Basit Katalog

Biliyorum ki, şu an size hayatınız tekdüze gelmekte. Basit, bayağı, sıkıcı. Hatta, neden bunları yaşıyorum, dediğinizi duyabiliyorum. Sıradan bir hayatınız var. Her gün uyanıyor, aynı şeyleri yapıyor, uyuyorsunuz. Kendinizi katı kurallar içine hapsedip, aynı oyunu oynayıp duruyorsunuz. Hırslar, kızgınlıklar, yarışlar eşliğinde sevgiden yoksul, mutsuzluktan varsıl zaferlerinizi kutluyorsunuz. Hiç beklemeden bindir çeşit maske edinip, bin bir isme, şekle bürünüyorsunuz. her şeyi sıradan hayatınızı koyu renkli gölgelerinizden korumak içim yapıyorsunuz. korunmak için bir başkasının el uzatmasını istiyorsunuz. Bekliyor, istiyor, ihtiyaç duyuyor, edinemiyor, isyan ediyorsunuz. Ailenize, hayatınıza, yaradana… isyan ediyor, öfke duyuyor, mutsuz oluyorsunuz. Dilinizden dökülen, bunları yaşamak için, hak etmek için ne yaptım, diye başlayan cümlelerin peşinden gidip, yüreğinizde fırtınalar estirip yağmurlar yağdırıyorsunuz. Oysa başınızı ellerinizle yarattığınız mutsuzluk çukurundan bir çıkarabilseniz, sağınıza solunuza bir bakabilseniz hiç de mutsuz, kaybetmemiş, yenilmemiş, bitap düşmemiş, harap edilmemiş olduğunuzu fark edeceksiniz. İki eliniz, iki ayağınız, gören iki gözünüz, duyan iki kulağınız olduğunu fark etmek!.. Bedeninizdeki tüm uzuvların, organların, sinirlerin doğal sağlık halinde çalışmasından bahsediyorum size. Öyle ya, Her şeyin başı sağlık, derler altını üstünü çize çize. Peki, siz ne kadar farkındasınız? Hiçbir çaba sarf etmeden sahip olduğunuz varsıllığınız sizin için ne kadar kıymetli? Ne ölçüde değerli? Mutluluk derecelendirmenizde ne kadar önemli?

İngilizce Öğrenenler İçin İngilize Türkçe Hikay Kitabı

Sevilen felsefeci Wilhelm Schmid Dokunmanın Gücü Üzerine’de, insan türü için hem biyolojik hem sosyal açıdan hayati bir kavramı ele alıyor. Yazar analogdan dijitale doğru evrilen hayatımızda, dokunmanın gücü üzerine bir kez daha etraflıca düşünmeyi öneriyor.

4724 beyitten oluşan mesnevi tarzında yazılmış bu eserde Attar, insanın hakikati bulma çabasını anlatır. Hakikat yolunun yolcuları kuşlarla simgelenmiştir, her biri ayrı bir insan karakterini temsil eder. Hüdhüd kuşu, bu kuşların önderi, yani mürşididir. Aradıkları simurg adlı efsanevi kuş ise, Allah´ın zuhur edip aşikar olmasıdır. Başlangıçta Simurg´a kuvuşmak isteyen kuşlardan kimi yola çıkmak istemez, kimisi ise yarı yolda vazgeçer ya da yolun güçlüklerine dayanamayıp ölür. Vahdet-i Vücud´a ulaşanlar ise, ´halkın Hakk´ın zuhuru, Hakk´ın halkın bütünü olduğunu´ idrak edecektir.

57. Alay, muharebe meydanında var olmak için ölüme meydan okumuştu. Ölmekle hayat bulacağını çok iyi anlayan kahraman alayımız, bu sebepten Arıburnu Çıkarması'nın ilk iki gününde üçte ikilik mevcudunu yitirmişti. Çok iyi hatırlarım; bölüklere kumanda edece subay bulumayınca, tabur imamlarına kumandanlık görevi verilmişti." Onlar Çanakkale Cephesi'nden sonra yine ateşe atılmak için sekiz haftalık bir yolculuğun ardından tam 33 bin asker ile Galiçya'ya gittiler. Vatanları için olmasa da, savaşmaya mecburdular. Görevlerini hakkıyla yerine getirdiler. Bu görev esnasında tam 12 bin şehit verdiler, Bunlardan 95'i subay, 7 bini er idi. Diğerleri ise "kayıp" diye tarihe geçtiler. Süleyman Nazif'in dediği gibi, Çanakkale bundan sonra bir isim değil, bir tarih olacaktır. Galiçya da onun zeyli. İsmail Bilgin'in kaleminden, vatan topraklarından kilometrelerce uzakta savaşan askerlerimizin, 57. Alay'ın öyküsü...

İstanbul Boğazı’nın derin sularında yüzyıllık uykularından uyandırılan gazozların, sodaların ve içkilerin gün ışığına çıkarılan öyküleri anlatılıyor Boğaz’ın Dibini Eşeleyen ŞİŞE DELİSİ’nde. Kitabın yazarı Hakan Kabasakal, hem okullu hem de alaylı profesyonel bir dalgıç ve deniz biyoloğu aynı zamanda. Kendisi otuz yılı aşkın süredir Boğaz’ın derin karanlığına dalıp çıkıyor ve hayatını sürdürmek için ihtiyaç duyduğu gelirin bir kısmını, dibe takılıp kalmış hurdaları gün ışığına çıkararak kazanıyor. Derinlerdeki ekmek kavgası sırasında, eski İstanbulluların yaşamlarından gelip geçmiş ve en sonunda Boğaz’ın dibini boylamış markalar da çıkarmış karşısına. Onlara karşı duyduğu ilgiyi “Görmezden gelmem onları. Her biri sanki kendi hikâyesini fısıldar, geçmişini anlatır...” diyerek ifade ediyor. Yazar eski markaların peşindeki serüveni sayesinde, geçmişteki hemşerilerimizin tüketim alışkanlıklarını ucundan kıyısından öğrenme fırsatı bulurken, zamanla artan bir hikâye dağarcığına da sahip olmuş. Boğaz’ın dibinde unutulmaya terkedilmiş asırlık çöpler yazara göre, şehirdeki kadim tüketim alışkanlıklarını açığa vuran birer belge aslında! Kentin köklü geçmişiyle kıyaslandığında en fazla bir asırlık küçük bir zaman dilimini anlatan cama yazılmış hikâyeleri Boğaz’ın Dibini Eşeleyen ŞİŞE DELİSİ’nde derleyerek değerli okurlara sunuyor.

