En Son Eklenenler

“Pencereden bakıyoruz kedimle. Dışarısı bir dünya curcuna. Ne acelesi varsa, açılmış kabak çiçeği gibi, soyunmuş dökünmüş pirüpak sabah. Şehrin çocuğu, yaşlısı, çalışanı dökülmüş sokaklara… Gün başladı ya, durmayın evlerinizde. Doldurun sokakları, otobüsleri, binaları. Akın akabildiğiniz kadar oluk oluk. Delin, deşin, parçalayın yerin yüzünü. Derinine temel atıp, bıçak gibi saplayın toprağın karnına binalarınızı. Camlar, metaller giydirin üzerlerine ki ışısın... Bahçe zararlıları gibi kıymık kıymık, parça pinçik her gün, her saat, düzenli yiyip bitirin dünyayı. Bu yüzden bu sabahın erkeninde kalkmalar.” Metal Hayatlar’da, modern dünyanın insan hayatını kâbusa çevirişi; insanın mekanikleşip sistemin dönen çarklarından biri haline gelişi, kendine ve içinde bulunduğu topluma yabancılaşması anlatılıyor. Sert, eleştirel tonda anlatılmış, her biri ayrı tatlar bırakan derin, sarsıcı öyküler. Üzerine beton dökülmüş, metalle kaplanmış hayatlar… Berna Durmaz, günümüzün en özgün ve usta öykücülerinden… Şiirsel üslubu, baş döndürücü atmosferleriyle iz bırakan bir yazar. “Hayat” denilen aldatmacayı sorguluyor, sorgulatıyor.

Bayan B. ile tanışın ve hayatınız değişsin! Herkesin hemfikir olacağı üzere öğretmenler çeşit çeşittir. Bazıları iyidir, bazılarıysa çok da iyi değildir. 213 numaralı sınıfın öğrencilerine göre dünyada altı tür öğretmen var! Zombiler, Kaf-Bağ ekibi, Zindan Bekçileri, Spielberg’ler, Çaylaklar ve İyiler. Ama kendi öğretmenleri Bayan Bixby bu saydıklarının hiçbirine uymuyor. O asla hayal kırıklığına uğratmak istemeyecekleri türde bir öğretmen... Bir sirk sanatçısı kadar neşeli kişiliği, her daim gülen yüzü, güneşte parıldayan pembe saçları, bitmek bilmeyen tebeşir zaafı, sürekli özlü sözler yumurtlayan edebiyat sevgisi ve durmadan öğrencilerinin yazı defterlerine kompozisyon yazdırmasıyla gönüllerde taht kuran Bayan B. belki de öğretmenlerin en iyisi. Üstelik neredeyse tüm okula göre. Ve iyiler asla unutulmazlar. Ellerinde olmayan sebeplerle başka bir yere gitseler ya da aniden buharlaşıp göğe uçsalar dahi iyiler hiçbir zaman unutulmazlar. Tıpkı Bayan Bixby gibi. Zaten kim sınıfta yüksek sesle okumak için Hobbit’i seçen ve her karakter için farklı bir ses tonu kullanan öğretmenini unutabilir ki?! Bayan Bixby, aniden gelişen rahatsızlığı nedeniyle okulun son bir ayında derslere devam edemeyeceğini açıklayınca tüm sınıf üzüntüye kapılır. Biricik öğretmenlerinin apar topar kendilerini bırakıp gitmesini anlamlandırmaya çalışan öğrenciler ona bir veda partisi bile düzenleyememişlerdir. Oysa müthiş bir dostluk bağıyla birbirine bağlanmış Topher, Steve ve Brand’in çok sevgili Bayan B.’yi bir kez daha görebilmeleri ve ona au revoir (görüşmek üzere) diyebilmeleri için dâhiyane bir fikirleri vardır! Ona hayallerindeki mükemmel günü yaşatacaklardır. Üstelik okulu asma ve şehir içinde hiç çıkmadıkları uzunlukta bir yolculuğa (otobüsle!) çıkma pahasına… Amerikalı yazar John David Anderson’ın, 2016 yılında ödüllere doymayan ve büyük bir hayran kitlesine ulaşan Üç Çocuk, Bir Öğretmen ve Unutulmaz Bir Gün isimli romanı, okurlarını, öğretmenlerine unutulmaz bir gün armağan etmek isteyen üç kafadarın, tek bir günde, şehir içinde çıktıkları destansı ve duygu yüklü yolculuğa yoldaş ediyor. Her yaştan kitapseverin beğenisini kazanacak bu içten kitap, bazen gülünç bazense yürek burkan anlar yaşatarak zihinlerde yer ediniyor. İnsan ilişkilerinin karmaşıklığını ve sevginin gücünü derinlikli gözlemlerle üç çocuğun gözünden anlatmayı tercih eden Anderson, etkileyici ifade yeteneğiyle kalpleri yumuşatıyor. “Çocuklar bu kitabı yalnızca sevmeyecek; çocukların bu kitaba ihtiyacı var!” -Soman Chainani, New York Times çoksatan yazarı-

