En Son Eklenenler

Hollywood'da, Kır Evi diye bilinen görkemli malikanede yaşayan çapkın film yıldızı Cooper Winslow artık beş parasızdır. Yakın gelecekte önemli bir rol kapma olasılığı da gözükmediği için, çok sevdiği evine kiracı almaktan başka çaresi kalmamıştır. Yeni kiracıları Mark Friedman ve Jimmy O'Connor da sorunları olan insanlardır. Mark'ın karısı onu terk etmiş, Jimmy'nin karısı ise amansız bir hastalığa yakalanarak ölmüştür. Bir arada yaşamaya başlayan bu üç adamın hayatı, Mark'ın çocuklarının da eve taşınmasıyla değişecektir. Hayatını paylaştığı insanlar, Cooper Winslow'a, daha önce hiç hayal edemediği bir mutluluğu yakalama ve bambaşka bir insan olma şansını vereceklerdir.

“Özgünlük” ve “yeni”nin sürekli övüldüğü bir çağda, detaylarda ne kadar ayrışsak da, temelde birbirimize çok benziyoruz. Sadece birbirimize benzemekle kalmıyoruz; bizden önceki nesillerden de o kadar farklı değiliz. Teknolojinin ve modernitenin getirdiği tüm yeni imkânlara rağmen birçok alışkanlığımızdan vazgeçemiyoruz. Benzer durumlarda benzer tepkiler gösteriyor, âdeta ezbere yaşıyoruz. Ve bunu değişmediğimizin pek de farkında olmadan yapıyoruz. Gözlemlemenin, sorgulamanın, tutarlı fikirler geliştirmenin sancılı sürecine katlanmaktansa reklamvari sloganlarla özgünlüğü yakalayabileceğimizi sanıyoruz. Ve sonunda her tembel öğrenci gibi sınıfta kaldığımızda hocayı suçluyoruz. İşte Ezbere Yaşayanlar, bir türlü vazgeçemediğimiz alışkanlıklarımızın tarihî arka planıyla birlikte antropolojik, sosyolojik ve psikolojik kökenlerini irdeliyor. Bizim gibi olmayanlara neden tahammül edemiyor, yabancıdan ve farklıdan neden korkuyoruz? İnsanları niçin konuşma tarzına göre yargılıyor, argo kullananlara ya da aksanlı konuşanlara niçin yukarıdan bakıyoruz? Şu rasyonalite çağında neden hediye alıyoruz ve birbirimize bir şeyler ısmarlıyoruz? Niçin dedikodu yapmaktan vazgeçemiyoruz? Son elli yılda birçok hak edindikleri halde kadınlar neden erkeklerden farklı meslekler tercih etmekte ısrar ediyor? Bunca bilimsel gelişmeye rağmen neden hâlâ fala ve büyüye inanıyoruz? Yukarıdaki sorulara cevap ararken anekdot denizinde boğulmadan diyardan diyara koşup çağdan çağa savrulacağız. Taş Çağı’ndan modern zamanlara, Kalahari Çölü’nden Trobriand Adaları’na, Güney Sudan’dan Alp Dağları’na, Çin’den Aztek diyarlarına keyifli bir yolculuğa çıkmaya, Evliya Çelebi’den Torquemada’ya, James Cook’tan Şamhat’a, Kraliçe Njinga’dan İmparatoriçe İrene’ye, konuşan şempanzelerden Akıllı At Hans’a, yamyamlardan hadımlara birçok ilginç karakterle tanışmaya hazır mısınız? Ezbere Yaşayanlar’da iki yüz bin yıllık insanlık mirasının ortaya koyduğu birbirinden değişik toplum ve kültüre yönelerek davranışlarımızı şekillendiren ana etmenleri inceleyecek; kültürle biyoloji, geçmişle gelecek, gelenekle yenilik arasındaki çekişmeyi merkeze alarak, şartların alışkanlıklarımızı ne noktaya kadar değiştirebildiğini tetkik edecek ve doğamıza ne kadar hükmedebildiğimizi göreceğiz.

“Düşünmek ruhun kendi kendiyle konuşmasıdır...” Türk bir ailenin çocuğu olarak bin yüz elli yıl önce dünyaya gelen ve hayatı boyunca müzik, felsefe, botanik, matematik ve mantık alanında sayısız eserler kaleme alan Farabi, ilim ve düşün dünyasında “öğretmen” kabul edilen Aristoteles’ten sonra “ikinci öğretmen” kabul edilmiştir. Sadece filozofları değil, sayısız bilimadamını da derinden etkilemiş, akımların ve icatların ilham kaynağı olmuştur. Varlıklı bir ailenin ferdi olarak saraya yakın olmasına rağmen siyasi iradeyi tamamen reddedip kendini ilme adamıştır. Günde yalnızca bir öğün yemekle hayatını sürdüren Farabi, zamanının her saniyesini ilimle geçirmeye gayret göstermiştir. Çünkü Farabi’ye göre insan ilmi aramakla mükelleftir. İlmi bulmak, onu öğrenmek ve onu anlatmak zorundadır. İlim Çin’de bile olsa kalkıp peşine düşmek gerekir. İnsan ilim için yaşamıyorsa ıstırap içinde, anlamsız ve mutsuz bir ömür geçiriyordur. Çağımız insanının anlamlı ve anlamsız gayretleriyle yüzleşmesi ve yeniden bir yaşam kurgusu inşa etmesi açısından Farabi’nin ilham dolu hayatı ve çalışmaları örnek alınacak niteliktedir. (Tanıtım Bülteninden)

Müzik uzmanlarının ya da müzikbilimcilerin yazdığı kitapları her yerde bulabilirsiniz, ancak müzik dinleyicisinin görüşlerini içeren bir kitabı kolayca gösteremezsiniz. Demek istiyorum ki, bu kitabı milletvekili değil "seçmen", futbolcu değil "seyirci", tezgâhtar değil "tüketici" yazmıştır. Yoksa "vahşi batı"nın bir barında kovboyların kan gövdeyi götüren kavgası sırasında piyanistin çalmayı bırakması üzerine herkesin bir anda taş kesilip "kim kapattı şu müziği" sorusunun ortaya atıldığını nasıl bilebilirdik?" "Heavy metal" hakkındaki bir tartışmaya nasıl katılabilirdik? Siz bu filmi daha önce görmemiştiniz, milletvekili seçilmemiştiniz, futbolculuk ve tezgâhtarlık yapmamıştınız. Siz "yazar" değil, "okur"sunuz. Bu kitabı yoksa siz mi yazdınız? Ahmet Say