bir şırınganın ucunda, sahipsiz bir gölge olmuş ve hiç kimsenin istemediği yürek karası düşlerin kanatlanmış ölüleri gibiyiz ikimiz. Sen ve ben...İkimiz..." Bu kitapta bir eroinmanın dilinden yaşam, ölüm ve aşk arasındaki paradoksu okuyacaksınız. Hangisi daha büyük suç? Eroinman olmak mı? Eroinman olmaya sebep olmak mı? Her zaman çok satan ve çok okunan Sevmek Zorunda Değilsin Beni, Yatağımdaki Yabancı, İki Kişilik Yalnızlık, Bana Sırtını Dönme, Etekli İktidar kitaplarının yazarı Sinan Akyüz'den uyuşturucu gerçeğini tüm çıplaklığıyla göz önüne seren, çarpıcı ve sarsıcı bir yaşamöyküsü...

Yazarınız 1814’ün olaylarla dolu bir sezon olacağına inanıyor, özellikle de bugüne kadar evlenmeyi düşündüğüne dair hiçbir işarette bulunmayan, Londra’nın en gözde bekârı Anthony Bridgerton için. Aslında neden evlensin ki? Söz konusu eksiksiz bir zampara gibi davranmak olduğunda, ondan daha iyisi bulunamaz... Leydi Whistledown’ın Cemiyet Gazetesi, Nisan 1814 Ne var ki dedikoducu yazarımız bu defa yanılıyordu. Anthony Bridgerton sadece evlilik kararı kalmamış, bir eş adayı da seçmişti! Önündeki tek engel ise seçtiği kişinin ablası Kate Sheffield’dı - kendisi Londra balolarının o güne dek gördüğü en baş belası kişiydi. Nüktedan ve entrikacı Kate, bir yandan bu izdivacı engellemek konusundaki kararlılığıyla Anthony’yi deli ederken, diğer yandan çapkın vikontun erotik rüyalarının başmisafiri oluyordu. Genel inancın aksine Kate, zampara beylerin zamanla ıslah olup iyi birer koca olabileceklerine inanmıyordu ve Anthony Bridgerton da bu zamparaların arasında en ahlaksız olanıydı. Kate kız kardeşini korumaya kesin kararlıydı fakat kendi kalbinin korunmasızlığı yüzünden de endişe içerisindeydi. Ve Anthony’nin dudakları kendi dudaklarına değdiği anda, Kate ona karşı koyamayacağını anlayıp korkuya kapılmıştı...

Bizim edebiyatımızda, belli bir çağın arka odalarını, harlı kor parçalarını, görüntüleyen kitapların hemen hemen yok denecek kadar az olduğu söylenebilir. Bunların içinde hiç kuşku yok, Refik Ahmet Sevengil’in İstanbul Nasıl Eğleniyordu (1927) adlı kitabı başı çeker. Sevengil’in kitabı ise neşeli faytondur. Yazar, ilk kalabalıklaşmanın ve eğlence odaklarının Haliç kıyılarında kırıtmaya başladığını açıklamaya girişir. İstanbullulara ilk kahveyi içirttikten sonra da Sultan Süleyman çağındaki ünlü yosmaları, sarhoşların baskınlarına uğrayan kadınlar hamamını anlatır. Bu panoramik gezi sırasında ilk tütünün İstanbul’a ne zaman geldiğinden söz açıldığı gibi, Kâğıthane âlemleri de savsaklanmaz. Bir sürü fırdolayıdan sonra ise kitabın ağırlık noktası meddahlara, ortaoyunculara ve de tiyatroculara kaydırılır ki, bu bölümlerde şeker-şerbet edilenler de bize ilerdeki günlerin Sevengil’ini, 5 ciltlik Türk Tiyatrosu yazarını muştular. İstanbul Nasıl Eğleniyordu’yu bugünkü dile Sami Önal kazandırmıştır. Bunu yaparken de aslına bağlı kalmaya büyük bir dikkat göstermiş, anlatımın akıcılığına ise hiçbir biçimde gölge düşürmemiştir.”

Dünya liderleri uluslararası bir konferans için İskoçya'ya akın edince, sıkı güvenlik önlemleri alınır ve ülkenin tüm polisleri görevlendirilir. Ancak liderlerden uzak tutulmak istenen, dolayısıyla görevlendirilmeyen, "ihtiyaç fazlası" biri vardır. Dedektif Müfettiş Rebus. Bir parlemento üyesi Edingburgh Kalesi'nin surlarından atlayıp intihar edince, Rebus'u meseleye el atmaktan hiçbir şey alıkoyamaz. Adam intihar mı etmişti? Kaza sonucu mu düşmüştü? Peki, cinayete kurban gitmiş olabilir miydi? Hükümet ve Gizli Servis meseleyi sümen altı etmeye çalışırken, Rebus'un bu sorulara yanıt bulabilmesi için 72 saati vardır. "Bu adamın çok satanların bir numarası olması sebepsiz değil. Ölüleri Anmak kitabını elinize alın, ilk birkaç sayfayı okuyun ve bana teşekkür edin.."-Harlan Coben.- "İkna gücü yüksek karakterlerin dünyasına ve parlak zekayla resmedilen bir atmosfere dalmak isteyenler için bu kitaptan daha iyisi bulunamaz.."-Washinton Post.-

Çocuğunuza ilk okuduğunuz kitap neden Hz. Adem olmasın? Hz. Yusuf'un öyküsü ya da Hz. İsa'nın kötülüklerle mücadelesi çocuğunuzun hayatını kim bilir nasıl aydınlatır? Uzman bir kadro tarafından hazırlanan Peygamber Öyküleri, çocuklarımıza peygamberlerin hayatlarını öğretirken güzel ve aydınlık bir dünyanın hangi değerler üzerine kurulabileceğini de düşündürecek. Açık, anlaşılır ve sürükleyici bir dille kaleme alınan öyküler Cem Kızıltuğ'un nefis çizgileriyle çocukların tertemiz, duru dünyalarını kuşatıyor. Peygamberlerin hayatı bu öyküler de, manevi boyutuyla da minik yüreklerde yerini koruyacaktır.

Bu hâtıralarda “İslâm kardeşliği", "mü'minin mü'mini sevmesi ve duâ etmesi", davranışlarına daha dikkatli olması, karşısındaki kardeşini farkında olmadan günaha sokacak hareketlerde bulunmaması" gibi konular işlenmektedir. Yâni yaşanmış hayattan bizlere ibret dersi veren, pek güzel örnekler verilmektedir. Günlük hayatımızı disiplin altına almamıza yardımcı olacak dikkat çekici, eğitici ve aile saadetine vesîle düsturları ihtiva eden bu hâtıraları kitab haline getirerek okuyucularımızın istifâdesine sunmayı bir borç bildik.

Ankara Yayınları 8. Sınıf Türkçe - Güçlendiren Soru Bankası

Unutma yetisini kaybetmenin siyah mermerden yapılmış kaskatı bir levha haline getirdiği hayatım bundan otuz küsur yıl önce altüst oldu. Bir gece sabaha karşı bir saatte annemin uyurgezer olduğunu fark ettim. Ama hayatım annem uyurgezer olduğu için değil, annemin uyur halde gezerken bana söylediği şey yüzünden altüst oldu. Annem o gece benliğime öyle bir darbe indirdi ki, bir daha yaşadığım hiçbir şeyi unutamadım. Annemin annesinden nefret etmesi gibi, ben de annemden nefret mi ediyorum, bu yüzden mi E.’den kopamıyorum, bağımsız bir Şehnaz olamıyorum diye kendime soruyordum. Cevaplarından korktuğum sorulardı bunlar. Unutamayan bir belleğin kişisel muhasebesi, hayata rengini veren otuz yıllık güçlü bir aşkın anatomisi ve bir ülkenin toplumsal panoraması. Annesinin uyurgezerliği bilinçdışının labirentlerinde kaybolduğu sanılan aile sırlarını açığa çıkarırken buna tanık olan Şehnaz’ın belleği unutma yetisini kaybeder. Öğrendiği sırlar sadece aile sırları değildir, Osmanlı’dan günümüze uzanan toplumsal ve trajik bir kadınlık durumudur. Ekonomi profesörü Şehnaz kadınların yüzyıllardır süren yok-hayatlarını sorgularken erkeklerin hayattan erken çekildiği kadıncıl ailesinin var olma sürecini bir akademisyen gözüyle ele alır. Kişisel muhasebesini yaparken toplumsal normlara uymayan otuz yıllık aşkının zehirli yanlarıyla yüzleşir, bu sırada aklında bir başka kadın, büyük aşkı E.’nin karısı Eyşan vardır. Annemin Uyurgezer Geceleri, bireysel hatıraların nasıl toplumsal hafızaya dönüştüğünü güçlü bir edebiyat diliyle sorgularken okurları bu ülkede kadın olmanın düşünmekten kaçındığımız gerçeğini de düşünmeye zorluyor. #aşk #türkiye #bellek #unutma #aile #geçmiş #akademi #uyurgezer #kimlik