Nobel Ödüllü yazar Necib Mahfuz'un en bilinen ve sevilen romanlarından Miramar, farklı ekonomik ve politik görüşlere sahip bir grup insanın yaşamları ve ilişkileri üzerinden 1960'lı yılların Mısır'ını çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Her biri farklı sebepler yüzünden sürgün hayatına mahkûm altı karakter, İskenderiye'de, eski görkemini yitirmiş Miramar Pansiyon'da bir araya gelirler. Hikâyenin ana kahramanı, köyünden kaçıp pansiyona sığınan ve okuma yazma öğrenip kendisini özgürleştirmeye kararlı bir genç kadın olan Zühre'dir. Pansiyon sakinlerinin onunla kurdukları ilişki dönemin sosyal ve siyasi gerçeklerini yansıtır. Miramar, çeşitlilikle çatışmanın iç içe geçtiği büyük bir ev, bir ülke metaforu olarak akıllarda yer edecek, güçlü bir roman. Tüm saygın romanlar gibi, Miramar gazetelerdeki binlerce yazının ya da televizyondaki belgesellerin yapamadığını başararak bize bir ulusun psikolojisini yakından tanıma ayrıcalığını bahşediyor. -John Fowles- Necib Mahfuz'un eserlerinde, ülkesinin durumunu doğrudan ve açıkça anlatmak üzere kalemini kullanan edebiyatçılara özgü bir metafor duygusu var. Kitapları Mısır'a ve halkına duyduğu sevgiyle dopdolu, öte yandan son derece dürüst ve gerçekçi. -Washington Post-

Artık bir şey yapmam için bir neden olmadığına göre, bir şey yapmamam için de bir neden yoktu. Değer yargılarını ve sonuçları düşünemeyecek kadar zom ve mutluydum. Sadece ve sadece dürtülerimle ve arzularımla alakadar olmak istiyordum... Elia Kazan’ın bu unutulmaz romanı konforlu hayatların iç dünyasına, zenginliğin ve kurumsallığın saçmalığına ve çağdaş iş yaşamının nasıl bir hapishane olduğuna yöneltilmiş bir hançer adeta. Romanın kahramanı Eddie, Türkiye’den Amerika’ya göç etmiş Yunan kökenli bir ailenin oğludur. Amerika’da yeni isimler almak, yeni hayatlar kurmak aileyi yalnızca bir yere kadar mutlu etmiştir... Eddie, yıkıcı aşkı tanıdığı zaman, aile, para, ün, kariyer, bir anda değersizleşir... Elinizden bırakamayacağınız, güçlü, sarsıcı bir roman... (Tanıtım Bülteninden)

Şikayetler başarının anahtarıdır. 'Her Şikayet Bir Armağandır"ın ilk baskısında, devrim niteliğinde bir açıklama yapılmıştı: Müşteri şikayetleri; firmaların ürünleri ve hizmet yöntemlerini, hızlı ve pahalı olmayan bir yoldan, daha güçlü rekabet edebilir hale getirebilmeleri ve pazara odaklanmaları konularında yardımcı olan çok değerli, geri bildirim mekanizmalarıdır. Janelle Barlow ve Claus Moller, gerçek yaşamdan alınmış sayısız örneklerle siz hayır demek zorunda kalsanız bile şikayetlerin nasıl yönetilirse firmanızın yararına ve müşterilerinizin tatminine yönelik olabilceğini tam bir doğrulukla gösteriyorlar. Elinizde ikinci baskıda yeni bölümlere yer verildi. Bunlar: İnternet üzerinden alınan ve cevaplanan şikayetler; doğrudan kişiliğinize yöneltilen şikayetler karşısında ne yapmalısınız, bunları nasıl birer avantaj haline getirebilirsiniz ve ayrıca masanın karşı tarafına geçip müşteri olduğunzda şikayetlerini yağıcı ve etkin bir biçimde nasıl ifade edebilirsiniz. Yeni eklenen bu bölümlerin yanı sıra önceki metinler de esaslı bir şekilde yenilendi, pek çok yeni örnek, yöntem ve stratejiyle desteklendi. "Bu kitabın ilk baskısı bir mücevherdi. Yeni ve tamamen güncelleştirilmiş bu baskısı ise daha da iyi. Yani örnekler aynı zamanda yapıcı, can alıcı ve eğlendirici. Araştırma sonuçları ise başlı başına okunmaya değer. Müşterilerinin şikayetlerini dinlemek konusunda kuşkuları olan herhangi birini sarsıp kendine getirecek nitelikte"

Prenses Leah, Zümrüt Deniz Dünyası'nı ziyaret edecekleri için Çok heyecanlı! Orada bulunan altın denizatını görmek için sabırsızlanıyor. Peki ya korkunç ikizler bu geziyi mahvederse?

13 Temmuz 1942 sabahında, Alman 101. Yedek Polis Taburunun adamları Josefow isimli bir Polonya köyüne giderler. Çoğu, ileri yaşlarından ötürü doğrudan cepheye gönderilmemiş, aile babası sıradan adamlardı. Sivil yaşamlarında işçi, esnaf, zanaatkâr ya da memur olan bu adamların kahir ekseriyeti, Almanya’nın o dönemlerde Nazi ideolojisine görece en kapalı şehri Hamburg kökenliydi ve zihin dünyalarının büyük bir kısmı Weimar Cumhuriyetinde şekillenmişti. Ancak, 13 Temmuz gecesinden itibaren 16 ay içerisinde, bu sıradan adamlar acımasız birer katile dönüşecek; 38.000 Yahudi’yi enselerinden vurarak katledecek ve 45.000’inini de Treblinka’daki gaz odalarına göndereceklerdi. Toplamda 500 adamdan oluşan bir tabur, 83.000 Yahudi’nin ölümünden sorumlu olacaktı. Fevkalade özenli bir arşiv çalışmasının ürünü olan bu eserinde Christopher R. Browning, 101. Yedek Polis Taburunun adamlarının ‘‘Nihai Çözüm’’e katılımlarını yine onların ağzından ve dönemin tanıklıklarıyla ortaya koyuyor. İnfazların durumsal unsurlarından, grup psikolojisine, mutlak itaat kültürüne ya da bunun dayatılmasına, oradan Yahudi karşıtlığının ya da Nazi doktrinin Alman toplumunu nasıl biçimlendirdiği iddiasına dek bir dizi faktörü titizlikle inceleyen Browning, böylece, sıradan insanların olağanüstü insan dışılık kapasitesine ilişkin, bugün de geçerliliğini koruyan sarsıcı bir tablo sunuyor.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Kültür Sosyolojisi Dersidir.

