Yazara Gore Listeleme

“Sinemamızın ilk büyük yıldızı Cahide Sonku çocukken hayal meyal hatırladığım bir ibret hikâyesinin baş kişisiydi benim için. Onun hakkında yazılan, çekilen, çizilen hemen her şeyi aramaya, okumaya, izlemeye başladım. Cahide Sonku’nun hayatına ne kadar hâkim olsam da Eyüphan Erkul’un yazdıklarını sanki ilk kez öğreniyormuşum gibi büyük bir ilgiyle okudum. Sonra kızım da dahil 2000 sonrası doğanların, hatta geçen yüzyılın son on yılında dünyaya gelenlerin hiç bilmediği o görkemli yılları, tanımadıkları o şahane isimleri onlara tanıtmak, unutmamak, unutturmamak gerek diye düşündüm.” İclal Aydın İclal Aydın Kitap Kulübü’nün sunduğu, deneyimli yazar Eyüphan Erkul’un kaleme aldığı Cahide: Melekler Yeryüzünde Yaşayamaz, Türk sinemasının en büyük yıldızlarından Cahide Sonku’nun hayat öyküsüne dayanan etkileyici ve dramatik bir biyografik roman. Cahide’nin zirveden yokluğa uzanan hayatı hiç bu kadar ayrıntılı işlenmemişti. Seneler süren bir çalışmanın eseri olan roman, bir kuşağın anılarını tazelerken genç nesle ülkenin gelmiş geçmiş en büyük yeteneklerinden birini tanıtmayı hedefliyor. Türk sinemasının en parlak yıldızıydı Cahide. Filmlere bile sığmayacak bir ömür yaşayan, kayan bir yıldız... Ne ondan önce ne de ondan sonra kimse onun mertebesine ulaşamadı. Hiç kimse onun kadar tanınmadı, onun kadar sevilmedi, onun kadar arzulanmadı. Ama onca sevgi selinin ortasında hep köksüz yaşadı Cahide… Ön adı Serap’tı, hayal gibiydi biraz. Belki de bu yüzden hiç yaşamamış gibi davrandı ömrünün son deminde. Bir rüya gibi geldi geçti sinema tarihimizden. Sanki bir an esti ve etkisi sürmeye devam ediyor hâlâ. Kimsenin çıkamayacağı kadar zirveye çıktı, kimsenin göremeyeceği diplerde gezindi. Yine de her seferinde ayağa kalktı. Sinemadaki ilk “starımız” oydu. Hayat denen uğultunun içinden hızla geçip gitti ve rüzgârı hâlâ dinmedi. Dinmeyecek... (Tanıtım Bülteninden)

Dokuz yaşındaki Leon’un hayatı hiç kolay değil. Hayatla başa çıkmaktan âciz, depresyondaki annesine bakmanın yanı sıra yeni doğan kardeşine de kol kanat germek zorunda. Her şeye razı, yeter ki hep birlikte olsunlar, hiç ayrılmasınlar. Ama bir gün korktuğu başına geliyor Leon’un. Annesi rehabilitasyon merkezine gönderilirken, küçük kardeşini bir aile evlat ediniyor, Leon ise koruyucu anneye veriliyor. Yetişkinlerin dünyasında Leon’un karar verme hakkı yok ne yazık ki. Leon bir yandan ailesini tekrar bir araya getirme planları yaparken, bir yandan da yeni hayatına uyum sağlamaya çalışıyor. Benim Adım Leon sevginin gücüne ve bir aileyi aile yapan her şeye dair sımsıcak bir roman. Birmingham’da doğan Kit de Waal yazdığı öykülerle ödül almış bir yazar. On beş yıl boyunca ceza ve aile hukuku alanında çalıştı, şehrin unutulmuş, kendi kaderine terk edilmiş varoşları üzerine yazdı, evlat edinme ve koruyucu aileler hakkında yazılar kaleme aldı.

BİR CORMORAN STRIKE ROMANI Hırpani görünümlü, Billy adında bir genç, özel dedektif Cormoran Strike’ın bürosuna gelir ve çocukken tanık olduğu bir cinayetin ortaya çıkarılması için ondan yardım ister. Billy’nin akıl sağlığının yerinde olmadığı ve sözlerinin yanıltıcı olabileceği ortadadır, zaten detayları da doğru düzgün aktaramaz. Fakat Strike, Billy’nin samimi olduğuna ve hikâyesinde doğruluk payı olabilecek ilginç noktalar bulunduğuna inanıp onunla ilgilenir. Ne var ki Strike konuyla ilgili daha fazla detay öğrenemeden Billy hezeyanlı ve panik içinde bir ruh haliyle bürodan kaçar. Strike ve artık dedektiflik bürosunda onun ortağı olan Robin Ellacott, Billy’nin hikâyesinin peşine düşmeye karar verir. İz sürecekleri dolambaçlı yol onları Londra’nın karanlık arka sokaklarına, Parlamento Binası’nın kapalı kapıları ardında yaşanan entrikalara ve sırlarla dolu bir malikâneye çıkaracaktır. Diğer taraftan Strike’ın özel hayatının da bir labirenti andıran tüm bu sorgulama sürecinden farkı yoktur. Bir özel dedektif olarak ününün yayılması artık işlerini eskiden olduğu gibi perde arkasında yürütememesine yol açar. Dahası eski asistanı, yeni ortağı olan Robin’le ilişkisi gitgide daha karmaşık bir hal almaya başlamıştır…

Koşmam gerekiyor. Yetişmeyi geçtim, daha az geç kalmak için koşmalıyım. Ben bir topalın yanından hızla geçemem. Korkarım onu incitmeye. Geç kaldım. Bir günde yüzlercesi geçiyor, hem alışmıştır. Yaklaşıyorum, hemen önümde, biraz hızlı yürüsem geçerim onu. Sonra da koşarım. Ne var bunda? Yeleği, biri diğerinden daha fazla inip kalkan omuzlarının taşıdığı triko yeleği… Yapamam, ben bir topalın yanından hızla geçemem. Hiç kimse mahalleyi ve onun gölgede kalan insanını Emre Şahin kadar derinlikli taşımadı öyküye. Alışılmış hayatları birbirinden ayıran canlı damarları keşfetmek gerekiyordu bunun için. Gözün değil sezginin yakalayabileceği sahnelerdi bunlar. Su tankeri sadece su tankeri değildi mesela, ne zaman geleceği belli olmayan bir sevgiliydi. Alışverişin sonunda kurtarılan “yol parası” adı konmamış bir galibiyet, çocukların hurdacı için topladığı bakır teller rüyalarını aydınlatan hazinelerdi. Emre Şahin’in ilk öykü kitabı nitelikli okurla buluşmaya hazır.