En Son Eklenenler

Sevgili Banu Noyan’la birkaç kez çalışma fırsatı buldum ve çok mutlu oldum. Banu Noyan ne istediğini bilen, bunu yaptırtmakta hiç güçlük çekmeyen, çalışılması ve anlaşması çok kolay bir insandır. Kitabının bu işte çalışanların tümüne yararlı olacağına inanıyorum. Kitabın hayırlı olsun. Haldun Dormen Sevgili Kızım Banu; Her şeyin üstesinden geldin ve geliyorsun, gururumsun. Ama… "Biraz Söz Dinle". Başarından eminim. Sevgilerimle. Yıldırım Mayruk Banu’cuğumda gördüğüm en önemli özellik yaptığı, başladığı işe inanması ve yolunda yürümesi. Bunun yanı sıra yenilikçi, vizyoner, iş disiplini inanılmaz ve çalıştığı kişileri şımartması - ki bu çok güzel bir özellik - kişiye duyduğu saygıyı gösterir. Boşu boşuna kimse başarılı olmuyor. Banu Noyan buna iyi bir örnektir; yılmadan, pes etmeden hedefine devam eden başarılı bir iş kadını ve vefalı bir dost… Cemil İpekçi Banu, kendine özgün bir kişilik! Ne istediğini bilir, tuttuğunu koparır. Sevince sever, otur dedi mi oturtur. Gitti mi, çeker gider, arkasına bakmaz. Sana söylüyorum kızım, sen anla gelinim. Neslihan Yargıcı Sevgili Banu Noyan’ın yüreğinde yer edinen dostlarında olduğu gibi değerli okuyucularının da kalbine dokunacağına inancım tam... Çalışkanlığıyla harmanlandığı deneyimlerini paylaştığını bildiğim kitabının her satırını keyifle okuyacağız. Adım attığın her işte olduğu gibi bu alanda da ismini yukarılara taşıyacağından eminim. Müge Anlı Yaşamdaki her olguyu "projelendirme” gücü, azmi, kararlılığı ve hedefi on ikiden vurabilme becerisi. Bunlar bir kadının, başarı hikâyesini oluştururken şaşmadığı, öz manifestosu… Kitap yazmış. Şaşırdım mı? Hayır! On tane daha yazsa şaşırır mıyım? Hayır! Üstelik en çok da bana sarf ettiği sözler gibi başlıklandırmış: "Biraz Söz Dinle". Önce kıyamet kopartırım ama hep dinlerim ben de… Çünkü "Banu Noyan” diye yazılır, "Başarı” diye okunur. Nice nice serüvenlere sağlıkla… Çiğdem Tunç

Kitapta, Maksim’le birlikte Türkiye’nin yakın dönem Türkiye tarihini anlatmaya çalıştım. Bugün “eskiden Türkiye böyle değildi” gibi sözleri çok duyuyorum. Peki, bu beğenmediğimiz Türkiye son 15-20 yılda mı ortaya çıktı? Kültürel yozlaşma nasıl başladı? Bunun toplumsal temelleri neler? Bu sorulara sağlıklı cevaplar vermeden bugünkü Türkiye’yi anlayamayız. Ben bu kitabın merkezine bilerek kendimi değil, Maksim’i koydum. Çünkü Maksim, Türkiye’nin hem ekonomik hem de kültürel çöküşünü anlatabileceğimiz en güzel simge! Maksim’de bu ülkeyi bu hale getirenler de var, plansız ekonomiye bağlı olarak değişen kültürel yapı da var, ezileni de var, ezeni de… Bir anı kitabı yazmak istemedim, Türkiye’nin son 70 yılında değişen kültür-sanat hayatını nesnel bir biçimde genç kuşaklara aktarmaya çalıştım. Bu kitaptan genç kuşaklar özellikle de araştırmacılar faydalanabilir ve daha özgün eserler çıkarırlarsa ben amacıma ulaşmış olacağım…

Geçirdiği trafik kazasının etkisini üzerinden atmaya çalışan iç mimar Kerem'in (Engin Akyürek) esrarengiz bir kasabada, şifacı bir kadın ve kasaba sakinlerinin yardımıyla yaşadığı manevi arınma ve dönüşüm süreci anlatılıyor.

Sevgili Yevgeni! Dün yapamadım. Kocam bütün gece çıkmadı. Yarın tam saat 11de gel. Kocam 10:30da Tsarskoyeye gidecek ve gece yarısına kadar dönmeyecek. Bütün gece öfkeden çıldırdım. Beni habersiz bırakmayıp yazdığın için teşekkür ederim. Bir demet kâğıt! Kim bu kadar yazabilir! Ayrıca bir stili de yok değil. Teşekkürler, görüyorum ki beni seviyorsun. Dün için kendini üzme ve Tanrı aşkına yarın gel! A. Dostoyevski'nin, daha önce yayınlanmamış uzun öykü ve metinlerinin yer aldığı bazı eserleri Dokuz Mektupluk Roman adlı eseriyle başlıyor. Bir başka Dostoyevski dünyası deneyimi için yakın yeraltından okuma lambalarınızı... (Tanıtım Bülteninden)