Eserlere Göre Listeleme

Hayat doğumdan ölüme kadar bir mutluluk cabası hepimiz için. Bu keşfi gerçekleştirmek için neleri gözden çıkarmalıyız ki! Okul ve iş hayatımızda mutlu olma ölçüsü olan başarıya ulaşmak adına kendimizi dünyaya kapatırız adeta. Hayatımız sadece o hedefe ulaşmakla sınırlanır. Sonra sevdiğimiz insanın kalbini yanı başımızda hissederek yaşayacağımız mutluluğun peşine düşeriz. Ki en zoru, en kırılganı ve en muhteşemidir bu. Sonrasında iyi çocukların anne babası olmak , iyi torunları dedesi olma şeklinde sürer gider bu istek…. Bu kitap, kendi mutluluğunuzu yaratabilmenin ona sahip çıkabilmenin yollarını cümle cümle sayfalarına döküyor kendini mutluluğa hazır hissedenler ve mutlu olma hakkını korumak isteyenler için…

Bir gün dervişin biri, bir köyün mezarlığı yanından geçerken bir şey dikkatini çekmiş. Mezarlıktaki bütün mezarların üzerindeki taşlarda; 'Beş yıl yaşadı', 'Üç yıl yaşadı', 'Sekiz yıl yaşadı' gibi yazılar görmüş. Köye varmış. Köylüler dervişi köy odasında misafir etmiş. Yemek yenilip sohbet başlayınca derviş köyün ileri gelenlerine sormuş: "Merak ettim. Köye gelirken mezarlıktan geçtim. Mezarlıkta bir şey dikkatimi çekti. Bütün mezar taşlarında 'Beş yıl yaşadı', 'Üç yıl yaşadı', 'Sekiz yıl yaşadı' gibi ifadeler yazıyor. Oysa bu mezarların çoğu yıllar boyu yaşamış, ihtiyarlamış ve vefat etmiş insanlara ait. Niçin böyle yazılmış, bunun nedenini çok merak ettim," demiş. Köyün ileri gelenleri cevap vermişler: "Biz ömrümüzü dostlarımızla, sevgiyle ve mutlulukla bir arada geçirdiğimiz zamanla değerlendiririz. Diğer zamanları ömürden saymayız!"

Hayatınızı Değiştirecek Öyküler II, yine sıcacık, umut veren, yaşama sevinci aşılayan hikayelerle dolu. Umutsuzluğa düştüğünüzde ya da hayatın kargaşası içinde kaybolduğunuzu düşündüğünüz bir anda yardımınıza koşan bir dost eli gibi sarıveriyor sizi öyküler. Kimi zaman hüzünlü bir yolculuk kimi zaman kırlarda dolaşan kelebekler kadar hafif ve eğlenceli... Uyuşturucu bağımlısı adamın, çocuklarından birisi de uyuşturucu bağımlısıdır ve hapishanede yatmaktadır. Diğeri büyük bir şirketin genel müdürüdür. Olay, gazetecilerin ilgisini çeker ve bu adamla söyleşi yapmaya giderler. Söyleşi sırasında adam, asla oğullarına farklı muamele yapmadığını söyler. Çünkü ikisiyle de hiç ilgilenmemiştir. Gazeteciler, önce hapisteki oğlunu ziyaret eder ve ona niçin bu durumda olduğunu sorarlar. Cevap üzücü, fakat bir o kadar da açıktır. "Babamı tanıyorsunuz, başka ne yapabilirdim ki?" Olayın ilginç yönü, şirket yöneticisi olan oğlunun düşüncesidir: Gazeteciler onunla da röportaj yaparlar ve ona da nasıl bu duruma geldiğini sorarlar: Cevap çok ilginçtir: "Babamı tanıyorsunuz, başka ne yapabilirdim ki?"