En Son Eklenenler

Ningen Şikkaku (İnsanlığımı Yitirirken, 1948) bir anlamda Dazai'nin özyaşam öyküsüdür. Bu eserinde Dazai çocukluğunda yaşadığı yalnızlığı, gençliğinde ailesinden kopuşunu ve daha sonra Tokyo'da geçirdiği sıkıntılı yıllarını, intihar girişimlerini, vereme yakalanışını içe dönük bireysel bir anlatı yerine, yaşam alışkanlıkları üzerinde yoğunlaşarak ustalıkla ve yalın bir anlatımla kaleme almıştır.

1970’lerin çalkantıları eşliğinde bir aile öyküsü... Feride ve Kızları, İstanbul’da yaşayan varlıklı bir ailenin hayatından yirmi yıllık bir kesit sunuyor. Romanın kahramanları bir yandan yetmişli ve seksenli yıllara damgasını vuran askeri darbeler, gençlik olayları, suikastlar ve ardından yaşanan tutuklama ve idamlarla çalkanan ülke gündemine ayak uydurmaya çalışırken bir yandan da aile içi çatışmalarla baş ediyorlar. Aralarında sıkı bağlar olsa da kıskançlık, suçluluk ve öfke duygularının sarmalında gel-gitler yaşanıyor. Ülker Banguoğlu Bilgin’den İki Devir İki Kadın’dan sonra hayata ve Tür : Roman insanlara dair bir yakın dönem hikâyesi daha…

*Her şeye büyük bir merak besliyordu. Gökyüzünü, açık denizi, karşı adayı, rüzgârın uyuduğu yeri ve daha çok şeyi... bilmek değil hissetmek istiyordu. Varlıktan çok yokluktu merak ettiği, hiçlik; tıpkı kendi gibi.* Ahraz suyla başlayıp suyla biten bir roman. Romanın başkarakteri İsrafil, yüzüne kapıların kapandığı, küçük bir kıyı kasabasında toplumun günah keçisi yaptığı çaresiz Adile’nin tek oğludur. Suyun içine doğan bu ahraz çocuk, talihsiz annesi gibi çöp toplayarak ayakta kalır. Gelgelelim hayata sırtını dönmek yerine taşları, martıları, kayaların tüylü derisi yosunları, denizin dili balıkları arkadaş bilir; gökyüzünü yoldaş, ağacı rehber yapar. Yıllar sonra bir gün, kasabadaki tek dostu Marangoz Yusuf’la birlikte, kıyıya vuran iki yabancıya yardım eli uzatmasıyla ortalık karışacak, tüm kasaba halkını karşısına alacak, suyun zıddı ateşe kapı aralayacaktır. Deniz Gezgin derinlerden çekip çıkardığı kadim anlatılar, pagan inanışlar ve tarihe göndermelerle örüyor romanını. Böylece doğa ile kültürün uyumla bütünleştiği zamansız, evrensel bir hikâye ortaya çıkarıyor.

Herkes bir şeylerin değişmeyeceğini kabullenseydi hiçbir şey başarılamazdı. Emel, Pakistan’ın küçük bir köyünde yaşayan on iki yaşında bir kız çocuğu. En büyük hayali, eğitimini tamamlayıp öğretmen olmak. Bu, kız çocuklarının okula gönderilmek yerine ev işi yapıp çocuk bakmaya mahkûm edildiği bir toplumda gerçekleşmesi zor bir hayal ama Emel içindeki okuma sevgisiyle ümidini hiç kaybetmiyor. Ta ki bir gün zorba bir toprak ağası tarafından ailesinden ve okulundan koparılıp hizmetçilik yapmaya mecbur bırakılana dek. Ümitleri, hayalleri ve özgürlüğü elinden alınan Emel ’i bilinmezliklerle dolu bu yeni hayatında eskisinden çok daha zorlu bir mücadele bekliyor. “Küçük bir kızın, önüne çıkan tüm engellere rağmen eğitim alma mücadelesi okurların hem gözlerini hem de gönüllerini açacak. Çok güzel ve sürükleyici bir hikâye. - Laurie Halse Anderson (Tanıtım Bülteninden)