Bir zamanlar tek derdinin fazla kiloları olduğunu düşünen Bernadette Murphy, hayatın, yediği çikolata kadar tatlı olmadığını acı bir şekilde anlamıştır. Babasının ani kaybıyla kendini adeta bir boşlukta bulurken, kocasının onu terk edişiyle içten içe savaşmaktadır. En yakın arkadaşının bir bebek beklediği gerçeği ise onu adeta karanlığa sürüklemektedir. Aslında acıya ve kalp ağrısına hiç de yabancı olmayan Bernadette, babasının ona bıraktığı şifreli cümlelerden oluşan bir defterle kendine bir yol bulmaya çalışacaktır. Çözmeye çalıştığı her şifreli cümle, yeni bir umut kapısıdır onun için. Ya bu umut kapısını aralarken gökkuşağının peşinden gidecektir ya da kendi gölgesine hapsolacaktır… Gökkuşağını Yakalamak, kabullenişi ve hayat sağanağında nasıl ilerleyeceğimizi trajikomik bir dille anlatan etkileyici bir roman…

Batı felsefesinin nirengi noktalarından Kant ve onun kritik felsefesi epistemoloji, moral ve estetik alanlardaki fikirleriyle Batı felsefesini yeni bir mecraya sokmuştur. Öyle ki meşhur tabirle Kant-öncesi ve Kant-sonrası şeklinde tasnif edilecek kadar düşünme ameliyesini dönüştürmüş ve daha sonraki yüzyıllarda yeniden yeniden yorumlanarak Kantçı bir gelenek oluşturacak kuvvette tesir etmiştir. Kant derslerinden mürekkep elinizdeki kitabıyla Ayhan Çitil; işte bu önemli filozofun bilhassa “Saf Aklın Eleştirisi (I.Kritik)” metnine odaklanırken kavramlara yaptığı vurgularla hem Kant’ın kavram dünyasını analiz ediyor hem de ufuk açıcı yorumlarla yepyeni bir Kant okuması yapıyor.

“1915 yaz ve sonbahar döneminde Türkiye Ermenileri zorunlu bir tehcire tabi tutuldu. Türkler ne yaptıklarını biliyorlardı ve bugün pişmanlık duymalarını gerektirecek bir husus bulunmamaktadır. Bu yöntem en kesin ve en uygun yöntemdi. İtilaf Devletleri’nin ordularını Türkiye’ye göndermeleri ve hâkimiyetimizi temin etmeleri için Avrupa ve Amerika’ya resmi çağrılar yaptık. Nihayet şu da var ki, var olduğumuz sürece aralıksız olarak Türklerle savaştık, öldük ve öldürdük. Artık Türklere ne gibi bir güven telkin edebiliriz ki?” Ovanes Kaçaznuni (Ermenistan’ın İlk Cumhurbaşkanı ve Taşnak Partisi’nin Kurucularından.) 1915 yılı Osmanlı İmparatorluğu için bir faciayla başladı. Son kırk yılını cephede geçiren ordu, nefes almaya fırsat bulamadan I. Dünya Savaşı’nın pençesine düştü, ilk acı deneyimini de Sarıkamış’ta yaşadı. Binlerce asker donarak öldü, Çarlık Rusya’sı tüm Doğu Anadolu’yu ele geçirmek fırsatını yakaladı. Rus ordusunda, Osmanlı vatandaşı Ermenilerin oluşturduğu taburlar vardı. Aslında Ermenilerdeki hareketlenme yeni değildi. 19. yüzyılın başlarından itibaren, artık her yönüyle dağılmaya başlamış devlete karşı örgütlenmişlerdi ve özellikle Doğu Anadolu’da, Müslümanlara karşı ölümcül saldırılar düzenliyorlardı. Ülkeyi ve iktidarını tehlikede gören İttihat ve Terakki hükümeti Ermeniler için tehcir kararı aldı.100 yıllık soykırım mı yoksa mukatele (karşılıklı boğazlaşma) mi tartışması işte alınan bu kararla başladı.Binlerce Ermeni yollara düştü. Bu uzun yolculuk sırasında bazısı saldırılar sonucu, bazısı açlık ve salgın hastalıklar nedeniyle hayatını kaybetti. Elinizdeki bu kitap, 100 yıldır çözülemeyen “Ermeni Meselesi ve Tehcir” konusuna ışık tutacak nitelikte bir kitap. Ahmet Seyrek'in uzun araştırmalar sonucu hazırladığı kitabı okuduğunuzda yıllardır söylenegelen “Soykırım” iddialarının cevabını bulacaksınız…

TUTKULU BEN! DER, ÂŞIK SEN! SEVEN İSE BİZ… Aşk bazen bulutların üzerine çıkarır, bazen de en karanlık çukurlara hapseder. Eğer neden yanlış kişilere âşık olduğunu çözemezsen hayal kırıklığına uğratmaya devam eder. Çünkü aşk bir oyun değildir, ama kurallarını bilmeyen yine de kaybeder. Bu kitap, aşkın büyüsünü ve dönüştürücü gölgesini bir arada anlatıyor. Tutkunun ardındaki bağımlılığı, kavuşmanın içindeki korkuyu, sevmenin altında gizlenen kendilik arayışını ortaya çıkarıyor. Mitlerden psikolojiye, felsefeden bilimsel araştırmalara kadar uzanan çok katmanlı bir anlatımla, aşkın içinden geçerken aslında ne yaşadığımızı anlamamıza yardımcı oluyor. Şah. Mat. Aşk. yalnızca aşkı anlatmakla kalmayıp, aşkın içindeki “sen”i arıyor. Bu kitap bir çağrı; kendi aşkına, kendi hikâyene bir davet! Duygu ve düşüncelerine bir ayna... Hayal kırıklıklarına bir ilaç... Gelecekteki ilişkilerine bir ışık... Satırlarında kendini keşfedeceğin bir durak... Çünkü hayatında bir şey eksik. Ve bu kitap, onun ne olduğunu sana hatırlatmak için yazıldı.

1990’lı yıllarda çözülmeye başlayan ve sonrasında çöken komünist blok tüm dünyayı etkilediği gibi Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyetini de etkiledi, 1990’larda başlayan Yugoslavya parçalanma sürecinde Yugoslavya da var olan özellikle iki halk Boşnaklar ve Arnavutlar , vahşi Sırp soykırım politik uygulamaları ile karşı karşıya kaldı. Bu çalışma 2000li yıllarda başlayıp 2003 yılında tamamlanan ve bağımsız Kosova’ya ( 17 şubat 2008 ) giden süreçte tarihi, etnik, kültürel ve siyasi dönüşümün bir dönemini tabiri caize kayıt altına alan bir çalışmadır. Bu çalışmada kültürel kimlik üzerinden başta Arnavut ve Türkler olmak üzere Kosova’yı oluşturan tüm etnik gruplara değinilmeye çalışmış ve tarihi dönüşüm sürecinin temel dinamikleri betimlenmeye çalışılmıştır. Bu çalışma genelde Balkanlar ve Yugoslavya özelde ise Kosova daki dönüşüm sürecini tarihi platformda sosyolojik perspektiften anlamayı ve açıklamayı amaçlamıştır.

