En Son Eklenenler

“Ezelden beri insanlar kendilerine varoluşun anlamını sormuşlardır. Sadece yemek yemek, uyumak, üre mek, çalışmak ve eğlenmek için mi dünyadayız? Yoksa insan hayatının başka bir anlamı olabilir mi? Erkekler, kadınlar farklı dönemler boyunca farklı farklı yerlerde hep bu soruya cevap aramışlardır. Bilgilerinin ve de neyimlerinin bir sonucu olarak da birbirine yaklaşan cevaplar ortaya koymuşlardır. Derler ki, kısa varoluşu muz içinde en önemli şey, mümkün olan en iyi hayatı sürdürebilmek için kalbimizle ve aklımızla yaşamayı öğrenmektir. İnsanlığa erişebilmek, ruhumuzu gölge leyen ve başkasıyla ilişkilerimizi zehirleyen kötülükle ri yenebilmek için... İşte ‘bilgelik’ dediğimiz budur. Soylu, bilinçli, aydınlık, sorumluluk yüklenmiş, sevgi dolu, uyumlu, adil, huzurlu, neşeli ve özgür bir hayat idealine yönelmek.”

"Akşam yemeğinde lokmalar boğazında büyümüştü. Hep düşünüyor, gözleri doluyordu. Yukarı odaya yatmaya gittiğinde gözüne uyku girmedi. O gün olup bitenleri tekrar düşündü. Sonra gözlerinin önüne tâ uzaklarda kalan Bergama’nın yolları ve anası, babası, kardeşi geldi. Babasının parayı aldığı anki hâlini hayal etti." Kemalettin Tuğcu Altın Bilezik kitabında; bir beceri, zanaat sahibi olmanın önemini, hayatta herkesin başına her şeyin gelebileceğini, insanların birbirlerini desteklemesi gerektiğini vurguluyor. Her kitabın arkasındaki sözlük ile yazarın kurduğu dünyayı bozmadan okurlara sunuyoruz.

BEŞ PSİKOTERAPİ ÖYKÜSÜ Yakınlığın acıtan doğasına dair dokunaklı ve cesur bir psikanalitik anlatı Birbirimize yaklaşmak istiyoruz ama çok yaklaştığımızda canımız yanıyor, geri çekiliyoruz. Bir yandan yalnızlık da başka bir acı. Peki o zaman nasıl seveceğiz, nasıl bağlanacağız, nasıl yaşayacağız? Amerikalı psikanalist Deborah Anna Luepnitz, bu kitapta, Arthur Schopenhauer’un ünlü “kirpiler” metaforundan ilhamla, insan ilişkilerinde yakınlığın çelişkili doğasını inceliyor. Schopenhauer der ki: Soğuk bir kış gününde üşüyen kirpiler, ısınmak için birbirlerine sokulurlar ama dikenleri birbirine batınca geri çekilirler. Yalnız kalınca yeniden üşür, tekrar yaklaşırlar. Sonunda aralarında ne çok uzak ne de çok yakın olacak, acıyı da sıcaklığı da dengeleyecek bir mesafe kurmayı öğrenirler. İşte bu kitap, tam da bu mesafenin nasıl bulunacağını sorgulayan, yer yer hüzünlü, yer yer umut dolu bir yolculuk. Luepnitz, terapist olarak çalıştığı vakalardan beş gerçek hikâye sunuyor. Eşinden ayrı yaşayan bir adam, kayıptan kaçan bir kadın, sokakta doğmuş bir çocuk, sevgiyi şiddetle karıştıran bir çift ve yakınlığı arzularken sabote eden bir genç. Her biri insan olmanın, sevilmenin ve sevmenin ne kadar karmaşık bir şey olduğunu gösteriyor. Yazar bu hikâyeleri anlatırken yalnızca psikolojik tahliller yapmıyor; Virginia Woolf’tan Freud’a, Lacan’dan Derrida’ya, psikanaliz, felsefe ve edebiyatı iç içe geçirerek okura derinlikli bir anlatı sunuyor. Hem akademik bir içeriğe sahip hem de son derece okunabilir bir dile sahip olan Schopenhauer’in Kirpileri, terapi odasından bir yansıma olmanın çok ötesine geçerek, hepimizin kırılganlıkla sınandığı bir hayatta, insani yakınlıkların hassas doğasını sorgulayan bir rehbere dönüşüyor. Bu kitapta ne aşk yüceltiliyor ne de yalnızlık kutsanıyor. Aksine, insan ilişkilerinin sıcakla acı, çekimle kaçış, bağlanmayla özgürlük arasında gidip gelen doğası büyük bir açıklıkla ele alınıyor. Okudukça kendi yaralarımızı da, başkalarının savunma duvarlarını da daha iyi anlamaya başlıyoruz. Schopenhauer’in Kirpileri, özellikle şu sorulara yanıt arayanlar için: Sevmek neden bu kadar zor? Neden çok yaklaştığımda korkuyorum, uzaklaştığımda özlüyorum? Birlikte ama yalnız olabilir miyiz? Terapide gerçekten ne olur? Birlikteliğe dair romantik masallardan çok, çıplak gerçeği merak edenlere… Kendi yaralarına hem merhametle hem dürüstlükle bakmak isteyenlere… Ve ilişkilerde hem sıcaklığı hem mesafeyi taşımanın yolunu arayanlara… Bu kitap, acının içinden geçen ama umudu da elinden bırakmayanlar için yazıldı.