En Son Eklenenler

Ormanda yaşlı bir büyücünün yanında yetişen genç Olesya, ağır başlı Rus doğasının kucağında yaşar. Toplum kurallarından habersiz yaşayan, kendi kendine yeten doğanın çocuğudur Olesya. Ormana yolu düşen İvan Timofeyeviç'e kader cilvesiyle aşık olur Olesya; saf, engin, katıksız kalbini açar. Batan güneşin dev ağaçların altında, orman ıtırlarının, kuş konserlerinin eşliğinde temiz, sade, sınırsız bir aşk yaşanır. O aşkın içinde ne hesap ne de menfaat var. Heyhat, bu aşk bile hüsranla sonuçlanır... "Pekala, belki de söyleyebilirim, diyerek razı oldu sonunda Olesya. Yalnız dikkat edin, ikna paradan daha değerlidir. Eğer hoşunuza gitmeyen bir şey olursa kızmayın..." (Arka Kapak)

Orhan Başar'ı babam (Merhum) Halit Gürdeniz'in DB Deniz Nakliyat TAŞ. teftiş kurulundan yakın bir arkadaşı olarak 70'li yıllarda tanıdım. Gençlik hafızamda, her yönüyle deniz ve denizcilik kültürüyle bütünleşmiş amatör bir denizci ve mümtaz bir bürokrat olarak yerini aldı. Akan yıllar içinde kopmadık. Onu yelkenci, kürekçi, dalgıç, balıkçı ve çevreci kişiliğiyle nakış gibi işlenen hayatı, denizci Türkiye idealimizde yakalamak istediğimiz örnek insan tiplemesinin bir yansımasıdır. Keşke Orhan Başar'lar milyarlarca olsa. Keşke onun gibi denizi, denizciliği, balıkları, doğayı kısaca derin laciverti sevenler bu güzel ülkede çoğunluk kültürünü temsil edebilse. Elinizde tuttuğunuz bu kitap, her boyutuyla denize nasıl aşık olunacağını anlatır. Cem Gürdeniz (E. Tümamiral) Engin hayat tecrübesine sahip kişilere "derya gibi adam" derler. Orhan Başar hem derya hem deniz gibi bir adam. Deniz içine işlemiş, o da denizin içine... (Bir ömür, amma ne ömür!) Kitabı okurken sizinle daldık denizlerin derinlerindeki "uzaklar"ına; sizinle çıktık suyun nefes alınası yüzeyine ve sizinle "vah tamam, bitti artık derken" yeniden doğduk. Şimdi tam da "yeniden doğma" zamanı; ilham verdiniz, güçlü iradeyi yansıtan değerli anılarınızı aktarmakla. Pek çok teşekkürler. Zuhal Atasoy (Uzaklar teknesiyle dünya tutu yapan ilk Türk kadın denizci) Sevgili "11'lerin Koru Gözlüsü", Derin Lacivert, kitabını duyunca tam 62 sene evveline döndüm. Anılarım tekrar canlandı. Boğazın lacivert sularına tekrar seninle beraber daldık. Maceraya kaldığımız yerden devam ettim. Eline sağlık arkadaşım. Aret Hovagimyan (Balık adam, Me-Te-Ar şirketi kurucu ortağı)

Genç araştırmacı Mehmet Emin Katırcı’nın Kelime Köken adlı çalışması, Türkçede kullandığımız çok sayıda kelimenin köken açıklamasının yapıldığı; bu kelimelerin yer aldığı şiirlerden örneklerin sunulduğu son derece bilgilendirici bir eser. Eser, Türkolog olmayan, dolayısıyla akademik iddia taşımayan yazarın çocukluğundan itibaren Türkçeye duyduğu derin sevgi ve ilginin bir sonucu olarak ortaya çıkmış. Her yaştan, her meslekten okuyucuya hitap edebilen eserde çok sayıda alıntı sözcüğün mitolojik kökenlerine de yer verilerek dil ve folklor anlatıları harmanlanmış; böylece Katırcı’nın çalışması disiplinlerarası bir metne dönüşmüştür. Yazarın büyük bir tevazuyla *amatör ruhlu bir etimoloji severin aşkla hareket ettiği, bundan başka da hesap gütmediği bir çalışma* diye nitelediği eserinin, kelime tarihiyle ilgilenenlerin severek okuyacağı titiz bir çalışma olduğunu düşünüyorum. Prof. Dr. Hatice Şirin (Tanıtım Bülteninden)

"Soykırım tıpkı bir petrol sızıntısı gibiydi, içinden boğulmadan çıkanlar hayatları boyunca katrana bulanmış oluyordu." Burundi, 1992. On yaşındaki Gabriel, Bujumbura’da daha çok yabancıların yaşadığı huzurlu bir mahallede Fransız babası, Ruandalı annesi ve kız kardeşi Ana ile mutlu bir çocukluk geçirmektedir. Fakat birlikte mango ağaçlarına “daldığı” arkadaşları, evlerinin bulunduğu çıkmaz sokakta yaşayan yetmiş iki milletten komşuları ve aheste okul günlerinden ibaret olan hayatı, henüz aklının ermediği siyasetin, etnik ayrılıkların ve şiddetin yıkıcı etkilerinden bağışık değildir. Tarihin girdabından kaçamayan bir çocuğun masumiyetini yitiriş hikâyesi olarak da okunabilecek roman, Ruanda’da ve Orta Afrika’nın küçük ülkesi Burundi’de yaşanan soykırımı odak noktasına oturturken, böyle büyük trajedilerin suçsuz insanların elinden yalnızca sevdiklerini değil, geçmişlerini ve hatıralarını da alıp götürebileceğini çarpıcı bir dille anlatıyor. “Tutsiler ile Hutular arasındaki savaşın nedeni aynı topraklara sahip olmamaları mı?” “Hayır, değil. Aynı ülkede yaşıyorlar.” “O halde... Dilleri mi farklı?” “Hayır, aynı dili konuşuyorlar.” “O zaman tanrıları mı farklı?” “Hayır, tanrıları da aynı.” “Peki o zaman niçin savaşıyorlar?” “Çünkü burunları farklı.” (Tanıtım Bülteninden)