Eserlere Göre Listeleme

"Bugün çocuğu cephede bulunan bir anne de çocuğu canavarlar tarafından parçalanmış tarih öncesi bir anne gibi kuduz bir acı hissetmiştir. Biz kadınlar hangi yaştan, hangi ırktan, hangi asırdan olursak olalım hep aynı şekilde hisseder ve aynı şekilde muhakeme yürütürüz. Dikkat ederseniz görürsünüz ki, biz kadınlar diktatör bir devlet idaresinde kurulmuş gizli bir cemiyetin azalarına benzeriz." Daktilo Nebahat, Suat Derviş'in 1930-38 yılları arasında kaleme aldığı, kadın karakterleri merkeze alan öyküleri bir araya getiriyor. Kariyeri boyunca neredeyse yalnız kadınları yazmış, öykülerine, romanlarına kadın ana karakterler seçmiş Derviş. Dahası yazıları, söyleşileri, röportajları ve anketleriyle de kadınları görünür kılmış. Bu efsane kadın, henüz otuzlu yıllarda tüm bu ezber bozan kadınları yarattığı için sizleri kendisine hayran edecek, henüz etmediyse. Suat Derviş'in kadın karakterleri, onların hayata ve aşka bakışı, mücadelesi bugün de güncelliğini, gücünü koruyor. Zaten Derviş'i büyük bir yazar yapan tam da bu. Bige Bilgen de kitapta yer alan "Suat Derviş'in Kadınları" başlıklı yazısında, hem bu derlemedeki öykülerden hem de Suat Derviş'in yıllar boyu farklı gazete ve dergilerde çıkmış "kadın", "kadınlık" yazılarından bahsedip bu yazılardan üçünü bir araya getiriyor.

Yerleşik yabancılığın acısı Öz düşmanları kendilerinin sevgisiz bilisiz ve acımasız kabukluların zincirlediği kara tamlama. Bir neden yabancıya? Bir neden yerleşiğe? Bir neden yerleşik yabancıya? Susturduklarından sonsuzun dilini, Dışıyla gerçeğin çizgisini kalın koca leş doğrusuyla belirleme. Bakıldığında göz değirmisinden bir çiçek dürbünün değil midir renklenme olasılıkları tabanında görülen parçacıkların yoksamak kurutan kısır umutları, geleneksel tanrıları, sürülerin çorak gerçekliğini ve kanatlanarak yaşamak kendi dağılımında...

Gündüz, Batıhan ve Doğan… Üç çocuk… Birlikte kardeş gibi büyüdüler. Yuvaları dağılınca onlar da dağıldı. Bir bozkırda, ayrı ayrı yollara düştüler. Birinin yoluna karanlık bir koyak çıktı. Birinin yoluna dağ gibi yükselen, aşılmaz bir kaya. Birinin yoluna gizemli, geçilmez bir deniz… Geri dönemezlerdi. O engelleri aşmak zorundaydılar. Peki bu yolların ucunda onları neler bekliyordu? Artık birbirlerini hiç mi göremeyeceklerdi?

Yirminci yüzyılın en ünlü öykücülerinden Marcel Aymé’nin dünya çocuk yazınında apayrı bir yeri vardır. Daldaki Kedinin Mavi Masalları ve Daldaki Kedinin Kırmızı Masalları’nda toplanan öykülerinde küçük bir çiftlikte yaşayan iki küçük kızkardeşin: Delfin ile Marinet’in günlük yaşamlarını anlatır. Küçük kızların yaşadıkları olaylar sıradan olaylar, karşılaştıkları sorunlar sıradan sorunlardır. Ama yaşamlarına her birinin kendine göre düşünceleri ve becerileri olan, üstelik insanlar gibi konuşan, tartışan, gerekince olağanüstü işler de başaran tavuklar, horozlar, tavus kuşları, kediler, köpekler, kurtlar, tilkiler de karışınca, hem çok ilginç, hem çok eğlenceli bir masal dünyası açılır önlerinde. Marcel Aymé de bunları öyle güzel anlatır ki, biz de aralarına katılır, ilginç serüvenlerini onlarla birlikte yaşarız.