En Son Eklenenler

Lütfen, önlüğünü giy, eldivenlerini ve maskeni tak. Kadavra kesmek, pis bir iştir ve ortalık biraz kirlenecek. Tedirgin olmanı anlıyorum. Merakın, korkuna galip geliyor, değil mi? Aksi takdirde burada olmazdın. Çekinme, otopsi masasına iyice yaklaş. Şşş! Ölülerin yanında yüksek sesle konuşulmaz. Bu yüzden, beni can kulağıyla dinlemen gerek. Çirkin şeyler duyacaksın, kötü şeyler. İkimiz de biraz üşüyeceğiz çünkü bu… İçimizi ısıtacak türden bir hikâye değil. Huzurunu kaçıracak ayrıntılara, Yerli yersiz korkulara hazır olmalısın. Ve umarım miden sağlamdır. Haydi, cesaretini topla ve sedye örtüsünü aç! İnan bana, bunu yaptığına pişman olmayacaksın. Sana unutamayacağın bir hikâye anlatacağım.

Türk edebiyatında bir ilk! Özdemir'in, içinde dolaşırken nerdeyse bütün roman kahramanlarıyla özgürce bağlantılar kurduğu kurmaca kent, gerçekler üzerine temellenmiş düşlemsel bir kent. Ölümün, kapısından içeri girmediği bir kent. Gelecek zamanın olmadığı, geçmiş zamanın, şimdiki zaman içinde yaşandığı bir kent... Her roman, oyun ya da öykü kişisi bu kentin yurttaşı olamıyor. Kuruluş yasasına göre yurttaş olacak kişinin belirli nitelikler taşıması gerekiyor. Acıdan seviye; korkudan direngenliğe; kıskançlıktan tutkuya, dostluktan ihanete değin insana özgü varoluşsal hallerden birini yansıtması isteniyor; bir de yansıttığının, belleklerde, yüreklerde iz bırakması... Okur, Kurmaca Kişiler Kenti'nin sokaklarında dolaşırken her adımda unutamayacağı heyecanlı anlar yaşayacaktır. Anlatı dünyasından gelip kentte yerleşmiş nice kişilerle yüz yüze gelecektir. Bir şatonun önünden geçerken Don Kişot ya da Hamlet'le karşılaşacak, biraz yürüyünce karşısına Emma Bovary, Anna Karenina, Kaptan Ahab, Aslan Asker Şvayk çıkacaktır. Bir köşede oturmuş sohbet edenlerin yanına gidecek olsa orada Kuyucaklı Yusuf'u, Zebercet'i, Raskolnikov'u, İnce Memed'i, Mümtaz'ı, Selim Işık'ı, Will Loman'ı bulacaktır. Daha sonra bu kişilere konuk olacak, onların yazınsal serüvenini kendi ağızlarından dinleyecektir. Emin Özdemir bu yapıtında böyle bir okur kimliğine bürünüyor, dünya romanının evrensel kişileriyle bir bir söyleşiyor. Bizi, onların sevinçlerinin, tutkularının, acılarının, mutluluklarının, düş kırıklıklarının dehlizlerinde dolaştırıyor. O kişilerle nice özdeş yanlarımız olabileceğini sezdirtiyor. Böylece başta kendimizle, daha geniş anlamda evrensel insanlıkla hesaplaşmanın yol haritasını çiziyor. Bu benzersiz çalışmayı okuyun, Kurmaca Kişiler Kenti'ne ayak basın, bunun böyle olduğunu siz de göreceksiniz.

13 Mart 2021 tarihinde Sözcü Gazetesi yazarlarından Yılmaz Özdil'in Fosforlu Cevriye başlıklı köşe yazısı.