Konusu: “Şişmanlık zayıflıktır.”
Evet, doğru okudunuz. Çoğu zaman tartıya yansıyan fazlalıklar, kalpte biriken duyguların da ağırlığıdır. Bazıları bunu kahkahalarla, pastel renklere boyadığı bir dünyada bastırır. Bazıları ise içine kapanıp sessiz bir savaşa girer.
Bu kitap; aynaya küsüp barışmaya çalışanların, fazlalıklarında fazlasıyla duygu taşıyanların, görünmez olmaya çalışanların ama aslında hep çok görülenlerin hikâyesi.
Kimi zaman acıtan, çoğu zaman güldüren, ama her satırı gerçek olan bir anlatı.
Bir zamanlar morbid obez olan Can Çelebi, bu yarı otobiyografik romanında yalnızca bedenini değil, ruhunu da soymaya cesaret ediyor. Maskeleri indiriyor, yaranın üzerini örtmeden mizahla anlatıyor. Ne teselli veriyor ne de reçete sunuyor yalnızca dürüst bir aynaya bakmanızı sağlıyor.
Eğer şu an bu arka kapağı okuyorsanız, büyük ihtimalle siz de bu hikâyede bir yerlerde varsınız. Belki kendiniz, belki kardeşiniz, sevgiliniz, arkadaşınız, belki de yolda gördüğünüz, hiç tanımadığınız biri... “Şişmanlara Yer Yok”, ne bir kilo verme reçetesi, ne de klişe bir “kendini sev” manifestosu. Bu kitap, sadece bir bedenin olduğu kadar, bir ruhun da ağırlığını anlatıyor. Kendinizle yüzleşmeye hazır mısınız? “Bir genişçenin iç dünyasından sıcak, samimi ve elinizden bırakamayacağınız, sarsıcı bir anlatı.”
Güle güle zayıflayın...