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Göç Ve Sosyal Hizmet Dersidir.

“XXI. yüzyılın başında nasıl bir dünyada yaşıyoruz? Çalışmanın üzerine kurulmuş olduğu varsayım ve benimsemiş olduğu perspektif, devlet(ler)in konuya ilişkin konumuna verdiği önemi açık bir biçimde ortaya koymaktadır. Bu, mutlaka klasik bir XIX. yüzyıl devletinden farklı ve giderek daha da farklılaşacak olan bir devlettir. Ama bu, her şeye rağmen, egemen/otonom konumu türdeşlerince (genellikle) yaygın kabul gören ve diğer uluslararası aktör kategorilerinden (en yaygın anlayışa göre) meşru, organize ve yaygın bir şiddet kullanabilme tekeline sahip olma özelliği ile ayrılan bir devlettir. Bütün diğer gelişmelere rağmen, devletin bu geniş toplum kesimlerince meşru olarak görülen “şiddet kullanabilme tekeline sahip olma” özelliği mevcut oldukça, içerisinde yaşadığımız dünya Thomas Hobbes’un Leviathan’ındaki kadar anarşik olmasa da her halde Immanuel Kant’ın Sürekli Barış Tasarısı’ndakine hiç benzememektedir. Bizimki, ikili bir ayrımda birincisine daha yakın olmakla beraber “kontrollü anarşi” olarak adlandırılabilecek bir zemindir. Buradaki “kontrol”ün başlıca iki anlamı vardır. Kısa yoldan ifade etmek gerekirse, bunlardan bi-rincisi güç dengesi, ikincisi ise uluslararası hukuk ve evrensel nitelikli ahlaki ve moral değerlerdir. Günümüzde (en azından ve ne yazık ki henüz) bunlardan birincisinin belirleyiciliği sözetmeye gerek olmayacak kadar açıktır. İkinci kategoriden kontrol öğeleri, her ne kadar son onyıllarda giderek gerek yaygınlık gerekse derinlik anlamında özellikle Avrupa coğrafyasında önemli uygulama zeminleri bulabiliyor olsalar da uluslararası sistemin bütününde (henüz) ancak birincinin çizdiği limitler arasında bir anlam ve öneme sahip gözükmektedir.”

"Aşk yanmakmış; geç anladım.Dönsem en başa, bir daha yanardım!" Aşık olacaksın, İstiyorsan dipdiri yaşamak. Seveceksin sınırları yok edip, Güleceksen yürekten Hesap yapmayacaksın. Aşık olacaksın Pulsuza, çulsuza, Ama yürekli, bilekli topraktan bir insana. Aşkı yaşayacaksın Bir bakışta, kaçışta, bir nazda. Aşık olacaksın, Rengini yitirmiş solgun dünyada. Dipdiri yaşayacaksın duyguları. Seveceksin cepsiz, kasasız, tasasız bir insanı. Toprağa yakın, topraktan olmuş bir insanı. Aşk varsa yüreğinde, Uzayda balayı yaşarsın, İki göz evinde.

Romantizm ilkelik ve saflıktır; o gençliktir, yaşamdır, doğal insanın coşkulu yaşama duygusudur. Fakat aynı zamanda o, solgunluk, ateş, hastalık dekandans ve "yüzyılın hastalığı"dır. Romantizm ölümdür. O, yaban grotesk, mistik, doğa ötesi, ay ışığı, büyülü şatolar, devler, akan su, karanlık, karanlığın güçleri, akıldışılık ve söylenemeyendir. O, aynı zamanda, aşinalık, gelenek günlük doğanın gülen yüzdeki neşedir. O, antik, tarihsel, Gotik katedrallerdir. O, yeniliğin peşinde olmak, devrimci değişim, şimdiyi yaşama tutkusu, bilgiyi reddediş, geçmiş ve gelecek, zamansızlığın bilincidir. O, nostalji, rüya, tatlı ve acı melaknoli, yalnızlık, sıla hasreti, yabancılaşma duygusudur. Romantizm hem Tanrıya inanmak hem de ona isyan edecek gücü kendinde bulmaktır. Romantizm, dinin estetize edilmesi, sanatın ilahileştirilmesidir. Romantizm bir muammadır.

Hayat yolculuğunda yuva kuran çiftin mücadelesi daha çok kadının rol aldığı eşi için verdiği mücadeleyi başlıklar altında yer verdiğimiz konularımız yeri geldi ağlattı, yeri geldi mutlu etti… Hayata tutunması gereken kadınlarımıza ufak yaşanmışlıklar üzerine örneklerimizi vermeye gayret ettik. Yaşanan olaylara artık bir dur demenin zamanı geldi ve geçiyor bile…

İşe gidip gelirken kullandığım 145T Beylikdüzü- Taksim çift katlı otobüsünün müdavimleri vardır. Ben de üç yıla yakındır onlardan birisi olmuştum. Trafik yüzünden kendi aracımla gitmek yerine, çift katlı otobüsü tercih edişimin birden fazla nedeni vardı. Trafik stresi yaşamıyordum. Bolca kitap okuyor, uykum gelince uyuyabiliyordum ama tüm bunların dışında değişik hayatlara dair gözlem yapabiliyor, hayal kurabiliyor, bir şeyler yazabiliyordum. Son dönemde yabancı uyruklu yolcular ve aşırı kalabalık yüzünden biraz tadı kaçsa da uzay boşluğundaki son gezegen olarak tanımlanan Beylikdüzü'ne gitmenin en konforlu toplu taşımasıydı 145T. Otobüs akşam dönüşte müdavimleri dışında birilerini de toplamaya başlamıştı. Bunlar; biz zamanında çok çektik, bari onlar rahat etsin kuşağı anne babalarıydı genelde. Garip bir telaşa düşmüşlerdi. Ne telaşı derseniz çocuklara karne hediyesi alma telaşı. Çocuklar, özel okullarda, hafta sonu gidilen dershanelerde, yetmezmiş gibi eve gelen özel hocalarla çok yoruldular. Anneler babalar da ellerini ceplerine atsınlar biraz. Gerçi o eller, o ceplerden hiç çıkmıyor ama gene de karne gününe özel, ekstra atsınlar. Dönem bitti bir şey olmaz. Bu telaşı görünce bir yandan da çok şanssız bir kuşak olduğumuzu düşündüm. Neden derseniz babaların az kazandığı zamanlarda çocuk, çocukların çok harcadığı zamanlarda baba olduk da ondan.

