Yazara Gore Listeleme

Kadın dövmenin aileye, çocuklara, topluma ve döven kişiye kazandırdıklarının ne kadar çok,,ne kadar büyük ve ne kadar geniş boyutlarda olduğunu bütünüyle kimse tahmin edemez! Kadına dayak atılmasından öyle kesimler ve kimseler yararlanır ki, işin üzerine biraz ciddi olarak eğilenlerin buna şaşırmaması mümkün değil! Mesela kadının dövülmesi kadını, erkekten nefret ettirmekle kalmaz, evlendiğine de evleneceğine de hatta dünyaya geldiğine de pişman ettirir, hayatına bile son verdirebilir. Uyuşturucuya, şiddet ortamında yetişen çocuklardan daha müsait kimse bulunamaz. Sigara hariç, dünyada sadece uyuşturucu madde pazarının yılda 500 milyar dolar olmasına, eşine dayak atan, yuvasını dağıtan bir babanın katkısını kim inkar edebilir! Dayak atan babasından nefret etmeden, bir çocuğun, bir gencin Tanrı'ya sitem etmesine hatta Tanrı'yı inkar etmesine imkan bulmak zordur. Dayağın olmadığı, sevgi üzerine kurulan toplumlarda ateizm nasıl güç kazanır! Hamdi Kalyoncu, "Erkekten Kadına Yansıyan Şiddet"in hangi psişik mekanizmalarla ortaya çıktığını, erkeğin neden dayak attığını, kadının neden dayağa tahammül ettiğini, inanç ve kültürlerde kadına dayak atmanın nasıl yer ettiğini ve dayağın sonuçlarını; şiddet uygulayan erkeğe, şiddete maruz kalan kadınlara ve şiddet ortamında yetişen çocuklara dayağın yansımalarını, hastalarından verdiği örneklerle açıklıyor.

Ülkemizde şiirleriyle tanıdığımız ünlü Sovyet ozanı, romancısı ve sinemacısı Yevgeni Yevtuşenko, Kasım 1985 'ten İstanbul'a gelişinde "Ah, ne olur hep eski şiirlerim değil, yeniler de çevrilip yayımlansa Türkiye'de. Romanım bile daha çıkmamış burada; yazık, okumuş olmanızı isterdim," diyordu. Yevtuşenko'nun birçok dile çevrilmiş ünlü romanı Yaban Yemişleri, yazarın doğduğu yer olan Zima'da geçer. Yazar, çok iyi tanıdığı Tayga'yı, Tayga insanlarını, bu romanında şiirsel diliyle ustaca anlatır. Roman kişilerinin tek tek dünyaları, öyküleri, sanki küçük birçok romanın bütünleşmesi gibi bir arada aktarılır okura. "Amacım, yazmayanların, yazamayanların yazarı olabilmek. Sıradan insanın sıradan olmadığını kanıtlamaya çalışoyorum" diyor. Yevtuşenko ve Yaban Yemişleri'nde bu amacına gerçekten ulaşıyor.

Kader tarlasına güzellik tohumları ekmenin tam da vaktidir... Zira her tohumun içinde bir orman yatar. Her meyvenin çekirdeği, yapısı itibariyle ağaca dönüşme potansiyeline sahiptir. Ne var ki her tohum ağaca dönüşmüyor, her tohumdan bir orman doğmuyor. Bunun için tohumun toprakla, havayla, suyla, sevgiyle ve ifadeyle beslenmesi gerekir. Sözler, davranışlar, düşünceler, rüyalar, hisler ve haller de insanın kendi kader tarlasına ektiği tohumlardır. Fakat her söz, her ifade, her düşünce, her hal, her his ve her niyet gerçekleşmez. Tıpkı toprağa ekilen tohumlar gibi niyetlerin de havayla, suyla, ışıkla, sevgiyle ve ifadeyle beslenmesi gerekir. Sıkça söylenen sözler, süreklilik gösteren ruhsal haller, kalıplaşmış düşünce biçimleri, alışkanlığa dönüşmüş tutum ve davranışlar, kader tarlasına ekilen tohumların beslenmesi, büyütülmesi, desteklenmesidir. Farkında olmadan sarf ettiğin sözlerle, istemsizce sergilediğin davranışlarla, ruh halinle ve düşünce şeklinle bir durum, bir olay ve bir deneyim var edersin. Çünkü sen de dünyaya ekilmiş bir tohumsun. Doğduğun coğrafya, ailen, çevren, ortamın toprağındır. Dünyada nasıl bir iz bırakmak istiyorsan buna göre ne alman gerektiğine karar vermelisin. Hatırla ki hayat aynasında birine el uzattığında, o da sana uzanan bir el olur. Bu yüzden almak isteyen verir, vermek isteyense alır. Bunu dengeleyebilen, ruhunu da bedenini de dengeler. Kendini bilmenin yolu fazlalıkları bırakmaktan yani sadelikten geçer. Bilelim ki bırakana kana kana akacaktır yaşam. Boşluklar sevgiyle dolacak, sevginin diliyle muhabbet başlayacaktır. Yazar ve eğitmen Ünal Güner’in kaleme aldığı GÜZELLİK TOHUMU almak için vermek gerektiği prensibi üzerine inşa edilmiş, yalın ama güçlü bir kader yaratım rehberi... (Tanıtım Bülteninden)

Pencereye doğru yürüdüm ve dışarı baktım. Biraz önce dinen yağmur yeniden başlamış. "Eylül yağmurları" diye yüksek sesle mırıldandım. Bir kaç saniye denizin dalgalarını kamçılayan yağmur damlalarını izledikten sonra pencerenin önünden ayrılarak karşısındaki koltuğa oyurdum. Bacak bacak üstüne attım. Amacım büyülü bir trans oluşturarak psikianaliz öncesi dikkatini çekmek ve psikolojik sorunlarının sisli dünyasından koparıp başka dünyaların varlığını hissettirmek...