Yazara Gore Listeleme

Bu kitapta Halûk Kırcı’nın toplam 27 yıl süren meşakkatli, dramlarla, traji-komik olaylarla dolu cezaevi yıllarının bir bölümünü bulacaksınız. Kitabında ağırlaştırılan ve çaresizliklerle örülen, inancı ve imanı güçlü olmayan biri için dayanılmaz uygulamalarla geçen/geçirtilen cezaevi yıllarını “donmuş zaman” olarak tanımlayan yazar, bu zaman diliminin iyi bir gözlemcisi olarak bizlere, yaşadıklarından ve yaşatılanlardan her biri diğerinden farklı “tablo”lar sunmaktadır. Yazar, zihninde “dondurduğu” yer, olay ve kişileri adeta “ısıtıp çözerek” algılarımıza servis etmektedir.

İnsan bir başkasının hikâyesidir. En çok da anne ve babasının. Genetiği geçtim, bu ruhen böyledir. Hiç istemezken onlar gibi olursunuz. Özünde yani. Evet, tıpkı nefeslerim gibi kesik kesik düşünüyorum. Ama anlatacaklarım öyle değil. Bir bütün. Yani en azından benim kafamda öyle. Ağaçtaki kız anlatıyor. Güzel, içten, kalpten, derin ve tedirgin. Hiç olmayacak bir yerde olabilirmiş gibi. “Bu bir özgürlük ve aşk hikâyesidir” diyor ama çok daha fazlası. “İki hasta gencin hikâyesi. Birisi benim,” sonra böyle söylüyor, yalan değil. Ama ne söylesek eksik kalacak bir hikâye onunkisi. Şebnem İşigüzel, okurunu sarsıyor ve onu asla düşürmeden unutulmaz bir romana hayat veriyor. Ağaçtaki Kız’la genç kahramanına, bir ülkeye, coğrafyaya, nesillere ses oluyor. “İçinde yaşadığı toplumun şiddetinden kaçmak için elinden geleni yapan genç bir kadının özgün ve dokunaklı hikâyesi...”

Ponçik Ayı, uzun kış uykusundan uyanmıştı sonunda. Ama bütün kış uyuduğundan her yeri tutulmuştu. Düşündü, taşındı... Belki de biraz spor yapmak ona iyi gelirdi. İyi de Ponçik daha önce hiç spor yapmamıştı ki! Ormanın en sportmeni Çıtırdak Tavşan'ın da yardımıyla, kendisine uygun sporu bulma zamanıydı şimdi. Yüzme mi, tenis mi? Buz pateni mi, jimnastik mi yoksa halter mi? Bizim Ponçik'e en uygun spor hangisiydi?

“Sabah uyandım, pencereden baktım, kar yağıyordu!” Bu olağanüstü karlı günde dışarı çıkan küçük çocuk ve büyükbabasını güzel sürprizler bekliyor.