Orta yaş krizi alameti kırmızı Ferrari hakkında Carl Jung’un neler diyebileceğini merak etmiş miydiniz? Ya da B. F. Skinner’ın, neden sürekli telefonunuzu kontrol ettiğinizi açıklarken söyleyebileceklerini? Bay/Bayan Doğru’yu ararken, hiç Erich Fromm’dan yardım istemek aklınıza geldi mi? Kısmen psikolojiye giriş kısmen de hayat kılavuzu sayılabilecek bu kitap, neden olduğunuz kişi olduğunuz, yaptığınız şeyleri neden yaptığınızla ilgili aydınlatan ve iç görü kazandıran bilgiler sunuyor; Melanie Klein, Donald Winnicott, Fritz Perls ve daha pek çok psikanalist ve psikoloğun bu konulardaki tavsiyelerine yer veriyor.

Bir kenti anlamak o kente doğru yolculukla başlar. Her kentin bir belleği ve kimliği vardır ve birbirinden farklıdır. Sözler, yazılar ve anılar bu kimliğin önemli bir parçasıdırlar. Hüseyin Yeter Şakar, seksen yılın birikimiyle Bodrum’a dalmış ve kucak kucak anılar çıkarıp kitaplaştırmış. Anılar sonsuz bir hazinedir ve bir okuldur aynı zamanda. Gösteren, tanıtan, öğreten bir okul… Hayatımızda muhtemelen hiç görmediğimiz ve göremeyeceğimiz birinin hayat hikâyesine, ailesine, sevgilisine, acısına, kederine tanıklık etmektir. Gün ilk ışıklarıyla aydınlatırken sabahçı kahvesinde ya da akşam güneşini batırırken masa başında uzun uzun anlatılanı dinlemektir. Zamanın gizemine yolculuk yapmaktır ve asıl yolculukların arkamızda değil, önümüzdeki yollarda olduğu sonucunu anlamaktır. Anılar insanı oluşturan, karakterini yaratan, kendisini ve sınırlarını tanımasını sağlayan yaşamdan biriktirdiklerimizdir. İçimize yaptığımız bir yolculuk ve kendimize dokunmaktır. İçeri davet etmemiz gereken, kapımızda bekleyen misafirlerdir onlar.

Dünyanın en tehlikeli bölgelerinden birinde 7 yıldır iç savaş hüküm sürmektedir. Türk ordusu yanında hiçbir müttefik devlet olmadan bölgeye giriş yapar. Bölgede görevliler arasında Yüzbaşı Alparslan'ın komutasındaki 6 kişilik Özel Kuvvetler timi de vardır. Tim, aralarına katılan Yüzbaşı Pilot Onur ile birlikte Türk ordusuna karşı kurulan büyük bir tuzağı ortaya çıkarır. Tuzağı bozmak için zorlu şartlarda vatan millet uğruna teröristlere karşı yaşam savaşı veren tim için asıl sınav, vicdanını kaybetmeyip insan kalmayı başarabilmektir.

Biliyorum ki, şu an size hayatınız tekdüze gelmekte. Basit, bayağı, sıkıcı. Hatta, neden bunları yaşıyorum, dediğinizi duyabiliyorum. Sıradan bir hayatınız var. Her gün uyanıyor, aynı şeyleri yapıyor, uyuyorsunuz. Kendinizi katı kurallar içine hapsedip, aynı oyunu oynayıp duruyorsunuz. Hırslar, kızgınlıklar, yarışlar eşliğinde sevgiden yoksul, mutsuzluktan varsıl zaferlerinizi kutluyorsunuz. Hiç beklemeden bindir çeşit maske edinip, bin bir isme, şekle bürünüyorsunuz. her şeyi sıradan hayatınızı koyu renkli gölgelerinizden korumak içim yapıyorsunuz. korunmak için bir başkasının el uzatmasını istiyorsunuz. Bekliyor, istiyor, ihtiyaç duyuyor, edinemiyor, isyan ediyorsunuz. Ailenize, hayatınıza, yaradana… isyan ediyor, öfke duyuyor, mutsuz oluyorsunuz. Dilinizden dökülen, bunları yaşamak için, hak etmek için ne yaptım, diye başlayan cümlelerin peşinden gidip, yüreğinizde fırtınalar estirip yağmurlar yağdırıyorsunuz. Oysa başınızı ellerinizle yarattığınız mutsuzluk çukurundan bir çıkarabilseniz, sağınıza solunuza bir bakabilseniz hiç de mutsuz, kaybetmemiş, yenilmemiş, bitap düşmemiş, harap edilmemiş olduğunuzu fark edeceksiniz. İki eliniz, iki ayağınız, gören iki gözünüz, duyan iki kulağınız olduğunu fark etmek!.. Bedeninizdeki tüm uzuvların, organların, sinirlerin doğal sağlık halinde çalışmasından bahsediyorum size. Öyle ya, Her şeyin başı sağlık, derler altını üstünü çize çize. Peki, siz ne kadar farkındasınız? Hiçbir çaba sarf etmeden sahip olduğunuz varsıllığınız sizin için ne kadar kıymetli? Ne ölçüde değerli? Mutluluk derecelendirmenizde ne kadar önemli?

Hakikat Meydanı'nın zanaatkarları Büyük Ramses'in ölümünden beri büyük bir tedirginlik içindedir. Köy, "bilge kadın" olarak anılan Işık'ın tüm çabalarına rağmen tehlike altındadır. Suskun Nefer, yolsuzluk ve zorbalıkla suçlanmaktadır. Ayrıca İki Ülke'nin başkenti Per Ramessu'da dönen dolaplar iktidarı zayıflamakta, saray tarafından yapılan yiyecek ikmalinin kesintiye uğraması, zanaatkarların aletlerine düzenlenen sabotajlar, maden rezervlerinin gitgide azalması ve sınırlarda toplanan düşman orduların güç birliğine gitmesi köyü adım adım uçurumun eşiğine sürüklemektedir. Christian Jacq bu sürükleyici romanda, günümüzden binlerce yıl önce Mısır'da gerçekleşen komplolar, hırsızlıklar cinayetler ve suistimallerle baş etmek zorunda kalan kahramanların macerasını anlatıyor.