“Kızım kaydıraktan kayarken yine sevinç çığlıkları atacak. Ama babasına dönüp o yumuşacık eliyle kıyıyı göstererek ‘Bak deniz!’ demeyecek. Diyemeyecek. Bir hüzün inecek güzel, ışıltılı gözlerine. Eliyle denizi değil babasını arayacak, karanlıkta el yordamıyla bu durumdan, bu yalnızlıktan, bu kahrolası ayrılıktan bir çıkış yolu arar gibi. ” “Dilay’a daha güzel, daha özgür, insana ve doğaya daha saygılı bir ülke bırakacağımızdan kuşkuluyum. Yine de karamsarlığı atmaya çalışıyorum üzerimden. Kızım bugünkünden farklı bir ülkede büyüyecek. Gazetecilerin casusluk, akademisyenlerin hainlik, yazarların teröristlik suçlamalarıyla hapsedilmediği, demokratik değerlerin umutla yeşerip dere boylarında hışırdayan kavaklar gibi salındığı bir Türkiye’de.” Nedim Gürsel otobiyografik anlatı unsurlarıyla kurmacayı ustalıkla harmanladığı bu kitabında küçük kızı Dilay’ın sevinçli, kimi zaman da buruk dünyasını anlatmakla kalmıyor, baba olmanın anlamı üzerine de düşünüyor. Edebiyattan yolculuklara, şehirlerin ruhuna, yine keyifli bir okuma serüvenine davet ediyor okuru.

1960'lı yıllarda Apollo Görevleri'yle insanlık için muazzam bir adım atıldığı gibi biz de uzay keşfi yolunda yeni bir altın çağın eşiğindeyiz. Önümüzdeki yıllarda Ay'ı kolonimiz haline getirmeyi Mars'a ayak basmayı ve güneş sistemimizin daha önce hiç gidilmemiş derinliklerine ulaşmayı amaçlamak mümkün. İnsan çabasının ürünü olan bu hayaller artık elle tutulabilecek kadar yakın ve hepimiz bu olağanüstü yolculuğun birer parçası olabiliriz. Uluslararası Uzay İstasyonu'ndan döndüğümden beri uzayda yaşamın gerçekte nasıl bir şey olduğunu bilmek isteyen binlerce insanın olumlu tepkileriyle karşılaştım ve görevimin her yönüyle ilgili ilginç sorular aldım. Bu kitapta bana yöneltilen soruları cevapladım ve eğitimden fırlatılışa uzay yürüyüşünden atmosfere yeniden girişe kadar astronot olmaya dair şahsi fikirlerimi de paylaşmak adına bu soruları detaylandırdım. Umarım uzayda yaşamanın gizemlerinden tekniğinden ve gündelik mucizelerinden keyif alırsınız ve umarım verdiğim bilgiler gelecek nesil uzay gezginleri için faydalı olur. Sonuçta Mars'ta yürüyecek ilk insan bu kitabı okuyor olabilir.