Yedi İklim Yayınları 2026 EKPSS Genel Kültür Coğrafya Tamamı Çözümlü 30 Deneme Sınavı

İşte Afacan Beşler: Julian, Dick, Anne, George ve tabii Timothy’yi de unutmayalım. Kirrin Çiftlik Evi’ne hırsız giriyor! Korkusuz beşlimiz -Julian, Dick, Anne, George ve Timmy hırsızın kim olduğunu ortaya çıkarmaya kararlı, ancak ellerinde hiçbir kanıt olmadığından, çaresizler. Sonra bir harita ve bir de gizli geçit buluyorlar! Birdenbire, taşlar yerine oturmaya başlıyor… (8+Yaş)

William Faulkner 1897’de New Albany’de doğdu. 1949’da Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ABD’li romancı, Güney’in yazgısını anlatan romanlarıyla tanınır. İlk kitabı pastoral şiiirlerden oluşan The Marble Faun’dur (1924). Ağır yaralı bir pilotun Georgia’ya dönüşünü anlatan ilk romanı Soldier’s pay’I New Orleans’ta yazdı. İkinci romanı Mosquitoes (1927), New Orleans edebiyat çevresine yöneltilen ağır bir taşlamaydı. Flags In The Dust’tan sonra yazdığı romanı The Sound and The Fury, Faulkner’in ilk başyapıtıydı. Bu romanında Faulkner, soylu compson ailesi aracılığıyla bütün toplum düzenin yozlaşmasını ve çöküşünü anlattı. Faulkner, 1930-1942 yılları arasında bir yandan Holywood’da film senaryoları üzerinde çalışırken, bir yandan da iki öykü kitabı, A Green Bough adlı bir şiir kitabı ve dokuz roman yayımladı. Bu romanlardan Döşeğimde Ölürken’de (İletişim Yayınları, 1990) yoksul bir beyaz aileyi ve bu ailenin bireylerinin ölen annelerini Jefferson’a gömebilmek için göze aldıkları zorlu yolculuğu anlatıyordu. 1932’de yayımlanan Ağustos Işığı’nda (İletişim, 1990) melez olup olmadığı belli olmayan Joe Christmas’ın portresini çizdi. Faulkner, geniş okur kitlesine, yapıtlarının yayımlanmasından çok sonra ulaştı.

Edinburgh’da eski kraliyet savcısı evinde ölü bulunur, adamın evi araştırıldığında ölümünden önce kendisine bir not gönderildiği ortaya çıkar: “Yaptığın şey için seni öldüreceğim.” Cinayet bürodan emekli olan Rebus’tan bu davayla ilgili yardım istenince bir dakika bile düşünmez. Ne de olsa polis olmak onun kanında vardır. Rebus’ın ezeli düşmanı Cafferty de bir gece evine saldırılıp aynı notu alınca Rebus’tan yardım ister. İki hafta önce öldürülen bir piyango talihlisine de aynı nottan gelmiştir. Kurbanlar arasındaki bağlantı, Rebus’ı, suça bulaşmış gençlerin kaldığı bir ıslahevine yönlendirir. O evde neler yaşanmıştır? Kim, ne için intikam alma peşindedir? “Suç edebiyatı ustasından keyifli, incelikle örülmüş bir roman.” –Daily Mail “Ustalıkla anlatılmış, karmaşık, dolambaçlı bir hikâye.” –Evening Standard “Rankin olağanüstü bir yazar ... baştan sona sürükleyici.” –Spectator

Unutma Türk edebiyatına tozlu arşivlerden, iple bağlanmış dosyalardan, aile sandığından hazine değerinde belgeler kazandırmış, usta bir araştırmacının kendi sandığında beklettiği şiirler. Işık Öğütçü, yazınsal araştırmalar içindeki mesailere neredeyse gizlice sıkıştırdığı şiirlerle karşımızda. Onun şiirlerinde kimi zaman nükteyi kimi zaman sonsuz hüznü okuyacaksınız. Sözü ve meselesi olan bu şiirlerde en çok aşk ve özgürlüğün ve adeta katık gibi yanına sokulan umut sözcüğünün gelmesi tesadüf mü? Aşk, ayrılık, hayat, özgürlük, aile, umut, doğa gibi hayatın canlı yaşanan her parçasına dokunan, hissettirdiği "tanıdık gelme" duygusuyla sizi sarmalayacak bir şiir kitabı. Işık Öğütçü' nün kendine has, yalın, samimi bir o kadar da muzip uslubuyla kaleme aldığı dizeler, okurken gülümsemenize, gülümserken uzaklara dalmanıza neden olacak. Yaşamın her alanından okuyacağınız şiirler tüm okurlara hitap ettiği gibi, kimi zaman büyük bir deneyimin anlatısı kimi zaman ise hayat yolculuğuna yeni başlayanlar için heyecanın ilk sesi olacak. Öğütçü, özlemi anlatıyor. Hem sevdaya hem güzel yarınlara olan özlemi. Ve tabii ki bu topraklara ait özlemi. “Yüzyıllardır söylenen, Bir şarkıdır özgürlük.” Unutma yalınlığıyla yarına kalacak şiirler….

Fiziksel genetik gibi ruhsal genetik de atalardan sonraki nesillere aktarılır. Atalarımızın geçmişte yaşadığı deneyimler -özellikle travma gibi duygusal izler bırakanlar- gelecek kuşaklarda genler vasıtasıyla yaşıyor. Genetik bilgi olarak var olan bu deneyimler, tetikleyecek bir yaşantı olduğunda -aynen gen anahtarının yaptığı gibi- canlanıyor. Kendini benzer deneyimleri sürekli yaşar gibi hissediyorsanız, yoksunluklarınız (sağlık, para, bereket, iş, aşk, ilişki, huzur, mutluluk, çocuk, istikrar vs) sizin seçimleriniz dışında da devamlılık arz ediyorsa, almak ve vermekle ilgili sorunlarınız varsa, ebeveynlerinizle ve/veya ailenizin diğer bireyleriyle sorunlar yaşıyor ve aidiyet hissetmiyorsanız Aile Dizimi size yardımcı olabilir.

Metin And Meşrutiyet Döneminde Türk Tiyatrosu (1908-1923) kitabında II. Meşrutiyet’in ilanından Cumhuriyet’in ilanına kadarki on beş yılda Türk tiyatrosunun gelişim sürecine odaklanıyor. Bu dönemin siyasal hukuk ve toplum düzeninin tiyatroya etkilerini araştıran doktora çalışmasıyla uzmanlığını gösteren yazar, belgeler, oyun metinleri, eleştiri yazıları gibi kaynaklar üzerinden dönemin tiyatro anlayışına ışık tutuyor.

İki lanet. Bir kehanet. Herkesin korktuğu bir hesaplaşma. Ve kaderden bile güçlü bir aşk. Cehhennemin kral ve kraliçesine selam olsun! Emilia, öğrendiği gerçekleri kabullenmeye çalışırken, bir yandan da Öfke’nin ona veremeyeceği tek şeye sahip olmak istemektedir: Kalbine… Hırs Hanedanı’nın değer verilen ve rütbeli bir üyesi suikasta kurban gidince iblis mahkemesi kurulma kararı alınır ve baş şüpheli, Emilia ile ilişkili birisidir. Her şeye rağmen bu gizemi çözmeye karar veren Emilia, bu yolculukta kendi geçmişiyle de yüzleşecektir. Ya Kötüler sandığından daha yakındaysa? Ya gerçek, Emilia’nın kalbine mâl olursa? “Üzerimizdeki laneti tarihe gömmek istiyorum. Büyümü esir eden kafesi paramparça etmek istiyorum. Kralım tüm kalbiyle benim olsun istiyorum.”

Yağmur damlaları dağılıyor ıslak asfaltın üzerinde. Gözlerine dolan cam kırıklarını canının tırnaklarıyla topluyor bir yürek. Gözler ki bebeklerine can veriyor yana yana. Gözler ki karanlıkta şavkıyan şimşekleri kucaklıyor.Bir kadın sarılıyor bir adama. Bir kadın bir adamla aynı anda adımlıyor hayatı. İki patik bir yeleğe bütün bir gelecek ilmekleniyor. Hayal denilen gölge ete kemiğe bürünüyor. Kaybolan Işık, el yordamıyla bulunan satırların, tarif üzere hazırlanan rüyaların, parmak uçlarıyla hayata tutunan karası bol bir sevdanın hikâyesini anlatıyor.