“Wells’in hiçbir zaman hayal edemeyeceği Zaman Makinesi’nin ta kendisi.” – Brian Aldiss Nebula En İyi Kısa Roman Ödülü “Korku Olmadan Din Hayatta Kalamaz.” Tolkien sonrası fantastik edebiyatın öncü ve en önemli yazarlarından olan Michael Moorcock yalnızca yarattığı efsanevi karakteri Elric’le değil, Yeni Dalga akımının yükselmesine sebep olan editörlüğüyle de türün kaderini doğrudan etkilemiş ender yazarlardan. Moorcock’ın kendi sınırlarını bile zorlayıp tabuları yerle bir ettiği bilimkurgu kitabı İşte İnsan ise Jungcu psikoloji temel alınarak yazılmış en cüretkar zaman yolculuğu romanlarından biri. Kafası sorularla dolu, problemli bir genç olan Karl Glogauer, İsa Peygamber’in son aylarına tanıklık etmek için zaman makinesiyle 1970 yılından M.S. 29 yılına yolculuk eder. Kutsal Topraklar’da Vaftizci Yahya ile karşılaşan Glogauer, bu mucizelerle dolu bölgede Nasıra’ya ulaşmak ve İsa’yı bulmak için yola çıkar. İsa’yı bulduğunda ise hikâye oldukça çetrefilli bir hal alır zira bu tarihi figür, Nasıra’da bir marangoz dükkanının gölgelerinde saklanan ve değil peygamber olmak, hayatta kalmak için bile başkalarına ihtiyaç duyan bir insandır. Gelecekte vuku bulmuş geçmişinin peşini bırakmayan hayaletleriyle, insanlık tarihinin olması gerektiği gibi yaşanmasını sağlamak için harekete geçen Glogauer, hem yolculuğun sonuna hem de sorularının yanıtlarına adım adım yaklaşır. Tarih değişmesin diye tarihe müdahale etmenin bedeli nedir? Fikir mi gerçekliğin sebebidir yoksa gerçeklik mi fikrin? İşte İnsan, yanlış sorulara verilen doğru bir cevap.

Bitmiş Aşklar Emanetçisi-İclal Aydın Sana güzel bir yaz günü gelmiştim. Karlı bir sabahta gidiyorum. Beş mevsim yaşamışız beraber Beş mevsim bir "iç denizi" karartmaya yetti. İşte böyle sevgili... Biz artık seninle haritada iki küçük su lekesi... Hiçbir nehir kavuşturamaz bizi." İclal Aydın çok satan ve büyük bir beğeni kazanan kitabı Hayat Güzeldir den sonra, ikinci kitabı Bitmiş Aşklar Emanetçisi nde bu kez öyküleriyle sesleniyor okurlarına. Bu öykülerin kahramanları bazen bir şiire, bazen bir köşe yazısına, bazen de yazarın belleğine, yüreğine ya da hayal gücüne konuk oldular. Aşkları, yalnızlıkları, acıları, özlemleri, mutluluklarıyla... onları tanıyacaksınız belki. Kendinizi bulacaksınız onlarda... Zaten, Cem, Ayşegül, İclal, fark etmiyor. Hepimizin hayatı bitmiş bir aşktan geçiyor.

Kendinizi yalnız mı hissediyorsunuz? Kafanız hep karışık mı, ‘‘Ben ne yaptım ki? Yanlış mı davrandım?’’ gibi sorular kafanızı devamlı kurcalıyor mu? Sanki eskiden daha özgüvenli, mutlu ve geleceğe karşı ümidiniz vardı da şimdi yokmuş gibi mi düşünüyorsunuz? Kendinizi tanımadığınız hissine kapılıyor musunuz? Sık sık ağlama nöbetleriniz, sinir krizleriniz oluyor mu? Doğruları bildiğiniz hâlde, kendinizle yüzleşmekten korkup ve duygusal bağımlılıktan ötürü kendinizi partnerinize teslim etmiş gibi hissediyor musunuz? Sorun çıkmasın diye sustuğunuz, doğruluğunuzu savunacak, savaşacak gücü bile bulamadığınız oluyor mu? Mutlu bir yaşam biçimi için ümidiniz kalmadı mı? Çoğuna verdiğiniz yanıt “Evet” ise, bu kitabı mutlaka okumalısınız.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Toplumsal Tabakalaşma Dersidir.

Zonguldaklı şair Muzaffer Tayyip Uslu'nun yayımlanmış tek şiir kitabı olan "Şimdilik", günümüz şartlarıyla Yapı Kredi Yayınları tarafından tekrar basıldı. "Şair harcıâlem şeylere teşbih ve mecazlarla lâyık olmadığı bir değeri vermek için çabalıyan bir sahtekâr değil, bulanık düşünceleri berraklaştıran hakikat arayıcısıdır." 1946'da henüz yirmi dört yaşındayken, şair arkadaşı Rüştü Onur'la aynı kaderi paylaşarak veremden ölen Muzaffer Tayyip Uslu'nun kısacık yaşamında yayımlanan tek şiir kitabı Şimdilik'in Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan bu yeni baskısında dergilerde yayımlanan şiirleri ve yazıları da yer alıyor. Yoksulluğun, ince hastalığın "kısa kestiği", gencecik, naif bir şiir, yaşamın yaşamak fiiline değer biçen özüyle şimdi bizi bir kez daha selamlıyor. Sokakların ellerinden öperim Bana yaşamasını öğretmişlerdi Dost olsun, düşman olsun İnsanlara iyi günler dilerim

Emma Goldman, ya da herkesin bildiği adıyla 'Kızıl' Emma: Evlilik insan doğasına aykırıdır, esas olarak kadınları baskı altında tutmaya yarar ve bir kurum olarak kadınların cinselliklerini özgürce yaşamalarını engeller... Kadın ile erkek arasında aşkla kutsanmamış, doğal olmayan her türlü birlik fuhuştur. Kıskançlık ise, aşkın meyvesi olmaktan ziyade, erkeklere seks tekeli kurmayı sağlayan bir bahanedir... Teizm insan zihnine bir hakaret, ateizm ise hayatın, güzelliğin ve insan bilincinin en güçlü biçimde ve ebediyen onanmasıdır. Vatanseverlik, dünyamızın her biri demir parmaklıklarla çevrili, küçük parçalara bölünmüş olduğunu ve bazı özel parçalarda doğma şansına sahip olanların, üstünlüklerini başka parçalarda yaşayanlara göstermek için onlara savaş açma ve onları öldürme hakları olduğunu öngörür. Anarşizm insanın ufkunu açıp onu özgürleştiren bir güçtür; insanlara kendi yeteneklerine güvenmeyi, herkesin eşit ve güvenlikte olacağı bir hayat uğruna mücadele etmeyi, tek birimiz bile tutsaksak hiçbirimizin özgür olamayacağını öğretir.

