En Son Eklenenler

Duyabilen Biri Olarak İşitme Engelli Ebeveynlerle Büyümek... İşitme engelli bir çiftin duyabilen oğlu olarak dünyaya gelen Myron Uhlberg’in öğrendiği ilk dil işaret dili, ilk işaret ise « Seni Seviyorum » oldu. Amerika’daki Büyük Kriz yıllarında bile Uhlberg Ailesi’nin sessiz evi, sevgi, sıcaklık ve iyimserlikle doluydu. Dışarıda ise durum tamamen farklıydı. Henüz Amerikan İşaret Dili kabul edilmemişti ve işitme engelliler görmezden geliniyor, aşağılanıyordu. Myron ebeveynlerinin işaretlerini İngilizceye, konuşmaları ise işaret diline çevirerek onların dış dünya ile iletişimini sağlıyordu. Myron bir gün, içinde büyüdüğü dünya ile ileride kendisinin olacak dünya arasında sıkışıp kaldığını fark etti… Sessizliğin Sesi, yazar Myron Uhlberg’in gerçek yaşamından anılar içermektedir. Kitap, işitme engellilerin günlük mücadelelerini bazen sıra dışı bazen komik bir dille anlatmaktadır.

Daha önce yayınlarımız arasında çıkan Tanrıyı Gören Köpek, çağdaş İtalyan edebiyatının en önemli yazarlarından Dino Buzzatinin, kendi deyişiyle, kalemimden çıkan en iyi satırları tanıtmak amacıyla derlediği seçkinin ilk bölümünü oluşturuyordu. Büyülü Öyküler seçkinin ikinci ve son bölümü. Sanayi toplumunun günümüz insanı üstüne bir karabasan gibi çöken baskısını, zaman zaman gerçeküstücü, zaman zaman soyut bir yaklaşımla işleyen bu öykülerin kaynaklarını, eleştirmenler bir yandan Poe ile Kafkaya bir yandan da Dostoyevskiye bağlıyorlar. Yazarın Ermişler, Kolombre, Hastane Sorunları, Yumurta gibi ünlü öykülerini de içeren bu kitapta da Buzzati çağdaş insanı çevreleyen gizemi aralamayı deniyor, insanın zayıflıklarını, çelişkilerini ele alıyor, yalnızlığına, gerçekleşmese de tükenmeyen umutlarına eğiliyor. Buzzatinin bir gözlemci titizliğiyle işlediği öyküleri, yalın bir anlatımın çarpıcı örnekleri.

"O gün askerler köye gelip 30-40 kişiyi götürdüler. Bize "Sizi sürgüne göndereceğiz" dediler. Sürgüne götürdüklerini zannedip önlerine düştük. Harçik suyu kenarında bulunan Taxtıkal mıntıkasına götürdüler. Karanlık çökmek üzereydi, karşımıza dört tane ağır makineli silah kurdular. Sonra hepimizi taramaya başladılar. Bu tarama sırasında yanımda annem, babam, iki kız kardeşim ve erkek kardeşim vardı. Ben o sırada elimi, kız kardeşimin başına koymuş tutuyordum. Kurşun kız kardeşimin başından geçti ve kafatası parçalandı, benim de sağ elimin orta iki parmağı koptu, bayılmıştım." Bego Polat, Katliamın Tanıklarından. Cumhuriyet tarihi bugüne değin bir "resmi ideoloji" mantığı içinde, bizlere bir "medeniyet projesi" olarak öğretildi. İçyüzünde acı, kan ve katliam olan bu "medeniyet projesine" karşı çıkanlar, "gerici, feodal ve yok edilmesi gerekenler" idi. Dersim bu medeniyet projesinin ötesinde "ameliye" yapılan en kanlı yer oldu. Çünkü Dersim, "çıbanbaşı" idi. Peki onların bir tarihleri yok muydu? Kültürleri? Dilleri? İnançları? Acıları ya da sevinçleri? Kendisi de Dersimli olan Türkiye'nin önde gelen Kürt-Alevi aydınlarından Cafer Solgun; tarihi, kültürü, coğrafyasıyla Dersim'i ve cumhuriyet tarihinin en büyük katliamı Dersim 38'i anlattı.

Sıcak sıfatını bu kadar hak eden öyküler çok uzun zamandır yazılmadı Türkçe'de. Normal -absürd...? Hüzünlü, dramatik-komik...? Gerçekçi - fantastik...? Bunalım- yaşam sevinci...? İkisi de olabilir ! Kesin olan tek şey: bunların hepsinin üstüne çıkan bir neşe. Behiç Ak abartmadan "karikatürize etmeden" çizerek, "normal hallerimiz"deki komiği göstererek karikatürde bir çığır açmıştı. Bu kitabıyla da galiba öyküde bir çığır açacak !