Donald Trump’ın Amerika’daki rahatsız edici zaferi, Birleşik Krallık’taki Brexit oylaması, Fransa ve Almanya’da sağcı popülizmin, Polonya’da beyaz milliyetçiliğinin yükselişi her siyasi görüşten uzmanı şaşkına çevirdi. Psikanalist Christopher Bollas Anlam ve Melankoli’de özellikle son dönemdeki politik gelişmeleri psikolojik modellerle inceleyip ana akım medyayı şaşırtan sonuçların ardındaki düşünce yapısını gözler önüne seriyor. Virginia Woolf’tan Albert Camus’ye uzanan edebi örnekler ve anekdotlarla kültürel anların etkilerini betimleyen Bollas, sadece yakın zamanı değil son iki yüzyılın büyük değişimlerini mercek altına alarak dünyayı anlama biçimlerimize yön veren eğilimlere cesurca bir teşhis koyuyor. Batı tarihinin her önemli dönemindeki zihniyetin ve toplumun gelişiminin bizi nasıl onarılamaz bir şekilde şekillendirdiğini inceleyip bize bu zorluklarla baş etmek için bir yol haritası sunuyor. Toplumları anlamanın ve yeniden düzenlemenin yollarına acilen ihtiyacımız var, böylece kültür düşünce yapıları– daha üretken yollara sevk edilebilir. Fakat elli yıllık bir psikofobi bize köstek oluyor: Bulacağımız şeyden korktuğumuzdan zihnin içine bakmaktan nefret ediyoruz.

Amerikalı genç şair Adam Gordon, İspanya İç Savaşı üzerine çalışmak için bir “şiir bursu”yla Madrid’e gelmiştir. Ancak Adam buradaki zamanının büyük bölümünü aylaklık etmekle ve sahte biri olduğu şeklindeki endişesini kimisi yaratıcı kimisi alışıldık çeşitli yollara başvurarak bastırmakla geçirir. Sahtelikle sahicilik arasındaki sınırın bulanıklaştığı teknoloji ve medikasyon çağında şiir ve sanatın bir geçerliliği, hatta imkânı kalmış mıdır? Her şey kendi üstüne dönen dil oyunlarından ibaret görünürken hakiki bir deneyime ulaşmak hâlâ mümkün müdür? Atocha’dan Ayrılış’ın kafası karışık kahramanı bu tür sorularla boğuşur ve iki kadın arasında savrulurken her şeyi değiştiren bir olay yaşanacak, Adam Avrupa’da bir Amerikalı olarak kendini Tarih’le yüz yüze bulacaktır. Atocha’dan Ayrılış günümüzün en önemli yazarlarından Ben Lerner’ın ilk romanı. “Atocha’dan Ayrılış hafiflik ve ağırlığın büyüleyici bir karışımına sahip. (…) Lerner, geleneksel romanların çoğunun hantal olay örgüleri, sahneleri ve ‘çatışma’ları yüzünden ıskaladığı bir şeyi kayıt altına almayı amaçlıyor: Düşüncenin sürüklenişi; hayatın dramdan yoksun tarafının anlamsızca geçip gidişi…” James Wood, The New Yorker “Baştan sona büyüleyici. Lerner’ın kendinden nefret eden, yalancı, aşırı ilaca maruz kalmış, hem zeki hem budala kahramanı unutulmaz bir karakter ve sesinde kendine özgü bir komedi var.” Paul Auster

Otobiyografik özellikler taşıyan Fadiş, çocuk kitapları alanında Türkiye’nin ilk çoksatarıdır. Halen 156. baskısı dördüncü kuşaklar tarafından okunan roman, kahramanına verilen yatılı okul vaadiyle son buluyordu. Yıllardır okullarda, söyleşilerde ve çeşitli iletişim ortamlarında Fadiş siz misiniz? Fadiş sonra ne yaptı? Nasıl bir insan oldu? gibi sorularla karşılaşan Gülten Dayıoğlu işte bu soruların yanıtlarını içeren bir kitap yazma vaadini Bende Kalmasın ile yerine getiriyor. Bende Kalmasın çokkatmanlı bir toplumun çatışmalı değerleriyle kuşatılmış halde, düşe kalka kendi yolunu çizen Fadiş’in öyküsü. Gülten Dayıoğlu, elinizdeki kitapta yalnızca Fadiş’in hayatını, kişisel ve entelektüel gelişimini anlatmakla kalmıyor, keskin gözlemleri ve duyarlı bakışıyla kırklı yıllardan başlayarak Türkiye’nin toplumsal ve kültürel bir panoramasını da çiziyor.

Antik Yunan tiyatrosunun en güçlü seslerinden Sophokles, otoriteyle vicdanı arasında kalan bireyin adalet arayışını Antigone’de ölümsüzleştirmiştir. Antigone trajedisi, tarih boyunca susturulmuş vicdanların sesini duyurmanın yanı sıra iktidarların sınırları, vicdanın direnci ve adaletin kırılganlığıyla okuru baş başa bırakıyor. Kardeşine beslediği sevgi ve bağlılık uğruna kralın buyruğunu hiçe sayan Antigone karakteri, insan onuru ve sadakatin simgesi olarak trajedinin merkezinde yer alıyor. Bir yanda koyduğu katı kuralla Kreon, diğer yanda ise kararlı duruşuyla Antigone, insanlık tarihinin her döneminde yeniden üretilen devlet otoritesi ve bireyin ahlaki sorumluluğu arasındaki çatışmanın iki tarafı olarak karşımızda. Sabahattin Ali’nin titiz çevirisi, yasa ve vicdan arasında seçim yapmak zorunda kalan Antigone’nin içinde bulunduğu çıkmazı etkileyici bir Türkçeyle günümüze taşımış. Bu usta çeviri sayesinde Antigone’nin trajedisi Antik Yunan sahnesinden çıkıp bugünün toplumlarına, devletlerine ve bireylerine yöneliyor.

Rotterdam’da doğup büyüyen Leigh mutsuz ailesinden, dengesiz babasından kaçarak denize sığınır. Henüz çocukken denizaltı dünyasından büyülenen Leigh, deniz biyolojisinde uzmanlaşır ve arkaik organizmaları incelemek için dünyayı dolaşır. Atlantik Okyanusu’nda dipsiz bir yarığın keşfedilmesi üzerine ilk yaşam biçimlerine dair kanıtlar bulma umuduyla Leigh de araştırma ekibine katılır. Ancak elde ettiği bulgular yaşamın başlangıcı hakkında tüm bilinenleri sorgulatacak cinstendir. Keşifleri sayesinde Leigh’ye Mojave Çölü’nde konumlanan yeni bir uzay ajansının kapıları açılır. Gün geçtikçe ajansta yürütülen çalışmalara daha da gömülen Leigh, Atlantik’teki yarığın dünya çevresinde meydana gelen diğer tuhaf fenomenlerle ilişkili olduğunu ve bunların mantığı zorlayan bir modelde birleştiğini kavramaya başlar. Ne var ki istasyondaki araştırmaları nedeniyle sağlığı gittikçe kötüleşen annesini ihmal ettiğinden zorlayıcı bir ikilemle karşı karşıya kalır: Ya ailesinin yanında olacak ya da uzayın derinlerine bir yolculuğa çıkacaktır… Martin MacInnes’in birey ve aile kadar evren, ekoloji hatta bizzat yaşam deneyimini konu alan sıradışı epik romanı Yükseliş yayımlandığında büyük başarı elde ederek prestijli Arthur C. Clark Ödülü’nü kazandı, Booker adayları arasına girdi ve Blackwell listesinde Yılın Kitabı seçildi. “Şimdiden klasik. Okuyun ve huşu içinde, hayranlık içinde kalın.” Neel Mukherjee “Hücre, aile, evren… her ölçekte bu denli derin ve etkileyici bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Yükseliş olağanüstü, taşkın, baş döndürücü bir başarı.” Karen Joy Fowler “Harikulade… Tam anlamıyla şaşkınlık içindeyim.” Douglas Stuart

