Yazara Gore Listeleme

Kendilerini İslam'a nisbet eden insanların şaşkınlığı ve tevhidi kavrayan müslümanların dağınıklığı dikkate alındığı zaman, bu insanların kolay bir yoldan vahdete çağırmanın ne kadar boş ve anlamsız bir çağrı olduğu görülebilecektir. Ne var ki hazin bir iman erezyonunu yaşayan genel düzlemdeki müslümanlar için şimdilik fantazi olan vahdet konusu, ciddi ve kalıcı çalışmalarda bulunan sammi kardeşlerimiz için birçok güncel meseleyi de içine alan önemli bir konudur. Çünkü yaşadığımız coğrafyada Allah'ın dini adına yürütülen birçok çalışmada, ortak bir kıble ve istikamet sorunu vardır. Bu çalışmaları yürüten müslümanlarda ortak bir kimlik sorunu vardır. Toplumla ve insanlarla olan ilişkilerde ortak bir tavır ve ortak bir dacet sorun vardır.

Durmuyordu, durmak bie yana git gide şiddetleniyordu bu sarsıntılar!. Sartıntıyla kolkola gelen müthiç uğultu ise sarsıntıdan daha fazla bir korku, daha fazla bir dehşet veriyordu insanın içine!. Bu bir se miydi, yoksa yıllarca birikerek büyüyen öfke ve kızgınlık dolu bir homurtu mu pek anlaşılmıyordu!. Ne yapacağını şaşırdı Hakan!. Duyduğu dehşetten nefes almayı unutmuş gibiydi!. Aman ya Rabbi ne kadar uzun, ne kadar da uzun sürüyor" dedi içinden!. Küçücük bir zaman dilimi olan saniyeler, küçücük içlerini deprem gerçeğiyle doldurarak bir saat, bir gün, bir hafta gibi genişliyorlardı sanki!. Mahzene doğru hızla inerlerken arkalarına hiç bakmıyorlar, arkalarına hiç bakmak istemiyorlardı artık!. Çünkü git gide artan müthiş bir çatırtı sesi kendilerine yaklaşıyor, kendilerini takip ediyor gibiydi!. Sanki arkalarından moloz yüklere, dehşet verem nir gürültüyle kamyonlarca moloz dökülüyordu!. Fakat canlıydı, canlanmış bir canavar gibiydi bu molozlor!. Uzun yıllardır insanların isyanını sessiz bir öfke ile seyreden tavanlar, insanların küfrünü büyük bir sabirla dinleyen duvarlar, deprem ile canlanarak bu yılların hesabını sormak istiyorlardı!

Saffet hoca gece yarısı patlamanın sesiyle ayağa fırladı ve beyaz eşya mağazasının yandığını gördü. Dükkândan sokağın sonuna doğru Ömer kaçıyordu. İtfaiye geldi yangını söndürdü. Saffet hocanın koca beyaz eşya dükkânından sadece babasının eski koltuğu sağ çıkmıştı. Ömer devamlı saffet hocanın sohbetlerine katılırdı çok istekli bir müslümandı. Birkaç sene önce Çeçenistana savaşa gitmişti ama kimsenin bilmediği nedenlerden dolayı geri dönmüştü. Saffet hoca yangın sonrasında Ömerin yanına gitti ve neden dükkânı yaktığını sordu. Ömer bu soruya daha önceden hazırlanmışçasına cevap verdi:

sonra engin bir sessizlik!.. Yerdeki cesedinize bakıyorsunuz!.. Daha önceleri "Benim elim, benim ayağım, benim başım..." diyerek kendinizle özleştirdiğiniz bu et yığınının sizden ayrı, sizden farklı bir şey olduğunu yeni farkediyorsunuz!.. Size emanet olarak verilen bu cesadin yaratıcısı geliyor aklınıza!.. "Allaaah" diyorsunuz dehşetle!.. "Dünya hayatında ne yapmam gerekirdi ve ben ne yaptım? " sorusu ateşten, bir göktaşı gibi düşüyor üzerinize!. Eziliveriyorsunuz!. Kalkamıyorsunuz, öırpınamıyorusnuz, kımıldayamıyorsunuz bu sorunun altında!. Oysa cevabını bildiğiniz bir sorudur bu!. Fakat yine de susmayı tercih ediyorusunuz!. Çünkü dilinizin ucuna gelen cevap, dilinizi bile utandıran bir cevaptır!. Panik içindesiniz!. Bütün bunlardan kaçmanız bütün bunlardan kaçabilmeniz, kendinizden kaçmanıza, kendinizden kaçabilmenize bağlı!. Fakat ne mümkün!. Size sizden uzak, size O´ndan yakın hiçbirşey yoktur etrafınızda!.