Yazara Gore Listeleme

Saadet Çağı Simaları şirk toplumuna direnme konusunda birer iman kal'asıdır. Onlar maldan candan geçerek Allah ve Resulünün yoluna herşeylerini feda ettileri. İnfak isar şafkat ve merhamette yıldızlaştılar. Onlar birer heyecan insanıydı. Savaş meydanlarının korkusuz kahramanlarıydılar. Cihada çıkarken bir şenliğe gider gibi neşeli ve sevinçliydiler. Gönülleri şehadet özlemiyle doluydu.

“Onu emdim. İçime çektim. Artık yoktu.” Kalabalık Olmanın Esasları, oyuncu olarak tanıdığımız Burak Tamdoğan’ın ilk kitabı. Yanından geçerken hiç fark etmediğimiz kişi ve şeylerin ağzından, olağan yalnızlıkları anlatan on dört öyküden oluşuyor.

Vakit daralıyor dostlarım. Çevremizde gördüğümüz güzellikler bir süredir teker teker ortadan kaybolmaya başladı. Tüm insanlık olarak daha çok tüketmek adına dünyayı yaşanır kılan doğaya geri dönülmez zararlar veriyoruz. Emekli olunca görmeyi planladığınız güzelliklerin bir süre sonra hala orada olmayacaklarını anladığınızda umarım çok geç olmaz. Her ay yeni bir tür yok oluyor, hastalıklar artıyor ve biz de tükeniyoruz. Ama önemli olan tükenmiş bir dünyada bile olsa anahtarı cebimizde olan bir betona sahip olmakmış gibi kulaklarımızı tıkayıp işlerimize bakıyoruz. Bunların adına da geleceğimizi inşa etmek diyoruz. Ne zaman öleceğini bilmeyen bir canlı için "geleceğini garanti altına almak" çok küstahça değil mi? Sayfaları araladığınızda, işlerinizden başınızı kaldırmadığınız için kaçırdığınız dünyayı göreceksiniz.

Sıradan bir arka kapak yazısında görmeye alışkın olduğumuz şeyler vardır; kitabın konusundan haberdar olur, göz teması kurduğumuz o kısacık an içinde cezbedici unsurların listesini edinir, bizi neyin beklediği öngörüsüne kavuşuruz. Ancak bu kez tersinden gidip kitapta olmayanları sayacağız çünkü elinizde tuttuğunuz, kalıpların fersah fersah ötesindeki eser tam da bunu gerektiriyor: Hiyerofant’ta bildiğimiz anlamıyla zaman yok ve alışılageldiği üzere akıp gitmiyor. Çanakkale’nin kanla sulanıp çamurlaşan toprağına bastıktan hemen sonra, kallavi bir son yemeğin ardından toplu intihara hazırlanan Nazileri gözleyebilirsiniz. Çoğumuzun adını ezberden saydığı, hiddetinden sual olunmaz, unutulmuş tanrılar yok; hem mesele hiddet olunca sıra onlara gelmediğinden hem de bu âlemde rolleri dağıtan asıl varlığa yer açmak istendiğinden. Simyanın sırrını ararken ölümsüzlüğü yâr gibi özleyenler yok; ölümüne susamış ölümsüzlerin iç yakan öyküsünü de dinleyelim diye muhtemelen. Dudaklarına anne sütünden önce baba kanı değenlerin, bir vakitler İstanbul’un göbeğinden geçmiş Vikinglere tanıklık edenlerin, Aşiyan’daki hayaletlerden başka arkadaşı olmayan çocukların, yaşlı bir adamın suretine bürünüp evvel ezel var olanların, gözlerini kısarak Boğaz’a bakınca devasa bir mezarlık görenlerin yurdu burası... Kısacası, imkânsız denen bir şey yok! Sizinle kitabın sonunu tahmin edip edemeyeceğinize dair bahse de tutuşmayacağız, ilk bölümün başlığında zaten “Son” yazıyor... Asıl mesele şu: Her şeyin nasıl başladığını anlayabilecek misiniz?