Evli, çocuk sahibi anlatıcı bir akşam, dolaşa dolaşa işten eve dönerken şehrin içinden geçip ormana varır. Karşısında birdenbire Çin Seddi’ni bulur, dirseklerini sedde dayayıp piposunu tüttüren Bin ile karşılaşır. Bin’in nereye gitmek istediğini sorması üzerine anlatıcı cevap veremez. Bunun üzerine Pekin’e doğru yola koyulurlar, ne de olsa çok uzakta olamaz şehir, zira evlerin çatıları daha oradan seçilebiliyordur… Frisch’in “düzyazı düşler” diye nitelendirdiği Bin ya da Pekin’e Yolculuk yazarın iç dünyasına ışık tutan lirik bir metin. Yürüdüm. Kayda değer olmayan bir özlemin gösterdiği yönde yürüdüm… Ah, sınırları hiç umursamadan bir gecenin içine yürümek! İçimizdeki hiçbir gecenin üzerinden öte yana asla atlamayacağız…

James Baldwin’in öykülerini bir araya getiren BU SABAH, BU AKŞAM, ÇOK ERKEN Amerika’daki ırkçılık ve şiddetin hem kurbanlarda hem de faillerde bıraktığı açık veya örtük izleri işleyen sekiz öyküden oluşuyor. İster uzun yıllardır yaşadığı Paris’ten ülkesi Amerika’ya dönmek üzere olan siyahi bir müzisyenin korkularını, ister genç bir adamın uyuşturucudan kurtulma mücadelesini, isterse de ırkçı bir beyaz polisin çocukluğunda tanık olduğu dehşet verici bir sahneyi hatırlayışını anlatsın, Baldwin’in tutkulu dili öykü kahramanlarının hayatta kalma savaşını duyarlılıkla aktarıyor. Baldwin’in öyküleri, yazarı Amerikan edebiyatının en önemli isimlerinden biri haline getiren tüm özellikleri içinde barındırıyor. Baldwin düşündürücü, heyecan verici, rahatsız edici, şaşırtıcı. Deniz, dalgaları nasıl kullanırsa o da kelimeleri öyle kullanıyor. Langston Hughes Çok az yazar kelimeleri böylesine tutkuyla kullanmıştır. The Guardian

Berlin Emniyet Müdürlüğü’nün cevval başkomiseri Yıldız Karasu ve yardımcısı Tobias Becker, göçmenlerin, işgal evlerinin ve sokak sanatçılarının renklendirdiği Berlin sokaklarından Bergama’ya uzanan bir macerada, hayatı ve insanları yok etmeye muktedir sırların peşinde bir seri cinayetler dizisini çözmeye çalışıyor. Soruşturmanın Türkiye ayağında sürpriz bir ismin olaya dahil olmasıyla heyecanın dozu gitgide artıyor. Kayıp Tanrılar Ülkesi, Zeus Altarı ve Pergamon Tapınağı’nın gölgesinde mitlere günümüzde yeniden hayat verirken, suçun çağlar ve kültürler boyu değişmeyen doğasını bir tokat gibi yüzümüze çarpıyor. “O yüzden unuttuk dediğiniz yerden başlayacağım. Unutmanın bedelini ödeyecek unutanlar. Cezaların en şiddetlisiyle ödüllendirilecek saygısızlık yapanlar, kalbi yerinden çıkarılacak beni kalbinden çıkaranların, yüzlerinin derisi yüzülecek benden yüz çevirenlerin…”

Faulkner’ın 1949’da kazandığı Nobel Edebiyat Ödülü’nden sonra yayımladığı ilk roman olan Bir Rahibeye Ağıt (1951), yazarın iki koldan ilerleyen anlatı yaklaşımının en farklı örneklerinden biri. Tiyatro perde ve sahneleri biçiminde kurulan bölümlerinde Tapınak’taki karakterlerin sekiz yıl sonraki “geçmişle yüklü” hayatlarına odaklanan Faulkner, bunların başındaki “giriş” bölümlerinde ise bir asma kilit, cezaevi, adliye ve vilayet meclisi binaları üzerinden hem kurgusal yöresi Yoknapatawpha ve ABD hem de İnsanlık ve Dünya tarihini iyilik ve kötülük, inanç ve vicdan, eylem ve bedeli eksenlerinde bütünüyle kendine özgü bir biçimde ele alıyor. Bir Rahibeye Ağıt, modern çağla birlikte bireyselliği ve sorumluluk duygusu gittikçe zayıflayan İnsanlığa da yakılan bir ağıt. Ahlaki bilinç düzeyinde tasarlanmış bir drama. Gerçekten trajik ve bu açıdan yazarın zihninin belirsiz arka planında tek ahlakın bulunduğu Tapınak’tan çok daha üstün. Malcolm Cowley, The New York Herald Tribune (1946’da Faulkner’ı daha geniş bir okur topluluğuna tanıtan Portable Faulkner’ın editörü.) Faulkner… geçmişi tamamlanmış bir olaylar dizisi olarak görmez. Geçmiş bugünün içinde yaşamayı sürdüren, bugünü ve yarını etkileyen, biçimlendiren bir güçtür. Necla Aytür, Kitaplar Arasında

Dallas Lawson sanat okuluna gitmiş olsa da annesi hastalandığı için o ölmeden eve geri döner ve eski resim ve antikaları onaran bir restoratör olan babasına yardım ederek tutkusunu gidermeye çalışır. Bir kaç ay sonra yola çıkılmak üzere, babası Fransa’da bir kontluktan iş teklifi alır ve kabul eder ama yola çıkamadan ölür. Dallas tek başına Fransa’ya giderek bilgisi, zekası ve tutkusu sayesinde kendini konta restoratör olarak kabul ettirmeyi başarır. Şatonun ve içinde yaşayanların üzerine çökmüş olan lanetin ardındaki gizemlerin, tutkuyla onarmaya geldiği resimlerde saklı olabileceğini çok geçmeden anlayacaktır. Eleanor Alice Burford, 1 Eylül 1906 yılında doğdu. Jean Plaidy takma adını kullanarak iki yüzü aşkın tarihi roman yazdı. En bilinen mahlasları; Jean Plaidy, Victoria Holt, Philippa Carr, Eleanor Burford, Elbur Ford, Kathleen Kellow, Anna Percival ve Ellalice Tate'tir. bu romanların satışı 14 milyonu buldu. Romanlarında birçok değişik tür denediği için çeşitli takma adlar kullanmayı tercih etti. Victoria Holt romanları 56 milyon, Philippa Carr ise 3 milyondan fazla kopya sattı. Okuyucularının çoğu bunların aynı kişi olduğundan şüphelenmedi. Victoria Holt takma adı altında yazdığı romanlar gotik unsurlar içeren romantik polisiyelerdir. Ölümüne kadar kitapları 100 milyondan fazla satmıştır. 

Pasif Devrim İstanbul’un bir zamanlar radikal Müslüman ilçelerinden Sultanbeyli’nin “ılımlı İslam”a dönüşümünü anlatıyor. Bu mahalledeki hayatın zengin bir etnografisini sunan bu kitap İslami aktivistlerin nasıl örgütlendiklerini, 28 Şubat sürecinde nasıl geri çekildiklerini ve AKP tarafından nasıl massedildiklerini anlatıyor. Tuğal gözlemlerini Mısır ve İran örnekleriyle de karşılaştırarak Türkiye örneğini genel tarihsel bir bağlama da oturtuyor ve İslami politikaların neden başka yerlerdeki laik kapitalizmlere benzer bir şekilde entegre olmadığı sorusunun yanıtını arıyor. AKP’nin aklığı nereden geliyor? Bu partiyi, kapitalizmi doğallaştıramamış diğer merkez partilerden farklı kılan ne? Cevap, partinin unutmak istiyor göründüğü geçmişinde yatıyor. AKP, örgütçülük anlayışıyla, kadrolarıyla ve kısmen de kullandığı dille, Türkiye’de 1980’lerden sonra kapitalizme tek kitlesel direniş noktası olan İslamcılığın sistem tarafından massedilmesini sağladı. Gerçek başarısı bu. Tuğal çözümlemesinin merkezine Marksist düşünür Antonio Gramsci’nin “pasif devrim” kavramını alarak AKP hükümeti döneminde belirleyici olanın kapitalizmin doğallaşması olduğunu, bunun anamotorunun ise AKP olduğunu söylüyor.

