En Son Eklenenler

İnsan... İnsan arayış demektir. Yolcu demektir... “Çokluğunu” bulmak için “yokluğunu” arar bu hayat yolculuğunda... Ve o, tüm hayatı boyunca hayallerini dışarıda zannederken karşılaştığı acılarda da aldığı yaralarda da başka bir istikamete değil aslında hakiki kendine, “öz”üne yolculuk ettiğini fark eder bir gün. Hayallerinin, özlemlerinin ve herkesin peşinde olduğu Kafdağı’nın ardındaki o meşhur “hazine”nin izini sürerken, aslında aşılması gereken tek Kafdağı’nın kendi nefsi olduğunu fark eder. İşte bu yolda ilerlerken insan, onu bekleyen HAZİNENİN SAHİBİNİN, ona “kelam”ıyla, “elçi”leriyle İŞARETLER bıraktığını görmeye başlar. Ve her şeyin onun için çok önceden büyük bir sevgi ve şefkatle hazırlanmış ve düşünülmüş olduğunu... Eğer ki inşa ettikleriniz sarsılıyorsa... Eğer ki hayatınızdan vazgeçilmez sandıklarınız uzaklaşıyor, kayıp sandıklarınız artıyorsa... Bilin ki aslınıza Hicret’tesiniz; giden herkes ve her şey, sizin HAZİNENİN TEK SAHİBİ Allah’a, kanatlanıp uçmanıza yük olan ağırlıklardır. Bırakın gitsinler... Rüzgâr ve ruh birbirine benzer. Eğer kendinizi O’nun nefesine, ruhuna bırakırsanız O size yeni kanatlar verir ve kanatlarınız altındaki rüzgâr olur. Çünkü O’nun her şeye gücü yeter... Bedenimde nâr Ruhumdaysa yâr var Bana burası yeryüzü diyorlar Oysaki her yer YÂR-yüzü Bilmiyorlar...

Yargı Yayınları 2022 Tüm Adaylar İçin EKPSS Tamamı Çözümlü 10 Deneme Sınavı

Sevgi bir insanı göklere çıkartıp uyuşturduğu gibi yokluğunda da insanı derbeder eder, çadırı yağmurda delinmiş bir göçebeden farksız kılar insanı. Oysa en masum duygulardan biri değil midir? Bir annenin çocuğuna duyduğu saf duygudan tutup bir erkeğin veya kadının bir diğer cinse duyduğu şehvetin kaynağı olarak gösterilebilecek sevgi masumluğunu ne aşamada kaybetmişti? Gözlerinde gördüğüm kişinin gerçekliğini sorguluyorum şimdi, Senin yarattığın bu kişi daha gerçek geliyor bana, Soğuk şehirlerimde yalnız kalmış yabancı, Ne güzel yağmışım şehirlerime, nasıl sahiplenmişsin.

Tuhaf İlişkiler, Laidlaw üçlemesinin son romanı. Zeki, entellektüel ve muhalif Glasgow'lu dedektif Jack Laidlaw, kardeşi Scott'ı öldüren araba kazasını bir dedektifin iflah olmaz merakıyla araştırmaya başladığında, ipuçları onu, hiç kimsenin masum olmadığı bir öyküyle karşılaştıracaktır. Olaylar bir yandan Laidlaw'un ortağının araştırdığı cinayete, bir yandan da Scott'ın ve kendisinin geçmişine bağlanır. Laidlaw'ın elindeki tek gerçek kanıt ise, kardeşinin yaptığı bir tablodur. Suçu, suçluyu, garip sadakatleri, geçmişin kaybolan masumiyetini resmeden bu tablo, Laidlaw'u, sistemin var ettiği ahlaki çöküntüye, "her yerde olan ve birçok insan tarafından görmezden gelinen karanlığa" götürür. Kitabın sonunda, yazar William Mcİlvanney ile yapılan bir söyleşi yer alıyor. Len Vanner'in yaptığı söyleşide, yazar, bizlere, edebiyatta da, hayatta da basmakalıp formüller olmadığını, idealler ve gerçek yaşananlar arasında bir geçit açarak hepimizin zorluklara, sıkıntılara, sınanmalara ve ölüme dokunma mesafesinde olduğumuzu hatırlatarak milyonlar teklif edildiği halde neden Laidlaw serisine devam etmediğini, bir kez daha şaşırtıcı ve hayranlık uyandırıcı şiirselliğiyle açıklıyor.