En Son Eklenenler

Bir kenti anlamak o kente doğru yolculukla başlar. Her kentin bir belleği ve kimliği vardır ve birbirinden farklıdır. Sözler, yazılar ve anılar bu kimliğin önemli bir parçasıdırlar. Hüseyin Yeter Şakar, seksen yılın birikimiyle Bodrum’a dalmış ve kucak kucak anılar çıkarıp kitaplaştırmış. Anılar sonsuz bir hazinedir ve bir okuldur aynı zamanda. Gösteren, tanıtan, öğreten bir okul… Hayatımızda muhtemelen hiç görmediğimiz ve göremeyeceğimiz birinin hayat hikâyesine, ailesine, sevgilisine, acısına, kederine tanıklık etmektir. Gün ilk ışıklarıyla aydınlatırken sabahçı kahvesinde ya da akşam güneşini batırırken masa başında uzun uzun anlatılanı dinlemektir. Zamanın gizemine yolculuk yapmaktır ve asıl yolculukların arkamızda değil, önümüzdeki yollarda olduğu sonucunu anlamaktır. Anılar insanı oluşturan, karakterini yaratan, kendisini ve sınırlarını tanımasını sağlayan yaşamdan biriktirdiklerimizdir. İçimize yaptığımız bir yolculuk ve kendimize dokunmaktır. İçeri davet etmemiz gereken, kapımızda bekleyen misafirlerdir onlar.

Dünyanın en tehlikeli bölgelerinden birinde 7 yıldır iç savaş hüküm sürmektedir. Türk ordusu yanında hiçbir müttefik devlet olmadan bölgeye giriş yapar. Bölgede görevliler arasında Yüzbaşı Alparslan'ın komutasındaki 6 kişilik Özel Kuvvetler timi de vardır. Tim, aralarına katılan Yüzbaşı Pilot Onur ile birlikte Türk ordusuna karşı kurulan büyük bir tuzağı ortaya çıkarır. Tuzağı bozmak için zorlu şartlarda vatan millet uğruna teröristlere karşı yaşam savaşı veren tim için asıl sınav, vicdanını kaybetmeyip insan kalmayı başarabilmektir.

Biliyorum ki, şu an size hayatınız tekdüze gelmekte. Basit, bayağı, sıkıcı. Hatta, neden bunları yaşıyorum, dediğinizi duyabiliyorum. Sıradan bir hayatınız var. Her gün uyanıyor, aynı şeyleri yapıyor, uyuyorsunuz. Kendinizi katı kurallar içine hapsedip, aynı oyunu oynayıp duruyorsunuz. Hırslar, kızgınlıklar, yarışlar eşliğinde sevgiden yoksul, mutsuzluktan varsıl zaferlerinizi kutluyorsunuz. Hiç beklemeden bindir çeşit maske edinip, bin bir isme, şekle bürünüyorsunuz. her şeyi sıradan hayatınızı koyu renkli gölgelerinizden korumak içim yapıyorsunuz. korunmak için bir başkasının el uzatmasını istiyorsunuz. Bekliyor, istiyor, ihtiyaç duyuyor, edinemiyor, isyan ediyorsunuz. Ailenize, hayatınıza, yaradana… isyan ediyor, öfke duyuyor, mutsuz oluyorsunuz. Dilinizden dökülen, bunları yaşamak için, hak etmek için ne yaptım, diye başlayan cümlelerin peşinden gidip, yüreğinizde fırtınalar estirip yağmurlar yağdırıyorsunuz. Oysa başınızı ellerinizle yarattığınız mutsuzluk çukurundan bir çıkarabilseniz, sağınıza solunuza bir bakabilseniz hiç de mutsuz, kaybetmemiş, yenilmemiş, bitap düşmemiş, harap edilmemiş olduğunuzu fark edeceksiniz. İki eliniz, iki ayağınız, gören iki gözünüz, duyan iki kulağınız olduğunu fark etmek!.. Bedeninizdeki tüm uzuvların, organların, sinirlerin doğal sağlık halinde çalışmasından bahsediyorum size. Öyle ya, Her şeyin başı sağlık, derler altını üstünü çize çize. Peki, siz ne kadar farkındasınız? Hiçbir çaba sarf etmeden sahip olduğunuz varsıllığınız sizin için ne kadar kıymetli? Ne ölçüde değerli? Mutluluk derecelendirmenizde ne kadar önemli?