Eserlere Göre Listeleme

Hakkı hariç, ben trenin herşeysini severdim ama. Hele Menekşe İstasyonu'nu. Gün doğmadan, manyak kahkahalar atan martıların eşliğinde, gölle denizin birleştiği, "kartpostal gibi" manzaranın kenarından Menekşe İstasyonu'na inmek... Sen bunun klibini çekebilir misin Apo? Neyse, boşver şimdi... Evlerde uyku mahmuru sarı ışıklar, camlarda çaydanlık buharı, radyoda bağlama takımından oyun havaları, yosun kokusu sinmiş rüyalara karışan anne sesleri, "beş dakkacık daha"lar, gidip, birlikte uyuyan treni uyandırırdık. Öbür istasyonların yeri de başkaydı. Florya'dan, bizim liseli, Şelale diye bir kız binerdi, "camdan sarkmayınız" ibaresinin tam da üstünden, sarkıp, Şelale'nin perondaki yerini belirler, vagonuna düşmek için koşuşurduk. Vagon değiştirme operasyonumuzu biletsizliğimize yoran Solcan Hakkı, haybeye peşimize takılırdı. Yeşilköy istasyonu... Biz orda iniyorduk.

Hayatlarındaki kocaman boşluğu dolduran minicik bir kuş... Onun varlığı ve sevgisiyle, neredeyse yeniden başlayan yaşamlar, yeniden gülen yüzler, gözler... Bunca mutluluğu yanında getiren Menekşe, ya bir gün giderse? ...

İlk gençliğimi düşle gerçek arasındaki çizgide geçirdim ben. Yanılsamayla yüz yüze gelmeden yaşayanlar ve bu yüzden yaşamlarını kendilerine ait bir şeymiş gibi hissedenler bu çizgi¬nin varlığından habersizdir. Çünkü bu çizgi düşle gerçeği birbirinden ayırmakla kalmaz, aynı zamanda onları birbirine bağlar. Bir şey yaşarsınız ama aslında yaşadığınız başka bir şey¬dir. Hıçkırarak ağlarsınız ama aslında kahkahalar atmışsınızdır. Sevgi, mutluluk, zafer, hepsi birer yanılsamadır. Yaşam kurgu¬dur, gerçek düştür. Yalnızca inancınızla biçimlenen bir avuç ha¬mur. Neye inanıyorsanız, gerçek odur. İzmir yakınlarındaki küçük bir kasabada yaşayan varlıklı bir ailenin tek çocuğudur Hüseyin. Malların ve çiftliğin yönetimini yüklenen amcası, geleneklere uymayıp meyhane işletmeyi seçen babası, menekşe kokulu annesi, çiftlikteki sevgili atları, yengesi, halaları ve komşu kadınlar arasında büyür. Ancak hep mutluluk içinde geçmez kasaba hayatı. Babasını küçük yaşta kaybeder. Okulda ise sorunlu bir öğrencidir, yine de kazanır üniversiteyi. Kişiliğindeki bölünmeler o yıllarda başlar. Ve bir Cumartesi günü bütün yaşam öyküsü değişir; her şey tersine dönmüş, birbirine geçmiş, ortada kendisinin figüran olduğu bir oyun kalmıştır. Yakın tarihin yaşanmış siyasi olaylarına yapılan göndermelerle dokunmuş Menekşeler Atlar Oburlar, bir düş kırıklığının, boşa geçen, kaybedilmiş bir hayatın romanı.

Menekşeler Fısıldarken Yazar: Hazel Gaynor Çevirmen: Filiz Çakır Yayınevi : Arkadya Yayınları İnce Kapak 19,45 TL 1 25,93 TL-%25 SEPETE EKLE FİYATI DÜŞÜNCE UYAR 75 TL ve üzeri alışverişlerinizde kargo bedava! Barkod: 9786051881249 0 YORUM YAZ Ben hep seni düşünüyor olacağım küçük kardeşim… “Gitti! Küçük Kardeş gitti ve onun nerede olabileceğini bilmiyorum. Hayatım boyunca hiç bu kadar korkmamıştım. Ben ne yapacağım şimdi? Rosie Flynn neredesin?” Bir kız kardeşe sahip olmak, dünyanın tüm iyiliklerine sahip olmak demektir ve onu korumak, en önemli vazifedir. Sekiz yaşındaki Flora Flynn de ölüm döşeğindeki annesine küçük kız kardeşi Rosie’yi koruyacağına dair söz verir… Flora ve Rosie Flynn, Londra sokaklarında çiçek satarken hep el ele tutuşurlar çünkü Flora, gözleri çok az gören kardeşini sürekli tembihlemektedir. Sakın elimi bırakma… Ama bir gün o eller sonsuza kadar ayrılır. Rosie Flynn kaçırılmıştır… Tilly Harper, Bay Shaw’ın Londra sokaklarında çiçek satarak geçimini sağlayan öksüz ve engelli kızlar için kurduğu eğitim evlerinden birine işe alınır. Burada, yaklaşık kırk sene önce yaşanmış olan bir olayı duyduğundaysa buna kayıtsız kalamayacaktır. Tüm hayatını kayıp küçük kız kardeşini aramaya adayan Flora’nın hikâyesi, Tilly’nin kalbindeki kırıkları harekete geçirir. Her ne sıkıntıyla karşılaşırsa karşılaşsın Rosie Flynn’i bulacaktır… Gerçek karakterlerin yer aldığı Menekşeler Fısıldarken, kardeşlik denen bağın ne kadar güçlü olduğunu, hayatımız ne kadar zor olsa da tüm engelleri aşabileceğimizi gösteren bir başyapıt