En Son Eklenenler

Sessizlik hüküm sürüyordu bulunduğumuz yerde babamın son cümlesinden sonra. Taştan yapılma pencere kafeslerinin üstündeki güvercinler ötüryordu. Yabancının terlediğini fark ettim. "Böyle bir şeyi yapmak efendim yıllar alacaktır, belki de on yıllar boyunca sürecektir. Binlerce insan ve..." "Yılların da adamların da olacak" "Peki, nasıl bir görüntüsü olacak efendim?" diye sorunca hemen adamın merakının kabardığını hissettim."Agra' nın neredeyse her tarafı kırmızı ama ben kumtaşından bıktım çünkü rengi kanın rengi. Hayır, bu bina beyaz olmalı. Mermerin parlak beyazı. Beyaz ve yine sadece beyaz. Bir kadına benzemeli. Onun, ALLAH'ın yarattıklarının en güzelinin zarafetini ve ihtişamını yakalamalı"...

Kaybolan şeylerin gittiği bir yer hayal edin, Sevginin nesneleri hayata döndürdüğü bir yer, Ve kaybolanların her an bulunabildiği bir yer… Cesur bir çocuk ve oyuncağı her şeyi değiştirmek üzere… Dünyanın en iyi hikâyecilerinden birinin kaleminden, bir çocuğun en sevdiği oyuncağını bulmak için ne kadar ileri gidebileceğine dair, içinizi ısıtacak bu sürükleyici maceraya ünlü illüstratör Jim Field göz alıcı resimleriyle eşlik ediyor. Noel Domuçu ile Jack’in Müthiş Maceraları ailedeki herkesin çok seveceği bir klasik olmaya aday. Jack çocukluk oyuncağı Domuç’u çok sever. Jack’in iyi gününde de kötü gününde de Dom hep onun yanında olmuştur. Ta ki bir Noel arifesine dek: Ne yazık ki korkunç bir şey olmuş ve Dom kaybolmuştur. Ama Noel arifesi mucizelerin gerçekleşip kaybolan umutların geri döndüğü, her şeyin canlanabildiği bir gecedir – oyuncakların bile. Böylelikle Jack ile Noel Domuçu (Dom’un yerine alınan sinir bozucu yedek oyuncak) sihirli Kaybolanlar Diyarı’nda nefes kesici bir yolculuğa çıkarlar. Konuşan Beslenme Çantası’nın, cesur bir Pusula’nın ve Umut adındaki kanatlı bir dostun yardımıyla, hep beraber Jack’in en yakın arkadaşını, oyuncakları hapır hupur yiyen korkunç Kaybeden’in elinden kurtarmak için yola koyulurlar…

İşi Vaktinden çok olan bu mübarek insanların tamamı sahabi değildir. Sadece bin yıllık geçmişten de söz etmiyoruz. Binlerce yıl öncesinden ses bırakanlar var. Kimi on dört asır öncesinden ses veriyor. Kimi on iki asır öncesinden parıldıyor. Sekiz asır öncesinden de Salahaddin var. Daha yakınlardan nefesi gelenler var. Kulağımızın dibinden sesi duyulan var.

Güneydoğu'da PKK hendek kazarken, patlayıcı madde döşerken, siper hazırlarken, silah ve cephane depolarken göz yumulmasına, sessiz kalınmasına ve operasyon izni verilmemesine karşı tepkisiz kalmak ve Türkiye'nin bölünmenin eşiğine getirilmesine tanıklık yapmak nasıl bir duyguydu? PKK güç kazanırken, anayasa ve yasalar çerçevesinde tepki gösterip, Türkiye'yi bir tehlikeden kurtarmak mümkün değil miydi? Tarih, gelecek kuşaklar okusun diye şehitlerin kanıyla "terörle mücadelede alınan dersler" i yazdığında, görevini yapmayanlar kendilerini nasıl savunacaklar? Dış politikada, kendi sahasında bile tek maç kazanamayan bir ülke, varlığını sürdürebilir mi? Ulusal çıkarlara öncelik vermeyen bir strateji, terörle mücadele edebilir mi? Türkiye, neden tüm cephelerde kaybetmiştir? Yozlaşmanın yaygınlaştığı, cehaletin bilgeliğin yerini aldığı, güneşin battığı bir toplumda, bilgi ve liyakat neden gereksizdir? TSK içindeki ayıklanmayan cemaat yapılanmasının boyutları, sanıldığı kadar endişe verici değil mi? Cumhuriyetin birikimlerini, köklü kurumların da iş birliği ile yok eden bir Türkiye, gelecek kuşaklara acı ve gözyaşı vadetmeye hazır bir zihniyetle, toprak bütünlüğünü 2023'e kadar koruyabilir mi? 30-40 yıl sonra, bugünün tarihi yazıldığında gelecek kuşakların, bugünlerde yaşanan gerçekleri bilme hakkı var. Atatürk'ün en büyük eseri ve kutsal emaneti olan Cumhuriyet'in, getirildiği durumun nedenlerini gelecek kuşakların öğrenme hakkı var. İşte bu nedenle, elinizdeki kitapta, herkesin gözü önünde çöken bir devletin öyküsünü, yaşanan gerçekler ışığında okuyacaksınız. Bu, sadece tarihe bir not düşmek için atılmış küçük bir adımdır…