En Son Eklenenler

İdris Baluken bugün kitapçılarda yer alacak kitabını "İnsanlık adına onur ve umut mücadelesi yürüten bütün özgür tutsaklara…" ithaf etmiş. "Hapishanedeki beşinci kışımız bu. … Beş yıl boyunca ne yaptık sorusuna tek kelimeyle cevap vermem istenseydi, buna “yaşadık” derdim. Dışarda olmamız halinde nasıl yaşayacaksak, burada da öyle yaşadık. İki kelimeyle tanımlamama izin verilseydi “direnerek yaşadık” derdim. Mektubumu Sincan Hapishanesi’ndeki hücreden ruhunun çalkantılı sularına saldığı kâğıttan gemisiyle yapılmış bir yolculuk olarak görmeni isterim. Yoldaşının yol boyu gördükleridir yazdıkları. Yazmaya ara verdiğim saatlerde de adeta Sincan hapishanesindeki hücreme nakledilmiş gibi karşımda duruyordun. Kâh sohbeti derinleştiriyor, kâh bir yerlere gezmeye çıkıyorduk. Kırklar Dağı’nın sakinliğini huzur içinde seyredip, on gözlü köprünün altından Dicle’nin nazlı akışına birlikte baktık mesela. Munzur Gözeleri’nde Düzgün Baba’nın sitilinden dökülen süt köpüklerine dalarken karanlık basmadan Ana Fatıma’ya yetişip çıralarımızı yakmanın telaşına düştük. Tecrit yalnızlığını yerle bir eden en coşkulu mitingleri Lice’de, Gewer’de, Cizre’de gerçekleştirdik. Van Gölü’nün cennet güzelliğiyle, Ağrı Dağı’nın efsanevi heybeti avuçlarımızın içindeydi. Bingöl dağlarının rengarenk çiçek desenli yeşil giysisini giydiği bir bahar havasında “Feqiriye Çolik mı vira ne şına” türküsünü birlikte söyledik. Dışarıdayken defalarca planlayıp farklı gerekçelerle gerçekleştiremediğimiz Palu ve Gökdere köylerini aceleye mahal vermeden rahat rahat ziyaret ettik. Asi ve asil yangın yürekli insanlarımızla gürül gürül yanan teneke kuzinelerin başında sabahlara dek sohbet ettik. Közde patates ikram ettiler bize, tereyağı gezdirilmiş bol soğanlı kavurmalı loller, kömbeler, börekler de. Hani’de arabalarımızın bagajlarına ağzına kadar tandır ekmeği, pestil ve ceviz koydu yoksul köylülerimiz. İtirazlarımız kar etmedi. Piran’da, Dare Heni’de Şeyh Sait’i, Şeyh Şerif’i, Faqi Hasan’ı yad ettik. Peygamberler diyarı Riha’da yanık sesli çocuklar dengbej havasında öyle stranlar, klamlar okudular ki… Bu satırlar, kitabın girişinden. Böylece kitap başlıyor. İçindekiler Girizgâh: Keko Kuşu, Haberler Yalan Söylüyorsa, Yoldaşımla Hasbıhal, Muktedirin Kibri, Tarihin Terazisi, Yazmak, Yaşamak, Sanatın-Kitabın Gücü, Hep Hakikati Söylemek, Yaratma Sancısı, Zorba ile Vicdan, Sevgili Başkan, Yalan Olmadan Siyaset Olur mu? Hapı Yutan Amca,Yaşama Sevincini Damıtmak, Düşük İnsanlıklı Tipsiz Zindanlar, Asıl Suçlular, “Mahkum Mektubu”, Mahkum: İnsan, O Bavulda Ne Var?, Doğanın Cellatları, Ütopya?, Şarlatanlar Zamanı!, Adalet? Kimin Adaleti?, Kapatılmanın “Mantığı”, Diren Saz ile Söz ile, “Yeter ki Kararmasın”, Zulmün Bin Bir Çeşidi, Köpekbalığının Dişleri, Mizahı da Unutmayalım!, Bir Haysiyet Meselesi, Karın Çağrıştırdıkları, Heybeliada “Mahkumları”, “İndim Maden Ocağına”, Virüs Her Yerde, Son Söz: Direnerek Yaşadık.

Kahire'de bir tiyatroda, genç yazar Abbas Yunus'un Düğün Evi adlı oyunu sahnelenmektedir. Abbas'ın aile sırlarını ortaya döktüğü oyun büyük başarı kazanır. Ancak oyunda tartışmalı birçok bölüm vardır: Abbas'ın anlattıklarının ne kadarı gerçek, ne kadarı kurgudur? Abbas gerçekleri yağmalayan yeteneksiz bir yazar mıdır, yoksa hayal gücünü ustaca kullanmayı başarmış mıdır? Mısırlı yazar Necib Mahfuz'un 1981'de yazdığı Düğün Evi, yazarın toplumsal konularla ahlaki ikilemleri ustalıkla ele aldığı ve kişisel hikâyelerin eşsizliğini bir kez daha vurguladığı bir roman. "Nobel Ödüllü yazarın romanı, her bölümü farklı bir karaktere anlattıran Faulknervari mekanizmayı kullanıyor. Dört anlatı da Kahire yaşamının gündelik ayrıntılarıyla bilinç akışı monologların ustalıklı bir karışımı." -Publishers Weekly- (Tanıtım Bülteninden)

Daha ziyade aile anlatılarıyla tanıdığımız Jean-Louis Fournier bu kez otopsi masasına kendisini yatırıyor: Aşkları, eşi, iş yaşamı ve iz bırakmış anıları…  Otopsim konusu, dili ve Fournier’nin olmazsa olmaz mizah anlayışı gereği onun başyapıtlarından biri olmaya aday.    Hey! Buraya bakın! Mösyö Fournier öldü. Ama hissetmeye, hatırlamaya ve anlatmaya devam ediyor. Cesedi otopsi masasında. Hâlâ yakışıklı. Üstelik mizah anlayışından da hiçbir şey kaybetmemiş.