Eserlere Göre Listeleme

Kızılay, Sakarya Caddesi, SSK İşhanı, Dil-Tarih, Atakule, öğrenci evleri... ve Emniyet... Cinayet Masası. Behzat Ç., "yeni müktesebata" uyum sağlayamamış, lambur lumbur, "dişli" bir başkomiser. Müzik dinlemez, polis telsizi dinler. Kitap okumaz, gazeteye spor sayfasından başlar. Herhangi bir siyasi görüşü yok. "İçimizden birinin" üçüncü sayfa haberlerine yansımış hali gibi, adı bile tam değil. 1. Amatör'de duran toplara iyi vuran bir stoperken, topçuluğu bırakıp başkalarını tekmelemeye başlamış. Mesela beş lira için kalbinden adam bıçaklayanları, on üç yaşında kızlara tecavüz eden, namus için en yakın akrabalarını vuranları... Kendi adalet anlayışı bakımından sorun yok; "it uğursuz" kimdir, belli gibi görünüyor... Ama acaba öyle mi? Behzat Ç.'yi ve onun adalet duygusunu da rahatsız eden işler olabiliyor bazen hayatta... At izinin it izine karıştığı bir cinayet... Kim, niye öldürsün bu kızı? Hem niye bu şekilde? Siyaset karışmış desek?.. Garip... Öğrenci âlemine, başka âlemlere, ama asıl polis âlemine dikiz atan, entrikası bereketli bir polisiye...

"Beni ressam yapmadınız, başınıza neler geldi. Bırakın yazsın arkadaş!" Adolf Hitler "'Daha önce yazdı da okumadık mı!' desem, kötü kelime oyunu olur. Okumakla gözüm aşınmadı." Süleyman Demirel "Bak yine haddini aşmış. Bu yüzden AB'ye tarif vermezlerse, sorarım ben bu Metin'e!" Bushbakan RTE "Bu kitap benim için e=mn2'nin yarısı." Albert Einstein "Yazılanlar bana biraz hizipçi geldi." Deniz Baykal "Zekama en uygun kitaptı." George W. Bush "Metin Uca da bizim kedimizdir. Ben bitirmeden kimse kitabı bitiremez." İbrahim Tatlıses Çok önemli not: Bu kitaptan alıp yedi arkadaşına armağan edenin bütün işleri açıldı. Ama almayıp burun kıvıranın da başına gelmedik kalmadı! Bizden söylemesi!

On yedi yaşındaki Lennie Walker tüm zamanını ablası Bailey’nin gölgesinde huzurlu ve güven içinde geçirmektedir. Ancak Bailey’nin ani ölümünden sonra ne yapacağını bilemeyen Lennie hayatının başrolünü üstlenmek zorunda kalır ve kendisini, ablasının tıpkı onun gibi yas tutan erkek arkadaşı sessiz ve baştan çıkarıcı Toby ile kasabaya yeni taşınan, hayat dolu müzik dâhisi Joe arasında buluverir. Biri Lennie’yi hüzünden kurtarırken öteki hüznüyle teselli etmektedir. Ama üçünün yolları kesiştiğinde Lennie’nin dünyası paramparça olacaktır… Sevgiyi el üstünde tutarken acı bir kaybı irdeleyen bu romanda Lennie’nin, etrafındaki gürültüde kendi melodisini bulma çabaları son derece içten, gerçekten şamatalı ve kesinlikle unutulmaz.

" ‘60'lar ve ‘70'lerin Ereğli'sindeki, Can Kartoğlu'nun hikâyelerine de konu olan yaşanmışlıklar, Türkiye'de işçinin ve sendikanın dünyasına bir pencere aralar adeta. Kitapta, bütün bu yıllar boyunca yolları Ereğli'den geçen çok tanıdık insanlarla karşılaşıyoruz. Bu yıllar boyunca, Amerikan Morrison'u "müstesna" bir şirket olarak ilan eden halkçı Ecevit kâh Çalışma Bakanı kâh Başbakan'dır. Ereğli'den, "Morrison Süleyman" unvanını da kuşanarak siyaset sahnesindeki yerini alan Süleyman Demirel, Başbakan olmadan önce Morrison'un Türkiye Temsilcisi olarak, işçilerin ve sendikanın karşısındadır." Ereğli İşçi Hikâyeleri, Ereğli işçilerinin portreleri üzerinden ülkenin tablosunu resmediyor. Her tekil hikâyeyi bir işçinin gözünden anlatan yazar, işçilerin gözünden bakmanın hakikatin gözüyle bakmak olduğunu kanıtlıyor. Yakın tarihimize ayna tutan bu belge-hikâyeler, dünümüze ne denli uzak olduğumuzu fark etmemizi sağlıyor ve bize bilinmeyen bir tarihi edebiyatla keşfetme imkânı sunuyor. Can Kartoğlu'nun hakikat gibi yalın, doğal, katışıksız, dokunaklı dilinin insancıllığı, dile getirdiği kahramanlarının insancıllığını ustalıkla yansıtırken insanın varoluş mücadelesinin özünde "işçi mücadelesi"nin saklı olduğunu kendiliğinden açıklıyor.