En Son Eklenenler

Eskiden evlenen oğlanlar için sağdıç; gelin olan kızlar için yengeler vardı. Sağdıç oğlanı eğitir; yenge de kıza bilmesi gerekenleri a’dan z’ye talim ederdi. Zamanla oğlan da kız da mahrum kaldı bu çok lüzumlu eğitimden. Bu kitabın bu eksikliği gidereceğine inanıyorum. Kitap, bir sağdıç ve yenge olabilecek özelliğe sahip. Bilgisiz evlenenlerin akıbetlerinin hayırlı olmayacağını söylemek kehanet değil. Bu bilgilerle hem evlilik sağlıklı ilerleyecek hem de ebedi âlemde bizi mutlu kılacak çocuklar yetişecek. Benim tavsiyem, bu kitabı okumadan evlenmeyin; mutlu bir evlilik kitabın içinde gizli. İkinci bir husus da nikâhlarda bir şeker dağıtma âdeti tutturmuşlar. Bu âdet bir işe yarıyor mu? Bana göre sadece bir şekilden ibaret. Bir hatıra belki de ama kitapla perçinlense evlilikler daha iyi olmaz mı? O zaman nikâh şekeri yerine kitap dağıtma tavsiyesinde bulunalım. Hem kitabın okunmasına hem de bu âdetin yaygınlaşmasına vesile oluruz. Bu kitap düğünlerin anlamını ve hikmetini bir kat daha artıracak; onlara kitap ve sünnete uygun hareket etme anlayışı kazandıracaktır. Keşke yeni evliliğe adım atanlar bu kitabı okuyup amel ederek başlasalar. M. Mustafa Üftadeoğlu

internette ilgili bilgi bulunamadı.

Demirler Köşkü’nün bahçesi, serası ve Öykü’sü… Neli’nin planları. Hisseler, büyük ortaklar, küçük ortaklar, atılan zarlar… Sonra başka türlü bir adamın gelişi… Paranın karşısında parasız yatılı. Yaralar iyileşir gibi değildir bazen. Kazanmak için kazanmaktan başka çareniz olmamalı. Mermer Köşk, yıkıcı bir aşkın romanı. Uğur ile Öykü’nün, Uğur ile Ezgi’nin, Öykü ile Ezgi’nin hikâyesi… Skandalların, sırların, eski defterlerin derkenarları… Paranın itişmesi, ego savaşları ve alacakaranlık bir aile tarihi. Mehmet Eroğlu, ustalıkla anlatıyor Mermer Köşk’ün fısıltılarını. Doyumsuz, habis ve haset yüklü bir devranın içinde aşkın savruluşunu... “Çoğu güzel kadın sanır ki, güzelliğini taçlandırmak için ille de aşk gerekir. Oysa aşk güzelliğini yok edebilir... Aşkın dış kabuğu coşkudur; kabuğun içindeyse sadece acı vardır.. Aşk bizi canlı olduğumuza inandırır... Bu denli istenmesinin, aranmasının, peşinden koşulmasının ardında bu dürtü olmalı..." (Tanıtım Bülteninden)

Dil ustası Feyza Hepçilingirler, öyküdeki üslupçuluğunu bu kez hicivle birleştiriyor. Edebiyata unutulmaz mekânlar ve karakterler armağan ederek hem çok tanıdık hem de çok yabancı bir masal anlatıyor. Masal bu ya, Lahanistan adlı ülkenin Lahan adında bir kralı varmış. Kral dendiğine bakmayın, Sayın Lahan, halkının demokrasiyle yönetildiğini düşünmesi için kendisine "başkan" denmesini istermiş. Her sabah sarayında mango suyunu içip sağa sola emirler yağdırır, komşu ülkelerle kavga edermiş. Karalahanalar ve mor lahanalar da isyan bayrağını çekince ne mi olmuş? Yaşayıp, pardon, okuyup göreceğiz.