Yazara Gore Listeleme

Cemşit, yazın binbir çiçekle bezenen, kışın ise karla kaplanıp civar köylerle bağı kopan bir köyde yaşamaktadır. En yakın arkadaşı Musa ve köyün diğer çocuklarıyla birlikte, komşu köydeki okula giderler. Yine köyün karla kaplandığı ve yolların kapandığı kış günlerinde annesi hastalanır. Kasabaya inip ilaç almaktan başka çare yoktur. Yolların tehlikesinden ötürü köylüler kasabaya inmeye korkarlar. Cemşit'in babası yalnız gitmeye karar verir. Ama Cemşit, babasını ikna eder ve birlikte karlı yollara düşerler.

Öyle çok severdi ki Behçet'i... Kendini bildi bileli, hemen her sabah, daha elini yüzünü yıkamamış, gözünün çapaklarını bile silmemişken, "Behçet!.." der, fırlardı evden. "Bre kör olasıcaaa!" derdi annesi. Ama duyduğu mu var ki küçük Ali'nin?.. Behçet de Behçet... Varsa da Behçet, yoksa da Behçet... Artık kodunsa bul... Nerelerde dolanırlardı, ne yaparlardı, neyle oyalanırlardı gün boyu? Ama genellikle de Behçetler'in evinde olurlardı.

Ben yıldız yoklardım karanlıkta, incir ağaçları gülümserdi. Zaman, kim bilir ne zamandı... Hatta belki çocuktum. Susardım, sessizliğim şiirdi... Sen öyle uzaktan, acıta acıta bakardın bana. Gözlerin kömür kömürdü. Elimdeki gergefe gül işlerdim ben. Çünkü sevginin yaşı o zamanlar bir ömürdü. Zaman, kim bilir ne zamandı, hayat bahardı, hatta belki çocuktum.

Bilmem farkında mısınız siz “küçük küçük” şeylerin? Elini tuttuğunuz babanızın, güzel yemeklerini yediğiniz annenizin; oyun oynadığınız parkın; zaman geçirdiğiniz sıcak yuvanın… Düşlerle uyuyup uyandığınız yatağın… Balonların… Oyunların… Oyuncakların… Bu kitapta “küçük küçük” öyküler bekliyor sizi. Anlatacakları ise boyundan büyük öyküler… Şimdi, hazırsanız başlayın sayfaları çevirmeye. Küçük öykülerin büyük dünyasında yolculuk zamanı! Bakalım farkında mısınız siz “küçük küçük” şeylerin?