Eserlere Göre Listeleme

Her armağan kitabı bir yerde armağan edilen kişi için dikilen bir anıttır. Baykan Sezer'e Armağan kitabı da onun Türk sosyolojisi ve düşüncesi içindeki yerini anımsatmak isteyen bir kitaptır. Önemi Baykan Sezer'den gelmektedir. Kitabın yayını, öğrencilerinin "anıt hoca"larına karşı saygısını, belirli konu ve sorunlara olan ilgisini, hassasiyetini ve kararlılığını bildirmektedir. Baykan Sezer'e Armağan kitabı "ununu eleyip, eleğini duvara asmış" kişilere karşı bir saygı ve vefanın ürünü olarak ortaya çıkmış "resmi" kitaplardan değildir. Öyle de orta çıkmamıştır. Baykan Sezer'in buna ihtiyacı da yoktur. Ancak bizim onun çalışmalarına, önderlik özelliklerine ihtiyacımız vardır. Baykan Sezer ile ilişkimizin sürmesi Türk sosyolojinin evrensel konularda söz sahibi olmasının en temel yoludur. ... Baykan Sezer, Kemal Tahir'den derinden etkilenmesine karşı bağımsız düşünce yapısı olması itibariyle önemli bir entellektüeldir. Onun yazdığı metinlerin de dar siyasal örgüt tercihlerinin dışında olması yazdıklarının kendi kafasınca şekillenmesinin ve kendi doğrultusu çerçevesinde seyrettiğinin önmeli bir kanıtıdır. Burada söz konusu edildiği anlamın dışında da partilerden ve cemaatlerden bahsedilmesi halinde belki de Baykan Sezer'in bu tür kurumlarla bütünleşmiş aydınlardan çok daha özgün metinler yazdığının bir göstergesidir.

Baykuş Çığlığı, böylesi tuhaf talihsizliklerin, uzaklarda değil, hemen yanıbaşımızda yaşandığını gösteren, hatta fark etmeden bu talihsizliklerin aktörler arasına girdiğimize dikkat çeken bir Higsmith şöleni...

Bay Baykuş evde tek başına, sıcacık ateşin karşısında oturmaktadır. Tam bezelye çorbasını içerken kapı vurulur. Bay Baykuş konuksever biridir, gelen ziyaretçileri içeri davet eder. Böylece olaylar başlar: Ziyaretçiler evde neler yaparlar neler! Sonra iki garip tümsek belirir Bay Baykuş'un yatağında, Bay Baykuş'u hiç rahat bırakmazlar… Bay Baykuş, nefis bir çay yapar kendine, ona mutluluğun değerini düşündüren… Bay Baykuş daha sonra, evinde çok huzurlu bir yer keşfeder… Ve son olarak da, dünyanın en yuvarlak, en iyi, en tatlı dostu ile uykuya dalar! Evet, Bay Baykuş evde tek başınadır ama hiç de yalnız değildir; çünkü dostları, arkadaşları ve ona mutluluk veren çok şey vardır! "Kış, Bay Baykuş'un evine misafir olarak gelmesine rağmen onun evini darmadağın edip gider. Sonra Bay Baykuş, kendisini üzen bir olaydan sonra gözyaşı çayı demlemeye karar verir ve 'Biraz uğraşmak gerekiyor ama gözyaşı çayı, mutluluğun değerini düşünürken içmek için gerçekten nefis oluyor,' der kendi kendine. Bu cümle, onun davranışlarının temelini anlatan ve onu tanıtan en etkileyici cümlelerden biri bence… Bay Baykuş'un Ay ile olan dostluğunda da, dostluğun sadece aynı şeyleri yapabilen insanlarla karşı hissedilemeyeceği, kendimizi yalnız ve üzgün hissettiğimizde bizi yalnız bırakmayan bir dostumuzun varlığının bizi ne denli huzurlu hissettirdiği vurgulanıyor içtenlikle."

Ocak birden köpürmeye başlamış, oturup Vahşetin Çağrısı’nı okuduğum ağır kadife koltuk kıvılcım içinde kalmıştı. Etrafa yayılan küle aldırmamış, kitabı küçük çalışma masamın üstüne bırakarak kalkıp perdeyi aralamıştım. Kasaba kar altındaydı. Öyleydi ki, –halk böyle gecelerde yağ lambalarını yakmanın uğursuzluk getireceğine inanırdı– geceyi yalnızca kar aydınlatıyordu. Sanırsın ay yere inmiş. Fakat çok sürmedi; önce durup durup tozan hava birden işi inada bindirdi ve sürekli, korkunç bir rüzgâr başladı. Çam ağaçlarının dallarında birikmiş karlar topak topak savruluyordu. Yine bu karanlık ve insana benzerlikleriyle bizi ürküten ağaçların iğneleriydi. Bu iğneler sanırsın bir kar ordusu. Durup durup yaylar gerilerek. Böylece fırtına dinlemez bu yaman oklar sayesinde. Ne ki böyle bir düşmanı ele geçirmek nasıl mümkün olsun. Fırtınayı bir süre izledikten sonra, çıkıp atımın yanına gitmem gerektiğini düşündüm. “Kendine özgü yazınsal bir dünya kurar Faruk Duman; herkesten çok başka ama bir o kadar da yakın. Önce neyi anlatacağına değil nasıl anlatacağına karar verir. Anlatı dünyasına belli bir biçim içinde gerçeklik kazandırma çabası, sonunda onun, kuşağının en özgün yazarlarından biri olmasını sağlar. Bu özgünlüğü yakalayan, onun yalın ve zengin dünyasında bulur kendini...” SEMİH GÜMÜŞ