Çağımızda İslam'a yöneltilmiş pek çok soru ve eleştiri mevcutken bu eleştirilere doyurucu cevaplar vermenin bir ihtiyaç olduğu gerçeği önümüzde durmaktadır. Hal böyleyken eleştirileri yok sayarcasına ilim üretme çabasının da faidesiz bir metoddan fazlası olamayacağını söylemek mümkündür. Bu eleştirilerin tamamına tek bir kitap bünyesinde kısa kısa cevaplar vermeye çalışmak bir noktada beklenileni tam karşılamayacak ve eksik kalacaktır. Bu sebepledir ki, Muhtelif doyurucu cevap ihtiyacını karşılamak maksadı ile başlatılmış bir seri projesinin adıdır ve uzun vadede bu konuda bir literatür oluşturmayı hedeflemektedir. Elinizde tuttuğunuz kitap serinin ikinci eseridir. Bu kitapta on farklı soruya cevap verilmiştir : * Deve İdrarı Meselesi * Kuran'da Anatomik Bir Hata Olduğu İddiası - Tarık 7 * Kur’an, Bilim ve Yorum Çelişkileri * Kur’an’a Göre Dünya Düz mü? * Kur’an’a Göre Kalbimizle mi Düşünürüz? * Mezhepler Neden Var? Dinde Tek Doğru Yok mudur? * Kur’an Arapça İndirilmiştir, O Halde İslam Arap’ın mı Dinidir? * “İzin verilmedikçe Peygamber’in evine girmeyin” ne demek? * Kader * Mucizeler

2015 James Russell Lowell Ödülü, Modern Language Association 2016 Dorothy Lee Kültür Ekolojisi Alanında Üstün Akademik Çalışma Ödülü, Media Ecology Association Flavorwire’a göre 2015’in en iyi 10 akademik yayınından biri Biçimler siyasal, toplumsal ve tarihsel bağlamla nasıl ilişkilendirilebilir? Caroline Levine edebiyat, eleştiri ve kültür çalışmalarının karşı karşıya olduğu bu önemli soruya yeni ve ikna edici bir cevap veriyor. Levine’e göre biçimler sadece sanat eserlerini değil, aslında geniş anlamıyla bütün “hayat”ı düzenliyor: Birbirleriyle örtüşüyor, çekişiyor, çarpışıyor, işbirliğine giriyor ve sonuçta dünyamızı inşa ediyorlar. Elinizdeki kitap dört ana biçimin –bütün, ritim, hiyerarşi ve ağ– kültürü, siyaseti ve akademik bilgiyi farklı dönemlerde nasıl şekillendirmiş olduğuna bakarken biçimciliği tarihselcilikle, edebiyatı da siyasetle ilişkilendirmek için zihin açıcı yeni yollar öneriyor. Michel Foucault, Jacques Rancière, Mary Poovey ve Judith Butler gibi biçimci ve biçimcilik karşıtı kuramcıları yeniden okuyan Levine, ortaçağ manastırlarından günümüzün tema parklarına, Sophokles’in Antigone’sinden Charles Dickens’ın Kasvetli Ev’ine ve ünlü televizyon dizisi The Wire’a kadar pek çok yapı ve eserin arka planında işleyen “biçimsel hikâye”yi gözler önüne seriyor. Caroline Levine, Cornell Üniversitesi İngilizce Bölümü’nde David and Kathleen Ryan Beşeri Bilimler Profesörü.

Bleda S. Düring, coğrafi olarak günümüz Türkiye’sinin büyük bir kısmıyla örtüşen Küçük Asya’nın MÖ 20.000’den 2000’e kadarki döneminin arkeolojik bir analizini sunuyor. İnsan topluluklarının küçük ölçekli avcı-toplayıcı gruplardan, tarıma ve endüstriye dayalı ekonomileri olan, karmaşık ve hiyerarşik toplumlara dönüştüğü dönemi ele alan Düring, sonunda bütün Avrasya’ya ulaşan Neolitik yaşam biçiminin yayılışının ve hayvanların evcilleştirilmesi, metalürji, tahkimli kentler, uzun mesafe ticaret ağları dahil olmak üzere insanlık tarihindeki temel gelişmelerin izini sürüyor. Avrupa ile Asya’nın kesişme noktasında yer alan Küçük Asya, genellikle teknoloji ve fikirlerin geçişi için bir köprü olarak algılanmıştır. Bu algıya karşı çıkan Düring, Küçük Asya’da kültürel gelişmelerin MÖ 9000’lerden itibaren kendine özgü bir gidişat izlediğini ileri sürüyor.

Kızıldeniz ticaret, hac ve fetih peşinde gidenler için ezelden beridir dünyanın en çok dümen tutulan mekânı olmuştur. Ne var ki bu çok boyutlu tarih, kahramanları tarafından açığa çıkarılmamıştır. Fernand Braudel’in Akdeniz üzerine meşhur çalışmasından ilham alan Alexis Wick, Kızıldeniz:Kayıp Mekânın İzinde’de eşsiz bir tarihi aktörün özelliklerini ortaya koyuyor. Bu kayıp mekânı ele alırken ayrıca okuru Avrupamerkezciliğin kalbine yönlendirerek denizin eleştirel, kavramsal bir tarihini sunuyor. Kızıldeniz’in tarihyazımına dahil edilmesiyle yetinmeyerek, emperyal Avrupa hegemonyasından önce denizin ve dünyanın tahayyül edildiğini araştırıyor. Kızıldeniz’in modern tarih felsefesinin önemli bir unsuru olduğunu gösteren yazar, aynı zamanda tarih disiplini ve tarihçilik zanaatı üzerine serin bir sav öne sürüyor.

İmparatorluk Simsarları’nda E. Natalie Rothman, sömürge göçmenleri, azad edilmiş köleler, tüccarlar, simsarlar, mühtediler ve siyasi tercümanlar gibi, erken modern Venedik-Osmanlı sınırını düzenli olarak geçenlerin kesişen dünyalarını inceliyor. Dil, din ve siyaset çizgilerini sürekli aşan etkileşimlerinde bu imparatorluk aşırı tebaa, Avrupa’yla Levant arasında yeni ortaya çıkan ayrım da dâhil olmak üzere, emperyal ve kültürel sınırların şekil değiştirmesine yardımcı olmuştur. Rothman, 1570-1670 arası dönemde, Osmanlı’nın yarattığı farkın Venedik kurumlarında algılanışında kademeli bir dönüşüme tanık olunduğunu savunuyor. Yasal ve ticari kıstaslara yapılan vurgu, kısmen bu tebaanın sayesinde, yerini dine ve dile dayalı farklılıkların algılanmasına bırakmıştır. Devletin yabancı tüccarlara vergi ödetme ve Venedik vatandaşlığını tanımlama çabalarına simsarların sık sık karşı koyduğu, Venedik’in hareketli pazar yerlerinde başlayan hikâye, Müslümanlıktan ve Yahudilikten dönmelerle, onların Venedikli Katolik hamilerinin, karşılıklı dönüşümlerinin pazarlığını yaptıkları, Venedik’teki bir hayır kurumunda devam ediyor. Osmanlı’yla ilgili bilgi üretip yaymakla kalmayan, aynı zamanda emperyal sınırların öte yanında yoğun akrabalık ve hamilik ağları kuran Venedik’in siyasi tercümanları, dragomanlarla son buluyor. Rothman’ın yeni çizdiği kavramsal ve deneysel çerçeve, Akdeniz ve ötesindeki yasal, dini ve etnik dilsel farklılıkları yöneten kurumsal icraatlara ışık tutuyor. E. Natalie Rothman, Toronto Scarborough Üniversitesi Tarihi ve Kültürel Çalışmalar Bölümü’nde tarih doçenti.

