Yazara Gore Listeleme

  • Güneş Çavması(cilt 2)
    Esra van der Wiel
    insan sesi mp3 - Türkçe
    66 Ayrım
    820,13 MB
    Eser Türü: Kitap
    Seslendiren: Pınar Çelikdelen
    “Eskiden... Çok eskiden... İnsanlar kavganın varlığından habersizken... Her yerde mutlak barış ve huzur hüküm sürerken... Para icat olmamışken... Fakir ya da zengin yokken... Aynalar insanları çirkin veya güzel diye ayırmazken... Ormanlar neşeli, sular berrakken... İnsanlar tohuma baktığında ağacı hissederken... Dünya sevgiden ibaretken... Yani hayat basitken, doğum kadar sevilirmiş ölüm... Doğum gibi parçasıymış hayatın... Ve doğum gibi kabul edilirmiş... Gülümseyerek... Ölüm, saklanmazmış o zamanlar... İnsanı bu dünyadan alıp başka yere götüren, güzel mi güzel, huzurlu mu huzurlu, çiçek kokulu bir ışıkmış... Kime gitse gülümsemeyle karşılanırmış... Ve herkes bu ışığı görürmüş... İnsanların gülümseyerek öldüğü zamanlar...” (Tanıtım Bülteninden)
  • Güneş Çavması (cilt 1)
    Esra Van Der Wiel
    insan sesi mp3 - Türkçe
    80 Ayrım
    1545,77 MB
    Eser Türü: Kitap
    Seslendiren: Pınar Çelikdelen
    Sözlükte aradığınızda, güneşin doğması, dağılıp yayılmak, saçılmak, sapmak anlamlarına gelir çavmak. İnsan doğar. Hayat dağılır. Saçılırız. Kendimize yollar belirler -çünkü ayağımız yere bassın isteriz- sonra da belirlediğimiz yollardan -biraz çılgınlığın kime ne zararı olabilir ki- saparız. Fazlalıklarımızdan kurtuluyoruz derken, kendimizi tüketiriz ve hayatımız kişisel felaketlerle karardığında, sığınabileceğimiz bir aforizma aramanın da anlamı kalmaz. Hayatım asla çığırından çıkmaz diye düşünen kontrol meraklısı insanların rahatça okuyabilecekleri bir kitap değil Güneş Çavması, ama olağanüstü insanların, sıra dışı hikâyelerini arayanlar için de hayal kırıklığı olabilir. Sıradan insanların, sıradan dertlerini konu ediyor yazar. Onlara, kendi hayatlarını anlamlandırmaları, yorumlamaları ve çıkmazlarından kendi çözümleriyle çıkabilmeleri için alan tanıyor. Çünkü belki de hayattaki tek ders budur; değeri kendinden menkul aforizmalarla çok fazla yol alamaz insan. Yürür yürür de bir yere varamaz, yaşlanır ama büyüyemez. Yağmurlu, bulutlu, karanlık günlerde kimi zaman umulmadık biçimde güneş kol atar yeryüzüne. İşte o an güneş çavmıştır. Öyle der Anadolu insanı. Kara bulutlar arasından güneşi çavdıracak olan, yine kendisidir insanın.