Bu öyle bir yolculuk ki sonunda matematiği anlamak ve öğrenmek var... Eğer siz de matematiği öğrenme zamanınızın geldiğine inanıyorsanız buyurun. Evet, en uzun yolculuklara bile küçük bir adımla başlandığına göre... Artık siz de cesaretinizi toplayın ve ciddi ciddi yola koyulun. Yola çıkmadan önce bu olaya pozitif bakmayı öğrenin. Ve kafanızdaki matematik öğrenme ile ilgili tüm negatif düşünceleri yok edin. Daha önceki denemelerinizin nasıl sonuçlandığına değil şimdiki denemenize yoğunlaşın. Bir de, bu yolun zorluklarını değil, yolculuğunuz bittiğinde yaşayacağınız mutluluğu düşünün. Çalışırken yorulduğunuzda veya sıkıldığınızda şunu aklınızdan hiç çıkarmayın. Bu derse gerektiği gibi çalışıp da başaramayan öğrenci yok. Yeter ki ortalama bir zekâya sahip olunsun. Buna da sahip olduğunuza göre... Ama sabırsız olduğu için başaramayan çok. Siz, Daha önce defalarca matematik öğrenmeye karar vermiş olabilir ve her girişiminizde pes etmiş olabilirsiniz, Matematiği fobi haline getirmiş olabilir ve hatta nedenini bile bilmeyebilirsiniz, Matematiğin zor bir ders olduğuna inanmış ve bunu sadece matematik beyni (her ne demekse) olanların yapacağına inanıyor da olabilirsiniz, Belirlediği yüksek hedeflerden matematik yapamadığı için vazgeçmiş olanlardan da olabilirsiniz, Matematiği öğrenmek için bir sürü yer dolaşmış ama her seferinde ümidini kaybetmiş olarak başa dönmüş de olabilirsiniz, Matematiği öğrenme ümidiyle bilinçsizce bir sürü kitap alan ama açınca nereden başlayacağını bilmeyenlerden de olabilirsiniz, Tarih ve Türkçe derslerini rahatlıkla yaptığı halde matematiği neden yapamadığını bir türlü kavrayamayanlardan da olabilirsiniz, Matematiği çok zayıf olduğu halde bu problemini sınıf ortamında halledebileceğini sanarak semtin bütün sınıflarını dolaşmış da olabilirsiniz, Matematiğin ne demek olduğunu bile tam olarak bilmezken çevresindekilerin 'zor ders' yakıştırmalarından dolayı matematiğe karşı önyargısı olanlardan da olabilirsiniz, Matematiği sınıfta anlıyorum ama eve gidince yapamıyorum diyenlerden de olabilirsiniz, Matematiği anlıyorum ama işlem kabiliyetim kötü olduğu için yapamıyorum diyenlerden de olabilirsiniz, Aslında matematiğim iyi ama çok işlem hatası yapıyorum diyenlerden de olabilirsiniz, Ya da kendini kusursuz melek zannedip de öğretmeni, sistemi ve bilmem daha neleri suçlayıp başarısızlığına kılıf arayanlardan da olabilirsiniz, ... Her ne olursanız veya hangisi olursanız olun ... Önemli değil artık. Hepsi geride kalacak ve bunu artık başaracaksınız. Yeter ki elinizdeki kaynağın yönlendirmelerini dikkate alın. Evet, kesinlikle başaracaksınız. Ve işte şimdi tam zamanı... Halil İbrahim KÜÇÜKKAYA Bire Bir Öğretim Uzmanı

“İçim içime sığmıyordu, bir cinim vardı artık. Ne isteyeceğimi düşünmek için sakin bir yere gitmeliydim. Belki birinci sırada değildi ilk isteğim ama onu daha fazla görmeye dayanamadığım için Hasan’ın çok uzaklara gitmesini istedim Berhudar’dan. İsteyebileceğim o kadar çok şey varken böyle bir dilekte bulunmama çok şaşırdı. Kararlı olduğumu öğrenince dileğimi gerçekleştirdi. Akşama kadar Hasan’ın yokluğunu kimse fark etmedi. Herkes evine çekilince anlaşıldı ancak. Aramadık yer bırakmadılar ama yok, yok!" (Tanıtım Bülteninden)

"Ölümlü bir dünyada, insana yaraşır şekilde yaşamaktan daha iyi ne olabilir?" Roma’yı en iyi yöneten beş imparatorun sonuncusu olarak tarihe geçen Marcus Aurelius, stoacı bir filozof olarak sadece liderliğiyle değil, düşünceleriyle ölümsüzleşmiştir. Mutlu bir hayatın çok az şeye bağlı olduğunu ve ölümlü bir dünyada insana yaraşır şekilde yaşamaktan daha yüksek bir amaç olamayacağını hatırlatan Aurelius’un gösterişten uzak, yalın, basit ama mutlu bir yaşam üzerine inşa ettiği güçlü felsefesi, insanlığın binlerce yıldır süregelen mutluluk arayışına ışık tutmaya devam ediyor.

Kargo kamyonuna içi su dolu balonlar fırlatmayı veya topraktan solucan çıkarıp onu Bay Parker’ın posta kutusuna koymayı planlayamazsınız ki. Yapacaklarınıza önceden karar vermeye çalışırsanız mahvedersiniz. SONUNDA YAZ GELDİ... On iki yaşındaki Derek Fallon okul açıldığından beri yaz tatilinin hayalini kuruyordu; ancak haylazlıklarıyla anne ve babasını canından bezdirince tüm planları altüst oldu. Öğrenme kampı onun hayallerinin son buldugu yerdi. Elveda geç yatma saatleri, elveda su savaşları...“Eğlenceli, merak uyandırıcı ve komik bir kitap!

‘Ezelden beri insanlar kendilerine varoluşun anlamını sormuşlardır. Sadece yemek yemek, uyumak, üre mek, çalışmak ve eğlenmek için mi dünyadayız? Yoksa insan hayatının başka bir anlamı olabilir mi? Erkekler, kadınlar farklı dönemler boyunca farklı farklı yerlerde hep bu soruya cevap aramışlardır. Bilgilerinin ve de neyimlerinin bir sonucu olarak da birbirine yaklaşan cevaplar ortaya koymuşlardır. Derler ki, kısa varoluşumuz içinde en önemli şey, mümkün olan en iyi hayatı sürdürebilmek için kalbimizle ve aklımızla yaşamayı öğrenmektir. İnsanlığa erişebilmek, ruhumuzu gölge leyen ve başkasıyla ilişkilerimizi zehirleyen kötülükle ri yenebilmek için... İşte ‘bilgelik' dediğimiz budur. Soylu, bilinçli, aydınlık, sorumluluk yüklenmiş, sevgi dolu, uyumlu, adil, huzurlu, neşeli ve özgür bir hayat idealine yönelmek."

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Çocuk, Gençlik Ve Sosyal Hizmet Dersidir.

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Aile Terapisi Dersidir.