"Fizi merakla, "Bayan Lokomotif de kim?" diye sordu. Yaşlı Leon, "Bayan Lokomotif benim lokomotifim" diyerek onu yanıtladı ve "Çuff ççuffff!" diye bağırarak tencerenin etrafında tren gibi dolaşmaya başladı." Bu macerada Fizi, Yaşlı Leon için bir lokomotif yapmaya karar verir. Fizi bir lokomotif yapabilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklar.

Elinizdeki kitapta erken modern dönemde dogdukları yerleri, ailelerini ve dinlerini bırakan Akdenizli kadınların, toplumsal ve siyasi olarak sahip oldukları karmaşık alanı açık eden hikâyeleri anlatılıyor. “Dönme,” en dar anlamıyla, erken modern Akdeniz’de Hıristiyanlıktan Müslümanlıga geçenler için kullanılır. Eric R. Dursteler, Dönme Kadınlar kitabında, bu anlamı ustaca degiştirerek kelimeyi, dönemin ve bölgenin toplumsal, dini, siyasi ve toplumsal cinsiyet sınırlarının ötesine geçen herkesi kapsayacak şekilde kullanıyor. Güçlü bir arşiv çalışmasıyla aktarılan bu hikâyeler aracılıgıyla Dursteler, hem erken modern dönem Akdeniz’de kadınların belirli deneyimleri ve koşullarına hem de daha geniş kültürel ve toplumsal pratiklerle geleneklere dair önemli öngörülerde bulunuyor. Kitapta, kendisini ezen kocasından kaçmak için İstanbul’a, dönme agabeyinin yanına gelip Fatma Hatun adını alan Venedikli Beatrice Michel’in hikâyesiyle kadınların din ve yer degiştirerek nasıl şahsi ve ailevi statülerini yükselttiklerini okuruz. Hıristiyan Elena Civalelli ve Müslüman Mihaleşatoroviç’in paralel hikâyesinde, iki cesur kadının Osmanlı-Venedik sınırını kullanarak kendi hayatlarını tayin edişlerine tanık oluruz. Yunan adası Milos’tan kaçan dört Müslüman kadının (Ayşe, Emine, Hatice ve anneleri Maria) Korfu’ya sıgınmaları ve Islamdan Hıristiyanlıga dönmeleriyle, bir kadının hayatı üzerinde söz sahibi olmasının nasıl Osmanlı-Venedik sınırında uluslararası bir fırtına kopardıgını görürüz. Kadın failligine dair heyecan verici bir anlatı olan Dönme Kadınlar, erken modern Akdeniz’de kimlik ve dönmelik arasındaki baglantıyı aydınlatıyor. Zengin içerige sahip bu sürükleyici kitap, sadece dönemi çalışan araştırmacılara degil, geniş bir okuyucu kitlesine hitap ediyor.

Çağımızın en yaratıcı okurlarından ve en kitapsever yazarlarından Manguel’in kütüphanesinin içtenlikle ve sevecenlikle anlatılmış bir hikâyesi.  Her kitap yaşantımızın yakaladıklarını bütünüyle elde tutmanın imkânsızlığını itiraf eder niteliktedir. Gelmiş geçmiş bütün kütüphanelerimizse bu başarısızlığın anlı şanlı bir kaydıdır.  Manguel, bürokratik bir pürüz yüzünden uzun yıllardır yaşadığı Fransa’dan ayrılmak zorunda kaldığında, 35 bin kitabını sığdırabildiği kütüphanesinden de ayrılmak zorunda kalır. Kitapların ayıklanma, kolilere doldurulma ve nakil süreci, çoğunu belki de bir daha görememe ihtimali, gitgide boşalan raflar ona bu kısa ağıtı esinletir.  Kütüphanemi Toplarken okuru kütüphanelerin tarihi, sözlükler, sözlük yazarları, rüyalar ve anılar hakkında hoş anekdotlar, sıra dışı düşünceler ve çağrışımlar arasında renkli bir yolculuğa çıkarıyor.

Konsolosun Köpeği’nde hayatın içinden kareler çıkıyor karşınıza. Şeref Yılmaz’ın duru Türkçesi, öykülerinde de gösteriyor kendini. İmgesel ve alegorik anlatımlar peşinde değil yazar. Her birerlerimizin karşılaştığı veya her an karşılaşabileceği olaylar resmediliyor kelimelerle. Duru bir dil, akıcı bir üsluba rağmen yazar, modern öykünün teknik imkânlarını da göz ardı etmiyor. Bazı boşlukların dıldurulmasını okura bırakıyor. Ucu açık öykülerle karşılaşıyor okur. Öykülerin coğrafyası, ülke sınırlarının dışındaki mekânlara kadar ulaşıyor. Gurbet, Sultanın Hizmetkârı, Bir Hasret Ülkesi gibi öyküler, ülke sınırlarının dışında somut mekânlara karşılık geliyor. Gurbet öykülerinde bile vatana ait bir kareyi yakalayıp okura sunuyor yazar. Hüznün içinde ümit esintilerini duyumsatıyor. Betimlemelerle derinleştirilen öyküleri okurken yüzümüzde yer yer hüzün yer de tebessüm beliriyor. Şeref Yılmaz’ın öyküleri, bir yandan modern öykünün özelliklerini taşırken ddiğer yandan da gelenekten besleniyor. Okur, geniş bir coğrafyada gezinirken, kendi içine eğilme gereğini de duyuyor. Bu da öykünün başka bir mekâna açılan boyutunu oluşturuyor. Şeref Yılmaz’ın öykülerinde, kalbinize dokunan bir elin varlığını duyumsayacaksınız.

Meşhur ressam, arkeolog, müzeci Osman Hamdi Bey ile Marie/Naile Hanım’ın kızları Nazlı’nın 1907-1911 yılları arasında tuttuğu defterde bazı yakın akrabalarının, eve gelen ziyaretçilerin ya da onun ziyaret ettiği insanların kısa birer ithafı ya da imzası yer almaktadır. Otuzun biraz üstündeki bu kişilerin kim olduklarını, Nazlı veya babasıyla nasıl bir bağlantıları bulunduğunu araştıran bu çalışma, Osmanlı Batılılaşmasının ve modernliğinin merkezinde yer alan bir entelektüelin çevresinin bir tür portre galerisini oluşturmaktadır. Böylece arkeolog, yazar, sanatçı gibi ilginç simalardan oluşan bu toplulukla ilgili bilgi ve belgelerin ışığında Eskihisar’dan Münih’e, Kuruçeşme’den Paris’e uzanan bu çevrenin canlı ve renkli bir görüntüsü ortaya çıkmaktadır.

Bu kitap Osmanlı İmparatorluğu'ndan Türkiye Cumhuriyeti'ne geçiş döneminde okumayı öğrenmenin hikâyesini anlatıyor. Bu coğrafyada çok az işlenmiş olan okumanın tarihini ele almanın, genel anlamda modernliğin gelişine, eğitim meselesine, özel olarak da imparatorluktan cumhuriyete geçişin dinamiklerini anlamaya önemli bir ışık tuttuğu iddiasından yola çıkıyor. Okumayı Öğrenmek, son derece hızlı değişimlerin yaşandığı bu döneme çok yönlü bir yaklaşım benimseyerek, kopuşlarla birlikte sürekliliklere de bakarak, okumayı öğrenen küçük okurların bir yurttaş olarak inşasında onlara verilen mesajlar; okumanın mekaniğini öğrenmenin üstesinden ne gibi deneyimlerden geçerek geldikleri; yeni okuma materyallerinin sahneye çıkışı; resimli kitapların okumadaki rolü; birer meta olarak dergilerin ve kitapların ortaya çıkışı ve okuryazarlığın kişilerin hayatlarını nasıl dönüştürdüğü gibi konuları mercek altına alıyor. Osmanlı kıraathanelerinde toplu kitap okuma deneyiminden, loş bir evde huşu içinde yalnız başına okuma deneyimine nasıl geldik? İlk Osmanlı kütüphaneleri nasıl yerlerdi? Kitap fiyatları geç Osmanlı ve erken Türkiye Cumhuriyeti'nde nasıldı, ortalama bir memur maaşıyla çocuğuna kitap, dergi alırken zorlanır mıydı? Matbaalar nereden nereye geldi? Eski okullardan yeni okullara alfabe ve okuma çocuklara nasıl öğretilirdi? Bu coğrafyada çocuk kitapları yayıncılığı ve dergicilik nasıl bir rota izledi? Bu ve benzeri sorulara yanıt arayan kitabın kendisi de, sadece Osmanlı ve modern Türkiye tarihine ilgi duyanlara değil okuma tutkunlarına da ilginç bir okuma deneyimi sunuyor. Osmanlıca ve yeni alfabe sonrası Türkçe yazılmış ders kitapları, dergiler ve benzeri birincil arşiv malzemelerinin yanı sıra Halide Edip, Şevket Süreyya, Rıza Nur, Hüseyin Cahit ve Halide Nusret gibi hayatlarına Osmanlı olarak başlayıp Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak devam eden aydınların ilk okuma deneyimlerini anlattıkları metinlere de baş vuran kitap, modern Türkiye tarihinde okumanın ne kadar kilit bir önem taşıdığının altını çiziyor.

