En Son Eklenenler

Öylesine büzüşmüştü ki cüceye benziyordu. Sarı kaldırım taşları kan lekesiyle kaplanmıştı. Kıpırdamıyordu adam. Böyle cama çarpan, sonra havada uçup üçüncü kattan yere düşen birinin, cama ve kaldırıma çarpma anında hiçbir tarafının kırılmadığının farkına vardım. Çünkü adam, kendisinden artakalan şeyi, o içi boş kabuğu fırlatıp atmadan önce paramparça olmuştu zaten. İçinde ne var ne yoksa çekip almış, sonra da boş kabuğu pencereden fırlatmıştı. Mesleğinin henüz başında genç bir gazeteci, işini bırakıp varını yoğunu kumara veren bir avukat, dünyaya karşı tiksintiyle dolmuş bohem bir hâkim ve karısını öldüren “sendika hırsızı” bir işçi… Yara İzleri’nde, bir cinayetin çemberine girip çıkan bu dört insanın öyküsü kendi gözlerinden, tıpkı parçalanmış yaşamları gibi dört bölümde anlatılır. Zaman zaman bir araya gelmelerine sebep olan bir cesede rağmen, bu kişilerin ortak noktası ceset karşısındaki korkunç kayıtsızlıklarıdır; çünkü gerçekte anlatılan bir cinayetten çok, cinayete kurban gitmiş bir toplumun bireylerinin parçalanmışlığı, yaralanmışlığıdır. Latin Amerikalı romancıların “büyülü gerçekçilik” akımının büyüsüne kapıldığı bir dönemde kendisine bambaşka bir yol seçerek yüzyılın en büyük yazarları arasına giren Juan José Saer’in başyapıtı Yara İzleri, Gökhan Aksay’ın İspanyolca aslından çevirisiyle… “Saer, Arjantin’in Borges’ten bu yana çıkardığı en iyi yazardır.” William Rowe (Tanıtım Bülteninden)

Müfit ile Ayşen mutlu bir çifttir. Bir gün, evlerine yabancı bir erkek telefon ederek Ayşen'i sorar. ertesi gün Müfit evine dönerken iki polis ile komiser şeref kapısında bekliyordur. bir cinayet olmuştur ve Ayşen ortadan kaybolur.

Modern yaşamdan kaçmak birçok kişinin hayalidir ancak çok az kişi bu hayali gerçekleştirir. Elinizdeki kitapta hikâyesi anlatılan Christopher Knight, bu hayali tam anlamıyla sıra dışı şekilde gerçekleştirenlerden. 1986 yılında, 20 yaşındayken evinden ayrılıp ormanda yaşamaya başlamış Knight ve bu yaşam tam 27 yıl sürmüş. Bu süre içerisinde başka hiçbir insanla sohbet etmemiş –sadece bir kez selam demiş. Yemek, giyim, okumak için kitap ya da dergi gibi ihtiyaçlarını kulübelerden çalarak karşılamış ve sadece ihtiyacı olanları çalmış -mesela 38 beden pantolon. Knight, ormanda başına gelenleri, sahte bilgelik ve yanıtsız bilmeceler korkusunu bir tarafa bırakarak anlatır: “‘Karmaşık bir durum bu’ dedi. ‘Bir başınalık bir şeyin kıymetini daha da artırır. Bu fikri önemsemezlik edemem. Bir başınalık algımı yükseltti. Ama alengirli olan şey şu: Yükselen algımı kendime yönelttiğimde kimliğimi yitirdim. İzleyici yoktu, performans sergileyecek kimse yoktu. Kendimi tanımlamama gerek kalmamıştı. Konu dışı hale gelmiştim.’” Finkel’in ifadesiyle; “Knight’ın yakalanması dev bir mürekkep balığının avlanmasının insan karşılığıydı. İnzivası saf değildi; hırsızdı ama toplamda tek bir sözcük söyleyerek ve başka hiçbir kişiye dokunmayarak sebatla yirmi yedi yıl geçirmişti.” Gerçek bir münzevinin, yalnızlık, toplum ve iyi yaşama dair sorular sormanıza neden olacak, okunmaya ve üzerinde düşünmeye değer sıra dışı deneyimi.