Eserlere Göre Listeleme

Herkesin bir ölçüde avcı ve savaşçı olduğu ilkelçağlardan profesyonel ordulara ve askerlik sınıfınageçiş,hep uygarlığa paralel olarak gelişenuzmanlaşma içinde anlamını bulur. Uygarlığını geliştiren insan aynı zamanda,enazçabayla en fazla sayıda insanı nasıl yokedebileceğini de bu süreç içinde öğrenmiştir.Belki bir paradoks,ama uygarlaşan insan giderekdaha uygar ama acımasız savaş yöntemlerini deyaratmıştır.Tarih boyuncajaş Devri'nden SaddamHüseyin'e uzanan savaş sanatının yeni bir yorumunu ve insanın savaşmaiçgüdüsünün dünyatarihinde oynadığı rolün analizini yapan bukitapta,savaşın insan kültürü içindeki merkeziönemini görecek ve değişik kültürlerde aldığı farklıbiçimleri ilgiyle okuyacaksınız.

“Maden Savaşları”, “Petrolsüz Dünya”, “Enerji Kan Kokuyor”, “Sular Kızıl Akacak” ve “Enerjiye Açılan Karanlık Kapılar” adlı kitapların yazarından soluk kesecek bir kitap daha.2010 Yılında Ortalığa Sürülen Wikileaks’in Ülkemiz ve diğer ülkeler için açıkladığı belgelerin tesadüfen açıklanmadığı, bazı ülkelere aba altından sopa göstermenin bir tekniği olarak piyasaya şuurlu olarak sürüldüğünü sonuçlarıyla göreceksiniz. ABD, 2001, İkiz Kulelerin Vurulması küçük ölçekli bir iç savaş mıydı? Afganistan, Eroin Ticareti, Maden Ticareti, Tacikistan, Atom Bombası Yapımı ile ikiz kulelerin vurulması arasındaki Bağlantılar var mıdır? Derin Dünya Devleti gerçekten var mı? Suriye olayı bir Derin Dünya Operasyonu mu? Ülkemizde Her Nükleer Santral ihale sonrası Askeri Darbe, Muhtıra, Post modern darbe, Kalkışma yaşanmasının sebepleri nelerdir? Nabucco projesi neden hayal oldu? Kıbrıs Doğalgazları; Ülkemizi bekleyen esas tehlike nedir? Yarbay Ralph Peter kimdir? Büyük Ortadoğu Projesi ile bağlantısı nedir? ABD eski Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice “Ortadoğu’da haritalar değişecek” cümlesini niçin söylemişti? Ne oldu? Arap Baharı’nı kimler planladı? Sonuçları kimlere yaradı? Yok olan Tarım, Hayvancılık, Madencilik, balıkçılık, Sularımız, Yanlış Enerji tercihlerimiz, iç göçler ve sorguladığımız birçok şey

“Bunların hepsi belediyece gömdürülecek şehit ailelerinin çocuklarıydı. Fatma’nın ölüsü de gelince mezar­cılar irili ufaklı, kızlı erkekli çocuk ölülerini birer birer mezara indirip, toprağın üzerine yan yana dizmeye, sonra üzerlerine tah­ta dizmeden toprak atmaya başladılar. Bir yığın çocuk bir daha kalkıp oynamamak, ekmek istememek, cıvıldaşmamak, kavga et­memek üzere bir tek mezara atılmıştı. Bu, Şakire’nin çok gücüne gitti. İçinde korkunç bir hınç kabarmıştı. Bu felek denen şey ne korkunç bir canavardı? Babası, ağabeyi sınır boylarında mezarsız çürüyüp giden şu şehit yavrularının bir tek mutluluğu yerin altı­na girerek açıkta kurda kuşa yem olmaktan kurtuluşlarıydı. Şe­hitlerin geride bıraktığı varlıkları bu akıbet beklemiyor muydu?” Hasan İzzettin Dinamo, Ulusal Kurtuluş Savaşı yıllarını en fazla yokluk ve kimsesizlik içinde geçiren yazarlarımızdandır. Savaş ve Açlar, bir ailenin yaşayabileceği en zor koşullardaki var olma mücadelesinin, savaşın etkisiyle, nasıl drama dönüştüğünü, nasıl dağılma ve yok olma sürecine girdiğini anlatan, çarpıcı ve bir o kadar da etkileyici bir roman.

Savaş ve Askerlik Üzerine, bir romancı olduğu kadar önemli bir düşünür de olan Tolstoy’un savaş, askerlik, din, milliyetçilik ve yurtseverlik üzerine düşüncelerini açıkladığı makalelerini bir araya getiriyor. Bu kitaptaki makalelerde Tolstoy, halkı savaşa özendiren milliyetçiliğe ve yurtseverliğe, savaşı tanrı adına meşru göstermesi nedeniyle de dine karşı çıkıyor. Tolstoy’a göre “Yurtseverlik ve milliyetçilik iyi olamaz. Savaşı yaratan yurtseverlik ve milliyetçiliktir. Dolayısıyla, savaşı yok etmek için önce yurtseverliği ve milliyetçiliği yok etmek gerekmektedir. Yurtseverliği yok edebilmek için, her şeyden önce onun kötülük olduğuna inanmak gerekir ve bunu gerçekleştirmek de çok güçtür. (…) Yurtseverlik ve milliyetçilik iyi olamaz. Neden insanlar bencilliğin iyi olabileceğini söylemiyorlar? Yurtseverlik ve milliyetçiliğin bencillikten ne farkı vardır? (...) Hükûmet ve hükûmete nüfûz eden ve elbette başkalarının emeğiyle yaşayanlar için çalışanlar üzerinde hâkimiyet kurmaya yarayan bir araç gereklidir; bu araç ordudur. Savaşseverler, yani zenginler ve hükûmetler için askerlik somun ekmek gibidir, asker ise somundan kesilmiş bir dilimdir, ölecek olan askerin ve düşmanın onlar için önemi yoktur. Dış düşmanlara karşı savunma, yalnızca bahanedir ... bu tüm hükûmetler için geçerlidir. Bu kişiler, kendi halklarını ve diğer ulusu tahrik etmekte, daha sonra da ulusun refahı ya da savunması için savaş ilânından başka bir çıkış yolu yokmuş görüntüsü vermekte ve bu savaş yine generaller, subaylar, tüccarlar ve genelde de zengin sınıflar için yararlı olmaktadır. Aslına bakılırsa savaş, askerlerin var oluşunun kaçınılmaz sonucudur. Ordu, yalnızca hükûmetlerin kendi emekçi halkı üzerinde hâkimiyet kurmaları için gereklidir.” Tolstoy bu kitapta yayımlanan makaleleri nedeniyle önce Çar ve Çar’a kölece bağlılıklarını gösterme amacıyla yanıp tutuşan siyasî (asker/sivil) elit tarafından vatan haini ilân edilmiş, sonra da kiliseden aforoz edilmiştir. Tolstoy’un bu kitaptaki görüşleri hümaniter düşüncenin savaş ve milliyetçilik karşıtı algısında yol gösterici olmuştur.