En Son Eklenenler

Aileler, öğretmenler, toplum... Hepsi bizim için en iyisini istediğini iddia eder ve hepsi de bizi, olduğumuzdan farklı bir kişiye dönüştürmeye çalışır. Eğitim bunun için vardır: Bizi, daha iyi, daha gelişmiş, daha başarılı bir versiyonumuza dönüştürebilmek için. Egomuzu besleyerek, sahip olduklarımızı çoğaltarak kendimizi tamamlanmış ve mutlu hissedebileceğimize inandırıldık. Halbuki tüm bunlar, bizi kendimiz olmaktan ve dolayısıyla mutluluktan alıkoyar. Olduğumuz kişiden bir başkasına dönüşmeye dair hırsımızı, çabamızı bir kenara bıraktığımızda ise kendimizle karşılaşırız. Ve işte o an, yaşamın en büyük hediyesi ile kucaklaşırız. Artık kendimiz olmaya cesaret etmenin zamanı geldi.

Üstün bir zekâya, olağanüstü bir güzelliğe sahip olan Lou Andreas-Salomé, 1861’de St. Petersburg’da doğdu. Döneminin önde gelen düşünür ve sanatçılarını baştan çıkaran kadınlardan biri oldu. Nietzsche, Rainer Maria Rilke, ona delice tutkundular. Freud onun çekiciliğine kendini kaptırmıştı. Şaşırtıcı olan, erkeklerle birlikteliği sevdiği halde otuz beş yaşına kadar onların kendisine tensel olarak yaklaşmalarına izin vermemesiydi. Bu, erkeklerin cesaretini kırmaktan çok, Nietzsche’de olduğu gibi, onları deli ediyordu. İlginç olan, bütün dillerde Lou’ya pek çok sayfa ayrılmasına rağmen erkeklere karşı bu tutumu, aydınlığa kavuşmayan karanlık bir nokta olarak kaldı. Françoise Giroud, Lou, Özgür Bir Kadın’ın Öyküsü’nde, onun hastalıklı iffet duygusunu açıklayabilecek bir sav ileri sürüyor. Lou aşk ziyafetlerinin oburu olarak, ömrünün sonuna kadar bu açığı fazlasıyla kapattı, hem de hep kendisinden oldukça genç erkeklerle. Lou Andreas-Salomé, bir yazar; yaşadığı Almanya’da çok saygın bir psikanalist.. Avrupa’nın ilk özgür kadınlarından biri.. Kalemi ona maddi bağımsızlık ve sosyal konum sağladı. Ama asıl başyapıtı, bizzat kendisiydi.

Yaram Yanlış Yerde bir tür yeraltı felsefe kitabı. Altay Öktem'in hayat üzerine, ölüm üzerine, mutluluk, yalnızlık ve insan üzerine düşündüklerinden, yazdıklarından oluşuyor. Bu kitap, günlük yaşamın detaylarında dolaşırken, ruhun en derin yerlerine inen dikenli yazıların derlemesi. "Haklı bir savaş var mıdır, haklı bir terör eylemi var mıdır, peki savaşla terörün arasındaki sınır nedir? Bu soruların cevapları ve sağ kalanların yorumları değil, ölenlerin, ölüm karşısındaki duruşu ilgilendiriyor beni. Öldükleri anda, o kısacık zaman diliminde neler hissettiler? Ölürken, karşılaştığı ölümün doğru bir ölüm olduğunu düşünen bir tek kişi var mıdır acaba?" "Öpüşmek, çölde bir bardak soğuk su içmek, yalınayak kızgın kumlara basmak ve kaçarak kendine dönmek gibi gizemli, bir o kadar da ihtişamlı bir şeydir. Özellikle çölden söz ettim; azgın dalgaların savurup durduğu engin denizler, lacivert okyanuslar öpüşmeyi tarif edemez. Çünkü bütün dudaklar, gözle pek görülemeyen incecik çatlaklardan oluşmuştur. Çöl gibidir dudak. Oysa o ince çatlakları bebeklerin dudaklarında göremezsiniz. Çünkü zaman çatlatır dudağı. Her geçen gün çatlaklar artar ve yaşadığının kanıtı olarak, hayat bir çentik daha atar insanın dudağına. O çentik öylesine, sonsuza kadar durur orada. Güzel durur!"

Henüz hayatımın baharında, yetim kalmış çaresiz bir gençken, hiç hayal etmediğim bir şekilde zengin bir mirasa kondum. Bu hazır bulmuşluğun şımarıklığıyla kendimi, tuzaklarla dolu baş döndüren coşkulu bir alemin kucağında buldum. Dur durak bilmeyen bir çılgınlık içinde, etrafımı saran sahte dünya melekleriyle günümü gün ediyordum. Hızla uçuruma yuvarlandığımı gören yüreği yaralı annemin, her gün önüme geçerek gözyaşları içinde yalvarışlarını hiç önemsemiyordum. Kalbini bin parçaya bölerek kırdığım bu şefkat kahramanının, üzüntüyle alev alev yandığı bir anda, hiç beklemediğim bir şekilde davetsiz bir misafir kapımı çaldı. Asi bir evlat olarak, bütün varlığımı kaybedip dostları tarafından terk edilmiş bir halde ölümle kalım arasında can çekişirken buldum, kendimi... Yürekler parçalayan kabuslar zinciri de o zaman başladı. Ve ardından gelen korkunç bir son... Her şeye rağmen beni bırakmayan yalnızca o vardı. Meğerki beni bir annem sevmiş… Dayanabilen evlatlara…