En Son Eklenenler

İşte Afacan Beşler! Julian, Dick, Anne, George ve tabii Timothy’yi de unutmayalım. George’un babası bir süre Kirrin Adası’nda tek başına kalacağını söyleyince Afacan Beşler de nedenini öğrenmek istiyor. Ancak Bay Baba kimseye açıklama yapmak niyetinde değil ve ziyaret de kabul etmiyor. Derken çocuklar, adada bir başkası daha olduğunu keşfediyor. Quentin Amca’yı gözetleyen biri var ve olaylar karışıyor... O adada neler oluyor? (8+Yaş)

Süsü'nün çok renkli bir dünyası vardı. Bu renkli dünya ışıl ışıldı ama Süsü aslında doğuştan görme engelli bir kızdı. Engeline rağmen hayata sıkıca bağlanmış, öğrenmenin merakıyla her gün kendine yeni şeyler katan biriydi. Çünkü Süsü insanın karanlığı gözünde değil kalbinde olmamalı diye düşünüyordu. Süsü'nün Renkli Düşleri'nde, Süsü'nün başarılarını ve engelleri nasıl teker teker aştığını bulacaksınız.

“Hep planladığım ama her nedense ertelediğim sabah yürüyüşünden döndüğümde buldum bu zarfı posta kutusunda. Sabahın ilk saatleri postacı gelmeyeceği için “yanlışlıkla bırakılmıştır diye düşündüm. Zarfın üzerinde ad ve adres yoktu. Bana ait olmayan ama benim posta kutumdan çıkan bu gizemli zarfı istemeden de olsa açtım. İçinden iki mektup çıktı. Bir zarftan çıkan iki mektup…”

Bizim edebiyatımızda, belli bir çağın arka odalarını, harlı kor parçalarını, görüntüleyen kitapların hemen hemen yok denecek kadar az olduğu söylenebilir. Bunların içinde hiç kuşku yok, Refik Ahmet Sevengil’in İstanbul Nasıl Eğleniyordu (1927) adlı kitabı başı çeker. Sevengil’in kitabı ise neşeli faytondur. Yazar, ilk kalabalıklaşmanın ve eğlence odaklarının Haliç kıyılarında kırıtmaya başladığını açıklamaya girişir. İstanbullulara ilk kahveyi içirttikten sonra da Sultan Süleyman çağındaki ünlü yosmaları, sarhoşların baskınlarına uğrayan kadınlar hamamını anlatır. Bu panoramik gezi sırasında ilk tütünün İstanbul’a ne zaman geldiğinden söz açıldığı gibi, Kâğıthane âlemleri de savsaklanmaz. Bir sürü fırdolayıdan sonra ise kitabın ağırlık noktası meddahlara, ortaoyunculara ve de tiyatroculara kaydırılır ki, bu bölümlerde şeker-şerbet edilenler de bize ilerdeki günlerin Sevengil’ini, 5 ciltlik Türk Tiyatrosu yazarını muştular. İstanbul Nasıl Eğleniyordu’yu bugünkü dile Sami Önal kazandırmıştır. Bunu yaparken de aslına bağlı kalmaya büyük bir dikkat göstermiş, anlatımın akıcılığına ise hiçbir biçimde gölge düşürmemiştir.”