En Son Eklenenler

Bir Terapistin Odasında En Çok Konuşulanlar “Bu hayatta bir tek ölüme çare yoktur. Onun dışında her zaman bir yol daha vardır.” Çaresiz hisseden, üst üste yaşadığı sorunlarla çıkmaz bir yola girdiğini düşünen, aynı düzlemde sıkışan ve çareyi yeni şeylerde arayan herkesin bir şekilde kendini bulduğu terapi odalarında neler konuşulur? İçindeki kocaman boşluğu dolduramayanlar, gitmeye cesaret edemeyenler, çözülemeyen sorunların arasında acı içinde çırpınanlar ve eksik duygusunun peşinde koşanlar ne anlatırlar? Hayal kırıklıkları biriktiren, hayatı tek boyutlu yatay bir düzlemden ibaret sanan, üçüncü boyutu gözden kaçıran ve başarısız eylemlerinin altında ezilen herkesin kaderi ortak mı? Herhangi bir nedenle acı çeken sevdiklerinize destek olabilmeniz için ihtiyacınız olan her şeyi anlatan rehber niteliğindeki Psikolojik İlk Yardım kitabının yazarı Psikolog Tülay Kök, bu defa terapi odasının kapılarını açıyor ve can havliyle kendinizi attığınız o odada yaşananları süzerek önerilerde bulunuyor. Terapi Odası Konuları başucunuzdan eksik olmayacak, çıktığınız şifalanma serüveninde size yol arkadaşlığı edecek ve kaybettiğinizi sandığınız umutlarınızı yeniden yeşertecek.

Kendi yasalarına karşı geldiğinde hemen her zaman başarısızlığa uğrarsın. Kanunlardan, kurallardan, anayasadan ya da polisten bahsetmiyorum. Onlarla baş edilebilir. Ama herkesin kendi yasaları vardır. Christine, 1. Dünya Savaşı’nın hemen ardından yaşanan zorlu koşullarda Avusturya'nın küçük bir köyünde postanede memurluk yapmakta, bir taraftan da hasta annesine bakmaktadır. Bir öğleden sonra boş ofiste sıkıntıyla otururken telgraf cihazının tıkırtılarıyla canlanır. Telgraf kendi adına gelmiştir, üstelik Amerika'da yaşayan zengin teyzesi onu İsveç Alplerindeki bir otele davet ediyordur. Baş döndüren bir tren yolculuğunun ardından Christine dünyanın zirvesine ulaştığında, daha önce hayal bile edemeyeceği ayrıcalıklarla dolu bambaşka bir hayatla tanışacaktır. Avusturyalı ünlü yazar Stefan Zweig'ın 30'lu yıllarda kaleme alıp yaşamının son 10 yılında üzerinde çalıştığı ama yayımlatmadığı bu roman, sıra dışılığıyla okuyucunun aklından çıkmayacak psikolojik bir kara kurgu.

Kadın dövmenin aileye, çocuklara, topluma ve döven kişiye kazandırdıklarının ne kadar çok,,ne kadar büyük ve ne kadar geniş boyutlarda olduğunu bütünüyle kimse tahmin edemez! Kadına dayak atılmasından öyle kesimler ve kimseler yararlanır ki, işin üzerine biraz ciddi olarak eğilenlerin buna şaşırmaması mümkün değil! Mesela kadının dövülmesi kadını, erkekten nefret ettirmekle kalmaz, evlendiğine de evleneceğine de hatta dünyaya geldiğine de pişman ettirir, hayatına bile son verdirebilir. Uyuşturucuya, şiddet ortamında yetişen çocuklardan daha müsait kimse bulunamaz. Sigara hariç, dünyada sadece uyuşturucu madde pazarının yılda 500 milyar dolar olmasına, eşine dayak atan, yuvasını dağıtan bir babanın katkısını kim inkar edebilir! Dayak atan babasından nefret etmeden, bir çocuğun, bir gencin Tanrı'ya sitem etmesine hatta Tanrı'yı inkar etmesine imkan bulmak zordur. Dayağın olmadığı, sevgi üzerine kurulan toplumlarda ateizm nasıl güç kazanır! Hamdi Kalyoncu, "Erkekten Kadına Yansıyan Şiddet"in hangi psişik mekanizmalarla ortaya çıktığını, erkeğin neden dayak attığını, kadının neden dayağa tahammül ettiğini, inanç ve kültürlerde kadına dayak atmanın nasıl yer ettiğini ve dayağın sonuçlarını; şiddet uygulayan erkeğe, şiddete maruz kalan kadınlara ve şiddet ortamında yetişen çocuklara dayağın yansımalarını, hastalarından verdiği örneklerle açıklıyor.

Koşmam gerekiyor. Yetişmeyi geçtim, daha az geç kalmak için koşmalıyım. Ben bir topalın yanından hızla geçemem. Korkarım onu incitmeye. Geç kaldım. Bir günde yüzlercesi geçiyor, hem alışmıştır. Yaklaşıyorum, hemen önümde, biraz hızlı yürüsem geçerim onu. Sonra da koşarım. Ne var bunda? Yeleği, biri diğerinden daha fazla inip kalkan omuzlarının taşıdığı triko yeleği… Yapamam, ben bir topalın yanından hızla geçemem. Hiç kimse mahalleyi ve onun gölgede kalan insanını Emre Şahin kadar derinlikli taşımadı öyküye. Alışılmış hayatları birbirinden ayıran canlı damarları keşfetmek gerekiyordu bunun için. Gözün değil sezginin yakalayabileceği sahnelerdi bunlar. Su tankeri sadece su tankeri değildi mesela, ne zaman geleceği belli olmayan bir sevgiliydi. Alışverişin sonunda kurtarılan “yol parası” adı konmamış bir galibiyet, çocukların hurdacı için topladığı bakır teller rüyalarını aydınlatan hazinelerdi. Emre Şahin’in ilk öykü kitabı nitelikli okurla buluşmaya hazır.