Eserlere Göre Listeleme

Soğuk Savaş döneminin sona ermesiyle uluslararası ilişkilerde büyük bir hareketlilik ortaya çıktı. Devletler arasındaki ilişkiler, bölgesel dengeler, kurumsal yapılar, hukuksal anlayışlar, politika aktörleri değişiyor. Böyle bir dönemde, "ülkemizin bölgede ve dünyada artan önemi"nden bolca söz edilmesine karşılık, Türkiye'de uluslararası ilişkiler alanında ciddi bir literatür kıtlığı var. Elinizdeki kitap, uluslararası ilişkiler düzeninin ve "ilminin" içinde bulunduğu bu dinamik değişimi tartışırken, bu açığın giderilmesine önemli bir katkıda bulunuyor. Kitapta, uluslararası ilişkiler kuramının, modern öncesi dönemdeki köklerinden başlayarak, idealizm - realizm ve gelenekselcilik - davranışsalcılık gibi temel tartışmalarla izlediği seyir analiz ediliyor. Bu seyrin bugün vardığı noktada, uluslararası ilişkilerde ortaya çıkan çoğulcu yapının yerleşik pozitivist yaklaşımları nasıl sarstığı gösteriliyor, eleştirel bir bilim anlayışının gerekliliği savunuluyor. Yazarların önemli vurgularından biri, uluslararası ilişkiler kuramlarının ve politikalarının, uluslararası ilişkilerin düzenlenmesinde bizatihi tayin edici etkenler oldukları doğrultusunda. Kitapta, derleyen Atilla Eralp'ın yanısıra, İhsan D. Dağı, E. Fuat Keyman, Necati Polat, Oktay F. Tanrısever, Faruk Yalvaç ve A. Nuri Yurdusev'in makaleleri yeralıyor.

Devlet-i 'Aliyye, Osmanlı tarihçiliğinin çağımızdaki en büyük isimlerinden Halil İnalcık'ın yarım yüzyılı aşan çalışmalarının bir ürünü. Eserin bu ilk cildi, Osmanlı Devleti'nin bir beylikten Orta-Doğu ve Balkanlar'ı hükmü altına alan güçlü ve köklü bir imparatorluk haline gelişine odaklanıyor. İnalcık Osmanlı Klasik Dönemi'ni sadece siyasi tarih olarak ele almıyor. Siyasi tarihin toplumsal-ekonomik alt-yapısını, yani nüfus hareketleri, göçler, kitlelerin temel ihtiyaçları, tarım ve ticaretin bu ihtiyaçları karşılama şekilleri ve şehirleşme konularında da analizler yapıyor. Tarihsel sorunları açıklamada geçmişten gelen geleneksel zihniyet ve kurumlar çerçevesinin tespitine girişiyor.

Devlet-i Aliyye’nin ikinci cildi, Osmanlı Klasik Dönemi’nin ardından padişah otoritesinin zayıfladığı ve giderek yok olduğu 17. yüzyılda süren iktidar mücadelelerini mercek altına alıyor. Halil İnalcık, dönem tarihçilerinin "tagayyür ve fesâd", yani bozulmuş ve kargaşa olarak adlandırdıkları durumu, o döneme ait birçok kaynak ve belgeden yararlanarak günümüz okuyucusu için anlatıyor, yorumluyor.

Devlet-i Aliyye, Osmanlı tarihçiliğinin çağımızdaki en büyük isimlerinden Halil İnalcık'ın yarım yüzyılı aşan çalışmalarının bir ürünü. Eserin bu ilk cildi, Osmanlı Devleti'nin bir beylikten Orta-Doğu ve Balkanları hükmü altına alan güçlü ve köklü bir imparatorluk haline gelişine odaklanıyor. İnalcık Osmanlı Klasik Dönemi'ni sadece siyasi tarih olarak ele almıyor. Siyasi tarihin toplumsal ve ekonomik altyapısını, yani nüfus hareketleri, göçler, kitlelerin temel ihtiyaçları, tarım ve ticaretin bu ihtiyaçları karşılama şekilleri ve şehirleşme konularında da analizler yapıyor. Tarihsel sorunları açıklamada geçmişten gelen geleneksel zihniyet ve kurumlar çerçevesinin tespitine girişiyor.