Antik Kentler’de antik Yakındoğu, Mısır, Yunan ve Roma’nın kent ve medeniyetleri arkeolojik bakışla sunuluyor. Odak noktası kentsel merkezler olan kitapta mimari ve diğer maddi kalıntılar, tarihsel ve sosyoekonomik bağlamlar, buralarda yaşamış insanların deneyimleri ele alınıyor. Charles Gates, kentsel merkezlerin izini Yakındoğu’nun MÖ dokuzuncu ve altıncı binyıllarda ortaya çıkışlarından MS dördüncü yüzyılın başlarında paganlığın sonlarına dek sürüyor. Modern Pakistan’daki İndus Vadisi’nden batıda İngiltere’ye kadar uzanan, Pers İmparatorluğu’nun denetiminde olup Büyük İskender tarafından fethedilen bölge ile Roma İmparatorluğu’nun en geniş halindeki topraklarının birleşimi olan bir alanı inceliyor.

Hammurabi (saltanatı M.Ö. 1792-1750), günümüzde en az gelişmiş bölgelerden biri olarak görülse de bir zamanlar dünyanın en ileri toplumlarına ev sahipliği yapan Mezopotamya’nın gelmiş geçmiş en büyük şahsiyetlerinden biridir. Güçlü Elam’ın uzaktan gözetimi altında birbiriyle sürekli çekişen irili ufaklı onlarca Mezopotamya şehir devletinden biri olan Babil’in kralı olduktan sonra uzun bir süre kendisi de bu iktidar savaşı içinde yer almıştır. Ancak zamanla idareci olarak sergilediği adil yönetim, diplomat olarak izlediği akıllı strateji ve savaşçı olarak gösterdiği başarıların etkisiyle Basra Körfezi’nden kuzeye doğru Mezopotamya’nın büyük bir kısmını ele geçirip tek devlet çatısı altında birleştirmiş, böylece bölgesinde şehir devletinden teritoryal devlete geçişin öncüsü olmuştur. Fakat onu bugünlere taşıyan asıl başarısı savaşçılığı değil, yaklaşık 300 yasadan oluşan ve kendisinden önce kanun derlemeleri yapan hükümdarlardan farklı olarak ülkesinin çeşitli yerlerine diktirdiği dikilitaşlarla kamuya ilan ettiği Hammurabi Kanunlarıdır. Kanunlarının temel mantığının çoktandır terk edilmiş olan “göze göz, dişe diş” yaklaşımı olması, onun kendini adil bir kral olarak görmesini ve adaleti hükümdarlığının asli unsurlarından biri olarak kabul etmesini engellememektedir. Hammurabi’nin aynı zamanda bu algıyı halkına ve sonraki nesillere başarıyla aktardığı da ortadadır. Gerek bu açıdan, gerekse eldeki bilgi ve malzeme açısından Hammurabi, yazarın sözleriyle, belki de biyografisi yazılabilecek ilk insanoğludur.

İnanılmaz olan, gerçekleşti! Cajamarca'daki büyük katliamdan sonraki korkunç gecede, İmparator Atahuallpa tutsak edildi. Atahuallpa altınla özgürlüğünü satın alabileceğini umut ediyordu, yığınla altınla... Asla yeterli olmayacak kadar çok altınla... Böylece Konkistadorlar efsanevi Cuzco'ya, altın tapınaklı şehre bir sefer düzenlemeyi kararlaştırdılar! Tuzaklarla dolu bu yolculuk amansız olacaktı; çünkü İnka halkı ilk kez baş kaldıracaktı! Bu anlatılmaz karmaşada Anamaya imparatoruna sadık kalmak isteyecek; Gabriel'in ise Yüzbaşı Pizarro yanında yer almaktan başka seçeneği kalmayacaktı!

Ölüm ve ölmek artık insan deneyiminin sınırları dışına itilemediğinde veya bilinç tarafından reddedilemediğinde ne olur? Ölüm çok yakına geldiğinde, dahası soluduğun havaya karışma ihtimali doğduğunda kişi ölümle hatta “ölümü nasıl yaşar”? Veba, yaşayan en önemli feministlerden ve kültür yorumcularından biri olan Jacqueline Rose’un, günümüz dünyasını daha iyi kavramak için Albert Camus, Sigmund Freud ve Simone Weil’in yapıtlarına başvurduğu denemelerden oluşuyor. Ölüme yönelik radikal bir saygının daha eşit bir servet paylaşımıyla birlikte düşünülebileceğini öne süren Rose, bu tezinden yola çıkarak Covid-19 pandemisi yahut Ukrayna’nın işgali gibi yakın dönemde meydana gelen felaketlerin yarattığı ruh durumlarını mercek altına alıyor. Özellikle Batı’da, ölümü hayat düzenimizi ihlal eden, uzak tutulacak bir işgalci olarak düşünmenin başarısızlığa mahkûm savunmacı bir tavır olduğunu vurgulayarak “ölümü yaşamak”ta ısrar ediyor. Filozof Simone Weil’in düşüncesini ele aldığı, kitapta kilit rol oynayan denemesinde ancak insan olmanın sınırlarını kabul ettiğimiz takdirde azgınca iktidar hırsından ve beraberinde getirdiği yanılsamalardan arınabileceğinizi ileri sürüyor. Ölüm, savaş ve Simone Weil üzerine bu değerli denemeler, kitabın son sayfası çevrildikten çok sonra da yaşam gücü vermeye devam ediyor. Deborah Levy, Guardian Edebiyatçı ve psikanalitik düşünür olarak Rose, en acil sosyopolitik sorunlarımızı şekillendiren yer altı korkularımız, düşlemlerimiz ve de anlatılarımız üzerinde dikkatle durmamız konusunda uzun zamandır diretiyor. Merve Emre, The Nation Kendi kuşağının eleştirmenleri arasında Jacqueline Rose’un benzeri yok. Edebi iç görüsündeki parlaklık, nesrindeki berraklık ve analizlerindeki incelik tam anlamıyla nefes kesici. Edward Said

Kadınların özgürleşmesi, Fransız Devrimi’nin ardından iki farklı yol izledi: İlki medeni kanuna, yurttaşlık haklarına, eğitime, çalışma hayatına, bireysel sorumluluğa ve toplumsal özerkliğe dair yeniliklere kapı aralarken, ikincisi yaratmaya, düşünmeye ve yazmaya dair entelektüel-sanatsal alanları erkeklerle paylaşma özgürlüğünün yolunu açtı. Geneviève Fraisse etkileyici çalışması Tarihin Devamı’nda işte bu ikinci yolun izinden giderek kadınların var olma mücadelesine değiniyor. Cinsel kimlik veya toplumsal görünürlükle sınırlı kalmadan, yaratımı önceleyerek yapıyor bunu. Ve yüksek sesle haykırıyor: “Eşitlik aynı zamanda yeni estetik ve entelektüel biçimler bulma özgürlüğüdür.”