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Endüstri Sosyolojisi Dersidir.

Engin bir tevazu... Onun en önemli hasleti... Aslında onurlu bir insanda olması gereken bu haslet, birçok hasleti de özünde barındırır. Tevazu; reddedilmeyi, kırılmayı, rencide edilmeyi ve mahcup olmayı önleyen bir zırhtır. Siz bakmayın aşırısının gerçek sanılacağını söyleyenlere. Güzelliklerin ve iyiliklerin fazlasından zarar gelmez... Yazar, bu engin tevazuu içinde; eksilmeyen tebessüm, hoşgörü, saygı ve sevgiyi eriterek, ruhuna bir kadife kaftan olarak giydirmiştir... Bu güzel hasletleri özünde toplayan değerli dostumun, sevgiyle kadifeleşmiş merhametli bir yüreğinin, sımsıcak duygularıyla kaleme alınmış hikâyeleri… Çok fazla konuşmayan, duygularını daha çok gözlerindeki dostane bakış ve gülümsemesiyle ortaya koyan kardeşimiz, hikâyelerini kısa tutmayı yeğleyen bir yazardır... Kısa hikâye, şiir kadar zor olan bir türdür. Az sözle çok şeyler anlatır bu kısa hikâyelerinde... Kahramanları da bizlerden biridir zaten. Onlarla üzülür, onlarla seviniriz... Acıları bir başka verir. Acılar, hüzünlü bir tebessümdür. Tıpkı yazarının, anlamını ele vermeyen tebessümü gibi... Ben çok sevdim Salihoğlu'nun hikâyelerini. Okuyucular da çok sevmiş olmalı ki, daha ilk kitabının üzerinden henüz bir yıl bile geçmemişken, ikinci ve üçüncü kitabını sunmakta sanat dünyasına... Yolu açık olsun hikayecimizin... Sadettin KAPLAN Şair – Yazar

Gülme ve komik konusunda teorik yaklaşımlarda bulunan düşünür ve sanatçıların gülme ve komediyi, felsefi yaklaşımların, dışında ağırlıklı olarak tiyatro oyunları çerçevesinde ele aldıkları ve anlamlandırmaya çalıştıkları görülmektedir. Komediye, tiyatroya nispetle çok daha uygun ortam sunan film, gülmenin ve komikliğin tabiatının anlaşılması için çok çeşitli imkanlar sunmaktadır. Gülme teorilerinin zayıf yanlarının, hatta bazı kesinlik ifade eden yargılarının filmin zengin ifade imkankarı çerçevesinde yeniden sorgulanması ve zenginleştirilmesi gerekmektedir. Filmin sınır aşıcı özellikleri, özellikle tiyatrodaki dramın aksine mekan, zaman ve aksiyon birliği kurallarına uymak zorunda olmayışı, anlatımını dramla sınırlamayışı, sahne geçişlerinin ileriye ve geriye dönük olarak belirsiz oluşu, komedi ile izleyici arasındaki ilişkiye tiyatrodan çok farklı boyutlar katmakta, komiğin sınırlarını saydamlaştırarak zenginleştirdiği ölçüde tanımlanmasını daha da zorlaştırmaktadır. Zira dil tiyatroda karakteristik bir önem arz etmesine karşın, filmde tabiileşmekte ve arka plana itilmektedir. Filmde, açığa çıkarılmak istenen öz, kendini dilden ziyade dolaysız bir bedensellikte ifade etmektedir. Ayrıca filmin izleyicisini sadece oyuncuların aksiyonlarına değil, keyfice dönüştürülebilen çevresine, çevresindeki nesnelere, kendi zaman ve mekan modülasyonunun içine çekmesi, komiğin sadece duygusal zeka ile değil, aynı zamanda eleştiri, öfke ve etikle ilişkisinde öngörülen tanımlamalarını da tartışmaya açabilecek imkanlar sunmaktadır.

Yazı yoktu ama o vardı. Tekerlek icat edilmemişti ama o yerli yerindeydi. Dünya yaratılmamıştı ama o kasılıp gevşiyordu. İnsan henüz cennetteyken onunlaydı ve içindeki her şey de sevgi, aşk, vefa, iyilik, şükür, hamd, dostluk gibi erdemler üzerineydi… Âdem ata onun sesini dinleyip arzusunu giderme gayretine düşmeseydi belki de yolu yeryüzünde tövbelere, pişmanlıklara ve umutlara hiç evrilmeyecek; çevresi daralmalar ve genişlemeler, arınmalar ve kirlenmeler, yangınlar ve donmalarla hiç kuşatılmayacaktı. Şimdi? Aşk ve nefret, iyilik ve kötülük, saadet ve keder, iman ve inkâr... İnsana insan olduğunu artık bunlarla hissettiriyor. Bazen aydınlık, bazen karanlık; gören göz veya işiten kulak bazen… Göğüs kafesinde ahenkle her büzülüp genişlemesi bizi içten içe süratle değiştiriyor ve hâlden hâle döndürüyor. Bud-dub... bud-dub… bud-dub… Sesindeki ters-yüz oluş bile adıyla örtüşük: “Bir şeyi bir yönden öteki yöne çevirmek; renkten renge giriş, kararsızlık, durmadan dönüşüm ve değişim = KALP.” Kalbe dair ne varsa… İskender Pala’nın her zamanki yetkin kaleminden…

Reenkarnasyon binlerce yıllık bir inanç sistemidir ve her dönemde bu kavrama inananlar ile inanmayanları, adeta ideolojik bir tartışma içinde karşı karşıya getirmiştir. Bu tartışmanın her iki cephesinde bulunanlar da kendi savlarını kanıtlamak üzere, her inanç sisteminden veriler toplamışlar, yazmışlar, anlatmışlar, bitip tükenmek bilmeyen araştırmalara girişmişlerdir. Kendi kişisel bakışım çerçevesinde ''inananlar'' tarafında bulunmama karşın, sadece ''inanç'' olgusunun tatminsizliği içinde, reenkarnasyon meselesini, Türk ve yabancılardan oluşan bir grupla bilinçaltı çalışması yaparak içselleştirmek, sorularının yanıtlarını doğrudan bulabilmek hedefiyle yola çıktım. Bu araştırma, her şeyden önce benim kişisel yolculuğum ve kendimi bir şekilde ikna etme çabasıydı. Bu kitaptaki geçmiş yaşam öykülerinin, bu yolda daha geniş farkındalığa ulaşma çabası içinde olanlara katkı sağlamasını umut ediyorum. Dilek Karakuş

Bu kitapta Halûk Kırcı’nın toplam 27 yıl süren meşakkatli, dramlarla, traji-komik olaylarla dolu cezaevi yıllarının bir bölümünü bulacaksınız. Kitabında ağırlaştırılan ve çaresizliklerle örülen, inancı ve imanı güçlü olmayan biri için dayanılmaz uygulamalarla geçen/geçirtilen cezaevi yıllarını “donmuş zaman” olarak tanımlayan yazar, bu zaman diliminin iyi bir gözlemcisi olarak bizlere, yaşadıklarından ve yaşatılanlardan her biri diğerinden farklı “tablo”lar sunmaktadır. Yazar, zihninde “dondurduğu” yer, olay ve kişileri adeta “ısıtıp çözerek” algılarımıza servis etmektedir.

