Yazara Gore Listeleme

Yıl 1919... Esir düşmüş şehir İstanbul'da, işgal günlerinde farklı aşklar yaşanmaktadır. Her biri kenidine özgü bu insanlar ihtiraslarının peşine düşmüşlerdi. Çocukluk aşkı Hristo’nun ve imkânsız aşklarının peşinde koşan bir hayalperest: Keriman. Vatan aşkı ile bağımsızlık mücadelesi için Anadolu yollarına düşen güçlü ve kararlı bir kadın: Cemile. Bolşevik Devrimi yüzünden İstanbul’a gelen, intikam ateşiyle yanan dünyalar güzeli bir balerin: Larissa. Larissa’nın aşkı ile herkesin kaderini değiştirecek olaylar zincirini başlatan aklı havada bir delikanlı: Orhan. Başkasına ait bir kadını onurlu bir aşkla seven bir beyefendi: Cihan. Ailesini bir arada tutmaya çalışan bir anne, bir hanımefendi: Mehpare. Talihsiz aşkların kadını: Agafya. Düğümlenen ilişkilerin anahtarı ise vaat edilmiş bir hediye... Pera, işgalci güçlerin, Beyaz Rusların, caz müzisyenlerinin, eğlencenin merkezi olurken, Anadolu bağımsızlık hareketi ile ayaklanmış, alevler içindedir ve bu insanlar birbirlerine zincirle bağlı kaderlerini yaşamak zorundadırlar. İstanbul’dan İsviçre’ye, Ankara’dan İzmir’e uzanan bu aşk ve bağımsızlık hikâyesinde vaat edilmiş bu hediye hangi ikiliyi birbirine sonsuza dek bağlayacak, kimlerin geleceğini değiştirecektir? Savaş, iyi ve kötü arasındaki farkları yok edip tüm yaşantıları altüst ederken aşkın, intikamın, sadakatin gücüyle test edilen bu insanlar mutlu olabilecekler mi? Bir millet özgürlüğüne kavuşarak şahlanırken kimler yaslara bürünecek? On iki yıllık bir zaman diliminde bu ailenin başına gelenler belki de daha önce hiç yaşanmamış, hayal dahi edilmemişti...

57. Alay, muharebe meydanında var olmak için ölüme meydan okumuştu. Ölmekle hayat bulacağını çok iyi anlayan kahraman alayımız, bu sebepten Arıburnu Çıkarması'nın ilk iki gününde üçte ikilik mevcudunu yitirmişti. Çok iyi hatırlarım; bölüklere kumanda edece subay bulumayınca, tabur imamlarına kumandanlık görevi verilmişti." Onlar Çanakkale Cephesi'nden sonra yine ateşe atılmak için sekiz haftalık bir yolculuğun ardından tam 33 bin asker ile Galiçya'ya gittiler. Vatanları için olmasa da, savaşmaya mecburdular. Görevlerini hakkıyla yerine getirdiler. Bu görev esnasında tam 12 bin şehit verdiler, Bunlardan 95'i subay, 7 bini er idi. Diğerleri ise "kayıp" diye tarihe geçtiler. Süleyman Nazif'in dediği gibi, Çanakkale bundan sonra bir isim değil, bir tarih olacaktır. Galiçya da onun zeyli. İsmail Bilgin'in kaleminden, vatan topraklarından kilometrelerce uzakta savaşan askerlerimizin, 57. Alay'ın öyküsü...

Efsane alay Çanakkale'de kuruluyor... Göremediği bebeğinin mektuba çizilmiş ayak izi koynunda, yarımadayı aylarca arşınlayacak Kara Emin; Alay'ın Rum Doktoru Dimotriyati ile İmamı Hasan Fehmi'nin dostlukları; Ve şehitliğe koşan genç Mehmetçikler… 57. ALAY, 25 Nisan 1915 sabahı emir almamasına rağmen komutanları Mustafa Kemal'in kişisel inisiyatifiyle Conkbayırı'nda büyük kara çıkarmasını durduran Osmanlı alayıdır. Bu alay Çanakkale'de yok olmayacak ve Galiçya ile Filistin'de de hayati görevler alacaktır. İsmail Bilgin'in Genelkurmay'da yaptığı araştırmalar sonucu hazırladığı ve sarsıcı savaş sahneleriyle 57. Alay Çanakkale, okurun hafızasından çıkmayacak. (Tanıtım Bülteninden)

Önümüzdeki bahçenin ilerisindeki zeytin ağaçlarına baktığımda aralarından hızla koşarak uzaklaştığımı düşünürüm. Nereye giderim nefes nefese koşarak? Dağların hemen üzerinde pembemsi bulut kümeleri bulunur. Birkaç ağaç ovanın orta yerinde kalmış gibi duru. Kemal Tahir romanlarına, Necati Cumalı kitaplarına dönerim. Bir otelin akşamüzeri açılmış ışığını… Perdeyi çeker çirkin bir kadın. Aralık kalan camdan oturma salonunda siyah beyaz televizyonda haber seyreden otel müşterilerine servis yapan çirkin garsonu görürüm. Sonra zeytin ağaçlarının rüzgârda sallanan yaprakları arasından bir kadın yüzü çıkagelir. Bahçedeki masada porselen demlikte bekleyen çaydan fincana boşaltırım. Doldurduğum fincanlardan birini kadının gözlerine bakarak uzatırım. Sesi üşür teşekkür ederken...