Yazara Gore Listeleme

Sabit Din Dinamik Şeriat Kitap Açıklaması Sekülerizm, gezegen çapında ve aynı zamanda ülkemizde, dini yalnızca insanların vicdanlarına, ölüm ve ölüm ötesine, cenazeye, kiliseye, havraya, camiye, namaza, kutsal (!) birkaç geceye hapsetmiş bulunmaktadır. Öte yandan, katı muhafazakârlık da ed-dîn'in form kazandığı son tecrübeyi (Kitap/Sünnet) ve hatta onun üzerine binmiş bir tarihsel yorumsal yükü evrensel/nihai, genelgeçer bir sistem addetmektedir. Böyle bir kültürel ortamda, Allah katındaki ed-dîn'in sosyalist ve liberal toplum teorilerinde olduğu gibi, toplumsal örgütlenmenin ideal şeklinin ne olması gerektiğine ilişkin değil; fakat, bütün siyaset felsefelerinin cevabını aradığı "ben kimim?" ve "ne yapmam gerekir?" sorularına cevap veren, zalimliği en aza indirme ve adaleti ikame etme anlamında ahlaki bir toplum teorisi talebinin olduğunu ileri sürmek ne kadar gericiliktir veya ne ölçüde sapıklıktır? (Tanıtım Bülteninden)

O güzel kadın Flora Tristan “kadınlar kurtulmadan insanlık kurtulamaz” diyeli birkaç yüzyıl oldu değil mi? Lâkin bu geçmiş yüzyıllara rağmen insanlık hâlâ kurtulmadı, bunu kadınların hâlâ özgürleşememiş olmalarından anlıyoruz. İtiraz edenler olabilir, gerçek bu… Acıda ve çilede insanın kadını, erkeği ayrımı olmaz. Üstelik kadınlar sırf kadın oldukları için çoğu kez erkeklerden daha da fazla uğrarlar zulme ve acıya. Çünkü kadınlar doğuştan donanımlıdırlar acının her türlüsüne katlanmaya ve bu nedenle de hep onurludurlar… “Kendimi bildim bileli, hep bana ait bir köşem olsun istedim, ama hiç olmadı. Şöyle gerektiğinde sığınabileceğim bir köşecik. Bir odanın kıyısında küçücük bir minder, balkonda bir masa sandalye, salonda yemek masasının altına bile razıydım. Bir kitap, radyo, lamba, sigara, küllük falan. Çocukluğumda olmadı. Büyüdüm olmadı. Evsizken olmadı, evliyken olmadı. Kalabalıklar içinde olmadı, tenhada da olmadı. Bu düzenler, bu sistemler kadına küçücük bir köşeyi bile çok gördüler. Hayat bütün hayhuyu ile sürerken, bunaldığımda ya da çok sevindiğimde, ne bileyim her insan gibi kendi kendimle kalmak istediğimde içine saklanabileceğim bir köşecik işte... Mülkiyet duygusu, güven duygusu sanılmasın sakın. Her yer o kadar sahipli ki. O yüzden sadece bana ait bir köşe. Ama olmadı ve bunu hiç kimse anlamadı. Kadınlardan söz ediyoruz. İnsanların birbirini anlamadığı, anlamak istemediği bir dünyada, kadın olduğu için ayrıca anlaşılmayan ya da genellikle yanlış anlaşılan kadınlardan. Kendilerine ait bir köşecik istekleri de hiç anlaşılamadı. Anlaşılamadı, çünkü evlerin her yanı, dünyanın bütün köşeleri çoktan paylaşılmış, parsellenmişti. Hukukla parsellenmişti, dinî yaptırımlarla parsellenmişti, toplumsal düzen, ahlâk, gelenek, görenek falan diye parsellenmişti. Bütün bunlar da tutmazsa, düpedüz kaba kuvvetle parsellenmişti…” (Tanıtım Bülteninden)

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Endüstri Sosyolojisi Dersidir.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Bilgi Sosyolojisi Dersidir.