"Sanatsal pratiğimiz içinde, ama dilin dışında, söz olmayan bir yerlerde. Dillendirilemeyen dil ile işaret etme çabasıyla, ses katmanlarının izinde. Seslerin hassas tarifleri, ara sesler, gündelik yaşamda karşımıza çıkan, sözle işaret ettiğimiz ama söze dökülemeyen sesler. Baskın sesler değil, dikkatimizden kaçan sesler. Farklı bedenlere ait sesler. Hayvanlar, bitkiler, içimizdeki ve dışımızdaki mikro evrenler... Bize dayatılan sesler değil, dikkatimizi vermediğimiz sesler. Bir sesle birlikte farklı deneyimlere, farklı zaman ve mekanlara sıçrıyoruz. Çünkü çizgisellikle derdimiz var. Bir diğerini dinlemekle derdimiz var. Yok yok, tıkırtı deyip geçmek istemiyoruz. Genellemek istemiyoruz. Hassas olanın tarafındayız. Sesler biriktikçe ortak hafızaya dair bir şeyler görünür oluyor. Hem ortaklıklar hem farklılıklar beliriyor. Bir sözlük, bunları dinleme olanağını sağlar mı? Hem hafızayı hem de şimdiyle kurulan ilişkiyi canlandırabilir mi? Bir sanat formu olarak tarif, tanıklığın ifadesi olarak tarif. Ses hem kendisi hem kendisinin metaforu. Ehli yaşam pratiğinde ehlileşmeyenin izi. Kafada duyulan ses, o ses... Benim duyduğum sesle diğerinin duyduğu bir mi?"

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Küresel İklim Değişikliği Ve Atmosferik Afetler Dersi Ünite Özetleridir.

Enerji İnkılap Tarihi Deneme sınavı

Üzüm ve zeytinin, yağ, bal ve şarap küplerinin, kadırgaların, binbir şifalı otun en eski vatanı Urla. Dünyanın zalimliği ve insanın vahşiliğinden şüphesi olmayanları, dünyanın güzelliği ve insanın iyiliğine inandıran bir yer burası. Bir zamanların efsane gazetecisi, dünyaya küskün Oktay Onur Yortan’ın ise çocukluğunun huzurlu bahçesi. Dünyadaki değer yitimine isyan edip tüm kariyerinden ve hayatın yüklerinden vazgeçip sığındığı liman. Kaçıp geldiği geçmişinden ve eski güzel günlerin anısından seçip sakladığı eski aşkı Filiz Canan şimdi kıymeti bilinememiş, kaçırılmış bir mutluluk fırsatı artık. Söylenememiş sözlerin altında kalan koca bir ömürde ikisi de birbirinin hikâyesini yarım bıraktı. Ama okumaları ve bitirmeleri gereken asıl hikâye, Urla’daki o evin fotoğraflarından gülümseyen, sevgiyi bir yaşam direnişi olarak kucaklayan ve sıradanlığıyla bir hayat kahramanı olan Nona’ya ait. Nona’nın yaşadığı yüzyılın sonlarına yetişen Kerem ve Zeynep’in de dahil olduğu 48 saatlik maceraya sığan bir asırlık ömrün dökümünde, Nona sadece onlara değil, bu yüzyılın tüm insanlarına sesleniyor: “Acı dediğin taş, insan dediğin su gibidir. Taşın üstünden kayar gider, toprağa karışır. Taşa her vurduğunda acır canın. Ama toprakla buluştukça acın azalır. Acıdan sonra bir bakmışsın ki o toprakta ne çiçekler, ne hayatlar dirilmiş. Hem su deyip geçme; o su, taşı bile aşındırıp yıpratır.” Peki ya Oktay Bey? Karşısında oturan iki gence bütün kalbiyle, “Ölmekten değil yaşamaktan korkmamaktır kahramanlık,” derken haklı mı?

Hayat Gerçeğe Perde Kitap Açıklaması "Seni anlatacaktım...Senden söz edecektim...Ya da senden haberdar edecektim. Seni bilsinler istedim belki de...İsmini söylesem; kiminin aklında şımarık, kimininkinde uysal, kiminde cahil, kiminde ölüm, kiminde mazlum, kiminde zalim, kiminde genç, kiminde yaşlı, kiminde çirkin, kiminde güzel bir şeyler canlanacaktı. Herkes kendi aklından, kendi geçmişinden, kendi kitaplarından, kendi tarihinden, kendi açısından, yani "kendi"nden bir olta takacaktı sana...Rengini söylemeye kalksam; kimi kötü, kimi iyi, kimi yakan, kimi yanan, kimi duran, kimi koşan, kimi ayık, kimi sarhoş sanacaktı seni. Herkes "kendi" rengiyle boyayacaktı seni...Kokunu anlatsam; kimi hoş, kimi iğrenç, kimi hafif, kimi ağır, kimi çiçekli, kimi baharatlı sanacaktı seni. Herkes "kendi" burnuyla koklayacaktı seni...Tadını söylesem; kimi acı, kimi tatlı, kimi ekşi, kimi mayhoş, kimi tuzlu diyecekti sana. Herkes "kendi" dilinin bildiği bir tada benzetecekti seni...Huyundan söz etsem; kimi iyi, kimi kötü, kimi korkak, kimi cesur, kimi tembel, kimi çalışkan, kimi kahraman, kimi kaçak, kimi akıllı, kimi deli sanacaktı seni. Hepsi "kendi" kalbinin penceresinden seyredecekti seni… Baktım ki, neyinden bahsetsem "onlara", neyinden söz açsam "onlardan", neyini söylesem "onların" olacak; ne söylesem örtecek seni, sustum, hiç anlatmadım… Suskunluk bile herkesin karnında başka bir çocuğa gebeydi. Saklandım, beni gören seni bir şey zannetmesin diye…" Cem Mumcu, Binbir İnsan Masalları'na Hayat Gerçeğe Perde ile devam ediyor.